मेंदूमध्ये क्षमा कशी दिसते?
एक न्यूरोसायंटिस्ट म्हणून, मी नेहमीच मानसिक प्रक्रियांच्या जैविक आधारांचा शोध घेत असतो - रेणूंमध्ये गूढता पसरवण्याचा प्रयत्न म्हणून नाही, तर समृद्ध आणि गुंतागुंतीच्या मानसिक अनुभवांना सोप्या बांधकाम घटकांचे संयोजन म्हणून समजून घेण्यासाठी. अशा प्रकारे गोष्टींचे विश्लेषण केल्याने विविध मानसिक अनुभव जीवनात कल्याण कसे वाढवतात यावर प्रकाश पडू शकतो आणि आपल्यासाठी सर्वात उपयुक्त असलेले अनुभव आणि वर्तन कसे वाढवायचे हे शोधण्यास मदत होते.
क्षमेच्या मेंदूच्या अभ्यासात , संशोधकांना असे आढळून आले आहे की क्षमा केल्याने मेंदूतील संरचना आणि मार्ग सक्रिय होतात जे लवचिकता आणि सामाजिक संबंध अधिक व्यापकपणे सुधारतात आणि तुम्हाला वेदनादायक अनुभवांच्या पलीकडे उत्साही, प्रेरित आणि जोडलेल्या मार्गाने जाण्यास सक्षम करतात.
या संशोधनानुसार, क्षमा म्हणजे तुम्हाला हानी पोहोचवणाऱ्या कोणत्याही गोष्टीला दु:ख देणे किंवा मान्यता देणे असे नाही. क्षमा करणे म्हणजे ज्या व्यक्तीने तुम्हाला अन्याय केला आहे त्याच्याशी समेट करण्याचा किंवा कोणत्याही प्रकारचे अर्थपूर्ण सामाजिक संबंध पुन्हा सुरू करण्याचा प्रयत्न करणे असे नाही. उलट, क्षमा करणे म्हणजे हानी करणाऱ्याच्या दृष्टिकोनाची कल्पना करणे आणि त्यांच्या आणि तुमच्यामधील वेदनादायक संबंधांना सक्रियपणे सोडून देणे. क्षमा करणे म्हणजे स्वतःचे संगोपन आणि करुणेने तुमच्या दुखापतीच्या भावनांना आलिंगन देणे, जेणेकरून तुम्ही वेदनादायक अनुभवातून अधिक चिरस्थायी आणि उद्देशपूर्ण मार्गाने बरे होऊ शकाल.
क्षमेबद्दल चांगली बातमी अशी आहे की मेंदू ज्या रचना आणि मार्गांचा वापर करतो त्याचे मानसिक आरोग्यासाठी इतर फायदे आहेत. जर आपण क्षमा करण्याऐवजी राग बाळगत असू किंवा दुखापत कमी होण्याची वाट पाहत असू, तर क्षमा केल्याने येणारी शक्ती निर्माण करणारी प्रक्रिया घडत नाही.
जेव्हा संशोधक अभ्यासात सहभागी झालेल्यांमध्ये मेंदूची सक्रियता मोजतात ज्यांना भूतकाळातील हानीसाठी क्षमा करण्यास सांगितले जाते, तेव्हा तीन मुख्य प्रणाली सक्रिय होतात. हे तंत्रिका मार्ग आणि संरचना क्षमा करण्याच्या प्रक्रियेला गतिमान आणि परस्परसंबंधित पद्धतीने समर्थन देतात, कठोर क्रमाने नाही. जर तुम्हाला क्षमा करण्याचा संघर्ष करावा लागत असेल, तर हे संशोधन ते किती गुंतागुंतीचे असू शकते याची आठवण करून देते, परंतु तुम्ही ते का विचारात घेऊ इच्छिता हे देखील दर्शवते.

१. सहानुभूती आणि दृष्टिकोन घेणे
पहिल्या प्रणालीमध्ये सहानुभूती आणि दृष्टीकोन घेण्यामध्ये किंवा इतरांच्या भावनांना संवेदना देण्यामध्ये आणि त्यांच्या विचारांची आणि भावनांची कल्पना करण्यात गुंतलेल्या संरचना आणि मार्गांचा समावेश आहे. इतर लोकांच्या भावनांना संवेदना देण्यासाठी मध्यवर्ती असलेला प्रदेश, अँटीरियर इन्सुला, कानांच्या मागे टेकलेला असतो आणि तो व्हिसेरल क्रियाकलापांना संकेत देतो, ज्याचा अर्थ हृदयाचे ठोके जलद होणे किंवा पोटात फडफडणे यासारख्या अनैच्छिक शारीरिक प्रतिक्रिया. अँटीरियर इन्सुला आपल्या स्वतःच्या शारीरिक अनुभवाला प्रतिसाद देतो आणि जेव्हा आपण बायोबिहेव्हियल सिंक्रोनी नावाच्या प्रक्रियेद्वारे चेहरा, आवाज आणि अगदी शरीरात इतर लोकांच्या भावनिक अभिव्यक्ती शोधतो तेव्हा ते सक्रिय होते.
