Lekcje Z życia W Naturze

Nisha Srinivasan i jej mąż Ragu Padmanabhan mieli kariery w Dolinie Krzemowej, gdy w 2008 roku, wkrótce po narodzinach syna Auma, szybko sprzedali wszystko i przeprowadzili się na wieś w Indiach. Chcieli uprawiać ziemię, ale nie mieli w tym żadnego doświadczenia, więc zaczęli jako studenci ziemi — na przykład, gdy zasadzili 9000 drzew na swojej jałowej ziemi, tysiące nie przetrwało, ale tysiące rozkwitły w mini-las. Bardziej ogólnie, wskoczyli z zamiarem życia i bycia w sposób, który byłby bardziej zgodny z ich wewnętrznym głosem i uczenia się tego, czego potrzebują po drodze. Jak sami mówią, po prostu widzieli to jako „eksperyment w układaniu nowej ścieżki na starej drodze, która prowadzi do prostoty, zrównoważonego rozwoju i ośmielamy się powiedzieć, duchowości”. Poniżej znajduje się przemówienie Nisha przed spotkaniem przyjaciół, po którym nastąpiła sesja pytań i odpowiedzi.

Podróż od okoliczności do aspiracji
Uważam, że wszyscy mamy zestaw aspiracji, a także zestaw okoliczności – czasami te okoliczności są wzmacniające, a czasami ograniczające. Jeśli nasze aspiracje są wystarczająco głębokie, możemy odwrócić okoliczności, aby zobaczyć wyimaginowaną linę, która przywiązuje nas do trampoliny, uświadomić sobie, że jesteśmy na trampolinie i mieć odwagę, aby puścić linę i skoczyć.

Są ludzie, którzy są bardzo ograniczeni, aby codziennie mieć co jeść i tak dalej. Ale kiedy jesteśmy ozdobieni pewnym zestawem przywilejów, okoliczności muszą zostać odwrócone, abyśmy mogli osiągnąć nasze aspiracje. Ci z nas, którzy mają ten zestaw przywilejów, mają większą odpowiedzialność, aby nie pozwolić, aby okoliczności nas ograniczały, i to jest sedno mojej perspektywy na dokonanie zmiany.

Wychowałem się bardzo prosto w małym miasteczku, a mój ojciec zbudował dom, który był bardzo daleko od miasta, ponieważ było to miejsce, na jakie mógł sobie pozwolić. Mieliśmy ogród, więc zawsze miałem tę więź z ziemią. Już od pierwszej klasy większość moich wakacji spędzałem na włóczeniu się po okolicy, sadzeniu sadzonek od sąsiadów i proszeniu ludzi o nasiona z ich ogrodów. Zdałem sobie sprawę, że moja miłość do zieleni tam była – wartość, którą miał mój ojciec i podświadomie przekazał mi ją.

Dokonywanie wyborów życiowych: trzy zasady przewodnie
Gdy dorastaliśmy, cała uwaga skupiona była na edukacji i płynąłem na tej samej fali oprogramowania, co wielu z nas w latach 1999 i 2000. Pracowałem w bardzo uprzywilejowanym środowisku, mieszkałem w Bay Area i działo się tam tak wiele dobrych rzeczy, jak w tej przestrzeni. Podobne przestrzenie były dla nas dostępne i konkretnie, mieliśmy szczęście być częścią ServiceSpace . W tamtych czasach ciągle w mojej głowie pojawiało się zdanie, które nie pozwalało mi spać. Wszyscy ciągle mówią o kalifornijskim stylu życia. Pytanie, które się pojawiło, brzmiało: „Czy chcę życia, czy stylu?”. Medytacja była nam wprowadzona przez około 4 lata i pociągał nas sposób istnienia, który nie jest cały czas wypełniony bodźcami sensorycznymi. Podczas gdy ja walczyłem o znalezienie odpowiedzi i rozwiązanie, a czasem stłumienie tych konfliktów, przypadkiem wszedłem na spotkanie Awakin i spotkałem osobę , która uczyła więźniów medytacji. Nigdy wcześniej o nim nie słyszałem i nigdy go później nie widziałem.

