በጎ አድራጎት በእርግጥ ማንኛውንም ነገር እየቀየረ ነው?

በህንድ ውስጥ የበጎ አድራጎት ስራዎች ዛሬ ምን ይመስላል እና ምን ማድረግ ችሏል? በእርግጥ የዓለምን እና የሰዎችን ሕይወት ይለውጣል? ወይስ እንዲያው የካፒታሊዝም ማራዘሚያ እና እጅግ ባለጠጎች በኢኮኖሚ እንቅስቃሴ ላይ እንዲሁም በልማትና በማህበራዊ እድገቶች ላይ ያላቸውን አንገት የሚያጠናክሩበት እድል ነው?

በህንድ ውስጥ፣ በኩባንያዎች ህግ 2013 ላይ እንደተገለጸው የCSR መመሪያዎች ለመጀመሪያ ጊዜ በታላቅ ጭንቀት ገጥሟቸው ነበር፣ እና መንግስታት ማድረግ ያለባቸውን ለማድረግ በኮርፖሬሽኖች ላይ የሚጣለው ተጨማሪ፣ የተደበቀ ታክስ ተቃውሟል። ከዚያ ወዲህ ባሉት አምስት ዓመታት ውስጥ፣ የጨው ዋጋ ያለው ማንኛውም ኮርፖሬሽን ጥሩ የድርጅት ዜግነቱን ለማረጋገጥ ዝርዝር ዘላቂነት ሪፖርቶችን እያቀረበ ነው።

ሆኖም በበጎ አድራጎት ላይ ያለው ጥርጣሬ እያደገ ነው።

እንደ አናንድ ጊሪዳራዳስ ያሉ ተቺዎች የበጎ አድራጎት ስራዎችን የህብረተሰቡን ችግር ለመፍታት መጠየቅ ማለት 'ያልተገደበ የአባትነት ስሜት' መመለስ ማለት ነው ብለው ይጨነቃሉ ። ኤልዛቤት ኮልበርት “የዛሬው የለጋሾች ክፍሎች ችግሮችን እየፈቱ ነው – ወይንስ አዳዲሶችን እየፈጠሩ ነው?” ስትል ጠይቃለች ። እና ምናልባትም፣ “የምንኖረው በአዲስ ጊልድድ ኤጅ—የተትረፈረፈ የሀብት ዘመን እና ከሞላ ጎደል የላቀ የልግስና ማሳያ ነው” ስትል የራሷን ጥያቄ ትመልሳለች።

ወይም ምናልባት ዴቪድ ሬምኒክ እንደገለጸው “በጎ አድራጎት ሥራ በራሱ አስደናቂ ብቻ ሳይሆን፣ የዘመኑን ዓለም አወቃቀርም የሚመለከት መስኮት ነው። ‘ሀብታም ሰው ራሱን የድሆች ወንድሞቹ ባለአደራና ወኪል አድርጎ በመቁጠር ለእነርሱ የላቀ ጥበብን፣ ልምድንና የማስተዳደር ችሎታውን በማምጣት’ ብዙ እምነት የለም።

ይህ የበጎ አድራጎት ስራን ከንግድ ስራ በላይ መሸፈን ላይ የሚሰነዘረው ትችት ዛሬ ከበፊቱ የበለጠ ተስፋፍቷል። በሌላ መልኩ፣ ትርፍን ብቻ ማሳደድ ወይም በሌሎች ባለድርሻ አካላት ወጪ የባለአክሲዮኖች ቀዳሚነት አስተምህሮ ጥቃት እየተሰነዘረ ነው። እና አሁን ለተወሰነ ጊዜ ቆይቷል.

ከምንም በላይ ትርፍ

ኮርፖሬሽኖች ለሠራተኞቻቸውም ሆነ ለአካባቢው ሰፊ ዜግነትን በማግለል ትርፍ እና የገበያ ካፒታላይዜሽን እንደሚከተሉ በሰፊው ይታመናል። የግል ትርፍ፣ ሀብትና ዝና ከፍትሃዊ የሀብት ክፍፍል ቅድሚያ የሚሰጣቸው ይመስላሉ።

