ትልቁ አደጋ

ዓለማችን እያጠፋን እንደሆነ እንዴት እንኖራለን? የበረዶ ግግር መጥፋት፣ የአርክቲክ መቅለጥ፣ የደሴቲቱ አገሮች በባህር ረግረጋማ፣ በረሃ እየሰፋ፣ እና የእርሻ መሬቶችን በማድረቅ ምን እናደርጋለን?

በማህበራዊ ክልከላዎች ምክንያት በዓለማችን ሁኔታ ላይ ተስፋ መቁረጥ እና ለወደፊት ህይወታችን መፍራት እምብዛም አይታወቅም. እንደ ማንኛውም ጥልቅ ተደጋጋሚ ምላሽ የተስፋ መቁረጥ ስሜት ለአእምሮ መደንዘዝ አስተዋጽኦ ያደርጋል። የጭንቀት ወይም የንዴት መግለጫዎች ድምጸ-ከል ይደረጋሉ፣ ነርቭ የተቆረጠ ያህል ይሞታሉ። ይህ ስሜትን አለመቀበል ስሜታዊ እና ስሜታዊ ህይወታችንን ያዳክማል። አበቦች ደብዛዛ እና መዓዛ ያላቸው ናቸው, ፍቅራችን ያነሰ ደስታን ያመጣል. ለራሳችን እንደ ግለሰብ እና እንደ ሀገር፣ በምንመርጣቸው ውጊያዎች፣ በምንከተላቸው አላማዎች እና በምንገዛቸው ነገሮች ውስጥ የተለያዩ መንገዶችን እንፈጥራለን።

ከሚገጥሙን አደጋዎች ሁሉ፣ ከአየር ንብረት መዛባት እስከ ቋሚ ጦርነት፣ እንደ ምላሻችን ሞት የሚያክል ትልቅ የለም። ለሳይኪክ መደንዘዝ መረጃን የማስኬድ እና ምላሽ የመስጠት አቅማችንን ይከለክላል። ተስፋ መቁረጥን ለመግፋት የሚውለው ሃይል ከወሳኝ ጠቀሜታዎች በመዞር ለአዲስ እይታዎች እና ስልቶች የሚያስፈልጉትን የመቋቋም እና የማሰብ ችሎታ ይቀንሳል።

የዜን ገጣሚ Thich Nhat Hanh “ዓለማችንን ለማዳን ምን ማድረግ አለብን?” ተብሎ ተጠየቀ። የሱ መልስ እንዲህ የሚል ነበር፡- “እኛ ማድረግ ያለብን በውስጣችን የምድርን ልቅሶ መስማት ነው።

ዛጎሉን መሰንጠቅ

ለማሰብ ያልደፈርነውን እንዴት እንጋፈጣለን? ሀዘናችንን፣ ፍርሃታችንን እና ቁጣችንን “ ሳንቆርጥ” እንዴት እንጋፈጣለን?

መለያየት መጥፎ ነገር እንዳልሆነ መገንዘብ ጥሩ ነው። በእርግጥም እንደ ወጣ ዛጎሎች መሰንጠቅ ለውጥን ማምጣት አስፈላጊ ነው። ጭንቀቶች እና ጥርጣሬዎች ጤናማ እና ፈጠራ ሊሆኑ ይችላሉ, ለሰውዬው ብቻ ሳይሆን ለህብረተሰቡ, ምክንያቱም አዲስ እና የመጀመሪያ አቀራረቦችን ወደ እውነታ ስለሚፈቅዱ.

በፈጣን ለውጥ ወቅት የሚበታተነው ራስን ሳይሆን መከላከያው እና ግምቱ ነው። ራስን መከላከል እይታን እና እንቅስቃሴን ልክ እንደ ጋሻ ልብስ ይገድባል፣ ይህም ለመላመድ አስቸጋሪ ያደርገዋል። ወደ ቁርጥራጭ መሄድ፣ ምንም እንኳን የማይመች፣ ለአዲስ ግንዛቤዎች፣ አዲስ መረጃዎች እና አዲስ ምላሾች ሊከፍተን ይችላል።

የጭንቀታችንን እውነት ለአለም መናገር በመካከላችን ያለውን ግንብ ያፈርሳል፣ ወደ ጥልቅ ህብረት ይጎትተናል። ያ አብሮነት ለሚያጋጥመን አለመረጋጋት የበለጠ እውን ይሆናል።