Jedno z pytań, jakie mu zadano, brzmiało: „Jakie wybory życiowe cię tu sprowadziły?” Można je bardzo prosto sprowadzić do trzech aspiracji, powiedział:

1) Aby zatrzymać akumulację.
Zastanawiam się: czy on mówi o życiu, czy o stylu?

2) Wykonywać pracę, która jest dobra dla mnie i nie szkodzi innym.
W tym momencie zapala mi się kolejna żarówka i zaczynam myśleć : Naprawdę chcę odejść od bezsensownej pracy i zająć się czymś bardziej pożytecznym. Czułam się tak szczęśliwa, pracując jako wolontariuszka podczas Green Festival i siejąc to jedno ziarenko fasoli i widząc, jak rozkwita. Być może ma na myśli to.

3) Poświęć więcej czasu na refleksję.
Ja również czuję taką potrzebę, ale po prostu nie mogę spać po nocach.

Gdy mówił dalej, tylko pierwsze kilka słów dotarło do moich uszu, a reszta zanikła, jak w filmie, ponieważ słyszałem własne aspiracje poprzez jego słowa. Nie zrobiłem wielu kroków w tym kierunku i po prostu miałem pytania, a on wydawał się formułować odpowiedzi na te pytania jako zestaw 3 zasad . Żywa prawda zawsze przemawia do człowieka o wiele bardziej niż teoria.

Wróciłam do domu i opowiedziałam o wszystkim mężowi Ragu i powiedziałam, wystawmy dom na sprzedaż jutro rano, jako pierwszą rzecz. I on się chętnie zgodził. To był początek naszej przeprowadzki z powrotem do Indii.

Ty robisz jeden krok, natura robi dziesięć kroków
Więc przeprowadziliśmy się z powrotem i znaleźliśmy ten kawałek ziemi w wiosce niedaleko Coimbatore. Ktoś inny znalazł tę ziemię dla nas, a my nie wiedzieliśmy o niej zbyt wiele i kupiliśmy ją bez badań i analiz. Później dowiedzieliśmy się, że była to ziemia, na której uprawiano tylko warzywa przez 35 lat bez płodozmianu i ton nawozów. Kiedy zabrakło im wody gruntowej, właściciel postanowił ją sprzedać, a my ją kupiliśmy. Naprawdę nie miało to dla nas większego znaczenia, więc zasadziliśmy około 9000 wytrzymałych drzew, dobry procent z nich przeżył, a ziemia sama się odrodziła. To źródło codziennej radości, gdy budzimy się i widzimy mini las, ptaki i niezliczone króliki, które biegają. Nadal mnie to przeraża. To wszystko dzieło natury. Ty robisz jeden krok, a natura robi 10 kroków. Oto, gdzie jesteśmy dzisiaj.

Jeden eksperyment prowadzi do kolejnego
W tym procesie było kilka lekcji. Wchodzisz w jedno holistyczne ćwiczenie i wkrótce odkrywasz, że przechodzisz do wielu holistycznych eksperymentów.

Budowa domu przyjaznego dla środowiska
Na przykład, nie było możliwe w naszym sumieniu, aby mieć ten kawałek ziemi, nad którym z radością pracowaliśmy, aby go ożywić, a następnie zbudować dom, który jest konwencjonalny, z dużą ilością betonu i zaprawy. Dlatego postanowiliśmy zbudować dom tak przyjazny dla środowiska, jak to możliwe, ponownie wykorzystać stare drewno, użyć rodzimych kamieni i zminimalizować stal, używając bambusa. Ragu i ja wyruszyliśmy w tę podróż budowlaną bez żadnego doświadczenia w inżynierii lądowej i bez zrozumienia pracy i zarządzania materiałami. Skończyło się na tym, że zbudowaliśmy przyjazny dla środowiska dom (z wieloma błędami), w którym uwielbiamy mieszkać!



