በምድር ላይ ያለኝ ጊዜ ልምድን ወደ ፍቅር በሚቀይሩ ሁለት ኃይለኛ መሳሪያዎች እንዳምን አድርጎኛል፡ በመያዝ እና በማዳመጥ። በያዝኩበት ወይም በተያዝኩበት ጊዜ፣ በሰማሁበት ወይም በተሰማሁ ቁጥር፣ በዚያ ዘላለማዊ እሳት ውስጥ ልምምዱ እንደ እንጨት ይቃጠላል እናም ራሴን በፍቅር ፊት አገኛለሁ። ይህ ሁልጊዜ እንደዚያ ነበር. የመያዝ እና የማዳመጥን ጥበብ እና ፈተና የሚሸከሙትን እነዚህን ሁለት የቆዩ እምነቶች ተመልከት።
የመጀመሪያው ዛጎል በጆሮዎ ላይ ሲይዙ ውቅያኖሱን መስማት ይችላሉ የሚለው የዘመናት አስተሳሰብ ነው። ሁልጊዜ የሚሰራ ይመስላል. የመድሀኒት ምርመራ ዛጎሉን ወደ ጆሮዎ ሲይዙት, የደምዎ ውቅያኖስ ወደ እርስዎ ሲጫወት, የእራስዎን ድብደባ እንደሚሰሙት ነው. ሆኖም ይህ እውነታ ይህን ምስጢር አይቀንስም. ብቻ ይጨምራል። ሼል ወደ ጆሮአችን መያዙ ሙሉውን ክፍል እንዴት መስማት እንደምንችል እና በውስጣችን ያለውን አጽናፈ ሰማይ እንዴት ማግኘት እንደምንችል ያስተምረናል። ሌላውን ፍጡር ልክ እንደ ሼል ወደ ጆሮአችን ለመያዝ ስንደፍር የህይወት ሁሉ ምስጢር እና የራሳችንን ደም ውቅያኖስ እንሰማለን።
በሚያስደንቅ ሁኔታ፣ እያንዳንዱ ፍጡር የዩኒቨርስ ታሪክ በውስጣቸው ተቀምጧል። እያንዳንዱ ነፍስ በጥልቁ ጅረት የተቀረጸ ቅርፊት ነው። በአካልም ቢሆን, ውስጣዊው ጆሮ - ያ የተመጣጠነ ሚዛን ምንጭ - ልክ እንደ ኮንክ ቅርጽ ነው. እናም, የተያዘው እና የሚደመጠው ማንኛውም ነገር በአለም ውስጥ እና በእኛ ውስጥ የት እንደሚኖር ያሳየናል.
ይህ ወደ ሁለተኛው እምነት ያመጣናል፡ ፈረስ እግር ቢሰበር መውረድ አለበት ወደሚለው አፈ ታሪክ። ይህ እውነት እንዳልሆነ ተረድቻለሁ። ኧረ እውነት ነው የሚሆነው። አርቢዎች እግራቸው በተሰበረ ፈረሶች ላይ ምንም የሚሰራ ነገር እንደሌለ አድርገው ይተኩሳሉ። አሁን ግን ይህን የሚያደርጉት ለራሳቸው እንጂ መሮጥ የማይችለውን ፈረስ ለመንከባከብ ባለመፈለጋቸው እንደሆነ አውቃለሁ።
በዚህ መንገድ ብቻ ፈሪና ራስ ወዳድ ሰዎች ገመዱን ይቆርጣሉ፣ ነገ ከማያገኘው ጓደኛ ጋር መቀመጥ የማይፈልጉ፣ ከሚያዘገያቸው ሰው ጋር ለመቀመጥ የማይፈልጉ፣ በራሳቸው የተሰበረውን መጋፈጥ አይፈልጉም። በዚህ ውስጥ የርህራሄ ፈተና ነው። የተገደዱትን መሬት ላይ ልንይዝ ስንደፍር ፣እነሱን አጥብቀን ለመያዝ ስንደፍር ፣የመያዝ እና የማዳመጥ እውነት ይዘምራል እና ወደ የተሰበረ አጥንት ጥበብ እና ነገሮች እንዴት እንደሚድኑ እንገባለን።
እነዚህ ሁላችንም የምንፈልጋቸው ጸጥ ያሉ ጀግኖች ናቸው። ከማንነታችን ሁሉ ጋር ለመጠበቅ እና ለመመልከት ድፍረቱ። ብቻችንን እንዳልሆንን የመቀበል ድፍረት። እርስ በርሳችን ወደ ልባችን ጆሮ የመያያዝ ድፍረት። እና የተበላሹ ነገሮችን ለመንከባከብ ድፍረት.