ትልልቅ የትምባሆ ኩባንያዎች ገዳይ በሆነ ልማድ ገንዘብ ማግኘታቸውን ቀጥለዋል። የፋርማሲዩቲካል ኢንዱስትሪው ሀብቱን የገነባው በሱፐር መድሐኒቶች ላይ ነው, እነዚህም በጣም ለሚያስፈልጋቸው ሰዎች ተደራሽ እና ውድ ናቸው. ትላልቅ ባንኮች መጥፎ ልምዶችን እና የተሳሳቱ ሽያጭዎችን አምነው በመቀበላቸው ከፍተኛ ቅጣት ከፍለዋል። የኤፍ.ኤም.ሲ.ጂ ኢንዱስትሪ ሸማች ማህበረሰብን በመፍጠር፣ ከዕሴት ይልቅ በቁሳቁስ የሚመራ ምኞትን በማዘጋጀት ተችቷል። እና የምግብ ኢንዱስትሪው ከመጠን ያለፈ ውፍረት ወረርሽኙን በማባባስ ተከሷል።

ካፒታሊዝም ሞራል ነው የሚለው እምነት በጣም እየተጠራጠረ ነው። እና ኩባንያዎች በዘላቂነት ተነሳሽነቶች፣ የግብይት ዘመቻዎች፣ የምርት ስም ግንባታ እና በሲኤስአር አማካኝነት እነዚህን እየጨመረ ያለውን የአመለካከት ጥያቄዎችን በተለምዶ ተቋቁመዋል።

የመንግሥታት ግፊት እና መሳብ

ከዚህ ጥልቅ የኮርፖሬሽኖች አለመተማመን እና ዓላማዎች ጋር፣ ህዝቡ በመንግስት ላይ ያለው እምነት ከጊዜ ወደ ጊዜ እየቀነሰ መምጣቱንም እናውቃለን።

በህንድ የማዕከላዊ መንግስት ወጪ ከጠቅላላ የሀገር ውስጥ ምርት ውስጥ ከ13.34 በመቶ በ2014-15 ወደ 12.77 በመቶ በ2017-18 ያለማቋረጥ እየቀነሰ ነው። ይህ በሕዝብ ወጪ እና በድሆች ላይ በሚደረጉ እቅዶች ላይ ጫና ፈጥሯል.

በጎ አድራጎት በራሱ አስደናቂ ብቻ አይደለም; የዘመናዊው ዓለም አወቃቀርም መስኮት ነው። | የሥዕል ጨዋነት፡ ሻርሎት አንደርሰን

የመንግስት መምሪያዎችም የሲቪል ማህበረሰቡን እና የበጎ አድራጎትን ባህሪ በመምራት ረገድ ወሳኝ ናቸው ብለው ለሚያምኑት ጥረቶች ሁለቱንም ምክክር እና የገንዘብ ድጋፍ በግልፅ በመግፋት እና በመጥራት ሚናቸው እየጨመረ ነው። ስለዚህ የረዥም ጊዜ የሥርዓት ለውጥ ለማምጣት ከመንግሥት ጋር መሥራት ጠቃሚ መሆኑን እያመንን ቢሆንም፣ ውይይቱ የሚካሄድበት ቦታ ግን እየቀነሰ መጥቷል።

የእኩልነት ጥልቀት መጨመር

የክሬዲት ስዊስ ግሎባል ሀብት መመሪያ መጽሃፍ እንደሚያሳየው ከህንድ የህዝብ ብዛት ውስጥ ከፍተኛው አንድ በመቶው የብሄራዊ ሀብት ድርሻ በ2000 ከነበረበት 36.8 በመቶ በ2016 ወደ 58.4 በመቶ አድጓል። በተመሣሣይ ጊዜ፣ የታችኛው 10 በመቶው የሕንዳውያን ሀብት ከ0.1 በመቶ ወደ -0.7 በመቶ ቀንሷል።

በዚህ መሀል እየጠበበ ያለው የሲቪል ማህበረሰብ ስሜት በጣም የተስፋፋ ነው። ለማህበራዊ ጉዳዮች የሚደረገው የገንዘብ ድጋፍ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየጨመረ ቢሄድም፣ በገንዘብ ሰጪዎች ላይ የሚደረጉ ጥረቶች መጨመሩን የሲቪል ማህበረሰብ ይነግሩናል። በበጎ አድራጊዎች የሚሰሩ መሠረቶችም አድጓል።

ምክንያቱም በመጨረሻ የበጎ አድራጎት ሥራን በተመለከተ ሀብቱን የሚቆጣጠረው ልሂቃኑ ነው። ዲኮሎኒዚንግ ዌልዝ የተባለው መጽሐፍ ደራሲ ኤድጋር ቪላኑዌቫ እንዳስቀመጠው፡ "በጎ አድራጎት ከላይ ወደታች፣ በሮች የተዘጋ እና በባለሙያዎች የሚመራ" ነው።

ቪላኑዌቫ የገንዘብ አቅራቢዎች ሶስት ጥያቄዎችን መጠየቅ አለባቸው ይላል ይህ ገንዘብ ከየት ነው የመጣው? ማነው የሚመድበው፣ የሚያስተዳድረው እና የሚያወጣው? እና፣ የተለያዩ መፍትሄዎች ሊኖራቸው የሚችሉ ሰዎችን ለመድረስ ከፈጠርናቸው ሂደቶች እንዴት መውጣት እንችላለን?

