Laura Grace Weldon: Vier Gedichten

Alles, alles

  "Heb je alles gevonden wat je zoekt?" vraagt ​​een bediende
en ik zeg: "Ik ben nog steeds op zoek naar wereldvrede."
“Kan ik u nog iets anders brengen?” vraagt ​​een verpleegster
en ik zeg: "Ja, een veilige haven voor vluchtelingen."
Voor een milliseconde verzachten hun gezichten
terwijl ze diep ademhalen en zich voorstellen
dan lachen of schudden ze hun hoofd
of medelijden hebben. Een paar minuten lang
we zouden zelfs kunnen bespreken
de hoogste mogelijkheden van onze planeet.
Misschien die diepe ademhaling,
dat verbeelden,
is een startpunt.

*********

Post Hoc, Ergo Propter Hoc

Met een rukje van haar neus kon Samantha
ziektes stoppen, andere rijken bezoeken, de tijd terugdraaien.
In plaats daarvan koos ze ervoor om zich voor te doen als een sterfelijke huisvrouw
wasgoed vouwen, etentjes plannen.
Toen ik negen was, zag ik betere toepassingen voor haar krachten,
trok vurig mijn neus op, maar kon niet
een einde maken aan de oorlog in Vietnam, kon zelfs niet
vage opdrachten op het bord noteren.

Nu ben ik negen maal zes, en als ik kon
Ik zou deze planeet betoveren.
Hebzucht zou worden uitgewist, verhalen zouden worden gehoord,
moed gedeeld, wildheid gevierd,
liefde die de echte magie blijkt te zijn.
Wensen alleen hebben dit niet veroorzaakt.

Maar sinds Bewitched begon,
babymeisjes hebben vaker de naam Samantha gekregen
dan ooit in de geschiedenis. Geen neustrekkingen gemeld,
maar de aarde ziet meer meisjes die onderwijs krijgen, meer
vrouwen verkozen, meer wetten die onze rechten respecteren.
Het oproepen van de wil , dat is wat vrouwen heksen noemen
hebben altijd gebruikt om een ​​betere realiteit te baren.
Tegenwoordig zijn ze overal. Ze doen zich voor als je zus,
je schoonmoeder, je Facebook-vriend, je eigen glorieuze zelf.

*********

Aardgebonden

Moeten we genoegen nemen met een planeet?
achterblijven bij onze verwachtingen?
Wij willen omkeerbare tijd,
toelating tot het verleden of de toekomst
zo eenvoudig als het veranderen van onze gedachten.
We willen teleporteren, zodat we
overal naartoe ritsen voor de middag,
misschien IJsland of Argentinië,
waar we nieuwe vrienden zullen maken,
afspreken om te lunchen
volgende week in Griekenland
met slechts een uurtje pauze.

Wij willen voorbij
hebzucht en lijden en oorlog,
het is al genoeg.
En de dood? Dat is wel erg primitief.
voor zielen die nog zoveel te leren hebben.

Maar goed, er is ook veel goeds te doen op deze planeet.
Vogels bijvoorbeeld.
Water in al zijn volmaakte verschijningsvormen.
Die levende gedichten heten bomen.
De manier waarop een blik van een moment
kan een verwante ziel onthullen.

Dat zijn we eigenlijk allemaal.
De eenheid tussen zelf en alles
is het geheim van deze planeet, dat onvolmaakt bewaard wordt.
Dat is meer dan je zou verwachten.
Hoewel tijdreizen wel leuk zou zijn.

*Oorspronkelijk gepubliceerd in het jaarlijkse tijdschrift Writing for Peace

* * * * * * *

Clarion Herinnering

De machtigen provoceren de machtelozen
tegen elkaar duwen.
Hun macht groeit door ons vast te houden
in allerlei soorten gevangenissen.

Toch zijn wij niet machteloos.

Herinner je de zwarte beer
rondreizend in Clarion County, Pennsylvania,
zijn hoofd een maand of langer vast
in een emmer met een metalen ring.

Herinner je degenen die er urenlang achteraan zaten,
greep het in een gevaarlijke omhelzing,
zaagde voorzichtig de strakke banden los.
Stel je voor hoe ze zich voelden toen de beer
rende vrij het bos in.

Stel je ook de beer voor.

*Oorspronkelijk gepubliceerd in Writers Resist .