ஒரு தொற்றுநோய் கவிதை-பிரார்த்தனை

Pexels இலிருந்து பிலிப் லெம் எடுத்த புகைப்படம்

ஃபிலிஸ் கோல்-டாய் ஒரு எழுத்தாளர் மற்றும் கவிஞர், ஒருவேளை 'தி எம்ப்டினஸ் ஆஃப் எவர் ஹேண்ட்ஸ்' என்ற ஆன்மீக நினைவுக் குறிப்பிற்காக மிகவும் பிரபலமானவர், அவரும் இணை ஆசிரியரான ஜேம்ஸ் முர்ரேவும் ஓஹியோவின் கொலம்பஸின் தெருக்களில் விருப்பப்படி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தபோது "இருப்பதை" பயிற்சி செய்த 47 நாட்களை விவரிக்கும் ஒரு ஆன்மீக நினைவுக் குறிப்பு. இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் தனது 58வது பிறந்தநாளில், அவர் 58 ஒரு வரி தொற்றுநோய் பிரார்த்தனைகளை எழுதி அவற்றை ஒரு கவிதையாக வடிவமைத்தார். கீழே உள்ள உரையைக் காண்க. ஒருவேளை அது உங்களுக்கு ஒரு ஊக்கத்தைத் தரும். ஃபிலிஸ் கவிதையை இங்கே படிப்பதை நீங்கள் கேட்கலாம் அல்லது அதை இங்கே பதிவிறக்கலாம்.

