Gedichten Om in Te Kleuren

Toen ik voor het eerst vanuit de Verenigde Staten naar India verhuisde, had ik het enorme geluk een inspirerende groep mensen tegen te komen die op dinsdag samenkwamen voor iets wat 'Stone Soup Adda' heette. De dinsdagbijeenkomsten werden geïnspireerd door de Awakin Mumbai- meditatiekringen en werden opgericht door een stel in Mumbai dat de ruimte had om mensen in hun huis te ontvangen voor een avondje samenzijn.

De bijeenkomsten waren gebaseerd op het populaire volksverhaal "Stenensoep", dat het verhaal vertelt van een hongerige bezoeker van een dorp die merkt dat de dorpelingen zelden tijd met elkaar doorbrengen of iets met elkaar delen, laat staan ​​met vreemden die op bezoek komen. De bezoeker heeft een idee en pakt een steen op, waarmee hij iedereen in het dorp vertelt dat deze "magische" steen de kracht heeft om een ​​heerlijke soep te maken. De dorpelingen zijn geïntrigeerd. "Maar eerst," zegt de bezoeker, "heb ik een pot, wat water en iets nodig om de soep op te warmen." De dorpelingen rennen om deze spullen te verzamelen.

Het verhaal gaat maar door, terwijl de vreemdeling die op bezoek is, de soep blijft proeven en heerlijke toevoegingen suggereert. Aan het eind van de avond hebben alle dorpelingen iets aan de soep bijgedragen en al snel is er een stevige soep waar ze allemaal samen van genieten. Ze zijn dolblij dat ze samenkomen en delen en beseffen dat de magie van gemeenschap niet in de steen zit.

Tijdens Stone Soup Tuesdays zitten vrienden en vreemden samen om alles te delen wat hen heeft geïnspireerd, geraakt of ontroerd. Dit delen kan in de vorm van schrijven, kunst, liedjes, muziek, dans, verhalen, activiteiten, spelletjes of presentaties. Mensen kunnen ervoor kiezen om niets te delen als ze de hele avond alleen willen luisteren. Na het delen eten we samen.

De eerste keer dat ik van plan was om Stone Soup bij te wonen, had ik geen idee wat ik kon verwachten en wat ik moest delen. Ik ben beeldend kunstenaar, maar het leek me nogal vreemd en egoïstisch om een ​​schilderij of tekening die ik had gemaakt rond te laten gaan. Daarom besloot ik een van mijn favoriete gedichten van Rilke te delen. Ik ben echter zo'n visueel denker dat ik, terwijl ik het gedicht las, allerlei beelden in mijn hoofd kreeg van hoe het gedicht eruit zou zien als het geïllustreerd was. Ik begon te schetsen en besefte dat het een leuke kleurplaat zou kunnen zijn voor kinderen en volwassenen. Dus ging ik naar binnen met een klein stapeltje van deze geïllustreerde gedichten en toen ik aan de beurt was, liet ik ze rondgaan in de kring en las ik het gedicht hardop voor.

Later, na het eten, haalde ik kleurpotloden tevoorschijn en ging tussen de mensen zitten terwijl ze de woorden en afbeeldingen van de gedichten inkleurden. Ik merkte dat kleuren de perfecte bezigheid was. Terwijl we kletsten, leken de mensen kalm en ontspannen met iets in hun handen – en het inkleuren van de afbeeldingen die ik had getekend, bracht gesprekken op gang over het gedicht zelf en de diepere betekenis ervan. Uiteindelijk was het magisch om te zien hoe mensen op talloze manieren hun eigen kleurrijke accenten, vormgeving en flair aan het gedicht toevoegden.

Ik was meteen verkocht. Ik begon ongeveer om de week een inspirerend gedicht te illustreren, totdat ik er genoeg had om een ​​klein boekje te maken.

Hier zijn drie voorbeelden waar u van kunt genieten (klik op de afbeelding om de afbeelding in volledig formaat te downloaden, af te drukken en te gebruiken in uw gemeenschap):