Gospodarstwo Uczymy naszego syna
Innym eksperymentem było rozstanie się ze szkolnictwem powszechnym. Doświadczyłem, że zostało to tak zorganizowane, aby wykształcić albo robotnika fizycznego z kogoś, kto nie uczy się matematyki i nauk ścisłych, albo pracownika umysłowego z kogoś, kto uczy się matematyki i nauk ścisłych lub komunikuje się naprawdę dobrze. Zadaliśmy sobie pytanie, czy naprawdę chcemy to zrobić. Posłaliśmy naszego syna Auma do szkoły na rok i zdaliśmy sobie sprawę, że rytm ustalony przez rutynę szkolną jest w całkowitym kontraście do naturalnego rytmu dziecka. Więc zaczęliśmy naukę w gospodarstwie rolnym . Tutaj uczy się głównie od natury poprzez obserwację i zadawanie pytań. Mamy pewną strukturę przez kilka godzin, ale wierzę, że uczy się o wiele więcej, obserwując naturę.




Służymy lokalnej społeczności poprzez leczenie przyrodą
Widzieliśmy, jak przyjaciele i rodzina czasami chorowali, a także niepokój związany z wizytą u lekarza, kupowaniem ubezpieczenia medycznego itd. Pytania takie jak: co zrobimy, jeśli zostanie u nas wykryty rak, co jeśli nasi rodzice mają przewlekłe schorzenia, co zrobimy, gdy nasze dziecko będzie miało temperaturę 104 przez 4 dni, były powszechne. Nie mieliśmy odpowiedzi.

Na szczęście kilku naszych przyjaciół uczestniczyło w warsztatach Nature Cure. Byliśmy ciekawi, aby poznać zasady Nature Cure od autentycznego nauczyciela i zobaczyć je na własne oczy. Nauczyliśmy się więc, jak dbać o swoje ciało i umysł oraz jak używać jedzenia jako lekarstwa. Zobaczyliśmy wiele podobieństw między Nature Cure a Meditation i łącząc te dwa, dowiedzieliśmy się, że niestrawione jedzenie i niestrawione myśli są głównymi przyczynami chorób u osób, które w innym przypadku są normalne. To było bardzo pokorne, aby ponownie nauczyć się, jak jeść jedzenie i jak gotować jedzenie.

Poczuliśmy się powołani, aby dzielić się wiedzą z zakresu tej nauki o życiu z przyjaciółmi, rodziną i lokalną społecznością i zaczęliśmy organizować warsztaty Nature Cure wraz z innymi przyjaciółmi i wolontariuszami, aby rozpowszechniać tę wiedzę jako dar. Zorganizowaliśmy 15 7-dniowych obozów mieszkalnych i całkiem sporo 2-3-dniowych kursów w naszym domu i w domach hojnych przyjaciół.



Wkrótce zdaliśmy sobie sprawę, że wszystkie te dobre rzeczy są zakotwiczone tylko w naszym własnym skupieniu. Kiedyś, gdy robiliśmy typowy 7-dniowy obóz dla 130 osób, kilku wolontariuszy chciało go rozszerzyć do 200 osób. To naprawdę sprawiło, że się zatrzymaliśmy i pomyśleliśmy, w co się pakujemy. Refleksja pomogła mi zobaczyć, że łatwo jest karmić nasze ego i wpaść w pułapkę skali i zapomnieć o oderwaniu. Więc wcisnęliśmy hamulce i podjęliśmy wysiłki, aby zdecentralizować obozy. Następnie zdecydowaliśmy się na obozy z zaledwie 20 osobami – im mniejsze, tym lepiej. Lokalne obozy odbywają się regularnie i są nowi ludzie, którzy wzięli na siebie obowiązek ich kontynuowania. I bardziej skupiamy się na społeczności w naszym fizycznym i psychicznym otoczeniu.

Życie w naturze naprawdę nauczyło nas, że gdy owoc jest dojrzały, po prostu spada. Jak mówi Maha Mrityunjaya Mantra: „Gdy ogórek lub melon jest dojrzały, nie wymaga żadnego wysiłku, po prostu spada. Podobnie, gdy działanie jest dojrzałe, wydarzy się poprzez nas. Nie musimy iść i ciągnąć za działanie”.