በባህላችን ተስፋ መቁረጥ የሚፈራ እና የሚቃወመው የቁጥጥር መጥፋትን ስለሚወክል ነው። እኛ እናፍራለን እና ለችግሮች አፋጣኝ መፍትሄዎችን በመጠየቅ እናስወግደዋለን። ፈጣን መፍትሄ እንፈልጋለን. ይህ የባህል ልማድ አመለካከታችንን ይደብቃል እና የገሃዱ ዓለም አደገኛ ንፁህነትን ያጎለብታል።

በሌላ በኩል ተስፋ መቁረጥን መቀበል በዓለማችን ላይ እየደረሰ ስላለው ስለምናየው እና ስለምናውቀው እና ስለሚሰማን ነገር እውነቱን ከመናገር የበለጠ ሚስጥራዊ ነገር የለውም። በድርጅታዊ ቁጥጥር ስር ያሉ ሚዲያዎች ህዝቡን በጨለማ ውስጥ ሲያቆዩ እና ስልጣን ባለቤቶች ክስተቶችን በመቆጣጠር የፍርሃት እና የመታዘዝ ሁኔታ ሲፈጥሩ እውነትን መናገር እንደ ኦክሲጅን ነው። ያድናል ወደ ጤና እና ጉልበት ይመልሰናል.

የሁሉም ህይወት ባለቤት

ለዓለማችን የሚሰማን ቁጣ፣ ሀዘን፣ እና ፍርሃት ለግል ደኅንነታችን ወይም ለህልውናችን ጭምር ሊቀንስ እንደማይችል ስለምንገነዘብ በልባችን ያለውን ማካፈል የማንነት ለውጥን ያመጣል። ስጋታችን ከራሳችን የግል ፍላጎቶች እና ፍላጎቶች በጣም ትልቅ ነው። ለአለም ስቃይ - ቁጣው እና ሀዘኑ - ማንነታችንን ለበለጠ ግንዛቤ ይከፍተናል። በህይወት ድር ውስጥ ያለን የጋራ መሆናችንን እውን ለማድረግ በር ነው።

ብዙዎቻችን ከተስፋ መቁረጥ ጋር መጋፈጥ ብቸኝነትን እና መገለልን ያመጣል ብለን እንሰጋለን። በተቃራኒው፣ የቆዩ መከላከያዎችን በመልቀቅ፣ እውነተኛ ማህበረሰብ እናገኛለን። እና በማህበረሰቡ ውስጥ፣ ለዓለማችን ውስጣዊ ምላሾችን ማመንን እንማራለን - እና ሀይላችንን እናገኛለን።

ብቻህን አይደለህም! እኛ የአንድ ሰፊ፣ ዓለም አቀፋዊ እንቅስቃሴ አካል ነን፡ ከግዛት ወደ ምድር ማህበረሰብ የተደረገው የኢፖካል ሽግግር። ይህ ታላቁ መዞር ነው። እና ደስታው፣ ማንቂያው፣ የሚሰማን መጨናነቅ እንኳን ለዚህ የጋራ ጀብዱ የመነቃቃታችን አካል ናቸው።

እንደ ማንኛውም እውነተኛ ጀብዱ፣ ስጋት እና እርግጠኛ አለመሆን አለ። የኛ የድርጅት ኢኮኖሚ እራሱን እና የተፈጥሮ አለምን እያጠፋ ነው። በህያው ስርዓቶች ላይ ያለው ተጽእኖ ዴቪድ ኮርተን ታላቁ መፈታታት ብሎ የሚጠራው ነው። ከታላቁ መዞር ጋር በተመሳሳይ ጊዜ እየተፈጸመ ነው, እና ታሪኩ በየትኛው መንገድ እንደሚጠናቀቅ ማወቅ አንችልም.

ፕላኔታችንን ለራሳችን ምቾት እና ጥቅም ማስተዳደር እንደምንችል ወይም አሁን የመጨረሻዋ ቤዛዎች መሆን እንችላለን የሚለውን ሀሳብ እንተወው። ቅዠት ነው። በእሱ ምትክ በጊዜያችን ያለውን ሥር ነቀል እርግጠኛ አለመሆን፣ የመዳንን እርግጠኛ አለመሆን እንኳን እንቀበል።

