ለመደነቅ ፈቃደኛ

ድንቁርና ውስጥ ገብቼ ነበር። ተነሳሽነቴን እና ፍጥነቴን አጣሁ፣ በቲሸርት እና ፒጃማ ሱሪ ውስጥ ብዙ ጊዜ አሳለፍኩ፣ ፀጉሬን ለመቦርቦር አልተቸገርኩም፣ እና ብዙ አይስ ክሬም በላሁ፣ ይህም በእውነቱ የማይጠቅም ነው። ምናልባት ከአየር ሁኔታ ጋር የተያያዘ ብዙ ነገር ነበረው—ቀን እና ቀን ግራጫማ እና ነጠብጣብ ነበረን። ሞንቴ የበሰበሰ የመርከቧ እና ጣሪያው ላይ ማለቂያ ለሌለው የማፍረስ እና የመጠገን ሥራ በውጭ ተንበርክኮ ነበር ፣ በአጠገባችን ያሉ ጓደኞቻችን እየራቁ ነው ፣ ተከታታይ ወጪዎች በገንዘብ ረገድ ቸልተኝነት እንዲሰማኝ አድርጎኛል። ግን ደግሞ ፣ እንደተለመደው ፣ የአለም ዜና ጥሩ ስሜት ያለው አይደለም ። እና ያለፈው መናፍስት በተለይ ጫጫታ እና እረፍት የሌላቸው ነበሩ።

ነገር ግን የራሴን ምክር ተከትዬ ራሴን ወደ ውጭ አስወጣሁ በአየር ፀጥታ ወቅት፣ እና የደስታ ሰልፍ ታየ። ሰማዩ እራሱን ከጨለማ ባህር በላይ ግራጫ እና ነጭ አድርጎ አደራጅቷል፣ እና በደመናው ውስጥ ባለው ክፍተት የሳንታ ሮዛ ደሴት አንጸባረቀ… ዳር ዳር ነጭ አሸዋ አየሁ። አንድ ጥንብ ፖስት ላይ አርፎ ክንፉን ዘርግቶ ለማድረቅ በሰፊው ዘረጋ። ከመሬት ላይ ዝናብ ያጌጡ ብርቱካንዎችን ሰብስቤ ትንሿ ፕለም ዛፋችን ገና በለጋ ፍሬ እንዳጌጠ አስተዋልኩ።

ምናልባት ያደረግኩት ብልህ ነገር በሳምንቱ መጀመሪያ ላይ በሎስ አላሞስ የሚገኘውን ቤስቲዬን መጎብኘት ነው። በሩ ላይ እንደመጣች ጥሩ ስሜት ተሰማኝ። እሷ ጠረጴዛ ላይ ተቀምጠን በቻይና ሳህኖች ላይ ምሳ በልተናል፣ እና በ1910 የእረፍት ጊዜን እንደወሰድን ነበር። ሻይ ከውብ ስኒዎች እንኳን ጠጣን እና በእርግጥ ስለሁሉም ነገር ተነጋገርን ፣በምናደርገው መንገድ ፣ እና ስንቅ አግኝተናል። የኔ ቤስቲም ቢሆን ከቀላል ቦታ አልጀመረችም ፣ ግን ብልግና አላደረጋትም ፣ እናም የገንዘብ እጥረት ስግብግብ አላደረጋትም ፣ እና ኢፍትሃዊነት በቀላሉ ለትክክለኛው ነገር እንድትሰራ አነሳሳት። እሷ ደፋር እና ደግ ናት ፣ አብሮ ተጓዥ። ግራ መጋባትን አጠናከርን እና በመልሶች ላይ ተሰናክለናል እና በመጨረሻም ሁሉም ወደ መደነቅ እና ምስጋና ቀረበ። በጭንቅላቴ ውስጥ አንድ ዳቦ እና የጽጌረዳ ሽታ ይዛ ወደ ቤት ላከችኝ.

በማግሥቱ የቤት ባለቤቶችን ማኅበር ልዩ ምርጫ ለማድረግ ድምፅ ለመቁጠር ለመርዳት ወደ እርባታ ቢሮ ሄድኩ። የታመነውን ስቶሬ ስወርድ አንድ ሰው ስሜን ሲጠራ ሰማሁ… እሺ… ራሴን ከችኮላ ትንሽ መኪናዬ ሳወጣ። እዚህ የሚሠራው፣ የዛፍ እና የግቢ እና የጥገና ሥራዎችን የሚንከባከብ ተግባቢው ጆርጅ ነበር።

“የአየር ሁኔታ እየተቀየረ ነው” አልኩት ሰላም ከማለት ይልቅ። "ሁሉም ነገር እየተጠባበቀ እና እየተቀየረ ያለ ይመስላል። ጆርጅ ምን እንደ ሆነ አላውቅም።"

ጆርጅ አካፋው ላይ ጭንቅላቱን ወደ ሰማይ ተደግፎ። "አንዳንድ ጊዜ ለውጥ እንደ ምቾት ይሰማዋል" ሲል እንደ ጉሩ እየመሰለ። "እናም በአንድ ወቅት፣ ወደ ክሪሴንዶ ይደርሳል፣ እና ጥሩ እና አስፈላጊ ነገር ይሆናል። እድገት። እኛ የምናድገው በዚህ መንገድ ነው።"