Działanie i aktywność: zrozumienie kontekstu
Przez długi czas byłem przekonany, że moje życie powinno być wypełnione działaniem, a nie aktywnością. Vinoba Bhave pięknie rozróżnia działanie i działanie. Czasami czułem, że stoję na drodze wielu dobrych rzeczy w naszej sąsiedniej społeczności, ponieważ patrzyłem na wszystko z takim osądem. Byłem pro -działający i anty -aktywny. Kiedy patrzę na projekt natury, nie mogę zrozumieć wszystkiego. Nie rozumiem, czy zrzucanie liści przez drzewo jesienią jest działaniem czy działaniem. Czasami najlepiej jest po prostu pozwolić mu się wyłonić, o ile nie jest źle wyrównane.

Powstanie Badminton Fun, Kursów Językowych i Niedzielnego Targu Zdrowia
Przypadkowo, mniej więcej w tym czasie we wsi, osoba sparaliżowana po lewej stronie powiedziała, że ​​naprawdę chciałaby grać w badmintona z innymi mieszkańcami i zastanawiała się, czy moglibyśmy zaoferować miejsce na to. Pokazaliśmy mu miejsce ze stertą śmieci — to było jedyne miejsce, w którym nie zasadziliśmy drzew i powiedzieliśmy mu, że będzie dużo ciężkiej pracy, aby przekształcić je w kort do badmintona. Kiwnął głową. I w ciągu zaledwie półtora dnia powstał kort do badmintona z odpowiedniej wielkości słupkami i siatką. 12 wolontariuszy, maszyny, walec i ciężarówka sprawiły, że to się urzeczywistniło.



Alkohol jest dużym problemem w naszej wiosce i nagle zdaliśmy sobie sprawę, że te dwie tuziny osób, które przychodzą się bawić, należą do jedynych rodzin we wsi, które nie piją. Ta grupa powoli stała się spójną siłą wolontariuszy ze stałymi interakcjami. Zaczęli od pytania „Panie, czy możemy nauczyć się angielskiego?”. Podczas nauki angielskiego Ragu opowiadał o dzieleniu się ekologią darów i o tym, jak wsie dbały o siebie nawzajem w dawnych czasach, jak możemy mieć lepsze życie, lepsze zdrowie itd. Słuchali tej treści, ale myśleli, że uczą się angielskiego. Więc kiedy wszystko się ułożyło, zapytali „Dlaczego nie zrobisz dla nas warsztatu Nature Cure? Zrób to w języku tamilskim, żebyśmy mogli zabrać ze sobą również nasze rodziny!” Do tej pory zorganizowaliśmy 3 lokalne warsztaty. A potem poczułem potrzebę zatrzymania się i pogłębienia zrozumienia i relacji. Więc teraz niektórzy absolwenci tych 3 warsztatów spotykają się regularnie i rozmawiamy o studiach przypadków lub przepisach. Ponieważ smartfony są wszędzie, istnieje również aktywna grupa wsparcia WhatsApp.

Niedawno fotograf, który był na skraju rezygnacji z zawodu z powodu żylaków, został wyleczony dzięki diecie Nature Cure. Został ambasadorem marki i często widzę, jak głosi Nature Cure małej grupie mieszkańców wsi! A kilka miesięcy temu jeden z uczestników warsztatów zapytał nas: „Jecie żywność ekologiczną i o niej mówicie, ale my nie mamy do niej dostępu. Czy możecie to zorganizować?” Kilku innych chciało karmić zdrową żywnością przynajmniej swoje dzieci. Doprowadziło to do tego, że organizowaliśmy cotygodniowe zakupy i teraz mamy grupę wiadomości online do składania zamówień. I każdej niedzieli odbierali to, co zamówili. To nasz mały ekologiczny rynek! W Coimbatore jest również o wiele większa sieć ekologicznych rolników i konsumentów, z którą czujemy się bardzo związani.

