Hoe De Luddite-tieners Van New York Mijn Perspectief Op Sociale Media Veranderden

Ik kreeg toegang tot sociale media rond mijn negende of tiende. Sociale media en internet zijn er altijd al geweest. Het voelt natuurlijk. Ik heb me nooit afgevraagd hoe het zou zijn als ik helemaal zou stoppen met sociale media.

Ik was me bewust van de negatieve effecten van Instagram, maar ik dacht dat ik het aankon; dat ik erboven stond. Na een jaar TikTok te hebben gebruikt, begon ik kritischer na te denken over mijn mediagebruik. Waarom is het zo aantrekkelijk om uren naar een scherm te staren, terwijl ik de helft van de tijd niet oplet of waardevolle, content volg? Sociale media zijn ontworpen om je te lokken en je ogen op het scherm gericht te houden. Als je ooit tegen jezelf hebt gezegd dat je stopt "na de volgende video", en op de een of andere manier er daarna nog 10 hebt bekeken, dan hebben de makers van de site hun werk gedaan. Ik herkende het patroon van Instagram of TikTok gebruiken om mezelf af te leiden of de tijd te doden, en ik moest er echt vanaf.

Ironisch genoeg, toen ik mijn neigingen aanvoelde en hun uiterst verfijnde algoritmes volgde, overspoelden video's over "off the grid" en "het verwijderen van sociale media" mijn tijdlijnen. De poort naar het loslaten van sociale media begon met het bekijken van video's over het concept op sociale media. Video's en mensen op sociale media beïnvloeden ons vaak om tegen de stroom in te gaan en dingen te doen die precies het tegenovergestelde zijn van wat sociale media ons probeert op te dringen; zelfs tot het punt waarop we sociale media helemaal verlaten.

Ik begon te proberen om langere video's en films te kijken, naar muziek te luisteren en meer te lezen in plaats van dwangmatig te scrollen, en praatte altijd met mijn vrienden over "ontsnappen aan het konijnenhol" van sociale media. Ik merkte de verandering in mijn aandachtsspanne en al snel was dat niet meer genoeg. Ik wilde mijn sociale media wanhopig verwijderen, maar voelde de aantrekkingskracht ervan. Ik wist dat ik berichten van vrienden en artiesten zou missen. Twijfelde tussen verwijderen en bewaren, en stuitte op een artikel in de New York Times over de "Luddieten".

De Luddite Club is een club uit New York, een groep tieners die sociale normen verwerpen door zich te 'bevrijden' van sociale media en telefoons. Hun slogan is: "Wees geen bedrieger." De oorspronkelijke "Luddieten" waren een Britse arbeidersbeweging, vernoemd naar, en mogelijk geleid door, Ned Ludd, een man wiens bestaan ​​nog steeds in twijfel wordt getrokken. Er is geen enkel bewijs van zijn invloed, behalve dat leden van de beweging beweren dat hun orders afkomstig waren van "Generaal Ludd". Naar verluidt startte Ludd de beweging door textielmachines te vernielen tijdens de opkomst van de industrialisatie, wat zijn vermeende vakmanschap, het weven, en de traditionele handelsorganisatie van het Engelse dorpsleven verstoorde. Uit angst om overbodig te worden, sloten veel meer ambachtslieden zich aan. Niet alleen om hun beroep te beschermen, maar ook om hun traditionele leven te beschermen, dat mogelijk tenietgedaan zou worden door hun arbeid aan industriëlen te moeten verkopen.

De meest betrokken leden van de huidige anti-tech gemeenschap in New York hebben hun smartphones ingeruild voor klaptelefoons. Hoewel ze helemaal geen telefoon willen, heeft de oprichter er zelf een voor de veiligheid. De groep komt wekelijks bijeen in een openbare bibliotheek of park in New York om samen tijd door te brengen met lezen, tekenen, schrijven, praten, mediteren, naar muziek luisteren, enzovoort, zonder hun telefoon. Iedereen is welkom om lid te worden, zelfs als je nog een smartphone hebt. Het doel van de club is niet alleen om zichzelf te bevrijden van telefoons, maar van het internet in het algemeen, met name sociale media. Geïnspireerd door hun toewijding om creatief te zijn en hun tijd te besteden aan dingen die ze leuk vinden, niet gebonden aan technologie, heb ik Instagram en TikTok verwijderd.

