ከደግነት ፈተናዬ ሦስት ትምህርቶች

ባለፈው ክረምት ከServiceSpace ጋር ገብቻለሁ። እንደ ተለማማጅ የመጀመሪያ ስራችን የ30 ቀን የደግነት ፈተናን ማጠናቀቅ ነበር - ስለዚህ ለአንድ ወር ያህል በየቀኑ የተለያዩ የደግነት ስራዎችን እንሰራ ነበር። እና ደግነት በሁሉም የሕይወት ክፍል ውስጥ እንደሚገኝ እንድገነዘብ አድርጎኛል. ደግነት አንድ ነጠላ ክስተት አይደለም - ሞገድ ነው. እሱ ስም፣ ቅጽል እና ግሥ ነው -- ደግነት የሕይወት መንገድ ሊሆን ይችላል።

በህይወቴ በሙሉ ሰዎች ደግነት ስላሳዩኝ በጣም አመስጋኝ ነኝ። እንግዶች እንኳን. ይህ ያጋጠመኝ የመጀመሪያውም የመጨረሻም የደግነት ተግባር ባይሆንም፣ ሁልጊዜ በአእምሮዬ ጎልቶ የሚታይ አንድ የተለየ ታሪክ አለ። ወደ ሁለተኛ ደረጃ ትምህርት ቤት ተመለስኩ፣ እሁድ ከሰአት በኋላ በ Barnes & Noble እየተማርኩ ነበር። ምሳዬን ልከፍል ተሰልፌ ቆሜ ነበር ከፊቴ ያለው እንግዳ በጉጉት ሲያየኝ አስተዋልኩ። አላማው ምን እንደሆነ እርግጠኛ አልነበርኩም፣ እና ትንሽ አሳዘነኝ። ለመክፈል ተራው ሲደርስ፣ ለካሳሪውም ለኔ ምግብ መክፈል እንደሚፈልግ ነገረው እና በምልክቱ ግራ ተጋባሁ። የበለጠ ግራ የገባኝ ደግሞ ምግቤን ከከፈለ በኋላ ብቻዬን ጥሎኝ ሄደ። እኔን ለማነጋገር አልሞከረም ወይም ለምን እንደከፈለኝ ለማስረዳት አልሞከረም። እሱ ምንም የተደበቀ አጀንዳ አልነበረውም እና ከእኔ ምንም ነገር አይጠብቅም ነበር. ማህበረሰቡ ነቅተን እንድንጠብቅ እና ስለማናውቀው ነገር መጠንቀቅ በተለይም ሰዎች ያስተምረናል። የማናውቀው ነገር ልባችንን እንዳይዘጋው ወይም በደግነት ላይ የተመሰረቱትን ትላልቅ ስጦታዎች እንዳያመልጠን መማር አለብን።

እኔ ላካፍላቸው የምፈልጋቸው ሶስት የተለያዩ ሆኖም ጠቃሚ የደግነት አካላት እንዳሉ አግኝቻለሁ።

የመጀመሪያው ለማያውቋቸው ሰዎች ደግ መሆን ነው። ከአንድ ወር በፊት፣ አርብ ጥዋት ላይ በባርነስ እና ኖብል የሚመለከቱ ሰዎችን አገኘሁ። ልዩ ፍላጎት ያላቸውን ሰዎች ከተንከባካቢዎቻቸው ጋር አየሁ እና በሆነ ምክንያት የልቤን አውሬ ነካው። የሆነ ነገር ማድረግ ፈልጌ ነበር ነገር ግን ምን ምላሽ እንደሚሰጡ ስለማላውቅ ተጠራጠርኩ። ምንም ነገር ማድረግ እንዳለብኝ እያሰላሰልኩ ወደ እነርሱ ከመመለሴ በፊት በሱቁ ውስጥ ተዘዋውሬያለሁ። ከተንከባካቢዎቹ ወደ አንዱ ለመቅረብ ወሰንኩ እና ለእያንዳንዱ ግለሰብ ኩኪ መግዛት እችል እንደሆነ ጠየቅኋት። በጣም ፈርቼ ነበር ብዬ ስጠይቅ እንባ ሲፈጠር ይሰማኝ ነበር። ተንከባካቢው በአስተያየቴ ተገረመ እና ነካው፣ አብዛኛው ሰው አፍጥጦ ወይም ርቆ እንደሚሄድ ነገረኝ። ኩኪዎችን ገዛኋቸውና መንገዴን ቀጠልኩ። ሰዎች የእኔን የደግነት ተግባር እንደ እንግዳ አድርገው ስለሚወስዱት ወይም እንደማይቀበሉት መጨነቅ ምን ያህል አስቂኝ እንደሆነ አሰብኩ። ይህ የሰዎች ስብስብ ለደግነት ክፍት ከሆንኩ ሌሎች ለመቀበል ክፍት እንደሚሆኑ አስተምሮኛል። በደግነትህ ደፋር ሁን፣ እናም ያንን እምነት በሌሎች ላይ ውሰድ።

