Μαθήματα που αντλήθηκαν από τη συγγραφή ερωτικών επιστολών σε αγνώστους

Άρχισα να αφήνω ερωτικά γράμματα σε όλη τη Νέα Υόρκη για να τα βρίσκουν άγνωστοι πριν από σχεδόν δύο χρόνια.

Αν και η ιδέα ακούγεται ρομαντική, ήταν στην πραγματικότητα ένας τρόπος να ξεχάσω για λίγο τα δικά μου συναισθήματα θλίψης και μοναξιάς και να επικεντρωθώ σε άλλους στη μεγάλη πόλη που μπορεί να ένιωθαν τόσο απογοητευμένοι όσο εγώ. Κάθε πρωί από εκείνη την πρώτη ερωτική επιστολή, έχω αφιερώσει την καλλιγραφία μου στο να γράφω και να στέλνω ερωτικά γράμματα σε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, γεμάτα με λέξεις που ελπίζω ότι θα τους βοηθήσουν, θα τους θεραπεύσουν και θα τους κρατήσουν σε μια δύσκολη στιγμή.

Με κάθε χτύπημα της πένας και σφράγισμα του φακέλου, έχω συγκεντρώσει μαθήματα ζωής που ξέρω ότι δεν θα με αφήσουν ποτέ, όπου κι αν πάνε τα γράμματά μου.

Είμαστε πιο γενναίοι από όσο πιστεύουμε στον εαυτό μας.

Συνήθιζα να πιστεύω ότι γενναιότητα σήμαινε πάντα να είσαι δυνατός, να μην χύνεις ποτέ δάκρυα, να είσαι αυτός που μπορεί να τα κρατήσει όλα ενωμένος ακόμα και όταν όλα φαινόταν να καταρρέουν. Το μαθαίνουμε αυτό από την αρχή - πώς να σώσουμε την υπόληψή μας, πώς να βασιζόμαστε στον εαυτό μας, πώς να είμαστε πάντα πιο δυνατοί αλλά ποτέ (ποτέ) πιο αδύναμοι.

Έλαβα ένα αίτημα για επιστολή το άλλο πρωί από μια νεαρή γυναίκα στο Ισραήλ. Ντρεπόταν, ένιωθε λίγο δειλή και εγωίστρια, που ζητούσε ένα ερωτικό γράμμα για τον εαυτό της. Εμένα; ​​Νόμιζα ότι ήταν η πιο γενναία πράξη που έχω συναντήσει ποτέ.

Χρειάζεται θάρρος και δύναμη για να ζητήσεις από έναν άγνωστο να σου γράψει ένα ερωτικό γράμμα, να παραδεχτείς ότι δεν ξέρεις τις λέξεις για να πεις στον εαυτό σου για να βελτιώσεις τα πράγματα. Θάρρος είναι να είσαι πρόθυμος να καταρρεύσεις μερικές φορές, να φέρεις κάποιον άλλο κοντά σου, να ζητήσεις βοήθεια, να παραδεχτείς ότι είσαι απλώς άνθρωπος και στην πραγματικότητα χρειάζεσαι άλλους για να γίνεις πιο δυνατός.

Είμαστε περισσότερο ίδιοι παρά διαφορετικοί.

Ποτέ δεν μου άρεσε η φράση «περπάτα ένα μίλι στη θέση κάποιου άλλου». Μου φαίνεται σχεδόν αδύνατο, και μαθαίνω όλο και περισσότερο στη ζωή ότι δεν είναι πάντα απαραίτητο.

Τις περισσότερες φορές, οι ιστορίες μας είναι σαφώς διαφορετικές, παρόλο που βιώνουμε τα ίδια συναισθήματα - θλίψη, μοναξιά, ζήλια, πόνο, ευτυχία και ελπίδα. Μπορούμε να ταυτιστούμε καλύτερα από ό,τι περιμένουμε, αρκεί να ανοιχτούμε σε αυτά. Δεν χρειάζεται να επωμιστούμε τον ίδιο αγώνα με κάποιον άλλο για να δείξουμε συμπόνια σε αυτό το άτομο ή για να αποτελέσουμε ένα φωτεινό σημείο στην καθημερινότητά του. Απλώς χρειάζεται να νοιαζόμαστε.

Υπάρχει ένας φόβος: δεν θα πούμε το σωστό. Θα χειροτερέψουμε τα πράγματα. Καλύτερα να μην πούμε τίποτα απολύτως, επειδή πραγματικά δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τι περνάει αυτό το άτομο.

Δεν είναι αλήθεια.

Ακόμα κι αν φαίνεται ότι δεν μπορούμε να διανύσουμε αυτό το μίλι στη θέση κάποιου άλλου, εξακολουθούμε να είμαστε ικανοί να σταθούμε δίπλα τους για να τους στηρίξουμε μέχρι την ημέρα που θα μάθουν να χαμογελούν ξανά.

Οι μικρές πράξεις έχουν μεγαλύτερη σημασία από όσο νομίζουμε.

Ακόμα και όταν έγραφα τα πρώτα 400 ερωτικά γράμματα, ποτέ δεν πίστευα ότι έκανα πραγματικά τη διαφορά στον κόσμο. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν σημαντική ή ότι είχε σημασία που ήμουν εδώ.

Δεν είχα ιδέα ότι έκανα τη διαφορά στις ζωές γύρω μου, όχι μόνο γράμμα γράμμα, αλλά και μικρή δράση με μικρή δράση. Δείχνοντας την παρουσία μου σε ένα άλλο άτομο. Απαντώντας στο τηλέφωνο αντί να στέλνω μηνύματα. Κρατώντας την πόρτα ανοιχτή. Βάζοντας τα λόγια μου στον κόσμο. Αυτά τα μικρά πράγματα συχνά φαίνονται πολύ μικροσκοπικά για να κάνουν τη διαφορά, αλλά τα κυματιστά αποτελέσματα προέρχονται από μία μόνο ενέργεια. Η επίδραση χρειάζεται μόνο ένα άτομο για να αρχίσει να αγγίζει δεκάδες και δεκάδες ζωές.

Μόλις χθες, ένας νεαρός άνδρας στην Αυστραλία έγραψε στο Twitter ότι μόλις είχε αφήσει μια ερωτική επιστολή στο πανεπιστήμιό του. Μου έστειλε μια φωτογραφία. Δεν είχαν περάσει ούτε είκοσι τέσσερις ώρες, μια γυναίκα ονόματι Έλεν βρήκε την ερωτική επιστολή και μου έστειλε ένα email λέγοντας ότι αντιμετώπιζε συναισθήματα αμφιβολίας και θλίψης, και έτσι η επιστολή που βρήκε ήταν το καλύτερο πράγμα που μπορούσε να διαβάσει για να βελτιωθεί η κατάσταση.

Μερικές φορές χρειάζεται κάτι τόσο μικρό όσο το να αφήσεις ένα γράμμα, να κάνεις μια χάρη ή να δώσεις μια συμβουλή για να δημιουργήσεις ένα κυματιστικό εφέ.

Μερικές φορές σε περιμένει ένα κυματιστικό φαινόμενο· απλά πρέπει να ξεκινήσεις.