In het begin had ik moeite met het herkennen van de effecten van het verwijderen van sociale media. Pas nadat ik ze een maand later opnieuw had gedownload, besefte ik hoeveel deze ene beslissing me had veranderd. Verrassend genoeg was ik meteen na het verwijderen van Instagram en TikTok opgelucht. Omdat mijn aandachtsspanne toenam en ik deze apps niet meer gebruikte, had ik tijd voor meer verrijkende activiteiten. Volgens een onderzoek van professor Andrew Oswald van de Universiteit van Warwick, hoe meer een land in een jaar aan reclame uitgeeft, hoe ontevredener de burgers één tot twee jaar later worden: hoe meer reclame een land overspoeld krijgt, hoe ongelukkiger ze worden. Dit was een belangrijke en onverwachte verandering die ik tijdens mijn experiment ontdekte. Ik voelde niet de behoefte om meer materiële objecten te consumeren, omdat ik niet elke vijf minuten werd blootgesteld aan video's die me over een nieuw, spannend product vertelden.

Het was spannend om al die content te zien die ik in het begin had gemist. Ik kon bijkletsen met vrienden en zelfs een jeugdvriend met wie ik het contact was verloren, nam contact met me op. Ondanks de negatieve kanten van sociale media, verbindt het ongetwijfeld mensen. Het vergroot ons communicatienetwerk. Hoewel ik die positieve effecten ervoer, realiseerde ik me al snel hoeveel beter het was om zonder sociale media te leven. In het begin gebruikte ik de apps bijna helemaal niet meer omdat ik gewend was ze niet te hebben, maar al snel werd ik, door hun aantrekkelijke ontwerp, afhankelijker van Instagram en TikTok. Gewoontes, zoals lezen, werden vervangen door het checken van mijn sociale media. De ironie is wederom dat toen ik sociale media weer terug had, ik ze weer wilde verwijderen. Het feit dat ik sociale media weer had, herinnerde me eraan waarom ik ze in de eerste plaats had verwijderd.

Eén ding dat overwogen moet worden, is hoe deze systemen je niet laten bepalen in hoeverre je ze gebruikt, omdat ze zo ontworpen zijn dat ze zeer verslavend zijn. Als een socialemediasite, of eigenlijk elk modern digitaal bedrijf, hun zin zou krijgen, zouden ze volledig bepalen hoe je je tijd en geld besteedt. Sommigen protesteren misschien dat de Luddieten niet deugen in hun filosofie, omdat veel mensen toegang tot internet nodig hebben voor hun veiligheid/gezondheid en verbinding met zowel werk als school. De persoonlijke dissociatie waar ze voor pleiten brengt sociale systemen niet echt dichter bij het beschermen van individueel geluk, gezondheid, veiligheid of verbinding in een steeds onderdrukkender digitale wereld. Een deel van de belangrijkste aantrekkingskracht van de Luddieten, en waarom ze zo'n sterke aantrekkingskracht hebben, is echter dat ze de keuze aan jou overlaten. Wanneer je, onafhankelijk en met moeite, besluit om een ​​verandering aan te brengen in de manier waarop je met onze moderne wereld omgaat, neem je verantwoordelijkheid voor de veranderingen die het met zich meebrengt. Tegelijkertijd kun je profiteren van een social media detox, terwijl je de macht van de controlerende systemen van sociale media op hun meest basale niveau ontkent. Het persoonlijke, alledaagse niveau, op de momenten dat u anders tijd zou hebben voor activiteit of tijd voor echte, verjongende rust.

Uiteindelijk besloot ik mijn sociale media weer te verwijderen. Ik weet niet hoe lang dit zal duren, maar ik geniet ervan om mijn tijd te besteden aan andere dingen dan Instagram en TikTok bekijken. Ik heb veel over mezelf geleerd door dit korte experiment en ik hoop dat anderen na het lezen hiervan geïnspireerd zullen raken om na te denken over hun mediagewoonten en -consumptie. Hoewel de overtuiging van de "Luddieten" om afstand te nemen van internet en technologie in het algemeen hardnekkig is, is een toegankelijke manier om verandering teweeg te brengen, je specifiek te richten op het besteden van tijd zonder je smartphone. Het mooie is dat dit pad van zelfontdekking voor iedereen toegankelijk is.