Cerddi I'w Lliwio

Pan symudais i India o'r Unol Daleithiau am y tro cyntaf, roeddwn i'n hynod ffodus i ddod ar draws grŵp ysbrydoledig o bobl sy'n dod at ei gilydd ar ddydd Mawrth ar gyfer rhywbeth o'r enw "Stone Soup Adda." Wedi'i ysbrydoli gan gylchoedd myfyrio Awakin Mumbai , cychwynnwyd y cynulliadau dydd Mawrth gan gwpl ym Mumbai a oedd â lle i groesawu pobl i'w tŷ am noson o rannu.

Seiliwyd y cyfarfodydd ar chwedl boblogaidd "Stone Soup" sy'n adrodd hanes ymwelydd newynog â phentref sy'n sylwi mai anaml y mae'r pentrefwyr yn treulio amser gyda'i gilydd nac yn rhannu unrhyw beth ymhlith ei gilydd, heb sôn am ymwelwyr dieithr. Mae gan yr ymwelydd syniad ac yn codi carreg, gan gyhoeddi i bawb yn y pentref fod gan y garreg "hud" yma'r grym i greu cawl blasus. Mae'r pentrefwyr yn chwilfrydig. "Ond yn gyntaf," medd yr ymwelydd, "bydd arnaf angen crochan a rhywfaint o ddŵr a rhywbeth i gynhesu'r cawl." Mae pentrefwyr yn mynd i redeg i gasglu'r pethau hyn.

Mae’r stori’n mynd ymlaen ac ymlaen, wrth i’r dieithryn sy’n ymweld barhau i flasu’r cawl ac awgrymu ychwanegiadau blasus. Erbyn diwedd y noson, mae’r pentrefwyr i gyd wedi cyfrannu rhywbeth at y cawl, ac yn fuan mae yna gawl swmpus y maen nhw i gyd yn ei fwynhau gyda’i gilydd. Maent wrth eu bodd yn dod at ei gilydd a rhannu a sylweddoli nad yw hud cymuned yn y garreg.

Yn ystod dydd Mawrth Cawl Cerrig, mae ffrindiau a dieithriaid yn eistedd o gwmpas ac yn rhannu unrhyw beth sydd wedi eu hysbrydoli, eu cyffwrdd neu eu symud. Gall y rhannu fod ar ffurf ysgrifennu, celf, caneuon, cerddoriaeth, dawns, straeon, gweithgareddau, gemau neu gyflwyniadau. Gall pobl ddewis peidio â rhannu os ydyn nhw eisiau gwrando am y noson yn unig, ac ar ôl i'r rhannu ddod i ben rydyn ni'n cael cinio gyda'n gilydd.

Y tro cyntaf i mi fod yn bwriadu mynychu Stone Soup, doedd gen i ddim syniad beth i'w ddisgwyl a dim syniad beth i'w rannu. Rwy'n artist gweledol, ond roedd yn ymddangos yn eithaf rhyfedd ac egotistical i basio paentiad neu luniad roeddwn i wedi'i wneud o gwmpas. Felly, penderfynais y byddwn yn rhannu un o fy hoff gerddi gan Rilke. Rwy'n feddyliwr mor weledol fodd bynnag, wrth i mi ddarllen drwy'r gerdd dechreuais gael yr holl ddelweddau hyn yn fy mhen am sut olwg fyddai ar y gerdd pe bai'n cael ei darlunio. Dechreuais fraslunio a sylweddolais y gallai wneud tudalen liwio hwyliog i blant ac oedolion. Felly, es i mewn gyda phentwr bach iawn o’r cerddi darluniadol hyn a phan ddaeth hi’n dro, fe wnes i eu pasio o amgylch y cylch a darllen y gerdd yn uchel.

Yn ddiweddarach, ar ôl swper, deuthum â chreonau allan ac eistedd ymhlith pobl wrth iddynt liwio geiriau a delweddau'r cerddi. Sylwais mai lliwio oedd y gweithgaredd perffaith i'w wneud. Wrth i ni sgwrsio, roedd pobl yn ymddangos yn ddigynnwrf ac yn hamddenol gyda rhywbeth yn eu dwylo -- ac roedd y weithred o liwio'r delweddau roeddwn i wedi'u tynnu yn sbarduno sgwrs am y gerdd ei hun a'i hystyr dyfnach. Yn olaf, roedd yn hudolus gweld y llu o ffyrdd y gwnaeth pobl ychwanegu eu cyffyrddiadau lliwgar eu hunain, eu dyluniad a'u dawn i'r gerdd.

Roeddwn i wedi gwirioni. Dechreuais ddarlunio cerdd ysbrydoledig bob yn ail wythnos nes bod gen i ddigon i greu llyfr bach.

Dyma dair enghraifft i chi eu mwynhau (cliciwch ar y ddelwedd i lawrlwytho’r ddelwedd maint llawn, y gallwch ei lawrlwytho, ei hargraffu a’i defnyddio yn eich cymuned):