Back to Stories

Tími Til að afhjúpa skinnið

Nils Kercher - Kulturquartier Münster

Mynd: Phillip Ramakers

„Það er kominn tími til að afhjúpa skinnið, ekki bara játa syndir okkar, það er kominn tími til að afhjúpa skinnið, að seðja hungrið innra með okkur, eftir paradísinni sem við höfum glatað…“ - Kira Kaipainen

Nils Kercher og Kira Kaipainen eru lífsförunautar og einstakir tónlistarmenn sem taka hlustendur með sér í ferðalög sem fara í margar áttir. Tónlist þeirra dregur hlustendur samtímis út í hina hörðu veruleika hins stóra heims og dregur þá einnig inn á við, inn í töfrandi möguleika mannsandans. Tónlist þeirra trúir djúpt á grundvallartengsl okkar og getu okkar til að gróa saman. Þau fela í sér boðskap tónlistar sinnar í öllum þáttum lífs síns. Það er kannski þessi áreiðanleiki sem gefur tónlist þeirra vængi og gerir henni kleift að snerta og innblása þúsundir um allan heim. Þau eru bæði búsett í Bonn í Þýskalandi og flétta saman fjölbreyttar hefðir inn í verk sín.

Nils ólst upp við mikla þjálfun í vestrænni klassískri tónlist og varð fyrir djúpum áhrifum frá ferðum sínum til Vestur-Afríku sem fullorðinn maður, þar sem hann fékk einstakt tækifæri til að læra á fjölbreytt hljóðfæri og þjálfa hjá mismunandi meisturum. Hann á sérstakan stað í hjarta sínu fyrir kóra, 21 strengja vestur-afrísku hörpuna sem hefur fallega lögun og sérstakan, mjúkan hljóm sem grípur strax augu og eyru áheyrenda. Hann sameinar þetta litróf áhrifa í sitt eigið en samt alheims tónlistarmál. Aðalhljóðfæri hans er kannski hans eigin rödd, sem ber með sér sérstakan kraft og gegnsæi.

Kira Kaipainen lærði dans hjá listamönnum frá Þjóðarballettinum í Gíneu og Malí. Henni fannst gaman að dansa með konum í afskekktum þorpum á svæðinu. Hún hefur innsæisgáfu fyrir tungumálið og djúpa hæfileika til að skynja það sem býr undir yfirborðinu. Það er Kira sem semur ljóðræna og sálarríka texta við flest lög Nils.

Í tónlistinni sem þau skapa saman blandast hið ákaflega persónulega við hið pólitíska og alheims sannindi eru sótt í staðbundinn veruleika. Mörg þemu þeirra hafa hráan styrk en eru samt sem áður gegnsýrð af léttleika, sjálfstrausti og von. Nýjasta tónlistarmyndband þeirra, Time to Shed Our Skins, er fallegt dæmi um þetta.

Bakgrunnurinn með eigin orðum Nils og Kiru:

Við höfðum ætlað að gera myndband við þetta lag í september og eins og kom í ljós var þetta tíminn eftir miklar flóðir á okkar svæði. Nálægt þar sem við búum höfðu þúsundir manna misst heimili sín og meira en 200 höfðu látist. Svo fyrir marga var þetta persónulegt áfall og áfall. Við vorum vön að sjá hamfarir í fjarlægum löndum, nú birtust mörg lög og þættir slíkra atburða rétt við hliðina á heimili okkar.

Þar sem þessir atburðir tengdust mjög sterkt þema textans „Time to Shed Our Skins“ fengum við þá sjálfsprottnu löngun að fella nokkur þeirra inn í tónlistarmyndbandið okkar. Við ákváðum að brjóta tabú og færa tónlist og dans inn í miðja eyðilegginguna.

Áfallið í andrúmsloftinu á svæðinu var áþreifanlegt. Samt sem áður fannst mér einhvern veginn rétt að nota kraft tónlistar og dans til að brjótast í gegnum ósýnilegan vettvang áfalla og lömunar sem umkringdi staðinn.