እንደ እውነቱ ከሆነ ይህ ትክክለኛ ጥቅስ ነው ማለት ይቻላል። እንዲያውም "ክሬሴንዶ" የሚለውን ቃል ተጠቅሟል. በየቦታው ተደብቀው የሚገኙ ፈላስፎች አሉ።

ከዛም የመቶ አመት እድሜ ያለው የፍራፍሬ እርሻ ቅሪቶችን አልፌ ኮሮጆው ወደሚደረግበት ታሪካዊ ቤት ሄድኩ። እያንዳንዳቸው ስም የለሽ እና ሚስጥራዊ ወረቀት የያዙ ፖስታዎችን ከፍተን በጥንቃቄ እየቆጠሩ ለነበሩ ሁለት በጎ ፈቃደኞች ድምጾቹን ጮሆ እያነበብን ነበር። ይህ በተግባር እውነተኛ ዲሞክራሲ ነበር። የአካባቢ ማህበረሰብ። የሚያሾፍኩኝ እና አመስጋኝ የሚያደርገኝ አይነት ነገር ነው።

ከዚያ በኋላ - ስለ ፈላስፎች እየተናገርኩ - ከእርሻው በስተ ምዕራብ ባለው ኮረብታ ላይ በሚገኝ ቤት ውስጥ የሚኖረውን ጓደኛዬን አርስቶትልን ለመጎብኘት ወሰንኩ። የተለያዩ አይነት ኩኪዎችን ናሙና ወስደን ከካፌይን የተሰራውን አረንጓዴ ሻይ ጠጣን፣ እና አየር ማውጣታችን፣ ክራፕሶድዳይዝድ ማድረግ እንደቻልን ሁሉ። በአብዛኛው kvetched, እውነቱ ከተነገረ.

አርስቶትል ዘጠና አመቱ ነው፣ እና ከእሱ የሽማግሌን ጥበብ እሻለሁ፣ ነገር ግን ምንም እንዳገኘ አይቀበልም በጣም ትሑት ነው። እንደምንም ብዬ ስለ ቤተሰቤ አሳዛኝ ታሪክ፣ መናፍስቴ ምን ያህል ጫጫታ ሊሆን እንደሚችል እና አሁንም እንዴት በእኔ ላይ እንደተናደዱ እና እንደሚያዝኑ በጥቂቱ እየነገርኩት አገኘሁት። ይህ ጭብጥ ብዙ ጊዜ እንደሚነሳ እገነዘባለሁ-ከዚህ በፊት ብዙ ጊዜ ሰምቼ ሞንቴ ተሰላችታለች እና ትዕግስት አጥታለች። ግን ይህ አዲስ አድማጭ ነበር። በመንገር ራሴን ተውኩት። ከአእምሮ ሃኪም ጋር የመቀመጥ ያህል ነበር።

አርስቶትል ርኅራኄ ነበረው ነገር ግን ትንሽ ግራ ተጋባ። "በመጨረሻ ምን አይነት ጥሩ ሰው እንደሆንክ የምታምነው መቼ ነው?" ብሎ ጠየቀ።

“የሙታን ድምፅ ለመከራከር ከባድ ነው” አልኩት።

"በእናንተ ላይ ሳትሰሟቸው ታውቃለህ?" በማለት ተናግሯል። "በአሁኑ ጊዜ አመለካከታቸው ተለውጧል። በተለየ መንገድ ማዳመጥ አለብህ። ምናልባት በህይወትህ እንድትደሰት እየነገሩህ ነው።"

ሊሆን ይችላል? አንዳንዴ አስባለሁ። ለምንድነዉ?

ስለ ጓደኝነት እና ቤተሰብ ተነጋገርን. ማን ነው የሚያውቀው? የአሁኑን ማንነትህን በግልፅ የሚያየው ማነው? ጓደኞችዎን ያዳምጡ.

በተሻለ ሁኔታ, ወደ ውጭ ይመልከቱ. ብርሃኑ የቀኑን የድንበር መስመር እየቀየረ ነበር፣ እና የሳን ሚጌል ደሴት በርቀት የምታበራውን የደመና ስብስብ ተከፈተ።

ወደ መኪናዬ የምመለስበት መንገድ ቁልቁል ነበር፣ እና እንደገና ዝናብ ሲጀምር እንኳን፣ ምንም አልከፋኝም።

በማግስቱ፣ በመኪና መንገዱ ላይ የተራራ አንበሳ ሲተፋ አየሁ፣ እና ያ በጣም አስደሳች ነበር። ከሁለት ጥሩ ጓደኞቼ ጋር ወደ አንድ ከፍታ ቦታ ሄድኩኝ ፣ ትልልቅ ደመናዎች በሰማይ ላይ ሲሽከረከሩ ፣ እና ብርሃን እና ጥላ ከበታቻችን በተሸፈነው ሜዳ እና ሜዳ ላይ ተጫውተው ብዙ አረንጓዴ እና የወርቅ ቀለሞችን ቀባው። ከሦስታችን መካከል የ218 ዓመታት ኑሮን አከማችተን ለአሥርተ ዓመታት በሥራና በለውጥ እና ልጆችን በማሳደግ ጓደኛሞች መሆናችንን እና አሁን የሶስት ሴት አያቶች መሆናችን አስደነቀን። መሬት ላይ ተቀምጠን እንደገና ለመነሳት ቻልን። በሁሉም ነገር ተመስገን ተገርመን ነበር።