Actieve Hoop

Auteurs Joanna Macy en Chris Johnston stellen dat een levensvatbare beschaving bereikt kan worden met actieve hoop.

De Grote Wending [een verschuiving van vergelijkbare omvang en grootte als de Landbouwrevolutie en de Industriële Revolutie] betreft de overgang van een gedoemde economie van industriële groei naar een levensvatbare samenleving die zich inzet voor het herstel van de wereld.... De Grote Wending is een verhaal van actieve hoop.

Om onze beste rol te spelen, moeten we de stemmen weerleggen die zeggen dat we de taak niet aankunnen, dat we niet goed genoeg, sterk genoeg of wijs genoeg zijn om enig verschil te maken. Als we bang zijn dat de puinhoop waarin we ons bevinden te afschuwelijk is om aan te zien, of dat we de ellende die het met zich meebrengt niet aankunnen, moeten we een weg vinden door die angst heen. Dit hoofdstuk beschrijft drie draden die we kunnen volgen en die ons helpen rechtop te staan ​​en niet terug te deinzen wanneer we geconfronteerd worden met de immense omvang van wat er in onze wereld gebeurt. Deze draden kunnen in elke situatie worden verweven om ons reactievermogen te ondersteunen en te versterken. We zullen er daarom in de volgende pagina's vaak op terugkomen. De eerste draad is de verhalende structuur van avonturenverhalen.

De draad van het avontuur volgen

Beschouw The Great Turning als een avonturenverhaal. Avonturenverhalen beginnen vaak met de introductie van een onheilspellende dreiging die de hoofdpersonages ver te boven lijkt te gaan. Als je ooit het gevoel hebt dat de kansen tegen je zijn en je twijfelt of je de uitdaging wel aankunt, dan sluit je je aan bij een aloude traditie van protagonisten in dit genre. Helden lijken in het begin bijna altijd duidelijk ondermaats.

Wat het verhaal zo bijzonder maakt, is de manier waarop de hoofdpersonages zich niet laten afschrikken. In plaats daarvan zet hun verhaal hen aan het denken over een zoektocht naar bondgenoten, hulpmiddelen en wijsheid die nodig zijn om hun kansen te verbeteren. We kunnen onszelf voorstellen als op een vergelijkbare reis; een deel van het avontuur van de Grote Omwenteling is het zoeken naar gezelschap, steunbronnen, hulpmiddelen en inzichten die ons helpen.

Wat ons op weg helpt, is zien wat er op het spel staat en ons geroepen voelen om onze rol te spelen. Vervolgens volgen we de draad van het avontuur, ontwikkelen we onderweg onze capaciteiten en ontdekken we verborgen krachten die zich alleen openbaren wanneer dat nodig is. Wanneer het hobbelig of somber is, kunnen we onszelf eraan herinneren dat dit is hoe deze verhalen vaak gaan. Er kunnen momenten zijn waarop alles verloren lijkt. Ook dat kan deel uitmaken van het verhaal. Onze keuzes op zulke momenten kunnen een cruciaal verschil maken.

De draad van actieve hoop

Elke situatie waarmee we worden geconfronteerd, kan op verschillende manieren worden opgelost – sommige veel beter, andere veel slechter. Actieve hoop houdt in dat we de resultaten die we hopen identificeren en vervolgens een actieve rol spelen in het bereiken ervan. We wachten niet tot we zeker zijn van succes. We beperken onze keuzes niet tot de resultaten die waarschijnlijk lijken. In plaats daarvan richten we ons op waar we echt, diep van binnen naar verlangen, en zetten we vervolgens vastberaden stappen in die richting. Dit is de tweede rode draad die we volgen.