क्षमा करण्याच्या संदर्भात, या क्षेत्रातील सक्रियता क्षमा करणाऱ्याच्या क्षमा करण्याच्या शक्यतेबद्दलच्या स्वतःच्या भावना (जे कठीण असू शकते) आणि गुन्हेगाराच्या अनुभवाबद्दलची त्यांची भावना दर्शवू शकते - हे दोन्ही क्षमा करण्याच्या प्रेरणेवर प्रभाव पाडतात.
मेंदूचे इतर दोन भाग दुसऱ्या व्यक्तीचा दृष्टिकोन स्वीकारण्यास आणि त्यांचा दृष्टिकोन पाहण्यास समर्थन देतात: टेम्पोरल पॅरिएटल जंक्शन (TPJ) आणि सुपीरियर टेम्पोरल सल्कस (STS). हे भाग अनुभवात भावनिक अर्थ आणि संदर्भ जोडतात (उदा., जेव्हा आपण असे प्रतिबिंबित करतो की ज्या व्यक्तीने आपल्याला हानी पोहोचवली आहे ती रागावली होती आणि स्वतःही हानीचा बळी पडली होती). क्षमा करण्यामध्ये इतर लोकांचे अनुभव आपल्या स्वतःच्या अनुभवांपेक्षा किती समान किंवा वेगळे असू शकतात याचा विचार करणे देखील समाविष्ट आहे, जे मेंदूच्या दोन गोलार्धांमधील मार्गांची यादी करते जे मेडियल प्रीफ्रंटल कॉर्टेक्स (mPFC), प्रीक्युनियस आणि पोस्टरियर सिंग्युलेट कॉर्टेक्स (PCC) पर्यंत पसरलेले असतात.
ज्या व्यक्तीने नुकसान केले आहे त्याच्या जागी स्वतःला ठेवणे हा क्षमा करण्याच्या प्रक्रियेचा एक भाग आहे. जेव्हा आपण असे करतो तेव्हा आपल्याला हे जाणवू शकते की नुकसान करणाऱ्याच्या कृती अंशतः त्यांच्या आयुष्यातील बाह्य परिस्थितींचा परिणाम होत्या - जसे की तीव्र गरिबी किंवा गैरवापर - आणि त्यामुळे आपल्याला कमी वैयक्तिकरित्या लक्ष्यित किंवा बळी पडल्यासारखे वाटेल. आपल्याला हे देखील जाणवू शकते की आपल्या स्वतःच्या सततच्या दुःखाला आणि रागाला धरून राहिल्याने न्याय पुनर्संचयित होणार नाही किंवा नुकसानास कारणीभूत असलेल्या समस्या सोडवल्या जाणार नाहीत, तर त्या आपल्याला फक्त दुखवत राहतील... मग पुढे का जायचे?
२. सामना करणे
क्षमा करण्यामध्ये समाविष्ट असलेली दुसरी प्रणाली म्हणजे स्वतःबद्दल, इतर लोकांबद्दल आणि जगाबद्दलच्या माहितीचा सामना करण्यासाठी किंवा पुनर्व्याख्या करण्यासाठी केंद्रस्थानी आहे ज्यामुळे आपण संकटातून बरे होण्यास गती मिळवतो आणि शांतता आणि समाधान पुनर्संचयित करतो. डोर्सल लॅटरल प्रीफ्रंटल कॉर्टेक्स (dlPFC), व्हेंट्रल लॅटरल प्रीफ्रंटल कॉर्टेक्स (vlPFC), आणि डोर्सल अँटीरियर सिंग्युलेट कॉर्टेक्स (dACC) आपले लक्ष ट्रॅक ठेवण्यास, लक्ष केंद्रित करण्यास आणि पुन्हा वाटप करण्यास मदत करतात जेणेकरून आपण मानसिक संसाधनांना जाणीवपूर्वक निर्देशित करू शकू. चिंताग्रस्त प्रतिक्षेपानंतर निराशेत जाण्याऐवजी, तुम्ही माहितीचे पुनर्मूल्यांकन करण्यासाठी आणि परिस्थितीबद्दलच्या तुमच्या स्वतःच्या आकलनाचे पुनर्मूल्यांकन करण्यासाठी थांबू शकता - एक कौशल्य ज्याला कधीकधी संज्ञानात्मक नियंत्रण म्हणतात.
