Unu Spiro: ภาพวาดการทำสมาธิด้วยลมหายใจเดียว

ฟิลิซ เอ็มมา โซยัค เกิดเมื่อปีพ.ศ. 2522 ที่ประเทศเบลเยียม พ่อเป็นชาวตุรกีและแม่เป็นชาวสวีเดน เธอรู้ตั้งแต่อายุ 5 ขวบว่าศิลปะภาพคืออาชีพและวิธีแสดงออกของเธอ มรดก การเดินทาง และความหลงใหลในการเดินทางของเธอเป็นแรงบันดาลใจและมุมมองใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง การเป็นแม่ทำให้โลกของเธอเปลี่ยนไปและนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในการทำงานของเธอไปสู่การปฏิบัติที่ใส่ใจมากขึ้นและแนวทางที่มีสติสัมปชัญญะ ปัจจุบัน เธอตระหนักถึงการใช้ชีวิตในปัจจุบันมากขึ้นกว่าเดิม

Unu Spiro แปลว่า "ลมหายใจเดียว" ในภาษาเอสเปรันโต ซึ่งเป็นภาษาที่ออกแบบมาเพื่อการเชื่อมโยง และเป็นภาษาที่ทุกสิ่งทุกอย่างมีรากฐานอยู่ในปัจจุบัน

ฉันเริ่มวาดภาพด้วยลมหายใจเพียงหนึ่งครั้งเพื่อฝึกสมาธิเพื่อชื่นชมช่วงเวลาปัจจุบัน ฉันได้เป็นแม่ในปี 2559 ให้กับจิตวิญญาณที่ชาญฉลาด หัวใจของฉันขยายตัว ชีวิตของฉันเปลี่ยนไป และฉันก็เปลี่ยนไป แต่เมื่อฉันก้าวเข้าสู่การเป็นแม่ ฉันรู้สึกสับสนวุ่นวายมากกว่าจะมองเห็นชัดเจนขึ้น เพราะวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนเวียนหัว ฉันสังเกตเห็นว่าตัวเองจัดการกับทุกสิ่งได้น้อยลงและไม่สบายใจมากกว่าที่คาดไว้ สัญชาตญาณเป็นแนวทางให้ฉันเสมอมา แต่ฉันไม่สามารถได้ยินความคิดของตัวเองได้ชัดเจนนัก และฉันก็สูญเสียศรัทธาในสัญชาตญาณของตัวเอง ทุกสิ่งที่ฉันรู้จักในฐานะตัวฉันเองไม่มีอีกต่อไป ในขณะที่ชีวิตใหม่ของฉันต้องการให้ฉันอยู่ในปัจจุบันมากขึ้น ฉันรู้สึกว่าจิตใจของฉันกระโดดไปในอดีตอย่างบ้าคลั่งและกังวลเกี่ยวกับอนาคต ลมหายใจของฉันไม่ออกมาอย่างง่ายดาย ร่างกายของฉันดูเหมือนจะไม่เป็นของฉันอีกต่อไป และเวลาของฉันก็เช่นกัน ฉันรู้สึกแยกตัวจากคนที่ฉันเคยเป็นมาก่อน คนคนนี้คือใคร คนที่เคยสงบ อยากรู้อยากเห็น ช่างสังเกต คิดบวก มีแรงผลักดัน และสร้างสรรค์ซึ่งฉันจำได้ว่าเป็นตัวเองอยู่ที่ไหน ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเปลือกของตัวตนในอดีตของฉัน

ฉันรู้ว่าบางอย่างจะต้องเปลี่ยนแปลง

ตลอดชีวิตของฉัน การทำศิลปะเป็นหนทางในการประมวลผลและทำความเข้าใจประสบการณ์ชีวิตของฉัน มันคือตัวตนของฉัน มันคือภาษาของฉัน นอกจากนี้ยังเป็นการฝึกสติด้วย แต่ในบทบาทใหม่นี้ ฉันไม่สามารถทำงานได้ในแบบที่เคยทำมาก่อน มีข้อจำกัดในด้านเวลาและพลังงานของฉัน และฉันไม่ได้รับแรงบันดาลใจเมื่อไม่สามารถเชื่อมต่อกับสัญชาตญาณของฉันได้

ฉันเริ่มฝึกโยคะและทำสมาธิตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเมื่อยี่สิบปีก่อน แต่ตั้งแต่มีลูก ฉันก็ยังหาทางทำอะไรเพื่อตัวเองไม่ได้มากนัก ไม่ต้องพูดถึงการรักษาจิตวิญญาณเอาไว้เลย จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ฉันรู้ดีว่าการทำเช่นนี้จะช่วยได้

ฉันต้องหาเวลาสักสิบนาทีได้แน่ๆ!