W pewnym momencie poczułem się tak zaszczycony, widząc kogoś, kto zarabia tylko 6000 rupii (100 dolarów) miesięcznie, a wydaje 800 rupii na produkty organiczne. Kiedy go zapytano, powiedział, że zamiast dawać 500 rupii miesięcznie lokalnemu szpitalowi i aptece na leczenie chorób, wydaje tylko 300 rupii więcej na jedzenie oleju bez heksanu, bogatego w błonnik ryżu i Raagi bez pestycydów. Następnie zaczęliśmy ich zachęcać do zrywania pożywnych warzyw, takich jak Moringa i zielenina dla swoich rodzin w każdą niedzielę. I z tej dobrej woli grupa 6 osób utworzyła Zieloną Brygadę, aby pracować na naszej farmie przez godzinę po badmintonie w niedziele. Ta grupa nie jest już tylko o aktywności zwanej Badmintonem, chociaż tak właśnie się zaczęło.

Wniosek
Oto kilka migawek. I nic z tego nie jest możliwe bez bufora, który zapewnia nam natura. Bez praktyki, która pomaga pozostać uziemionym, takiej jak refleksja, medytacja, jakkolwiek chcesz to nazwać, wszystko inne nie miałoby żadnego kontekstu. Wszystko, co przychodzi, jest jak bukiet róż z kolcami – gdy coś nie idzie dobrze, kłuje i pojawia się ból, ale nie przekłada się to na cierpienie, ponieważ wiesz, że istnieje szerszy kontekst, w którym żyjemy i nie ma sensu wzmacniać bólu.



Gospodarstwo dało nam bazę, z której możemy praktykować tę teorię trochę, trochę łatwiej. Nie sugeruję, że każdy musi przejść do życia na farmie lub wsi. Istnieje wiele holistycznych zawodów, którym można poświęcić życie. Według mnie zależy to od naszych okoliczności i naszej podróży od okoliczności do aspiracji. Jak bardzo kurczowe są okoliczności i jak głębokie są aspiracje i jak wiele jesteśmy gotowi zrobić – to zadecyduje o godzinie podróży.

---

--------
Pytania i odpowiedzi
--------
P: Jak łatwo lub trudno było zrezygnować ze wszystkich wygód i nagle przejść z życia pełnego wyborów? Ponieważ jest wiele dóbr pośrednich i nie tylko masz potrzeby, ale także pragnienia. Jak z tego zredukować? Czy stało się to automatycznie, czy wymagało wysiłku?
A: Od początku miałam szczęście do życia w klasie średniej, więc nigdy nie mieliśmy zbyt wielu wygód. A wygody zaczęły się pojawiać dopiero, gdy zaczęłam zarabiać w wieku 23 lat i trwały do ​​32 roku życia, dopóki nie podjęliśmy decyzji o powrocie. Być może 10 lat to za krótki czas, aby umysł się ustabilizował :) To może być jeden z powodów.

Innym powodem jest to, że nie przywiązywaliśmy się do wielu rzeczy, nawet w Stanach Zjednoczonych na przykład, nasz salon nie miał żadnych mebli, były tylko poduszki i nawet moi sąsiedzi przychodzili i siadali na poduszkach szczęśliwie, więc nigdy nie czuliśmy żadnej presji ze strony rówieśników, nawet tam. Nie mieliśmy połączenia z telewizją kablową, chociaż byliśmy przywiązani do książek.

