Dwie siły napędowe kreatywności

„Szanujący się artysta nie powinien składać rąk pod pretekstem, że nie jest w nastroju” – napisał Czajkowski do swojego patrona, rozważając wzajemne oddziaływanie dyscypliny i kreatywności . Sto lat później James Baldwin powtórzył to samo w swojej radzie dotyczącej pisania , zauważając: „Talent jest nieistotny. Znam wiele utalentowanych ruin. Za talentem kryją się wszystkie zwykłe słowa: dyscyplina, miłość, szczęście, ale przede wszystkim wytrzymałość”.

Ale dla tych z nas, którzy pojawiają się, by robić to, co robimy, dzień po dniu, bez względu na pogodę, gdy dni zamieniają się w lata — Brain Pickings kończy w tym roku 15 lat — jest coś więcej niż dyscyplina, która sprawia, że ​​wytrwała praca jest nie tylko znośna, nie tylko zrównoważona, ale także ożywiająca, inspirująca, radosna. Tym, co napędza silnik wytrzymałości, jest namiętne zauroczenie — coś, czego „miłość” Baldwina odzwierciedla błysk, ale nie w pełni oddaje.

A najcudowniejsze w tym wszystkim jest to, że to czar, który sami na siebie rzucamy.

Jak rzucić ten czar i jak połączyć go z niezbędną wytrzymałością, to właśnie bada Naomi Shihab Nye , poetka laureatka Twojego Ludu, kompozytorka egzystencjalnie symfonicznego wiersza „Kindness”, w krótkiej, wspaniałej prozatorskiej refleksji, zawartej na ostatnich stronach jej poszerzającej duszę kolekcji Everything Comes Next: Collected and New Poems ( biblioteka publiczna ).

W nawiązaniu do pięknej idei Bertranda Russella o „wielkości kontemplacji” w kontekście kalibracji relacji między intuicją a intelektem, Nye pisze:

Dwa pomocne słowa, o których należy pamiętać na początku każdej przygody z pisaniem, to przyjemność i przestronność. Jeśli połączymy poczucie radości z naszym pisaniem, możemy być skłonni do dalszego eksplorowania. Co jest do odkrycia? Być może zbyt wiele uwagi poświęcono wielkim pomysłom, a nawet małym — mit! — ale regularność wydaje się kluczem. Nie zaczynaj od wielkiego pomysłu. Zacznij od frazy, wersu, cytatu. Pytania są bardzo pomocne. Zacznij od kilku, które nosisz w sobie właśnie teraz.

Zgodnie z wypróbowanym przez życie i nagrodzonym Nagrodą Nobla przekonaniem Johna Steinbecka, że ​​„w pisaniu nawyk wydaje się być o wiele silniejszą siłą niż siła woli czy inspiracja”, dodaje:

Małe przyrosty czasu pisania mogą mieć większe znaczenie, niż moglibyśmy przypuszczać. Jedna rzecz prowadzi do wielu — zbaczanie, łączenie się, otwieranie głosów, obrazów i wspomnień. Znajdujące się w pobliżu notatniki — lub iPady, tablety lub laptopy — z pewnością są pomocne.

W ten sposób Nye przechodzi do nieustającego dialogu pomiędzy magią tworzenia a mechaniką dyscypliny:

Zrób plan i wróć do niego. To impreza, na którą ciągle się zapraszamy.

Mamy też wiele sfer materialnych, które są bardzo blisko nas:

Rodziny
Osiedla
Zmiany
Wspomnienia
Język mówiony wpleciony w wiersze — coś, co ktoś powiedział ci dawno temu, a ty nadal to pamiętasz — dlaczego, ze wszystkich tych słów, zapamiętałeś właśnie tę rzecz?
Zwierzęta domowe
Straty
Pierwszy raz
Ostatnie czasy
Strach
Przyjaciele
Być chorym, być zdrowym
To co widzimy przez nasze okna
Prezenty
Historia — co znajdowało się w tym miejscu, w którym teraz siedzimy?

Zacznij w dowolnym miejscu.

Chociaż takie skonstruowane punkty wyjścia mogą wydawać się mechanistyczne, są dźwignią, która odblokowuje przestrzeń, w której nieoczekiwane może zacząć się rozwijać. Ten inkub, w którym idee zderzają się ze sobą w nieświadomym procesie kombinatorycznym, który nazywamy kreatywnością, jest również miejscem, w którym mieszka radość wszelkiej twórczej pracy.

Wracając do dwojakiego rodzaju uświęcających sił: dyscypliny, przyjemności i przestrzeni, Nye pisze:

Przestronność — każda strona jest szersza, niż wygląda. Nie masz pojęcia, dokąd to zmierza. Napisz w kilku słowach — oto moje pytania, oto kilka szczegółów, które zobaczyłem w ciągu ostatnich 24 godzin, oto kilka cytatów, które usłyszałem dzisiaj od ludzi. Najpierw zbierz materiały — a potem wybierz je i połącz… Każda rzecz daje nam coś innego.

Im więcej ktoś z nas pisze, tym bardziej nasze słowa „przyjdą do nas”. Jeśli zaufamy słowom i ich tajemniczym relacjom ze sobą, pomogą nam one odkryć pewne rzeczy… Pomyśl o przyjemności, jaką odczuwamy, gdy idziemy na plażę. Szeroka plaża, większe powietrze, niekończący się szum ruchu i tło dźwięków. Czujemy się uniesieni, rozradowani. Regularne pisanie może pomóc nam również tak się czuć.

W krótkim wierszu z tej samej książki, przywołującym na myśl refleksje poety Rossa Gaya na temat pisania ręcznego jako narzędzia myślenia , Nye rozważa praktyczne narzędzia, które wydobywają tę spostrzegawczą przestrzeń, w której wrażenia mogą się zderzać i łączyć w idee:

ZAWSZE MIEJ PRZY SOBIE OŁÓWEK
przez Naomi Shihab Nye

Nie będzie testu.
Nie musi tak być
Ołówek nr 2.

Ale będą pewne rzeczy —
cichy szum fal,
dojrzały zapach ryby,
gładki powiew drugiego imienia wiatru —
które wolą, żeby o nich pisano
ołówkiem.

Daje im więcej miejsca
poruszać się.

Aby poznać bardziej praktyczne i filozoficzne przemyślenia na temat rzemiosła wielkich poetów, zapoznaj się z poradami Mary Oliver dotyczącymi pisania , Elizabeth Alexander na temat języka jako nośnika poezji osobowości oraz Rilkego na temat relacji między samotnością, miłością i kreatywnością , a następnie przeczytaj ponownie wypowiedzi Rachel Carson na temat świętej samotności pisania i Walta Whitmana na temat dyscypliny twórczego poczucia własnej wartości .