โครงการกล่อมเด็ก

ต้นฤดูหนาวที่ผ่านมา ณ Siena House ที่พักพิงสำหรับคุณแม่วัยเยาว์ไร้บ้านในเซาท์บรองซ์ คริสตัลได้พูดคุยกับลูกๆ ทั้งห้าคนของเธออย่างแผ่วเบา “เพลงนี้เพื่อเธอ” เธอกล่าว และเริ่มร้องเพลงกล่อมเด็กที่เธอแต่งขึ้น (ร่วมกับนักดนตรี Daniel Levy) ชื่อเพลงว่า “You're the Reason Why”

เธอบรรเลงกีตาร์และไวโอลินประกอบเพลงว่า “เธอคือเหตุผลที่ฉันยิ้ม เธอคือเหตุผลที่ฉันร้องเพลง เธอคือเหตุผลที่ฉันมีชีวิตอยู่ เธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน” คริสตัลถ่ายทอดความรักที่แม่มีต่อลูกๆ ของเธอด้วยบทกลอนอันอ่อนหวาน ซึ่งเรามักจะนึกถึงภาพผู้หญิงที่โน้มตัวพิงเปลในห้องนอนเด็กทารก ไม่ใช่ภาพคุณแม่มือใหม่ที่ต้องผ่านสถานสงเคราะห์คนไร้บ้าน คุก โครงการบ้านจัดสรร และโครงการการศึกษาสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งแทบจะประคับประคองครอบครัวไว้ด้วยกันไม่ได้

ตั้งแต่ปี 2011 โครงการกล่อมเด็ก (Lullaby Project ) ซึ่งเป็นโครงการของ Carnegie Hall (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Musical Connections ) ที่ใหญ่กว่า ซึ่งนำพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงของดนตรีไปสู่ภายนอกหอแสดงคอนเสิร์ตอันหรูหราและชุมชนที่ถูกละเลยทั่วนครนิวยอร์กและทั่วประเทศ ได้จับคู่คุณแม่ไร้บ้านหรือผู้ต้องขังกว่า 300 คนกับนักดนตรีมืออาชีพเพื่อสร้างประสบการณ์ทางดนตรีให้กับลูกน้อยของพวกเธอ ตลอดระยะเวลาสามช่วงกิจกรรม คุณแม่มือใหม่และคุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์จะแต่งเพลง กล่อม เด็กสั้นๆ ให้กับลูกน้อยของพวกเธอ สำหรับหญิงสาวที่อาจเคยประสบกับความยากลำบากในวัยเด็ก โครงการนี้เป็นโอกาสที่จะได้ตั้งชื่อให้กับอารมณ์ดิบๆ ทั้งหมดที่มากับความเป็นแม่ ไม่ว่าจะเป็นความเสียใจจากชีวิตของตนเอง ความปรารถนาอันสดใสที่มอบให้กับลูกๆ และที่สำคัญที่สุดคือความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุดที่เอ่อล้นอยู่ในหัวใจของคุณแม่มือใหม่เหล่านี้

แม่และลูกของเธอเข้าร่วมงาน Musical Connections ที่ Siena House ในนิวยอร์กซิตี้ ภาพโดย Jennifer Taylor

โครงการกล่อมเด็ก (Lullaby Project) ไม่ใช่แค่โอกาสให้คุณแม่ได้แต่งเพลงที่มีความหมายและยั่งยืนเท่านั้น แต่บทเพลงยังช่วยสร้างความผูกพันอันสำคัญยิ่งต่อพัฒนาการของลูกน้อยอีกด้วย ดร. เดนนี พาล์มเมอร์ วูล์ฟ นักวิจัยผู้ประเมินโครงการนี้กล่าว การร้องเพลงกล่อมเด็กช่วยสร้างความผูกพันที่มั่นคงระหว่างแม่และลูก ซึ่งจากการศึกษาพบว่ามักนำไปสู่การสำรวจ ความสัมพันธ์ทางสังคมที่ดีขึ้น และความเป็นอยู่ที่ดีทางอารมณ์ในวัยชรา วูล์ฟกล่าว โครงการกล่อมเด็กของคาร์เนกีฮอลล์เป็นหนึ่งในไม่กี่โครงการที่ส่งเสริมพัฒนาการของทารกแรกเกิดในวงกว้าง แทนที่จะให้ความสำคัญกับการป้องกันการเสียชีวิตหรือโรคภัยไข้เจ็บของทารกอย่างจำกัดตามที่สังคมได้ให้ความสำคัญ

“เมื่อเราให้ทุนสนับสนุนการดูแลสุขภาพมารดาและทารก ส่วนใหญ่แล้วเราจะพิจารณาในกรอบของโรค: 'เราจะป้องกันไม่ให้คุณแม่สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า หรือดื่มโซดาได้อย่างไร? เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าเด็กๆ หลังคลอดจะได้รับวัคซีน?' สิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาทางระบาดวิทยา สิ่งที่เราไม่ได้ใส่ใจ แต่สำคัญไม่แพ้กันคืออีกด้านหนึ่งของการดูแลก่อนและหลังคลอด: 'เราจะบอกคุณแม่ลูกอ่อนที่อาจจะอยู่คนเดียว อาจจะตั้งครรภ์ในละแวกที่ไม่ปลอดภัย หรืออยู่ในระบบที่พักพิงได้อย่างไรว่าคุณกำลังจะเป็นแม่? เราจะบอกพวกเขาได้อย่างไรว่าคุณคือตัวแทนที่ดูแลการเจริญเติบโตและพัฒนาการของลูกและตัวคุณเอง'” วูล์ฟตั้งคำถาม เธอเสริมว่าโครงการริเริ่มนี้กำลัง “สร้างคนรุ่นใหม่ให้ทำงานที่พวกเขากำลังจะลงมือทำ”

สำหรับเด็กในยุคนี้ แม้จะต้องเผชิญกับความวุ่นวายจากการเติบโตมาในความยากจน แต่การได้นอนหลับในอ้อมแขนของแม่กลับฟังดูน่ายินดีกว่ามาก