እነዚህ አስፈላጊ ጥያቄዎች ናቸው ምክንያቱም በቅርብ ስብሰባ ላይ እንደተነገረኝ ከሶስት አስርት አመታት በፊት ዘርፉን ያወኩት ጉዳዮች አሁንም ቀጥለዋል፡ ያልተገደበ የገንዘብ ድጋፍ ወይም የድርጅት ወጪዎች ላይ ከፍተኛ ገደቦች፣ ከእውነታው የራቀ መለኪያ፣ የአጭር ጊዜ አቅጣጫ እና የመፍትሄ ሃሳቦች ባንድ እርዳታ። ከሁሉም በላይ ግን በባለድርሻ አካላት መካከል የመፍትሄ ሃሳቦች ላይ ውይይት አለመደረጉ ነው።

በጎ አድራጊዎች ህብረተሰቡ ከሚፈልገው ጋር የበለጠ መጣጣምን ለማረጋገጥ ምን ማድረግ ይችላሉ?

የቀድሞው የ RBI ገዥ ራግሁራም ራጃን በመላ ሀገሪቱ ያሉ ኢኮኖሚስቶችን እንደገና እንዲያስቡ፣ እንዲጠናከሩ እና የአካባቢ ማህበረሰቦችን እና የሲቪል ማህበረሰብን የበለጠ ፍትሃዊ እድገትን ለማምጣት እንዲችሉ ጥሪ አቅርበዋል ። በበጎ አድራጎት ዘርፍ አዳዲስ አቀራረቦች ላይ ተመሳሳይ ውይይት ማድረግ አለብን።

ታዲያ እኛ እንደ በጎ አድራጊዎች ከህብረተሰቡ ፍላጎቶች ጋር ይበልጥ የተጣጣመ ለመምሰል እና ለተመሳሳይ ነገር የበለጠ አስተዋፅኦ ለማድረግ ምን ማድረግ እንችላለን? አንዳንድ ደረጃዎች እነኚሁና፡

1. ትህትናን በፕሮግራም ማድረስ

እኛ–በተለይ ገንዘብ ሰጭዎች እና ለጋሾች – ‘ህይወትን እየለወጥን ነው’ በማለት እና ለውጡን በቁጥር በመለካት በህብረተሰቡ ላይ ትልቅ ጥፋት እየፈጸምን ነው። ይህ የምንጠቀመው ቋንቋ እጅግ በጣም ብዙ የሆነ አሃዛዊ እንዲሆን አድርጓል - በመጀመሪያ 'ተጠቃሚው' እና ከዚያ ለቤተሰብ ብዛት በአምስት ተባዝቷል።

ከዚህ የአስተሳሰብ መስመር ጋር የተያያዘ ትልቅ የእብሪት ቀለበት እንዳለ መናገር አያስፈልግም።

ሕይወትን ለመለወጥ እኛ ማን ነን? ይህ እያደረግን ያለነው ነገር ነው ብለን በቁም ነገር እናምናለን? ይህን ቋንቋ በመጠቀም የምንሰራቸው ማህበረሰቦች በትክክል ከምናውቃቸው ተዋጊዎች ይልቅ የራሳቸው ፍላጎት የሌላቸው ተጎጂዎች መሆናቸውን ያሳያል። ትራንስፎርሜሽን ከውስጥ የሚመጣ እና በመንቀጥቀጥ እና ቀስቅሴዎች የሚሰራ ሂደት መሆኑን የተረዳንበት ጊዜ ነው። ህይወትን እየለወጥን ሳይሆን ለውጥን እያስቻልን ነው።

እኛ EdelGive ላይም ህይወቶችን አደረግን በማለታችን ጥፋተኛ ብንሆንም፣ አሁን ይህን ቃል ጸጥ ያለ ቀብር እንድሰጥ ተስፋ አደርጋለሁ።