We kunnen op veel verschillende manieren reageren op wereldcrises, met een scala aan mogelijke reacties, van onze beste tot onze slechtste. We kunnen de uitdaging met wijsheid, moed en zorg aangaan, of we kunnen terugdeinzen voor de uitdaging, hem negeren of wegkijken. Met Actieve Hoop kiezen we er bewust voor om onze beste reacties naar boven te halen, zodat we zelfs onszelf kunnen verrassen met wat we teweegbrengen. Kunnen we onszelf trainen om moediger, geïnspireerder en meer verbonden te worden? Dit brengt ons bij het volgende onderwerp.

De draad van de spiraal van het werk dat opnieuw verbindt

De spiraal van het Werk dat Herverbindt is iets waar we steeds weer op terug kunnen vallen als een bron van kracht en frisse inzichten. Het herinnert ons eraan dat we groter, sterker, dieper en creatiever zijn dan we zijn opgevoed. Het brengt een empowermentproces in kaart dat zich door vier opeenvolgende bewegingen of stations beweegt, beschreven als: Komen vanuit Dankbaarheid, Onze Pijn voor de Wereld Eeren, Zien met Nieuwe Ogen en Vooruit Gaan.

Wanneer we vanuit dankbaarheid handelen, staan ​​we meer stil bij het wonder van het leven in deze wonderbaarlijke levende wereld, bij de vele geschenken die we ontvangen, bij de schoonheid die we waarderen. Maar juist het kijken naar wat we liefhebben en waarderen in onze wereld, brengt een besef met zich mee van de enorme schending die gaande is, de verwoesting en het uiteenvallen. Vanuit dankbaarheid stromen we vanzelf naar het eren van onze pijn voor de wereld.

Dankbaarheid helpt een context van vertrouwen en psychologische veerkracht te creëren die ons ondersteunt om moeilijke realiteiten in de tweede fase onder ogen te zien. Door tijd en aandacht te besteden aan het erkennen van onze pijn voor de wereld, ontstaat er ruimte om ons verdriet, onze rouw, onze verontwaardiging en alle andere gevoelens te horen die zich openbaren als reactie op wat er in onze wereld gebeurt. Het erkennen van de diepte van onze angst, zelfs aan onszelf, brengt ons in cultureel verboden gebied. Van jongs af aan is ons verteld dat we onszelf moeten herpakken, vrolijk moeten zijn of onze mond moeten houden. Door onze pijn voor de wereld te erkennen, doorbreken we de taboes die onze nood het zwijgen opleggen. Wanneer de activerende sirene van innerlijk alarm niet langer wordt gedempt of buitengesloten, wordt er iets in ons geactiveerd. Het is onze overlevingsreactie.

De term eren impliceert een respectvolle verwelkoming, waarbij we de waarde van iets erkennen. Onze pijn om de wereld waarschuwt ons niet alleen voor gevaar, maar onthult ook onze diepe zorgzaamheid. En deze zorgzaamheid komt voort uit onze verbondenheid met al het leven. We hoeven er niet bang voor te zijn.

In de derde fase gaan we verder in de perceptuele verschuiving die onze pijn om de wereld erkent als een gezonde uiting van onze verbondenheid met het leven. Kijken met nieuwe ogen onthult het bredere web van hulpbronnen dat ons ter beschikking staat via onze verankering in een dieper, ecologisch zelf. Deze derde fase put uit inzichten uit de holistische wetenschap en eeuwenoude spirituele wijsheid, evenals uit onze creatieve verbeelding. Het opent ons voor een nieuwe kijk op wat mogelijk is en een nieuw begrip van onze kracht om een ​​verschil te maken.

Om de voordelen van deze bemoedigende perspectieven te ervaren, willen we ze toepassen op de uitdagingen waar we voor staan. Het laatste station, 'Going Forth', omvat het verhelderen van onze visie op hoe we kunnen handelen voor de genezing van onze wereld, en het identificeren van praktische stappen om onze visie vooruit te helpen.