Większy szok adaptacyjny nastąpił, gdy Ragu i ja postanowiliśmy jako eksperyment mieszkać w szałasie przez dwa lata na wsi, kiedy się tam przeprowadziliśmy (podczas gdy nasz dom był budowany). Było to jak jeden pokój podzielony na kuchnię, toaletę i sypialnię. Miało przeciekający dach, więc gdy padał ulewny deszcz, trudno było znaleźć miejsce, w którym moglibyśmy umieścić naszego syna bez spadającej na niego wody, podczas gdy próbowaliśmy naprawić ten przeciek. Przeszliśmy przez tę fazę przez 2 lata. Było to bardzo bolesne, ale mieliśmy kontekst. Bycie narażonym na pięć żywiołów przez cały czas w najlepszym wydaniu, w najgorszym w ciągu tych dwóch lat przygotowało nas do tego, co można nazwać dobrowolną prostotą, ale nie przyszło nam do głowy, aby nadać jakiekolwiek etykiety w tym czasie, ponieważ robiliśmy to, aby się uczyć, a nauka zawsze jest zabawna. Dlatego nie było to poświęcenie ani coś, co zrobiono, aby udowodnić światu, że możemy mieszkać w szałasie. Jeśli ktoś z was rozważa przeprowadzkę na farmę, może zacząć od zabierania ze sobą rodziny na weekendy i pokazania im życia na farmie. Powoli mogą zacząć myśleć, że to także jest życie.

Odpowiadając na Twoje pytanie o to, jak przebiegała ta transformacja, przypomina mi się cytat Gila Fronsdala: „ Im bardziej jesteś świadomy swoich intencji, tym większą masz swobodę wyboru ”.

P: Mówiłeś o działaniu i aktywności, czy możesz to rozwinąć?
A: Vinobaji (Vinoba Bhave) w swojej książce Moved by Love rozróżnia te dwa. Aktywność jest płytka, a działanie bardziej wynika z wglądu, ma cel i głębsze znaczenie. Zawsze myślałem, że w naszym życiu tylko medytacja, joga i rolnictwo mają w sobie działanie, a reszta rzeczy, jak gra w badmintona czy nauka angielskiego, to tylko aktywności, wypełniacze czasu. Więc coś, co wspomaga wewnętrzną transformację kontra coś, co wypełnia twój czas.

P: Jak ważne jest, Twoim zdaniem, zaufanie w kontekście Twojej przeprowadzki na farmę?
A: Adyashanti ma definicję wiary, którą uważam za bardzo pouczającą: „ Wiara to powstrzymywanie się od konkluzji, aby pozwolić temu, co ma się pojawić ”. Pomijając to, kiedy słyszę, jak mówisz wiara, wierzę, że mówisz o przekonaniu.

P: Jak osiągnąć jasność w życiu?
A: Jasność nie jest wydarzeniem, jest procesem i jeśli naprawdę szukasz jasności, zanurzając się w tych okolicznościach, musi ona nadejść. Jak zaakceptować prostszy sposób życia? Dzieje się to poprzez spakowanie walizek i udanie się w prostsze miejsce, starając się być prostym i eksperymentując na sobie. Podobnie, przekonanie jest procesem, jest również kulminacją, ale przedtem jest procesem. Kiedy je masz, masz jasność, nie potrzebujesz odwagi. Jasność przewyższa odwagę. Dla nas nadeszła w kawałkach. Jasność przyszła do mnie, gdy usłyszałem te 3 zasady wypowiedziane jako żywą prawdę. Gdyby poszukiwania były w toku, nadeszłyby z każdej strony. Ale teoretyczne poszukiwanie jasności popycha nas do większej analizy i nie jest to ścieżka, którą jestem fanem. Jeśli interesujesz się rolnictwem, zasiej nasiona. Wierzę w to i moja torba zawsze ma nasiona, gdziekolwiek idę, pierwszą rzeczą, którą robię, jest znalezienie przestrzeni i zasadzenie nasion. Każdy w każdej domenie może znaleźć prostą, małą praktykę, która podtrzymuje ten mały płomień wewnątrz przy życiu. Jeśli jest żywy, będziesz szukać jasności, a jeśli jej szukasz, ona nadejdzie.

Osho kiedyś powiedział słynne słowa: „ Jeśli jesteś w ciemności, idź zapalić świeczkę. Nic więcej, nie mów o ciemności, ani nawet o świecy ”. To właśnie delikatnie praktykujemy w ServiceSpace. A cytat Gandhiego: „ Bądź zmianą, którą chcesz zobaczyć na świecie ” tak dobrze wyraża tę prawdę. Mówienie jest dobre, dzielenie się jest dobre, ale jest jeszcze lepsze, jeśli towarzyszy temu działanie.