2. የፕሮግራም አቅርቦትን የአንድ-መንገድ ግምገማ አልፈው ይሂዱ

ከምናገለግላቸው ማህበረሰቦች ብዙ መስማት አለብን፣ እና ከእነሱ ለመስማት መጠየቅ አለብን። ፌይ ትወርስይ 'የሶስት እግር መለኪያ ሰገራ ጊዜ' በሚል ርዕስ ባቀረበችው ጽሁፍ ላይ ገንዘብ አቅራቢዎች ከተለምዷዊ ክትትል እና ግምገማ አልፈው በአስተያየቶች ላይ እንዲያተኩሩ ትከራከራለች።

እሷ ስለዚህ ግብረመልስ እንደ ሂደት ትናገራለች፣ እሱም ስልታዊ በሆነ መንገድ መጠየቅን፣ ማዳመጥን እና ለትርፍ ያልተቋቋሙ ተሳታፊዎች እና ደንበኞች ስለ አገልግሎት ወይም ምርት ያላቸውን አመለካከት ምላሽ መስጠትን ያካትታል። Twersky የደንበኞችን ልምዶች፣ ምርጫዎች እና ሃሳቦችን በማዳመጥ የማህበራዊ ፕሮግራሞችን ጥራት እና ውጤታማነት ለማሻሻል የሚረዱ ግንዛቤዎችን ማግኘት እንደምንችል በድጋሚ ተናግሯል።

ይህ በቁጥር ሊገመቱ ከሚችሉ የግምገማ ልምምዶች ወደ ባለ ሁለት መንገድ ውይይት መሸጋገር ነው፣ የገንዘብ ሰጪው ማህበረሰብ ለፕሮግራሞቻቸው ከፍ እንዲል ሊረዳው የሚችለው። የፕሮግራም አቅርቦትን በተመለከተ የአንድ ጊዜ ግምገማ ብቻ በቂ አይደለም. M&E የፕሮግራሙን ተጠያቂነት ለመዳኘት ብቻ መሳሪያ መሆን አይችልም። ከዚያ በላይ መሄድ አለበት።

3. የሥርዓት ለውጥን በተመለከተ የሥርዓቶችን አስተሳሰብ ይመልከቱ

በመጨረሻም የምንጋፈጣቸው ችግሮች በሙሉ እርስ በርስ የተሳሰሩ መሆናቸውን እና ስለዚህ እርስ በርስ የተያያዙ መፍትሄዎችን መፈለግ እንዳለብን መረዳት አለብን። እነዚህን ውጤቶች ለማምጣት የሚረዱ ሂደቶችን ለማጠናከር ከፕሮግራሞች ውጤት ባሻገር መመልከት አለብን.

በኤደልጊቭ ፋውንዴሽን፣ ይህንን የስርዓተ-ፆታ መስመር በፖርትፎሊዮዎቻችን ውስጥ፣ በተለይም በትምህርት ላይ ለመተግበር ሞክረናል። እና የሚከተለውን ይመስላል፡- የት/ቤት መመዝገቢያ ቁጥሮችን ከመመልከት (የክልል መንግስታት ሲሰሩበት የነበረው እና ምን መረጃ እየተሰበሰበ ነበር) በትምህርት ቤቶች የምዝገባ-የትምህርት ደረጃዎች ላይ ተጽእኖ የሚያሳድር ነገርን ተመልክተናል። ለዚህም፣ ችግሩን ለመፍታት ከአገልግሎት ሰጪው ጋር - ከመንግስት ጋር በቀጥታ ሰርተናል። ከዲስትሪክት እና ከብሎክ ደረጃ የመንግስት አስተዳዳሪዎች፣ ከዋና ማስተሮች፣ ከመምህራን እና ከወላጆች ጋር የትምህርት ስርአታዊ መርሃ ግብር በመገንባት ላይ ሠርተናል።

እኛ እንደ በጎ አድራጊዎች ብዙ የሚቀረን ቢሆንም፣ ውይይት እና ምክክር የተሻለ የበጎ አድራጎት መዋቅር እንዲኖር መንገድ እንደሚጠርግ እርግጠኛ ነኝ።

***

ለበለጠ መነሳሳት፣ በዚህ ቅዳሜና እሁድ ከቪዲያ ሻህ እና አሚት ባቲያ ጋር በ"ምን ያህል ይበቃል?" ተጨማሪ ዝርዝሮች እና የመልስ መረጃ እዚህ።