De spiraal biedt een transformerende reis die ons vermogen om te handelen ten behoeve van het leven op aarde verdiept. We noemen het een spiraal in plaats van een cyclus, omdat we elke keer dat we door de vier stations gaan, ze anders ervaren. Elk element verbindt ons opnieuw met onze wereld, en elke ontmoeting kan ons verrassen met verborgen pareltjes. Terwijl elk station zich op natuurlijke wijze ontvouwt in het volgende, ontstaan ​​er momentum en een flow, waardoor de vier elementen kunnen samenwerken om een ​​geheel te vormen dat meer is dan de som der delen. Wanneer we ons door deze spiraalvorm laten leiden, zijn wij niet alleen degene die handelen; we laten de wereld op ons en door ons heen werken.

Het werk dat opnieuw verbindt als persoonlijke praktijk

De spiraal biedt een structuur waar we op terug kunnen vallen, wanneer we de veerkracht en vindingrijkheid die voortkomen uit het grotere web van het leven nodig hebben. Als je je misselijk voelt door een verontrustend nieuwsbericht, kun je dankbaarheid tonen door je simpelweg op je ademhaling te concentreren en even de tijd te nemen om te danken voor alles wat je op dat moment in stand houdt. Terwijl je de lucht in je neusgaten voelt stromen, dank je voor de zuurstof, voor je longen, voor alles wat je tot leven brengt. De vraag: "Aan wie ben ik dankbaar?" verplaatst je aandacht van jezelf naar degenen van wie je ontvangt, degenen die je steunen.

Een moment van dankbaarheid versterkt je vermogen om verontrustende informatie te bekijken in plaats van je ervan af te keren. Terwijl je jezelf toestaat om alles wat je ziet in je op te nemen, sta jezelf ook toe om te voelen wat je voelt. Wanneer je pijn ervaart om iets dat verder gaat dan je directe eigenbelang, onthult dit je zorgzaamheid, mededogen en verbondenheid – zulke waardevolle dingen. Door je pijn voor de wereld te eren, in welke vorm dan ook, neem je die serieus en laat je je inspireren door het signaal dat het afgeeft.

Wanneer je met nieuwe ogen kijkt, weet je dat je niet de enige bent die hiermee te maken heeft. Je bent slechts een onderdeel van een veel groter verhaal, een onafgebroken stroom van leven op aarde die al meer dan drieënhalf miljard jaar vloeit en vijf massa-extincties heeft overleefd. Wanneer je je in deze diepere, sterkere stroom verdiept en jezelf er deel van voelt, ontstaat er een andere reeks mogelijkheden. Door je blik te verruimen, vergroot je de mogelijkheden die je tot je beschikking hebt, want via dezelfde kanalen van verbondenheid die de pijn voor de wereld laat stromen, stromen ook kracht, moed, hernieuwde vastberadenheid en de hulp van bondgenoten.

Met de verschuiving in perceptie die zien met nieuwe ogen met zich meebrengt, kun je het gevoel loslaten dat je alles moet uitzoeken. In plaats daarvan concentreer je je op het vinden en spelen van jouw rol, het aanbieden van je gave van Actieve Hoop, jouw beste bijdrage aan de genezing van onze wereld. Terwijl je verder gaat, overweeg je wat dit zou kunnen zijn en wat je volgende stap zal zijn. Dan zet je die stap.

Wat we hier hebben beschreven is een korte vorm van de spiraal die slechts een paar minuten nodig heeft om rond te draaien. Net als een fractal die dezelfde karakteristieke vorm heeft, ongeacht de schaal waarop hij wordt bekeken, kan de vorm van de spiraal worden toegepast op een breed scala aan tijdsbestekken, met rotaties die plaatsvinden over minuten, uren, dagen of weken. We bewegen ons door de vier stations op een manier die onze intentie ondersteunt om te handelen in het belang van het leven op aarde. Hoe vertrouwder je raakt met deze versterkende reis, hoe meer je kunt vertrouwen op het proces van de spiraalstructuur. Elk van deze stations bevat verborgen diepten, rijke betekenissen en schatten om te ontdekken. Daar gaan we in de komende hoofdstukken op in.