ฉันเปิดขวดหมึกสีดำเก่าๆ ออกมา หมึกยังเหลืออยู่บ้าง ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร แต่ไม่ใช่เรื่องของผลิตภัณฑ์ แต่เป็นเรื่องของกระบวนการต่างหาก

ฉันจึงตั้งใจว่าจะนั่งสมาธิทุกวัน ฉันสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงทันที การทำสมาธิช่วยให้ฉันช้าลง หายใจได้ และได้ยินเสียงภายในอีกครั้ง หลังจากผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ สัญชาตญาณก็บอกบางอย่างที่ฉันรู้มาตลอด นั่นคือ ศิลปินในตัวฉันยังคงอยู่ และฉันต้องหาทางวาดภาพอีกครั้ง แต่ฉันต้องทำให้ทุกอย่างเรียบง่ายและลดความซับซ้อนลง ไม่ว่าจะเป็นกระบวนการสร้างสรรค์ วัสดุ ขนาด สีสัน และรูปแบบ

เช้าวันหนึ่งในเดือนมิถุนายน 2560 ขณะที่ลูกสาวกำลังงีบหลับ ฉันนั่งอยู่ในสตูดิโอห้องใต้หลังคาพร้อมสมุดวาดรูปที่เปิดทิ้งไว้จนเห็นหน้าว่างๆ ฉันหยิบพู่กันเขียนอักษรด้วยมือที่ฉันมีอยู่หลายสิบปีแต่ไม่เคยใช้เลยขึ้นมา ฉันเติมน้ำลงในชามเซรามิก ซึ่งเป็นชามที่ฉันทำในญี่ปุ่นตอนอายุ 12 ฉันเปิดขวดหมึกสีดำเก่าๆ ขวดหนึ่ง หมึกยังเหลืออยู่บ้าง ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร แต่ไม่ใช่เรื่องของผลิตภัณฑ์ แต่เป็นเรื่องของกระบวนการ ฉันบีบหมึกเต็มหลอดหยดลงไปในน้ำ การมองดูหมึกหยดลงมา เคลื่อนไหว และเปลี่ยนรูปร่างช้าๆ ในน้ำนั้นช่างน่าหลงใหล ฉันหายใจเข้าลึกๆ แล้วยกพู่กันขึ้น หายใจออก ฉันจุ่มพู่กันลงในชาม หายใจเข้าอีกครั้ง ฉันกดพู่กันลงบนกระดาษ และเมื่อหายใจออก ฉันก็ขยับพู่กันเพื่อทำเครื่องหมาย ฉันรู้สึกสงบขึ้น ทุกครั้งที่หายใจเข้า ฉันก็จะวาดอีกครั้ง เป็นการวาดแบบช้าๆ เป็นระบบ และรู้สึกดี ฉันจึงวาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อเวลาผ่านไป เรื่องราวของความเป็นแม่ก็ค่อยๆ เผยออกมาและสะท้อนบทเรียนเหล่านั้นกลับมาหาฉันในรูปแบบของรอยดำนามธรรมบนกระดาษ แนวทางสร้างสรรค์ของฉันได้กลายมาเป็นแนวทางฝึกสติ ภาพวาดของฉันคือการทำสมาธิและคำสอนของฉัน ลมหายใจของฉันได้เปิดทางให้ฉันได้ตั้งหลักและประมวลผลชีวิต ฉันมาถึง Unu Spiro ด้วยลมหายใจเพียงลมหายใจเดียว และพบกับความสงบ สันติ และความกตัญญูต่อตัวตนใหม่และปัจจุบันของฉัน

บทความศิลปะโดย FILIZ EMMA SOYAK