Voor Josie
Op de dag dat
Het gewicht verdooft
Op je schouders
En je struikelt,
Moge de klei dansen
Om je in evenwicht te brengen.
En als je ogen
Bevriezen achter
Het grijze raam
En de geest van verlies
Het dringt tot je door,
Moge een zwerm kleuren,
Indigo, rood, groen,
En azuurblauw,
Kom in jou ontwaken
Een weide van verrukking.
Als het canvas rafelt
In de kring van het denken
En een vlek van oceaan
Wordt zwart onder je,
Moge er over de wateren komen
Een pad van geel maanlicht
Om u veilig thuis te brengen.
Moge het voedsel van de aarde de jouwe zijn,
Moge de helderheid van het licht de jouwe zijn,
Moge de vloeiendheid van de oceaan de jouwe zijn,
Moge de bescherming van de voorouders de uwe zijn.
En zo kan een langzame
Windwerk deze woorden
Van liefde om je heen,
Een onzichtbare mantel
Om je met je leven bezig te houden.
[Opmerking: "Beannacht" is het Gaelische woord voor "zegen". Een "currach" is een grote boot die aan de westkust van Ierland wordt gebruikt.]
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
13 PAST RESPONSES
Very inspirational - No matter what our circumstances may be, may we focus on the wonders of God's creation to bring peace, joy and love to our hearts and minds! St. Francis of Assisi pray for us, Amen
What a lovily poem. great stuff. thank for thought giving and blessing to start the new year for 2016. "WoW". That `s Solomon Manganyi.
Movingly beautiful. I will return here...again, and again.
I've been waiting, playing in clay...for this blessing. I am complete now! THANK YOU!
Thank you for sharing,
Deep words.
Thank you for sharing this beautiful blessing to start the new year and thank you for all you do to spread light, dear Daily Good folks.
Beautiful poem. Thank you for the blessings. Satya Arora, Toronto, Canada