ሁለተኛው ለምታውቃቸው ሰዎች ደግ መሆን ነው። ለማናውቃቸው ሰዎች ደግ መሆን ቀላል ነው ምክንያቱም ከእነሱ ጋር ጥልቅ ግንኙነት ስለሌለን ነገር ግን ለምናውቃቸው ደግነት ማሳየትን መርሳት አንችልም። ባለፈው በጋ፣ አንድ ቀን ከአባቴ ጋር ከምሳ በኋላ ተቀምጬ ነበር እና እሱን በእውነት ተዋወቅኩ። ለምን ከሃያ ሁለት አመታት በኋላ ይህን ቶሎ እንዳላደረግኩት ገረመኝ። ስለ ታናሽ አመቱ ጠየኩት እና አነቃቂ እና አነቃቂ ታሪኮቹን አዳመጥኩት። እኛ ከምናውቃቸው ሰዎች ጋር ጊዜያችንን እንደ ቀላል ነገር መውሰድ በጣም ቀላል ነው ምክንያቱም ሁልጊዜም በዙሪያው ይኖራሉ ብለን ስለምናስብ ወይም ስለእነሱ በቂ እውቀት ስላለን ነው። ደግነት ሁል ጊዜ ትልቅ እና የተብራራ መሆን የለበትም። አንዳንድ ጊዜ ደግነት ምን ያህል ረጅም መንገድ እንደሚሄድ የሚያሳዩት ትናንሽ እና ቀላል ድርጊቶች ናቸው። ደግነት ከማናውቃቸው ሰዎች ጋር ግንኙነት ለመፍጠር ያግዛል፣ነገር ግን ያለንን ያቆያል አልፎ ተርፎም ይጠግናል።

ሦስተኛው በጣም ለሚያውቅህ ሰው ደግ መሆን ነው - ለራስህ ቸር ሁን ። እናቴ ከመሞቷ ትንሽ ቀደም ብሎ ከነገረችኝ የጥበብ ዕንቁዎች አንዱ "ሌሎችን ከመውደድህ በፊት ራስህን መውደድ አለብህ" የሚለው ነው። በጊዜው ምን ለማለት እንደፈለገች አልገባኝም ነገር ግን እያደግኩ ስሄድ የበለጠ ትርጉም ያለው ሆነ። ለራሴ ደግ መሆን ካልቻልኩ እንዴት ለሌሎች ደግ እሆናለሁ? እኛ በጣም ጨካኝ ተቺዎቻችን ነን እናም ለዚህ ደግነት የማይገባን ሊመስለን ይችላል። ባለፈው የበጋ የደግነት ፈተናዬ መጨረሻ -- ለሌሎች ደግነት ከሰላሳ ቀናት በኋላ -- ለራስህ ደግ መሆን ምንም ችግር የለውም፣ አንዳንዴም አስፈላጊ እንደሆነ ተማርኩ።

የደግነት ልብ መስጠት ነው። በቁሳዊ መልኩ መስጠት ብቻ ሳይሆን የማይዳሰሱትንም ጭምር -- የጋራ ትውስታ፣ ይቅርታ፣ ጊዜያችሁ፣ ማንኛውም ነገር ቢሆን። ደግነት የሚፈጽማቸው ስፍር ቁጥር የሌላቸው ቅርጾች አሉ። በእውነት ልብዎን የሚነካውን ማግኘት የደግነት በር እንደሆነ አምናለሁ። ምድር ሀብቷን የምትሰጥ ፣ በወላጅ እና በልጅ መካከል ፣ በአስተማሪ እና በተማሪ መካከል ያለው ግንኙነት ፣ ለእንስሳት ፣ ለአካባቢ ፣ በበጎ አድራጎት ፣ ወይም በቀላሉ ለራስህ ደግ በመሆን ሁላችንም የተለያዩ የደግነት ተግባራትን በመስጠት ማለቂያ በሌለው ሰንሰለት ሁላችንም እንደተገናኘን በቅርቡ ታያለህ። ለመጨረሻ ጊዜ ላካፍላችሁ እና ልተወው የምፈልገው ከኤሶፕ የተወሰደ ጥቅስ ነው። "የትኛውም የደግነት ተግባር ትንሽም ቢሆን አይጠፋም."