De Slow Tech-beweging

De drukte van het gezinsleven - werk, school, afspraken, praktijk, Huiswerk, avondeten, bedtijd – het is constant. We gaan met grote snelheid van A naar B tussen activiteiten en verplichtingen. Sommige dagen weet ik zeker dat ik op de een of andere manier alleen maar tegen mijn kinderen zeg: "ga". Oftewel: laten we gaan – nu! En ik weet dat we doelbewust bewegen, zinvol werk combineren met praktische overwegingen, waarde hechten aan studeren en bewust activiteiten kiezen die ertoe doen. In onze wereld hebben eten, zelfs familie en vrij spelen een vaste plaats, vaak aangeprezen als heilige en beschermde grond. En omdat ons leven is ontworpen om het volledig te omarmen, moeten we ons bewust zijn van alle elementen die zich kunnen voordoen en meer dan hun deel in beslag kunnen nemen. Technologie is zo'n element.

Het leek erop dat onze kinderen plotseling hun luiers, wiegjes en kinderwagens begonnen te verlaten voor rugzakken, speelafspraakjes en sport. De technologie leek net zo plotseling te infiltreren. De ene dag beheerde ik de televisieprogramma's van openbare peuterscholen en een kleine selectie computerspellen, de volgende dag draagbare apparaten, sociale netwerken, e-readers, videogames en de alomtegenwoordigheid van internet. Ik moest me aanpassen aan de verandering, maar dat betekende niet dat ik de vele schermen niet kon beheren zoals ik onze gezinsfilosofie van doelgerichtheid beheer. Met dezelfde visie op mindfulness die we op andere gebieden van ons leven toepassen, werd de Slow Tech-filosofie geboren.

De Slow Tech-beweging begon met grenzen, of iRules – specifieke manieren waarop we technologie zouden gebruiken, zorgvuldig beschreven rekening houdend met leeftijd, academische behoefte, persoonlijke voorkeuren en het type apparaat. Deze richtlijnen ondersteunden onze verwachtingen van elk individueel kind. Vervolgens stelden we huisregels op, gebaseerd op strategieën die voor het hele gezinssysteem zouden werken. Het ging minder om het constante gebruik van technologie en meer om hoe we de technologie gebruiken. Net als alles anders voelde het essentieel dat onze relatie met technologie gezond was, met hoge normen voor respect, persoonlijke verantwoordelijkheid en het omarmen van alle positieve kanten van de technologie. We praten er constant over, terwijl het verandert en groeit, net als ons gezin. Slow Tech-ouderschap draait niet om perfectie; het gaat om bewustzijn. Het gaat erom te weten wat werkt voor jouw gezin, wat past bij jouw waarden en overtuigingen en bovenal wat belangrijk genoeg is om als ouder te beschermen en te behouden.

Wil je een slowtech-gezin worden? Probeer deze ideeën eens:

1. Wijs 'telefoonvrije zones' of andere technologievrije momenten (voor kinderen en volwassenen) aan om samen te zijn zonder onderbrekingen of afleiding. Dit werkt geweldig tijdens de maaltijden, autoritten, familie-uitjes of voor het slapengaan.

2. Wacht! Wacht gewoon – in de rij, bij de dokter, in de bus, bij het ophalen van kinderen van school – ga gewoon zitten en wacht. Je weet nooit welke gedachte er opkomt of welk gesprek er ontstaat als je je handen vrij hebt en je ogen omhoog.

3. Tv of een film kijken op de bank? Alle ogen op één scherm! Thuis zeggen we: "Niet dubbeldippen!" – oftewel: besteed niet meer dan één scherm tegelijk.

4. Houd de foto vast! Ga wandelen, eten, naar de speeltuin of maak een voorstelling zonder een foto te maken. Bekijk het door je eigen lens en neem het moment in je op.

5. Zeg "vertel me" in plaats van "laat me zien". Het is zo makkelijk om snel een definitie, video of voorbeeld te vinden. Strooi zo nu en dan een "alleen gesprekken"-huisregel rond het kookeiland.

6. Begin en eindig de dag zonder apparaten. Zorg voor een goede afsluiting en houd je slaap heilig!

7. Ga zelf slowtechnisch te werk. Denk aan alle manieren waarop technologie je leven heeft geïrriteerd of binnengedrongen. Oefen jezelf ertegen te beschermen. Identificeer vervolgens de manieren waarop je leven technologie- positief is en gebruik die aspecten als een ode aan technologie.