Eftir að ég frétti að fluginu mínu var kyrrsett í 4 klukkustundir,
Ég heyrði tilkynninguna:
Ef einhver í nágrenni við hlið 4-A skilur einhverja arabísku,
Vinsamlegast komdu strax að hliðinu.
Jæja — maður staldrar við þessa dagana. Hlið 4-A var mitt eigið hlið. Ég fór þangað.
Eldri kona í fullum hefðbundnum palestínskum kjól,
Rétt eins og amma klæddist, var krumpuð á gólfið, grátandi hátt.
Hjálp, sagði flugþjónninn. Talaðu við hana. Hvað er hún
Vandamál? við sögðum henni að flugið yrði fjórum tímum of seint og hún
Gerði þetta.
Ég lagði handlegginn utan um hana og talaði rólega til hennar.
Shu dow-a, shu- biduck habibti, Stani Stani schway, min fadlick,
Sho bit se-wee?
Um leið og hún heyrði orð sem hún kunni — hversu illa notuð sem hún var —
Hún hætti að gráta.
Hún hélt að fluginu okkar hefði verið aflýst algjörlega.
Hún þurfti að vera í El Paso fyrir meiriháttar læknismeðferð
Daginn eftir. Ég sagði nei, nei, við höfum það gott, þú kemst þangað, bara seint,
Hver er að sækja þig? Hringjum í hann og segjum honum það.
Við hringdum í son hennar og ég talaði við hann á ensku.
Ég sagði honum að ég myndi vera hjá móður hans þangað til við færum í flugvélina og
Myndi hjóla við hliðina á henni — Suðvestur.
Hún talaði við hann. Svo kölluðum við aðra syni hennar bara til gamans.
Svo hringdum við í pabba og hann og hún töluðu í smá stund á arabísku og
Komst auðvitað að því að þeir áttu tíu sameiginlega vini.
Svo hugsaði ég bara fyrir andskotann af hverju ekki að hringja í einhvern Palestínumann
Skáld sem ég þekki og leyfi þeim að spjalla við hana. Þetta tók allt um 2 tíma.
Hún var þá mikið hlegin. Að segja frá lífi hennar. Að svara
Spurningar.
Hún hafði dregið poka af heimabökuðum mamool-kökum — smá duftformi
Sykurmolahaugar fylltir með döðlum og hnetum — úr töskunni hennar —
Og var að bjóða þeim öllum konunum í hliðinu.
Mér til undrunar hafnaði ekki ein kona. Það var eins og a
Sakramenti. Ferðamaðurinn frá Argentínu, ferðamaðurinn frá Kaliforníu,
Yndislega konan frá Laredo — við vorum öll þakin því sama
Púðursykur. Og brosandi. Það eru ekki til betri kökur.
Og svo braut flugfélagið út ókeypis drykkina úr risastórum kælum—
Óáfengur — og litlu stelpurnar tvær fyrir flugið okkar, önnur afrísk
Amerískur, einn mexíkóskur amerískur — hljóp um og þjónaði okkur öllum eplasafa
Og límonaði og þau voru þakin flórsykri líka.
Og ég tók eftir nýja besta vini mínum - núna vorum við að haldast í hendur -
Var með pottaplöntu sem stakk upp úr töskunni sinni, einhver lyf,
Með grænum loðnum laufum. Svo gömul sveitaferðahefð. Alltaf
Berðu plöntu. Vertu alltaf með rætur einhvers staðar.
Og ég leit í kringum hliðið seint og þreyttu og hugsaði:
Þetta er heimurinn sem ég vil lifa í. Sameiginlegur heimur.
Ekki ein einasta manneskja í þessu hliði — einu sinni hætti ruglingsgráturinn
-hefur virst óttast um aðra manneskju.
Þeir tóku kökurnar. Mig langaði líka að knúsa allar þessar aðrar konur.
Þetta getur samt gerst hvar sem er.
Ekki er allt glatað.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
24 PAST RESPONSES
Thank You . Beautiful .
This story confirms that there's still good things happening in this world.
If we enjoy each other openly, one person at a time, how could we not love and live in peace and harmony.
Loved this story. Have just recently performed my first croning ceremony (and was initially cynical) but it was a wonderful celebration of the unity of all women. Now another indication that there need be no barriers: religion, age, culture or language, if we keep an open mind and heart
I went to Israel two years ago and had the opportunity to sit down and talk with a 65 year old Palestinian women for an hour. While in Jerusalem we stayed at a hotel in the Muslim district. I looked at all the women and felt so connected to their joys, sorrows, and experiences as women of different faiths. This trip also made me to live in a "shared world."
Outstanding! This is what my 4 yr old latino grandchild would say. He is learning English from watching the English funnies. God bless all of those people that passed the story on. Like you say, there are lots of wonderful people arround.
Thank you for this moving story of the true nature of people. I especially enjoyed the part about carrying a plant to stay rooted. My wife came to the US from Colombia carrying a plant.
I luv it
OMGGGG
thank you for sharing. True: There are NO Strangers in this world. Once we take a moment, however small & connect to another in whatever way we are able, we see the Human Being in front of us. Here's to kindness & helping each other. <3 and HUGS from my heart to all of yours.
I just got another little taste of utopia.
Daydreaming in Kyoto
https://www.smashwords.com/...
Awesome . Thank you for sharing . Kindness is a universal language .
Oh gosh, what a beautiful story! I can't wait to send it around to my family and friends. Thanks for making me smile and for putting tears in my eyes . :)
So beautiful. Thank you!
The world community is ONE. If everyone relates to one another with compassion and respect, there would be very few, if any, barriers of any sort. This story is like a pebble tossed onto the surface of a body of water. Its ripples will touch others wherever they may be.
may every being without exception be covered with sweetness
For act of kindness language is no bar every body understands it. Acts of kindness must be spread as wide as possible.
Beautiful. A small little moment turns into eternity.
Thank You for sharing this.
Soft shimmering light connecting strangers-us. Heart touching,heart warming , heart melting.
Thanks for sharing.
J P
Thank you for the heart warming story. It makes me wonder how would the world be if there were no language barriers, how many misunderstandings could be avoid, how much love could be shared? The beauty of this story is to imagine how many ripples it caused and the impact it had in each of those who were part of this beautiful chain of acts kindness.
@ Momastery on FB
This made my heart melt . . . and I now have an undeniable craving for a mamool cookie. :o) Naomi, thank you for sharing your touching experience, and for reminding us that this kind of shared world is not far from reach.
This is exactly where I want to live as well-in a shared world. So unbelievably beautiful and hopeful.