Najlepszym Celem Jest Brak Celu

Pomysł stawiania sobie konkretnych, osiągalnych celów wydaje się być głęboko zakorzeniony w naszej kulturze. Wiem, że żyłem z celami przez wiele lat, a w rzeczywistości duża część moich tekstów tutaj na Zen Habits dotyczy tego, jak wyznaczać i osiągać cele.

Obecnie jednak żyję bez celów, w większości. To jest absolutnie wyzwalające i wbrew temu, czego mogłeś się nauczyć, nie oznacza to, że przestajesz coś osiągać.

Oznacza to, że przestajesz pozwalać, aby cele Cię ograniczały.

Rozważ to powszechne przekonanie: „Nigdy nigdzie nie dojdziesz, jeśli nie wiesz, dokąd zmierzasz”. Wydaje się to takie zdroworozsądkowe, a jednak jest to ewidentnie nieprawda, jeśli się nad tym zastanowić. Przeprowadź prosty eksperyment: wyjdź na zewnątrz i idź w losowym kierunku, a następnie swobodnie zmieniaj kierunek. Po 20 minutach, godzinie... będziesz gdzieś! Po prostu nie wiedziałeś, że tam trafisz.

I tu jest haczyk: musisz otworzyć swój umysł na pójście w miejsca, w których nigdy nie spodziewałeś się być. Jeśli żyjesz bez celów, odkryjesz nowe terytorium. Nauczysz się kilku niespodziewanych rzeczy. Skończysz w zaskakujących miejscach. To piękno tej filozofii, ale to także trudna zmiana.

Dzisiaj żyję głównie bez celów. Od czasu do czasu zaczynam wymyślać cel, ale odpuszczam. Życie bez celów nigdy nie było moim prawdziwym celem… to po prostu coś, co uczę się, że sprawia mi więcej przyjemności, co jest niesamowicie wyzwalające, co pasuje do stylu życia podążania za moją pasją, który rozwinęłam.

Problem z celami

W przeszłości wyznaczałem sobie jeden lub trzy cele na rok, a następnie cele podrzędne na każdy miesiąc. Następnie ustalałem, jakie działania podjąć każdego tygodnia i każdego dnia, i starałem się skupić dzień na tych krokach.

Niestety, nigdy, przenigdy nie wychodzi to tak zgrabnie. Wszyscy o tym wiecie. Wiecie, że musicie popracować nad krokiem działania i staracie się mieć na uwadze cel końcowy, aby się zmotywować. Ale ten krok działania może być czymś, czego się obawiacie, więc odkładacie to na później. Wykonujecie inną pracę, sprawdzacie pocztę e-mail lub Facebooka albo się obijacie.

I tak twoje tygodniowe i miesięczne cele są odsuwane lub odkładane na bok, a ty zniechęcasz się, bo nie masz dyscypliny. A cele są zbyt trudne do osiągnięcia. Więc co teraz? Cóż, przeglądasz swoje cele i resetujesz je. Tworzysz nowy zestaw podcelów i planów działania. Wiesz, dokąd zmierzasz, bo masz cele!

Oczywiście, nie docierasz tam w rzeczywistości. Czasami osiągasz cel i czujesz się niesamowicie. Ale w większości przypadków nie osiągasz go i obwiniasz o to siebie.

Oto sekret: problemem nie jesteś ty, ale system! Cele jako system są skazane na porażkę.

Nawet jeśli robisz wszystko dokładnie tak, jak trzeba, to nie jest to idealne. Oto dlaczego: Twoje działania są niezwykle ograniczone. Kiedy nie masz ochoty czegoś robić, musisz się do tego zmusić. Twoja ścieżka jest wybrana, więc nie masz miejsca na eksplorację nowego terytorium. Musisz trzymać się planu, nawet jeśli pasjonujesz się czymś innym.

Niektóre systemy celów są bardziej elastyczne, ale nic nie jest tak elastyczne jak brak celów.

Jak to działa

Jak więc wygląda życie bez celów? W praktyce jest ono zupełnie inne niż życie z celami.

Nie wyznaczasz celu na rok, ani na miesiąc, ani na tydzień czy dzień. Nie przejmujesz się śledzeniem ani wykonalnymi krokami. Nie potrzebujesz nawet listy rzeczy do zrobienia, choć nie zaszkodzi zapisać przypomnienia, jeśli chcesz.

Co zatem robisz? Leżysz na kanapie cały dzień, śpisz, oglądasz telewizję i jesz Ho-Hos? Nie, po prostu to robisz. Znajdujesz coś, co cię pasjonuje, i to robisz. To, że nie masz celów, nie oznacza, że ​​nic nie robisz — możesz tworzyć, możesz produkować, możesz podążać za swoją pasją.