በዋና ማህበረሰቦች ውስጥ፣ በጉርምስና ዕድሜ ላይ ያሉ ወጣቶች የራሳቸውን ሟችነት መጋፈጥ የብስለት መግቢያ በሆነባቸው የአምልኮ ሥርዓቶች ውስጥ ያልፋሉ። በተመሳሳይ መልኩ የአየር ንብረት ለውጥ የራሳችንን ሟችነት እንደ ዝርያ እንድናውቅ ይጠራናል። እርግጠኛ ያለመሆን ስጦታ ይዘን፣ ማደግ እና የፕላኔታዊ ጎልማሳነት መብቶችን እና ኃላፊነቶችን መቀበል እንችላለን። ያን ጊዜ እኛ በማይነጣጠል ሁኔታ የሕይወት ድር መሆናችንን ጠንቅቀን እናውቃለን፣ እና እሱን ማገልገል እንችላለን፣ እናም ጥንካሬው በእኛ እንዲፈስ እናድርግ።

እርግጠኛ አለመሆን፣ ተቀባይነት ሲኖረው፣ በማሰብ ኃይል ላይ ብሩህ ብርሃን ይፈጥራል። ፍላጎት እርስዎ ሊተማመኑበት የሚችሉት ነገር ነው፡ ውጤቱን ሳይሆን ያመጡትን ተነሳሽነት፣ የያዙትን ራዕይ፣ ለመከተል የመረጡት የኮምፓስ መቼት ነው። አላማችን እና ቁርጠኝነታችን በሀዘን ውስጥ ከመሸነፍ ያድነናል።

በቅርቡ ኬንታኪን በመጎብኘት በአፓላቺያ የመሬት ገጽታ እና ባህል ላይ ምን እየሆነ እንዳለ ተማርኩ፡ የድንጋይ ከሰል ኩባንያዎች ዲናማይት እንዴት እንደሚጠቀሙ ከመሬት በታች ካለው የድንጋይ ከሰል በላይ ያለውን ነገር ሁሉ ለመፍጨት; ቡልዶዘር እና ድራግላይን ማሽኖች ባለ 20-ፎቅ ከፍታ ያላቸው የእንጨት ቦታዎችን እና የላይኛውን አፈር "ከመጠን በላይ ሸክም" እንዴት እንደሚገፉ, ሸለቆቹን ይሞላሉ. አክቲቪስቶች በዓላማ እንዴት እንደሚቆሙ አይቻለሁ። ምንም እንኳን አገሪቱ ለዚህ አሳዛኝ ክስተት የተዘነጉ ቢመስልም ፣ እነዚህ ወንዶች እና ሴቶች አፓላቺያ በከፊል ሊድን እና መጪው ትውልድ ጣፋጭ ሙጫ ፣ ሳፋፍራስ ፣ ማግኖሊያ ፣ የቦብካት እና የኩን መነቃቃት ፣ እና በሆሎውስ ውስጥ ፣ የጅረት እና ትኩስ ጅረቶች ሙዚቃ እንዲያውቅ በሚለው ራዕይ ጸንተዋል። እነሱ የሚያውቁ ይመስላሉ - እና ራሳችንን ጠብቀን ስንጥል እኛ ደግሞ - የምንኖረው የምድር ሕያው አካል ክፍሎች መሆናችንን እናውቃለን።

ይህ የታላቁ መዞር ስጦታ ነው። እየሆነ ያለውን ነገር ለማየት ዓይኖቻችንን ስንከፍት ልባችንን በሚሰብርበት ጊዜም እንኳ እውነተኛ መጠናችንን እንገነዘባለን። ልባችን ሲከፈት አጽናፈ ሰማይን ሁሉ ይይዛልና። የጭንቀታችንን እውነት ለአለም መናገር እንዴት በመካከላችን ያለውን ግንብ እንደሚያፈርስ፣ ወደ ጥልቅ መተባበር እንደሚያስገባን እንገነዘባለን። ያ አብሮነት፣ ከጎረቤቶቻችን እና በህይወት ካሉት ሰዎች ጋር፣ ለሚያጋጥመን አለመረጋጋት የበለጠ እውን ነው።

የስኬት ወይም የውድቀት እድሎችን ለመገመት በመሞከር እራሳችንን ማዘናጋትን ስናቆም፣ አእምሯችን እና ልባችን እስከ አሁን ድረስ ነፃ ይወጣሉ። አሁን በሕይወት በመኖራችን በዚህ ፕላኔታዊ ጀብዱ ውስጥ ለመሳተፍ ምን ያህል እድለኛ እንደሆንን ስንገነዘብ ይህ ጊዜ ሕያው ይሆናል፣ በችሎታዎች ተሞልቷል።