ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯಲು ಕವಿತೆಗಳು

ನಾನು ಮೊದಲು ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಮಂಗಳವಾರ "ಸ್ಟೋನ್ ಸೂಪ್ ಅಡ್ಡಾ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕ ಜನರ ಗುಂಪನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ. ಅವಾಕಿನ್ ಮುಂಬೈ ಧ್ಯಾನ ವಲಯಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಮಂಗಳವಾರದ ಕೂಟಗಳನ್ನು ಮುಂಬೈನ ದಂಪತಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಜೆಗಾಗಿ ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಈ ಸಭೆಗಳು "ಸ್ಟೋನ್ ಸೂಪ್" ಎಂಬ ಜನಪ್ರಿಯ ಜಾನಪದ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದವು. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಹಸಿದ ಸಂದರ್ಶಕನೊಬ್ಬ ಹಳ್ಳಿಗರು ವಿರಳವಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಅಪರಿಚಿತರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಂದರ್ಶಕನಿಗೆ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಬಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಈ "ಮ್ಯಾಜಿಕ್" ಕಲ್ಲು ರುಚಿಕರವಾದ ಸೂಪ್ ತಯಾರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಕುತೂಹಲದಿಂದಿದ್ದಾರೆ. "ಆದರೆ ಮೊದಲು," ಸಂದರ್ಶಕ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, "ನನಗೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಮತ್ತು ಸೂಪ್ ಬಿಸಿ ಮಾಡಲು ಏನಾದರೂ ಬೇಕು." ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಈ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೂಪ್ ರುಚಿ ನೋಡುತ್ತಾ ರುಚಿಕರವಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಸಂಜೆಯ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಸಾರುಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಸೂಪ್ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ಟೋನ್ ಸೂಪ್ ಮಂಗಳವಾರಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಅಪರಿಚಿತರು ಸುತ್ತಲೂ ಕುಳಿತು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ, ಮುಟ್ಟಿದ ಅಥವಾ ಚಲಿಸಿದ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಂಚಿಕೆ ಬರವಣಿಗೆ, ಕಲೆ, ಹಾಡುಗಳು, ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ, ಕಥೆಗಳು, ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಆಟಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರಸ್ತುತಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಜನರು ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಲು ಬಯಸಿದರೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದಿರಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬಹುದು ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸ್ಟೋನ್ ಸೂಪ್‌ಗೆ ಹಾಜರಾಗಲು ಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಏನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ದೃಶ್ಯ ಕಲಾವಿದ, ಆದರೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಅಥವಾ ರೇಖಾಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಾದುಹೋಗುವುದು ವಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ರಿಲ್ಕೆ ಅವರ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಾನು ದೃಶ್ಯ ಚಿಂತಕ, ನಾನು ಕವಿತೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದರೆ ಅದು ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. ನಾನು ರೇಖಾಚಿತ್ರ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಮೋಜಿನ ಬಣ್ಣ ಪುಟವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ನಾನು ಈ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಕವಿತೆಗಳ ಸಣ್ಣ ರಾಶಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸರದಿ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ವೃತ್ತದ ಸುತ್ತಲೂ ಹಾದುಹೋಗಿ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓದಿದೆ.

ನಂತರ, ಊಟದ ನಂತರ, ನಾನು ಕ್ರಯೋನ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಜನರ ನಡುವೆ ಕುಳಿತು ಕವಿತೆಗಳ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವುದು ಮಾಡಲು ಸೂಕ್ತವಾದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಎಂದು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ. ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಜನರು ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಶಾಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿರಾಳವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು - ಮತ್ತು ನಾನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯು ಕವಿತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಜನರು ಕವಿತೆಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವರ್ಣರಂಜಿತ ಸ್ಪರ್ಶಗಳು, ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿತ್ತು.

ನಾನು ಅದಕ್ಕೇ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿ ಎರಡು ವಾರಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಕವಿತೆಗೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ, ಆಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳು ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು.

ನೀವು ಆನಂದಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ (ಪೂರ್ಣ ಗಾತ್ರದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಡೌನ್‌ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಡೌನ್‌ಲೋಡ್ ಮಾಡಬಹುದು, ಮುದ್ರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು):