Ręce Przez wzgórza

„Wdzięczni twórcy zmian” to seria, która celebruje programy i projekty, które są latarniami wdzięczności. Te wysiłki podnoszą wartości wdzięcznego życia i oświetlają ich potencjał do przekształcania zarówno jednostek, jak i społeczności. Dołącz do nas, aby docenić inspirujący i katalizujący wkład tych twórców zmian w kształtowanie bardziej wdzięcznego świata.

Ręce przez wzgórza

Hands Across the Hills powstało w odpowiedzi na wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych (USA) w 2016 r. z zamiarem spotkania twarzą w twarz osób, które głosowały inaczej. Dwie małe grupy, postępowcy z wiejskiego zachodniego Massachusetts (MA) i konserwatyści z regionu węglowego wschodniego Kentucky (KY), spotkały się na dwa weekendy dialogu i wymiany kulturalnej w swoich miastach jesienią 2017 r. i wiosną 2018 r.

Sercem każdego spotkania był ustrukturyzowany dialog, w którym uczucia mogły być wyrażane szczerze i głęboko, kultywując zaufanie, troskę i wdzięczność między uczestnikami. Oprócz tych sesji twarzą w twarz uczestnicy doświadczali również społeczności i życia rodzinnego innych poprzez potlucks, muzykę, wycieczki i pobyty domowe.

Więzi nawiązane podczas tych doświadczeń zepchnęły różnice polityczne na dalszy plan. Teraz, jako przyjaciele, uczestnicy Hands Across the Hills pracują nad szeregiem wspólnych projektów, w tym nad wspólnym dotarciem w ramach procesu dialogu do innego regionu kraju, współpracą w zakresie rolnictwa i pracą nad kwestiami kontroli broni. Współzałożycielka i główna organizatorka Paula Green (część grupy MA) dzieli się informacjami na temat tego, w jaki sposób Hands Across the Hills pokazało, że możliwe i konieczne jest wyjście poza stereotypy i otwarcie naszych serc na wdzięczność dla naszych bliźnich.

Co było impulsem do powstania Hands Across the Hills i jak kształtował się projekt?

Hands Across the Hills powstało w odpowiedzi na wybory prezydenckie w 2016 r. Mieszkańcy naszego postępowego miasta MA zebrali się, aby opłakiwać wyniki wyborów, a następnie się zorganizować — ponieważ żałoba ma ograniczony wpływ społeczny, a organizowanie się rozświetla świat. Jednym z sugerowanych działań było utworzenie grupy, która miałaby przezwyciężyć podziały polityczne, której przewodniczyłem, ponieważ mam dziesięciolecia doświadczenia jako międzynarodowy budowniczy pokoju w społeczeństwach ogarniętych wojną na całym świecie. Natychmiast poczułem wdzięczność za tę okazję, ponieważ wiedziałem, że zaprojektowanie i ułatwienie tego projektu będzie inspirujące i intrygujące.

Znalezienie uczestników w KY było szczęśliwym zrządzeniem losu. Tamtejszy organizator społeczności o nazwisku Ben Fink opublikował artykuł online, który odkrył członek naszej grupy, a reszta to już historia. Założyliśmy partnerstwo i jesteśmy na zawsze wdzięczni za jego obecność.

Ustrukturyzowaliśmy nasz projekt z dwoma weekendami po trzy dni każdy, najpierw w MA, a sześć miesięcy później w KY. Nasza strona internetowa handsacrossthehills.org zawiera szczegółowe historie naszych wymian, które obejmowały pobyty u rodzin, dialogi, wymianę kulturową, muzykę, taniec, sztukę i lokalne zwiedzanie. Chcieliśmy, aby osobiste wymiany były wystarczająco długie, aby umożliwić prawdziwy rozwój relacji i osobistą transformację, a wystarczająco krótkie, aby pomieścić rodzinne i zawodowe obowiązki uczestników. Moja wdzięczność przepełniła się hojnością naszej społeczności Western MA w ich wylewaniu jedzenia, funduszy, miejsc, pomysłów na programy, entuzjazmu i wszechstronnego wsparcia. Wdzięczność była wątkiem przewodnim przez cały czas i wiem, że teraz dzielą ją wszyscy członkowie tych dialogów.

Chociaż zakończyliśmy naszą dwustronną wymianę, pozostajemy w kontakcie z naszymi partnerami z KY, którzy poprosili o ponowną wizytę w MA w 2019 r., którą obecnie badamy i kształtujemy. Wizyta ta skupi się na dialogu, a także będzie miała komponent rozwoju gospodarczego obszarów wiejskich, który jest potrzebny zarówno w hrabstwie Letcher w stanie Kentucky, jak i w naszym hrabstwie Franklin w stanie Massachusetts. Wyślemy również zespoły z MA i KY do naszych lokalnych uczelni, szkół średnich i instytucji religijnych, aby porozmawiać o budowaniu mostów i więzi obywatelskich w celu przeciwdziałania strachowi i nienawiści, które narastały w naszym kraju w ostatnich latach. Widzimy wpływ poprzednich rozmów i wiemy, że nasz projekt daje nadzieję w bardzo beznadziejnych czasach w naszym krajobrazie politycznym. Samo zobaczenie nas razem z MA i KY wystarczy, aby dać nadzieję, ponieważ nie „powinniśmy” być razem ze względu na nasze przeciwstawne stanowiska w kwestiach społecznych i politycznych.

Co zainspirowało udział w Hands Across the Hills? Jak zaangażowali się liderzy i uczestnicy?

Byliśmy zmotywowani, aby wyciągnąć ręce w całym kraju, aby przezwyciężyć stereotypy, które rozwinęły się między wyborcami i regionami. Naszym zamiarem jest zbudowanie zrozumienia na wspólnym gruncie, o którym wiemy, że istnieje i czeka na odkrycie. Wierzymy, że nie możemy czekać, aż rząd zacznie działać i musimy wziąć odpowiedzialność jako obywatele. Możemy i musimy zrobić więcej, aby przywrócić szacunek, harmonię i bezpieczeństwo dla wszystkich.

W naszym mieście Leverett MA wielu ludzi zostało przyciągniętych wizją i około 18 zapisało się, aby dołączyć. W Letcher County KY nasz kolega Ben zrekrutował uczestników. W naszym regionie 300 osób wzięło udział w naszym publicznym wydarzeniu, na którym grupa KY się zaprezentowała. Wielu z publiczności zostało zainspirowanych do rozwijania własnych skromnych rozmów pomostowych. Chcemy być ziarnem, które rośnie i leczy podziały.

W jaki sposób Hands Across the Hills zaspokaja potrzeby naszego społeczeństwa?

W naszej epoce mediów społecznościowych i komunikacji masowej prawda i fałsz rozprzestrzeniają się szybko i nie zawsze można je odróżnić. Nie znając się nawzajem, jesteśmy skłonni wierzyć w szkodliwe stereotypy promowane przez osoby z własnymi planami. Kto zagwiżdże i powstrzyma taką krzywdę przed wybuchem w naszym kraju? Kto pomoże nam zrozumieć, że jesteśmy połączeni i spokrewnieni, a cierpienie w jednej części naszego ciała narodowego szkodzi wszystkim częściom?

Wszystkie grupy oferujące dialogi – a takich organizacji jest wiele – mają wspólną misję przerywania tej negatywności i zastępowania jej doświadczeniami twarzą w twarz między mieszkańcami Stanów Zjednoczonych, którzy różnią się od siebie. To taka radość odkrywać nasze wspólne człowieczeństwo i wrażliwość oraz budzić się do prawdy o naszej współzależności. Niestety, nasz dyskurs narodowy i nasze media nas dzielą, zamiast podtrzymywać nasze wspólne marzenia i tęsknotę za pokojem, bezpieczeństwem i dobrobytem.

Jak postrzegasz Hands Across the Hills jako ucieleśnienie wdzięcznego życia?

My w MA jesteśmy bardzo wdzięczni, że znaleźliśmy i zżyliśmy się z naszymi nowymi przyjaciółmi i współpracownikami w KY. Nauczyliśmy się tak wiele i zaczęliśmy troszczyć się o siebie nawzajem bardzo głęboko. Wdzięczne życie nie odbywa się w próżni; odbywa się w naszych wzajemnych powiązaniach i w znajdowaniu sposobów na wyrażanie współczucia i troski.

To jest powołanie naszych czasów. Jest tyle łaski i wdzięczności w posłuchaniu tego wezwania. Jesteśmy więksi niż ci, na których głosujemy. Z pewnością jesteśmy więksi niż jakiekolwiek stereotypy na nasz temat. Wyobraź sobie wdzięczność, jaką odczuwamy, doświadczając tego. Naprawdę widzimy, dotykamy i znamy się nawzajem. Ten intymny kontakt daje tyle radości; to wdzięczność ucieleśniona w serii relacji ja-ty. Wszyscy ludzie są spragnieni takiego spotkania, takiego przywrócenia naszej wzajemnej godności.

W jaki sposób Hands Across the Hills inspiruje do wdzięczności?

Jestem milszy i łagodniejszy dzięki tej wymianie dialogów. Mam więcej współczucia dla tych, którzy głosowali inaczej, cenili inaczej, żyli inaczej. I oni dla mnie. Dotknęliśmy człowieczeństwa siebie nawzajem na o wiele głębszym poziomie. Wszyscy w tym projekcie z MA i KY donosimy, że byliśmy głęboko poruszeni naszymi interakcjami. Ten poziom dialogu to duchowa podróż. Podjęcie tej podróży razem, biorąc pod uwagę, jak zostaliśmy nauczeni, aby poniżać się nawzajem, dodaje do cudu.

Jakie były niektóre z powszechnych barier, przeszkód i obaw, które pojawiły się u uczestników? Jak zostały złagodzone?

Wszyscy się bali. Spotykaliśmy tak zwanego „wroga”, arcyprzeciwieństwo nas samych. Mieszkamy 15 godzin drogi od siebie. Nasze historie i okoliczności są różne. Nasze regiony reprezentują różne realia i odseparowaną politykę. Kto nie bałby się dialogu w takich okolicznościach?

Nasi koledzy z KY byli na tyle odważni, że przyjechali do liberalnych, postępowych, wykształconych, tak zwanych elitarnych wschodnich mieszkańców, aby zamieszkać w naszych domach, przyjąć naszą gościnność i odpowiedzieć na pomysł dialogu, który zrodził się z nami. Dostają wiele uznania za swoją odwagę i ciekawość, które pomogły im się zaangażować. Byliśmy niezwykle dobrze przygotowani i zorganizowani, aby złagodzić nasze spotkanie pobytem w domach rodzinnych (które są bardzo osobiste), mnóstwem wspaniałego jedzenia i pytaniami dialogowymi, które zaczynały się łagodnie, a wszystko to oferowało poziomy gościnności fizycznej, emocjonalnej i duchowej. To przygotowanie i uwaga poświęcona obsłudze naszych gości z KY miały znaczenie w budowaniu zaufania i opieki.

Jaki był dotychczasowy wpływ projektu?

Ogromna nauka dla każdego z nas, transformacja postaw, a zatem zachowań, i inspiracja dla ludzi w całym kraju, którzy wiedzą o nas, czytają naszą stronę internetową, oglądają nasze filmy i proszą nas o przemówienie, aby mogli trzymać się nadziei i możliwości. Podjęto wiele prób nowych dialogów, a w niektórych rodzinach i społecznościach istnieją lepsze relacje interpersonalne, ponieważ nauczyliśmy się i wymodelowaliśmy nowe umiejętności komunikacyjne, które pokazują, że to, co mówimy i jak mówimy, ma ogromne znaczenie. Mamy więcej współczucia dla innych, którzy są inni, ponieważ troszczymy się o siebie nawzajem, pomimo różnic. Jesteśmy bardziej delikatni dla tych, którzy się nie zgadzają, i poświęcamy czas, aby dowiedzieć się, w czym rzeczywiście się zgadzamy.

W jaki sposób Hands Across the Hills planuje rozwijać się/kontynuować swoją działalność?

Myśleliśmy, że projekt zakończy się, gdy grupa MA odwiedziła KY wiosną ubiegłego roku. Ale pod koniec tego weekendu nikt nie chciał się rozstać. Wygenerowaliśmy listę wspólnych projektów i pracujemy nad kilkoma. Niedawno grupa KY poprosiła o ponowną wizytę. Planujemy to razem na jakiś czas w 2019 roku i jesteśmy zachwyceni, że chcą wrócić do MA.

W międzyczasie zostałem zaproszony do ułatwienia i pomocy w planowaniu programu przy użyciu tego samego podstawowego projektu, ale tym razem skupiając się na rasie i rasizmie. Nasi partnerzy są w Południowej Karolinie (SC), a także włączamy niektórych naszych kolegów z KY, abyśmy mogli zachować ich i ich górską kulturę w naszym miksie. Tym razem wszystkie grupy mają uczestników pochodzenia afroamerykańskiego i białego, a zespół ułatwiający jest również mieszany. Wszyscy jedziemy do SC pod koniec stycznia 2019 r. Uczestnicy z SC i KY przyjeżdżają tutaj pod koniec czerwca 2019 r. i planujemy kontynuować w tym czasie i po tym czasie, organizując zarówno wydarzenia publiczne, jak i podtrzymując dialog. Będziemy dążyć do tradycyjnych i społecznościowych miejsc w mediach, aby zwiększyć wpływ.

Co inspiruje Cię osobiście w tej pracy? W jaki sposób Twoja praca w budowaniu pokoju międzynarodowego wpłynęła na Twoją pracę w USA?

To, co zaobserwowałem na całym świecie w ciągu 30 lat międzynarodowego budowania pokoju, to fakt, że polaryzacja może prowadzić zarówno do konfliktów zbrojnych, jak i przemocy interpersonalnej. Wraz z eskalacją wrogości między różnymi tożsamościami w USA, zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego stało się tutaj równie istotne, jak w krajach, które stoją w obliczu lub dochodzą do siebie po rzeczywistej wojnie. Obywatele muszą się znać, aby zmienić negatywne postrzeganie osób z innych regionów, religii, ras, kultur itp.
Jak pisał Dalajlama: „W atmosferze nienawiści i gniewu nie da się osiągnąć trwałego pokoju”.

Gdybyś miał podzielić się jedną wiadomością na temat wdzięcznego życia, co by to było?

Rozwijaj codzienną praktykę kultywowania postawy wdzięczności. Uświadom to sobie. Mów głośno rodzinie, partnerom i przyjaciołom, za co jesteś wdzięczny. Wdzięczność istnieje nawet w trudnych czasach. Znajdź ją i podziel się nią. Nie trzymaj swojej wdzięczności w tajemnicy!

W jaki sposób wdzięczność inspiruje Cię do wprowadzania zmian na świecie?

Ci, którym dano możliwość dzielenia się swoimi wartościami i zobowiązaniami, otrzymanymi dzięki edukacji, umiejętnościom i pasji, mają obowiązek wykorzystać te dary z wdzięcznością za to, co otrzymali. Możemy być również wdzięczni za możliwość praktykowania współczucia, które leczy nas samych, innych i nasz wspólny świat.

Zwiastun Hands Across the Hills od Davida Rabinovitza w serwisie Vimeo .

Aby dowiedzieć się więcej o inspirujących projektach i programach Hands Across the Hills, odwiedź stronę internetową: handsacrossthehills.org