Łagodna Droga Do Domu

W tym drugim dniu 2022 roku muszę przyznać, że jestem emocjonalnie wyczerpany. COVID-19 znów daje o sobie znać. Szalejące pożary lasów pozbawiły domów tysiące ludzi w Kolorado. Tysiące kolejnych zostało bez prądu po rekordowych opadach śniegu w Kalifornii. W kraju doszło do kolejnej śmiertelnej strzelaniny. Świąteczne podróże mojej rodziny po kraju były, hm , pełne przygód. Przed naszym powrotem do domu moja 82-letnia mama podarowała mi swoją obrączkę, „na wypadek, gdybym oszalała i zapomniała tego później zrobić”. Rozdarło mi to serce.

Ale są też radości: Nathan, z college'u w domu, czarujący w kuchni jak zwykle. Jihong, po drugiej stronie pokoju, na szczęście tylko przeziębiony. Piękny śnieg, opadający na mroźny świat za naszym przytulnym domem. Przyjazne koty, mruczące obok mnie przy kominku. To jabłko, które jem, chrupiące i słodkie. Myśl o tobie, czytającej te słowa.

Przed świętami Bożego Narodzenia poprowadziłem weekendowe rekolekcje w Kalifornii. Na ich zakończenie jeden z uczestników wręczył mi książkę „The Whole Language: The Power of Extravagant Tenderness”. Jestem wielbicielem autora książki, Gregory'ego Boyle'a. Jest on założycielem Homeboy Industries w Los Angeles, „największego na świecie programu interwencji gangów, rehabilitacji i readaptacji społecznej”.

Ekstrawagancja. Czułość.

Czytałem fragmenty książki Boyle'a w pokojach hotelowych, na lotniskach, w trakcie lotów z trzęsącymi się głowami. Wczoraj wieczorem, kiedy w końcu skończyłem, przekartkowałem ją, przeglądając zaznaczone fragmenty.

„Uczyńcie z nas cento” – powiedzieli chórem.

Więc dokładnie to zrobiłem.

Cento to utwór literacki – zazwyczaj poemat – złożony w całości z cytatów z innych dzieł, przypisywanych autorowi (autorom). W tym przypadku zszyłam fragmenty wersów z książki Boyle'a. Nie wykorzystałam każdego zdania, które zaznaczyłam, ani nie zacytowałam w całości każdego wersu. Po prostu zebrałam kawałki literackiej tkaniny i połączyłam je, jakbym szyła kołdrę bez wzoru.

Moje cento-quilting zaowocowało dydaktycznym wierszem: wierszem, który uczy. To ten rodzaj wiersza, po który sięgam, gdy czuję się nieco wyczerpany, jak teraz. Taki wiersz zaprasza; zachęca; stymuluje i katalizuje; przypomina mi o tym, co wiem i potrafię. Czasami dydaktyczny wiersz spełnia wszystkie te funkcje naraz – jest ciepłym okryciem dla łoża mojego ducha.

Przedstawiam Wam to cento, gęste (ale nie ciężkie) i pełne warstw ekstrawaganckiej delikatności. Potraktujcie je jako noworoczny prezent od Gregory'ego Boyle'a. Niech Wasze czytanie posłuży Wam tak samo dobrze, jak moje tworzenie posłużyło mi. Kto wie? Może zainspiruje Was do stworzenia cento z Waszych ulubionych wersów z jednej lub kilku Waszych ulubionych książek.

( Zobacz cento ze wszystkimi przypisanymi liniami. )

Droga do domu Gentle
Cento

Poddaj się żalowi.
Spójrz śmierci w oczy.
Powiedz „tak” temu, co konieczne
kulminacja życia.

Porzuć wydajność.
Jesteś swoim szefem.

Pogłęb poczucie własnej prawdy.
Przeżyj tę prawdę wbrew wszelkim przeciwnościom.

Wybierz pozostanie w dobrych stosunkach ze swoim życiem.
Wybierz miłość jako architekturę swojego serca.
Przyłap się na tym, że nie chcesz dostać
oddzielony od Twojej dobroci.
Bądź w domu ze sobą,
następnie rozłóż matę powitalną
aby inni znaleźli w Tobie dom.
Bądź gotowy na wejście w związek
z kimkolwiek
gdziekolwiek.

Spójrz na wykluczonych i powiedz:
Nie będziemy żyć bez ciebie.
Wszyscy mamy to samo nazwisko.

Umożliwiaj ludziom osiąganie wzniosłych celów.
Uważaj na ukryte
całość w każdym.
Zobacz, kim są inni ludzie
i przestańcie się gapić na to, kim nie są.
Zawsze będzie mniej męcząco
kochać, niż szukać wad.

Wszyscy jesteśmy medykami na polu walki.
Chcemy innego świata.
Nie chodzi o znalezienie rozwiązań

tyle samo, co do dotarcia do siebie nawzajem.
Każdego dnia jesteśmy bliżej celu.

Co więc teraz zrobimy?
Przekształcamy nasze własne życie
w obliczu śmierci.
Kontynuuj odblokowywanie
wieczność dla siebie nawzajem.
Stwórz miejsce
gdzie może nastąpić uzdrowienie,
Tu i Teraz.

Wybierz radość
i staje się

łagodna droga do domu.