क्षमेच्या संदर्भात, ही प्रणाली कल्याण आणि आपलेपणाच्या आपल्या वैयक्तिक गरजा पूर्ण करण्यास आणि भूतकाळातील हानिकारक अनुभवांना अशा प्रकारे पुनर्रचना करण्यास समर्थन देते की ज्यामुळे शिक्षण आणि वाढ वाढते. उदाहरणार्थ, जेव्हा भूतकाळातील नुकसानाबद्दल तुमचा त्रास वाढतो, तेव्हा ही प्रणाली तुम्हाला खोल, मंद श्वास घेण्यास मदत करते, नंतर जाणूनबुजून तुमच्याकडे सध्या असलेल्या सांत्वन आणि समुदायाच्या समर्थनावर विचार करते आणि नंतर असे काहीतरी करण्याचे निवडते जे पुनर्संचयित करणारे आणि अर्थपूर्ण आहे - जसे की एखाद्या प्रिय व्यक्तीला कॉल करणे, निसर्गाशी कनेक्ट होणे, आवडते गाणे ऐकणे किंवा काहीतरी खेळकर किंवा सर्जनशील करणे.
३. सामाजिक निर्णय घेणे
सहानुभूती आणि दृष्टीकोन आणि संज्ञानात्मक नियंत्रण प्रणालींसह एकत्रितपणे क्षमाशीलतेची भूमिका बजावणारी तिसरी प्रणाली, सामाजिक परिस्थितीत विविध वर्तणुकीच्या पर्यायांमध्ये निर्णय घेण्यास आणि प्राधान्य देण्यास मदत करते (उदा., मी आक्रमकपणे उपहास करून दगडफेक करावी की हसण्यासाठी विश्वासू मित्र शोधावा?). ऑर्बिटल फ्रंटल कॉर्टेक्स (OFC) आणि व्हेंट्रल मेडियल प्रीफ्रंटल कॉर्टेक्स (vmPFC) आपल्या स्वतःच्या मुख्य उद्दिष्टांसाठी सामाजिक निवडींचे मूल्य किंवा प्रासंगिकता मोजण्यात आणि सिग्नल करण्यात मध्यवर्ती भूमिका बजावतात.
क्षमेच्या संदर्भात, हे क्षेत्र राग आणि शत्रुत्वाच्या तात्काळ आकर्षणाला सोडून देण्याच्या किंवा मानसिक प्रक्रिया संसाधनांना दूर करण्याच्या आपल्या निर्णयात योगदान देतात - आणि त्याऐवजी, आपल्या स्वतःच्या कल्याणासाठी योगदान देणाऱ्या गोष्टी करण्यासारख्या ध्येय-संरेखित वर्तनांना समर्थन देण्यासाठी आपली ऊर्जा निर्देशित करतात. ही प्रणाली तुम्हाला दुसऱ्याच्या भूतकाळातील कृतींसाठी सतत आणि भावनिकदृष्ट्या विषारी शत्रुत्व बाळगण्याऐवजी आराम शोधण्यात (उदा. आत्म-करुणा) आणि गोष्टी चांगल्यासाठी बदलण्यासाठी कृती करण्यात गुंतवणूक करण्यास मदत करते. संशोधन-आधारित क्षमा पद्धतींमध्ये , फक्त क्षमा करण्याचा निर्णय घेणे (जेव्हा तुम्ही तयार असाल) ही प्रक्रियेतील सुरुवातीची पायरी आहे.
जेव्हा आपण असा विश्वास करतो की एखाद्या व्यक्तीने आपल्याला हानी पोहोचवली आहे तेव्हा आपण ज्या मार्गाने जातो तो मेंदूतील विविध क्षेत्रे आणि प्रक्रिया सक्रिय करतो, कारण ते इतर जीवनातील परिस्थितींमध्ये भूमिका बजावतात, आपल्या मानसिक आणि शारीरिक आरोग्यावर परिणाम करतात. क्षमा करणे मेंदूच्या प्रणालींना सक्रिय करते जे आपल्याला सहानुभूती दाखवण्यास, इतरांचे दृष्टिकोन स्वीकारण्यास, कठीण भावनिक अनुभवांना तोंड देण्यास आणि त्यांच्याशी जुळवून घेण्यास आणि मुख्य मूल्ये आणि उद्दिष्टांनुसार कार्य करण्यास सज्ज करते. या क्षमतांना बळकटी देऊन, क्षमा करण्याचा सराव केल्याने आपले जीवन बनवणाऱ्या सामाजिक आणि भावनिक क्षणांच्या विशाल आणि वैविध्यपूर्ण श्रेणीमध्ये आणि कायमस्वरूपी कल्याण सुधारण्यास मदत होऊ शकते.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
6 PAST RESPONSES
Forgiveness is a key teaching in the Course in Miracles, see Circle of Atonement.