Að gera þetta var bara dropi í hafið. Við vissum að fólkið sem lenti í þessu þyrfti samt sem áður að ganga í gegnum erfiða ferð þess að syrgja ástvini sína eða endurbyggja heimili sín. En að bæta við dropanum okkar fannst okkur vera rétta leiðin. Og það var umbreytandi fyrir okkur bæði að búa í þessu rými og gera það sem við gátum til að færa orkuna þangað, frekar en að gera það sem oftast er talið vera „viðeigandi hegðun“ - að halda virðulegri fjarlægð og aðlagast dapurlegri, lágværri stemningu sem er greinilega í loftinu.

Eftir útgáfu tónlistarmyndbandsins fengum við mörg bréf frá fólki sem var mjög snortin af þessari óhefðbundnu og jafnframt lífsfyllandi leið til að horfast í augu við veruleikann. Við heyrðum frá áhorfendum sem búa á svæðinu og höfðu upplifað flóðið af eigin raun, sem og áhorfendum frá allt öðrum heimshlutum.

Allir sem hafa komið til Vestur-Afríku vita að jafnvel mitt í mjög fátækum eða vonlausum aðstæðum er tilbúin/n til að deila og ganga í gegnum tilfinningar gleði eða missis sem samfélag saman og þannig halda lífsorkunni gangandi og einnig hjálpa einstaklingnum að gróa.

En nútíma siðmenning okkar hefur orðið að menningu einangrunar. Fólk veit oft ekki hvernig á að deila tilfinningum og lífsgleði sem samfélag. Stundum gæti maður haldið að útgöngubönnin sem hafa verið í gildi núna um allan heim séu á einhvern hátt tákn eða afleiðing undirliggjandi hugarfars okkar.

Frammi fyrir öllum þeim áskorunum sem við sem mannkyn stöndum frammi fyrir, er okkar dýpsta ósk að deila tónlist og dansi með alls konar fólki, úr öllum stigum samfélagsins.

Hér að neðan er tónlistarmyndbandið, textinn og tengill á sérstakan væntanlegan hring með Nils og Kiru:

TÍMI TIL AÐ SKJÁRLEGGJA OKKAR

Það var viðvörun

eins og það er alltaf til

sá sem þú gengur yfir

með þeim hluta af þér

sem leikur þrjá apa

og vaknar einn daginn

að sjá, heyra, tilfinningu

fallnu múrsteinarnir

af húsi

vilja vera byggður

að sjá, heyra, tilfinningu

fallnu múrsteinarnir

af heimili

úr plöntum

og hlýjar óskir

spíra undir

miklar rigningar

miklar rigningar

það var viðvörun

viðvörun

það er alltaf til

Bara kenna kvikindinu um

ef þú þarft einhvern til að hata

Bara að kenna örlögunum um

það erum ekki við allavega

sem skilja eftir sig ruslið

því að snákarnir sem koma munu finna

hver er ruglaður

Mun hún bjarga okkur næst?

Mun hún bjarga okkur í þetta skiptið?

Það var viðvörun

eins og það er alltaf til

sá sem þú gengur yfir

með þeim hluta af þér

sem leikur þrjá apa

og vaknar einn daginn

að sjá, heyra, tilfinningu

fallnu múrsteinarnir

af húsi

vilja vera byggður

að sjá, heyra, tilfinningu

fallnu múrsteinarnir

af heimili

úr plöntum

og hlýjar óskir

spíra undir

miklar rigningar

miklar rigningar

það var viðvörun

það var viðvörun

það er alltaf til

Það er kominn tími til að afhýða skinnið okkar

ekki bara að játa syndir okkar

það er kominn tími til að afhýða skinnið okkar

að seðja hungrið innra með sér

fyrir paradísina sem við glötuðum

það er hér sem við þurfum hana mest

það er hér

texti eftir Kira Kaipainen

***

Vertu með í sérstökum hópi með Nils og Kiru þennan sunnudag, „Tónlist fædd úr huldu hjartslætti lífsins,“ og hlustaðu á sögur, tónlist og hugleiðingar frá ferðalagi þeirra! Nánari upplýsingar og upplýsingar um staðfestingu á mætingu hér.

Share this story:

COMMUNITY REFLECTIONS

2 PAST RESPONSES

User avatar
Kristin Pedemonti Dec 8, 2021

Beautiful, thank you. May we all realise how powerful it is to share joy and sorrow in community, supporting each other through ♡

User avatar
Patrick Watters Dec 8, 2021

Utterly soulful and beautiful — anam cara even. }:- a.m. 🙏🏽♥️