Komoda garbitzen ari nintzela, eskuz ehundutako poltsa txiki gorri, urdin eta berde bat aurkitu nuen, goiko aldean zilarrezko kremailera batekin. Macias andereñoak, batxilergoko azken mailan izan nuen ingeleseko irakasle batek, eman zidan Guatemalara joan baino hamabost urte lehenago, egin zen herrialdera. Gogoratzen dut egunero Macias andereñoaren mahaiaren ondoan esertzen nintzela ikasgelako eskuinaldean, nire lagunik onena den Tiaren ondoan. Biok bonbardatzen genuen bizitzari eta nerabe batentzat garrantzitsua den guztiari buruzko galderak eginez. Gurekin elkarrizketa askotan parte hartzen zuen gogo onez. 
Egun batean, poltsa txiki ehundu bat atera zuen bere mahaitik, niregana hurbildu eta ea gustatzen zitzaidan galdetu zidan. Ederra zela esan nion. Eta hark: "Zuretzat da". 21 urte daramatzat orain. Batzuetan ahaztu egiten zait daukadala, baina askotan, nire poltsan geratzen da berriro, bizitzako beharrezko gauza txikiak gordetzeko. Ez nuen inoiz gehiegi pentsatu eta hala ere, ez nuen inoiz kendu zahartzaroan, nahiz eta ez duen bat egiten dudan beste ezerekin.
Nire Goodwill pilan poltsa zahar eta gastatu bat garbitzen ari nintzela ohartuta, Nipun senarrak irakasle baten keinu pentsakorra eta ezohikoa iruditu zitzaion. "Zergatik uste duzu eman zizula zuri?", galdetu zidan. Galdera horrek pixka bat harritu ninduen. Nolabait, pentsamendu hori ez zitzaidan inoiz bururatu. "Zergatik uste duzu eman zizula zuri eta ez beste norbaiti?", galdetu zidan berriro. Batxilergoa ez zen inola ere berezi edo bakarra sentitzen nintzen garaia, beraz, ez zen hori izan. Hitzik gabe, ez nuen erantzunik izan.
Duela gutxi institutuko irakasle den lagun batekin hitz egiten ari nintzela, konturatu nintzen Macias andereñoak berarekin partekatuko nuen denboraren haratago ikusteko gai zela. Bazekien nire familia Estatu Batuetara emigratu zuela, beraren antzera. Ziur nago ohartu zela arropa pare gutxi batzuk baino ez nituela, eta txandakatzen nituen. Macias andereñoa bere armairuan interes handia zuen emakume motakoa zen, beti konbinatzen zituen oinetakoak eta gonak, eta beti orrazten zituen ilea eta azazkalak. Nerabezaroan, gogoratzen dut behin galdetu niola zergatik beti konbinatzen zen. Azkenean, Macias andereñoak oso heziketa xumea izan zuen, eta orain plazer sinple gutxi batzuk ordaindu ahal zituenez, dena egitea erabaki zuen, ahal zuelako. Bere istorioa, eta bere portaera, konfiantza-hazia izan zitekeen, emakume gisa independente izatera inspiratu ninduena. Opari txiki hori ematean, bizitzarako oroigarri bat eman zidan: gauzak berez ez hartzeko, nire idealak betetzeko eta partekatzeko.
.jpg)
Macias andereñoaz pentsatzeak esker oneko nostalgia sentimendua sortzen dit. Eta galdetzen diot neure buruari zenbat eragin izan ditudan nire bizitzan, inoiz guztiz ezagutzen ez ditudanak. Ikusezin izan nahi nuenean ikusi ninduten irakasleak, eta klasearen aurrean hitz egiteko beldur nintzenean nigan sinetsi zutenak. Maite ninduten izeba-osabak, trukean ezer eman ez nienean ere, hazten ari nintzela eta nire bizitzaz gehiegi murgilduta. Maite ninduten anai-arrebak, zenbat gogor egin arren haiekin. Goizeko 2etan nire deiak erantzuten zizkidaten eta edozein unetan erantzuten nituen deiak izan ditudan lagun bikainak. Zekitena irakasteko denbora hartu zuten nagusiak. Bizitzan zehar baldintzarik gabe maitatzen ikasi duten adinekoak, eta hori da, agian, edonork ikusteko ohorea izan dezakeen gauzarik ederrena. Zortea izan dudan denbora pasatzeko monje eta jakintsuak, eta haien ikuspegiak zein bide hartu behar den adierazteko seinale gisa balio dutenak.
Uste dut denok herrixka batek hazi gaituela benetan. Nire sei urteko ilobak bihotz-bihotzez sinesten duen bezala, "ni maite nauen guztia nire familia handi-erraldoia da!". Berak bezala, badakit bihotz-bihotzez hauek guztiak nire jendea direla. Eta gazteek zein helduek hazten jarraitzen naute.
Oporren izpirituan, nire familia handi-erraldoi guztia ospatu nahi dut, bidea erakutsi didalako, inoiz ordaindu ezin dudan moduan zaindu nauelako. Egin dezakedan gauza bakarra munduko Macias andereñoei esker oneko agur sakona egitea da, ingurukoen beharrei arreta jartzeko denbora hartzen baitute. Agian bideo honek sentimendu hori nire hitzek baino hobeto jasotzen du:
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
11 PAST RESPONSES
Its true value far exceeds what it originally cost. She added her sincere love and affection for you to to it. That's more valuable than any expensive jewellery. Your treasuring it makes it priceless! And sharing the story increased its worth even more.
Thank you, Guri🙏
And you teen-pic is beautiful. Thanks for including that.
Guri, you articulate beautifully what I have also felt in my life --- when you write "how many influences I have had in my life ...... " of all the unconditional one way flow of love and generosity that makes up our world. Thanks for witnessing and articulating.
Thank you.n, Gauri I would like to thank you and Nipun for turning my life since 2008 when I joined Help Others and it made considerable impact me and gradually over the years I have been able to turn my life around and slowly started making a difference in the life of people around me and to others far and wide . There is immense gratitude to Nipun and you . God Bless and Merry XMAS .
Your sharing brought back memories of many generous souls who have brought priceless gifts my way.. Thank you for this beautiful note.. Happy holidays
Thank you Dee and Nilam. Kristin, great to hear about your teachers. :-)
Guri thanks for sharing your reflections. I remember the silent meditation and weekly discussions. And the great meals on Wednesday
Your family has shared so much and inspired so many. Dee @KanjinYoga
Thank you Daily Good for being part of my Big Huge Family. And thank you Guri for sharing your story, several teachers made a HUGE impact on my life and continue to make an impression long after being within their classroom walls. Mrs Carthew was one of them, high school Drama teacher who saw a spark in me. Another was professor Roberta Crisson (with whom I've reconnected on facebook :)) Both set the course for who I am now as a Cause Focused Storyteller. Truly grateful they saw in me what I could not see myself.
Hugs to all of our Big Huge Families!
Beautiful memories and little gifts to treasure and cherish :) during the holidays !
Thanks for sharing and making me think about all the people in my life who has been there for me! Gratitude to the big huge family!!!