A w praktyce jest to cudowna rzecz: budzisz się i robisz to, co cię pasjonuje. Dla mnie to zazwyczaj blogowanie, ale może to być napisanie powieści, e-booka lub mojej następnej książki, stworzenie kursu, aby pomóc innym, nawiązanie kontaktu z niesamowitymi ludźmi, spędzanie czasu z żoną lub zabawa z dziećmi. Nie ma żadnych ograniczeń, ponieważ jestem wolny.

Na koniec zazwyczaj osiągam więcej niż gdybym miał cele, ponieważ zawsze robię coś, co mnie ekscytuje. Ale czy osiągnę, czy nie, nie jest w ogóle istotne: liczy się tylko to, że robię to, co kocham, zawsze.

Trafiam w miejsca, które są cudowne, zaskakujące, świetne. Po prostu nie wiedziałem, że tam dotrę, kiedy zaczynałem.

Szybkie pytania

Pytanie od czytelnika: Czy brak celów nie jest celem?

Szybka odpowiedź: Może to być cel lub możesz nauczyć się go realizować w trakcie podróży, odkrywając nowe metody. Zawsze uczę się nowych rzeczy (jak brak celów), nie zamierzając się ich uczyć.

Kolejne pytanie od czytelnika: Jak zarabiasz na życie?

Odpowiedź: Z pasją! Ponownie, brak celów nie oznacza, że ​​przestajesz coś robić. W rzeczywistości robię wiele rzeczy, cały czas, ale robię je, ponieważ je kocham.

Wskazówki dotyczące życia bez celów

Nie zamierzam dawać ci instrukcji, jak żyć bez celów — to byłoby absurdalne. Nie mogę cię nauczyć, co robić — musisz znaleźć własną ścieżkę.

Mogę jednak podzielić się kilkoma rzeczami, których się dowiedziałem, mając nadzieję, że ci to pomoże:

• Zacznij od małych rzeczy. Nie musisz drastycznie zmieniać swojego życia, aby nauczyć się żyć bez celów. Po prostu przeżyj kilka godzin bez ustalonych celów lub działań. Podążaj za swoją pasją przez te godziny. Nawet godzina wystarczy.
• Rozwijaj się. Gdy będziesz w tym lepszy, zacznij pozwalać sobie na dłuższe okresy wolności — pół dnia, cały dzień lub kilka dni. W końcu poczujesz się na tyle pewnie, aby zrezygnować z pewnych celów i po prostu robić to, co kochasz.
• Nie tylko praca. Rezygnacja z celów działa w każdej dziedzinie życia. Weźmy zdrowie i sprawność: Kiedyś miałam konkretne cele fitness, od utraty wagi lub tkanki tłuszczowej po przebiegnięcie maratonu i zwiększenie przysiadów. Teraz już nie: teraz robię to po prostu dlatego, że to kocham i nie mam pojęcia, dokąd mnie to zaprowadzi. Działa to znakomicie, ponieważ zawsze dobrze się bawię.
• Porzuć plany. Plany nie różnią się tak naprawdę od celów. Ustawiają cię na z góry ustalonej ścieżce. Ale jest niesamowicie trudno porzucić życie z planami, szczególnie jeśli jesteś skrupulatnym planistą, takim jak ja. Więc pozwól sobie na planowanie, kiedy czujesz, że tego potrzebujesz, ale powoli poczuj wolność, aby porzucić ten nawyk.
• Nie martw się błędami. Jeśli zaczniesz stawiać sobie cele, to w porządku. W tej podróży nie ma błędów — to tylko doświadczenie edukacyjne. Jeśli żyjesz bez celów i kończysz na porażce, zapytaj siebie, czy to naprawdę porażka. Ponosisz porażkę tylko wtedy, gdy nie dotrzesz tam, dokąd chciałeś — ale jeśli nie masz na myśli celu, nie ma porażki.
• Wszystko jest dobre. Nieważne, jaką ścieżkę znajdziesz, nieważne, gdzie skończysz, jest pięknie. Nie ma złej ścieżki, złego celu. Jest tylko inaczej, a inaczej jest wspaniale. Nie oceniaj, ale doświadczaj.

I na koniec

Zawsze pamiętaj: podróż jest wszystkim. Cel jest poza punktem.

„Dobry podróżnik nie ma ustalonych planów i nie zależy mu na dotarciu do celu.” ~Lao Tzu