ከኋላዬ የሚሄድ ጓደኛዬ

አንድ ጓደኛዬ ለብዙ አመታት ከኋላዬ አንድ ብሎክ ሲሄድ ስሜን እየጠራ ትኩረቴን ለመሳብ ሲሞክር ስለ ራሴ አንዳንድ ከባድ ግን ፈውስ እውነቶችን ሊነግረኝ ፈልጎ እንደሆነ አስብ። እኔ ግን -- የምሰማውን እፈራለሁ፣ ወይም ምንም የምማረው ነገር እንደሌለ በትዕቢት እርግጠኛ ነኝ - ጥሪዎቹን ችላ ብዬ መሄዴን ቀጠልኩ።

እናም ጓደኛዬ ጠጋ ብሎ ስሜን ጮክ ብሎ ጠራው፣ እኔ ግን መዞር አልፈልግም ብዬ ተራመድኩ። አሁንም እየቀረበ መጥቶ አሁን ስሜ እየጮኸ። ምላሽ በማጣቴ ተበሳጭቶ ድንጋይ መወርወርና በዱላ መታኝ ጀመረ አሁንም ትኩረቴን ከመሳብ ያለፈ ነገር አልፈለገም። ነገር ግን የተሰማኝ ህመም ቢኖርም መሄዴን ቀጠልኩ።

ጥሪ እና ጩኸት፣ እንጨትና ድንጋይ ትኩረቴን ሊስቡ ስላልቻሉ፣ ጓደኛዬ ማድረግ የቀረው አንድ ነገር ብቻ ነበር፡ ድብርት የተባለውን ቦምብ ጣልልኝ። ይህን ያደረገው ለመግደል በማሰብ ሳይሆን ወደ እሱ እንድዞር እና “ምን ትፈልጋለህ?” የሚል ቀላል ጥያቄ እንድጠይቅ ለማድረግ በመጨረሻ ባደረገው ጥረት ነው። በመጨረሻ ያንን ተራ ሳደርግ -- ገብቼ እሱ ሊሰጠኝ ይጠብቀው በነበረው እራስ ዕውቀት ላይ መስራት ስጀምር - ወደ ደህንነት መንገድ ላይ የመጀመሪያ እርምጃዎችን ወሰድኩ።

የቶማስ ሜርተን የዚያ ጓደኛ ስም “እውነተኛ እራስ” ነው። ይህ እኛን ሊያናድደን የሚፈልገው ኢጎ ራስን አይደለም። ከአመክንዮአዊ ነገር ግን መሰረት በሌለው ሀሳቦች ከህይወት ውዥንብር በላይ ማንዣበብ የሚፈልገው ምሁራዊ ሰው አይደለም። በሌላ ሰው “ፍላጎት” መኖር የሚፈልገው ሥነ ምግባር ያለው ሰው አይደለም። “የምድራዊን እስራት ተንሸራቶ ያለማቋረጥ ወደ ሰማይ ለመብረር” የሚፈልገው መንፈሳዊው ሰው አይደለም።

እውነተኛ ማንነት በምድር ላይ የደረስንበት፣ የተወለድነውን እንድንሆን የሚፈልግ ማንነት ነው። እውነተኛ እራስ ማን እንደሆንን፣ በህይወት ስነ-ምህዳር ውስጥ የተከልንበትን፣ “ትክክለኛ ተግባር” ለእኛ ምን እንደሚመስል እና እንዴት ወደ እራሳችን አቅም ሙሉ በሙሉ ማደግ እንደምንችል ይነግረናል። አንድ የድሮ ሃሲዲክ ተረት እንደሚያስታውሰን የእኛ ተልእኮ የሌላውን ሰው ህይወት ሳይሆን የእውነትን ማንነት በመምሰል መኖር ነው፡- “ረቢ ዙስያ ከመሞቱ በፊት “በሚመጣው አለም ‘ሙሴ ያልሆንክ ለምንድነው?’ ብለው አይጠይቁኝም? ‘ዙሻያ ያልሆንሽው ለምንድን ነው?’ ብለው ይጠይቁኛል።”

ማስታወሻ ለራሴ፡ መሬት ላይ ቆይ፣ ዞር በል፣ ጠይቅ እና አድምጥ! እውነተኛ ማንነት እውነተኛ ጓደኛ ነው - በአደጋ ጊዜ ችላ የምንለው ጓደኝነት ነው። እና ቃሉን ያስተላልፉ: ጓደኞች ጓደኞች በከፍታ ላይ እንዲኖሩ አይፈቅዱም!