எனது 58வது பிறந்தநாளில்: 58 தொற்றுநோய் பிரார்த்தனைகள்

நாம் அனைவரும் இன்னொரு பிறந்தநாள் வரை உயிர்வாழ்வோமாக.
ஒவ்வொரு காலையிலும் சூரியனை வாழ்த்தி, உயிருடன் இருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைவோமாக.
புதிய காற்றின் அற்புதத்தை நாம் சுவாசிப்போம்.
ஒவ்வொரு தருணத்தையும் புதிதாகத் தொடங்குவதற்கான வாய்ப்பாகக் கருதி மதிக்கலாம்.
கவலையை விட வளமான மண்ணில் நமது நம்பிக்கையை வேரூன்றச் செய்வோமாக.
பிரிவினை நம்மை நெருக்கமாக இணைக்க அனுமதிப்போம்.
கண்ணாடியில் நம் முகங்களைத் தவிர வேறு முகங்களைப் பார்ப்போம்.
எல்லா மக்களையும் உறவினர்களாக அங்கீகரிப்போம்.
நம்மைப் போலவே அவர்களையும் போற்றுவோம்.
அவர்களைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க நாம் வீட்டிலேயே இருப்போம்.
நமது ஆன்மாவை வைத்திருக்கும் உடலை நாம் வளர்ப்போம்.
நமக்குப் போதுமான தங்குமிடம், உணவு, தண்ணீர், மருந்து மற்றும் ஓய்வு கிடைக்கட்டும்.
நமது மிகுதியிலிருந்து நாம் சுதந்திரமாகப் பகிர்ந்து கொள்வோமாக.
சேமித்து வைக்கும் சோதனையை நாம் எதிர்ப்போமாக.
தயக்கமோ வெட்கமோ இல்லாமல் உதவி கேட்போமாக.
விலங்குகள், பூக்கள் மற்றும் மரங்களின் சகவாசத்திலிருந்து நாம் ஆறுதலைப் பெறுவோம்.
மௌனத்தின் ஒலிகளுடன் நாம் நட்பு கொள்வோம்.
தனிமையின் நெருக்கங்களை நாம் வரவேற்போம்.
நாம் நமது இருப்பின் ஆழத்திற்குச் சென்று, நமக்குக் கிடைத்ததை நாம் அறியாத ஆசீர்வாதங்களை வெளிக்கொணர்வோமாக.
நாம் ஒருவருக்கொருவர் புனித ஸ்தலமாக இருப்போமாக.
மறுப்பு, அலட்சியம் அல்லது அவமதிப்பு ஆகியவற்றின் குருட்டுத்தன்மையில் நாம் வாழ மறுப்போமாக.
நாம் நமது கோபத்தை அடக்கி, எந்த வெறுப்பையும் சுமக்காமல் இருப்போமாக.
நமக்குப் பிடிக்காதவர்களிடமும் நாம் பரிவு காட்டுவோம்.
நாம் ஒருவருக்கொருவர் தீவிரமான கவனத்தை பரிசாகக் கொடுப்போம்.
உயிர்கள் அதைச் சார்ந்தது போல, நாம் ஒருவருக்கொருவர் செவிசாய்ப்போமாக.
நமது குரல் தான் கடைசியாகக் கேட்கும் ஒலி என்பது போல் நாம் பேசுவோம்.
தொடாமல் எப்படித் தொடலாம், பிடிக்காமல் எப்படிப் பிடிப்பது என்பதை நாம் ஆராயலாம்.
கண்ணீர் மற்றும் நடுக்கத்தால் நாம் வெட்கப்படாமல் இருப்போமாக.
கட்டமைக்கப்படாத நேரத்தின் மகிழ்ச்சியையும், வழக்கங்களின் ஆறுதலையும் நம் குழந்தைகளிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வோமாக.
நம் குழந்தைகளின் படுக்கைகளுக்கு அடியில் இருக்கும் அரக்கர்களைப் பற்றி அவர்களுக்கு உறுதியளிப்போம்.
நாம் ஒற்றுமைக்கான புதிய சடங்குகளை உருவாக்குவோம்.
நாம் நம் வயிற்றிலிருந்து சிரிக்கலாம்.
நாம் ஆச்சரியத்தை வளர்த்துக் கொள்வோம்.
நமது சமூகம் இதுவரை செய்ததை விட சிறப்பாகச் செயல்பட நாம் உதவுவோமாக.
நாம் எல்லா கோணங்களிலிருந்தும் பிரச்சினைகளை ஆராய்ந்து நேராகப் பேசுவோமாக.
தொற்றும் பயத்தை விட கூட்டு ஞானத்தின் அடிப்படையில் முடிவுகளை எடுப்போம்.
பாசாங்கு செய்பவர்கள் மீது அல்ல, நிபுணர்கள் மீது நமது நம்பிக்கையை வைப்போம்.
செல்வத்தை விட ஆரோக்கியத்தை மதிப்போம்.
நாம் நேசிக்கிறவர்களுக்கும், பொது நன்மைக்கும் நமது அன்றாட வேலைகளை அர்ப்பணிப்போம்.
கண்ணுக்குத் தெரியாத உழைப்பு நம் அனைவரையும் தாங்கி நிற்கும் தொழிலாளர்களை நாம் தாங்கி நிற்போம்.
நம்மைப் பாதுகாக்க தங்களை ஆபத்தில் ஆழ்த்துபவர்களை நாம் பாதுகாப்போம்.
சாத்தியமற்றதை சாத்தியமாக மாற்றுவோம்.
அந்நியர்களின் நலனை நாம் விசாரிப்போமாக.
வெறுப்பால் பலிகடா ஆக்கப்படுபவர்களுக்கும், இலக்கு வைக்கப்படுபவர்களுக்கும் ஆதரவாக நாம் நிற்போம்.
உலகம் முழுவதும் நம் அண்டை வீட்டாராக இருக்கும் வரை, நாம் தாழ்வாரத்திற்குத் தாழ்வாரம் பாடுவோம்.
இந்தப் பாதை எவ்வளவு கடினமாகவோ அல்லது நீளமாகவோ இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்புகளை நாம் கைவிடுவோம்.
நாம் செல்லும்போது நம்மை நாமே வேகப்படுத்திக்கொள்ளலாம்.
யாரும் கீழே தடுமாறிவிடாதபடி, நாம் ஒவ்வொருவரும் சுமையை அதிகமாகத் தாங்குவோம்.
தெரியாதவற்றுக்கு நம்மை தயார்படுத்திக் கொள்வோம்.
நமது பிரகாசமான பிரார்த்தனைகளின் ஒளியைப் பின்பற்றுவோம்.
நாம் நம்மைப் பற்றிய சிறந்த பதிப்புகளாக ஒன்றாக வாழ்வோம்.
பழைய உலகத்தின் எஞ்சியுள்ள இடத்தில் புதிய உலகத்திற்கான விதைகளை நடுவோம்.
நாம் தனியாக இல்லை என்பதை இருண்ட நேரங்களில் நினைவில் கொள்வோம்.
யாரும் கைவிடப்பட்டோ, வலியிலோ, அல்லது கருணையால் தீண்டப்படாமலோ இறக்க அனுமதிக்க மாட்டோம்.
நாம் சேகரிக்க முடியாவிட்டாலும், இழந்தவர்களை துக்கப்படுத்துவோம்.
அவர்களின் நினைவால் நாம் சரியாகச் செய்வோம்.
அவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்க வேண்டிய பொன்னான நேரத்தில் ஒரு நிமிடம் கூட நாம் வீணாக்காமல் இருப்போமாக.
நாம் நேசிக்கப்படுவது போல ஒருவரையொருவர் நேசிப்போமாக.
நம் குழந்தைகள் அனைவரும் உயிர்வாழட்டும்.

மார்ச் 26, 2020
© 2020 ஃபிலிஸ் கோல்-டாய்
சில உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட்டவை.