የእነዚህ ጀግኖች ልምምድ ሁልጊዜ በእጃቸው ያሉ ጥቃቅን ነገሮች ናቸው. በሆነ መንገድ ትንንሽ ነገሮችን በታላቅ ፍቅር የመሥራት ልምድ እናቴ ቴሬሳ እንዳሉት እንዴት ደፋር መሆን እንዳለብን እንማራለን። እንደ እውነቱ ከሆነ, የፍቅር ሥራ ወደ ትናንሽ ነገሮች ሙሉ በሙሉ መዘንጋት ነው. እንዲህ ዓይነቱ እንክብካቤ እንቆቅልሹን ይከፍታል። በትልቁ ልባችን በትንሹ ትኩረታችን፣ ሁላችንንም የሚሸከምን የፍቅር ውቅያኖስ ውስጥ እንገባለን።
በቀላል እና በጥልቀት, የፍቅር ስራ መውደድ ነው. በዚያ ድርጊት አጽናፈ ሰማይ ሕያው ሆኖ ይመጣልና። እንዲህ ዓይነቱ ሕያውነት በመካከላችን የሚከፈተው ክፍተት ነው, ማርቲን ቡበር እንደሚለው, ሁለት ሲሰግዱ እና ሲነኩ በእውነተኛ መንገድ.
ማርክ ኔፖ ከ"አስደሳች ስጋት፡ እውነተኛ ህይወት ለመኖር ድፍረት"
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
2 PAST RESPONSES
This made me happy, which has been rare recently. Thanks for sharing and writing this. -Marc
The Pilgrim and the Poustinik - a very short story
The pilgrim had been traveling for many days, through many moons. He had seen much during his journey, learned many things, but still had not found what his heart was searching for.
Finally, while walking at night in a dark wood where only small, barely visible animal paths guided him, he saw a dim glow in the distance. As he got closer he realized the light came from a small dwelling, a shack which seemed to glow itself? He approached the poustinia with both great anticipation and great fear.
Now at the door he could make out the form of an old hermit, a poustinik. “Ah pilgrim, I have been waiting for you, welcome.” “Sir, who are you?” asked the pilgrim. “Who I am does not matter, but I have your answer.”
The pilgrim was puzzled but mysteriously hopeful. He had not even posed the question on his heart, he had only asked “Who are you?” “Come, tell me of your travels, what have you seen and learned?” The poustinik seemed genuinely interested to hear the pilgrim’s story?
The pilgrim seemed to sense that the poustinik already knew all about his journey, that he had somehow seen it all? So, his reply was short but to the point of his heart. “I have traveled many miles through many countries and towns, yet I still have not found the answer. Sir, can you tell me, what is the meaning of life?”
“I will tell you pilgrim what your heart already knows, and has known since your birth. Love (God) and enjoy (Them) forever.” A great pause followed . . .
The pilgrim knew immediately that this was indeed The Answer to his question, to all questions. He pondered the depth and the love for what seemed like hours?!
“But how do I do this Sir? What does this life look like?”
“For each one emanating from Divine LOVE Themselves it will look different yet the same. We all love (God) by loving what They have created. In serving and caring for all Creation; earth, plants, animals, humans, we are returning the great LOVE we have received. So, you see though it will look different for each of us, it is the same.”
The pilgrim bowed his head, gave thanks, and left the way he had come, but transformed with peace and contentment in his heart.
}:- ♥️ a.m.
Hoofnote: This story, this dream vision came to me just before I awoke this morning. I share it in gratitude. ♥️🙏🏼
[Hide Full Comment]