„Honorowe zbiory”: Lekcje Z Rodzimej Tradycji składania podziękowań

A co jeśli w tym sezonie świątecznym wypełnimy nasze koszyki zakupowe tylko tym, co jest potrzebne i w zamian damy coś od siebie?

W tym sezonie zbiorów nasze kosze są pełne, zaokrąglone pachnącymi jabłkami i wypełnione dynią zimową. Podobnie jak stalowe wózki sklepowe, które łopoczą po parkingu, plastikowe torby trzepoczą na wietrze. Jak w ogóle możemy nazwać taką obfitość? Czy to towary? Zasoby naturalne? Usługi ekosystemowe? W rdzennym świecie nazywamy je darami.

Codziennie jesteśmy obdarowywani darami Ziemi: powietrzem do oddychania, świeżą wodą, towarzystwem gęsi i klonów — i jedzeniem. Ponieważ nie mamy daru fotosyntezy, my, zwierzęta, jesteśmy skazani przez biologię na całkowitą zależność od życia innych, z natury hojnych, ponadludzkich osób, z którymi dzielimy planetę.

Jeśli rozumiemy Ziemię jako zbiór przedmiotów, to jabłka i ziemia, która je oferuje, wypadają poza nasz krąg moralnych rozważań. Mówimy sobie, że możemy ich używać, jak chcemy, ponieważ ich życie nie ma znaczenia. Ale w światopoglądzie, który rozumie je jako osoby, ich życie ma ogromne znaczenie. Uznanie osobowości nie oznacza, że ​​nie konsumujemy, ale że jesteśmy odpowiedzialni za życia, które odbieramy. Kiedy mówimy o świecie żywych jako o krewnych, jesteśmy również wezwani do działania w nowy sposób, tak aby kiedy odbieramy te życia, musieliśmy to robić w taki sposób, który przynosi honor życiu, które jest odbierane i honor tym, którzy je otrzymują.

Kanon rdzennych zasad, które rządzą wymianą życia za życie, znany jest jako Honorowe Żniwa. Są to swego rodzaju „zasady”, które rządzą naszym braniem, aby świat był równie bogaty dla siódmego pokolenia, jak dla nas.

Honorable Harvest, praktyka zarówno starożytna, jak i pilna, dotyczy każdej wymiany między ludźmi a Ziemią. Jej protokół nie jest spisany, ale gdyby był, wyglądałby mniej więcej tak:

Zapytaj o pozwolenie tych, których życia szukasz. Przestrzegaj odpowiedzi.

Nigdy nie bierz pierwszego. Nigdy nie bierz ostatniego.

Zbieraj plony w sposób minimalizujący szkody.

Zabierz tylko to, czego potrzebujesz i zostaw część dla innych.

Wykorzystaj wszystko, co weźmiesz.

Przyjmuj tylko to, co ci dano.

Podziel się tym, tak jak Ziemia podzieliła się tym z tobą.

Bądź wdzięczny.

Odwzajemnij się darem.

Wspieraj tych, którzy wspierają ciebie, a Ziemia będzie trwać wiecznie.

Choć żyjemy w świecie darów, jesteśmy uzależnieni od instytucji i gospodarki, które nieustannie pytają: „Co jeszcze możemy wziąć od Ziemi?” Aby równowaga mogła zaistnieć, nie możemy ciągle brać bez uzupełniania. Czyż nie musimy pytać: „Co możemy dać?”

Honorable Harvest to przymierze wzajemności między ludźmi a ziemią. Ta prosta lista może wydawać się dziwacznym przepisem na zbieranie jagód, ale jest korzeniem wyrafinowanego protokołu etycznego, który mógłby nas poprowadzić w czasach, gdy nieokiełznana eksploatacja zagraża życiu, które nas otacza. Zachodnie gospodarki i instytucje uwikłały nas wszystkich w głęboko niehonorowe zbiory. Wspólnie, przez zgodę lub bezczynność, wybraliśmy zasady, według których żyjemy. Możemy wybrać ponownie.

Co by było, gdyby Honorowe Zbiory były prawem tej ziemi? A ludzie — nie tylko rośliny i zwierzęta — spełniali cel wspierania życia innych? Jak wyglądałby świat, gdyby deweloper przygotowujący się do przekształcenia łąki w centrum handlowe musiał najpierw poprosić o pozwolenie skowronki i nawłoć? I zastosować się do ich odpowiedzi? Co by było, gdybyśmy wypełnili nasze koszyki zakupowe tylko tym, co jest potrzebne i w zamian coś od siebie dali?

Jak możemy odwzajemnić dary Ziemi? Wdzięcznością, w ceremonii, poprzez akty praktycznej czci i opieki nad ziemią, w zaciekłej obronie miejsc, które kochamy, w sztuce, w nauce, w pieśni, w ogrodach, w dzieciach, w głosowaniach, w opowieściach o odnowie, w kreatywnym oporze, w tym, jak wydajemy nasze pieniądze i nasze cenne życie, odmawiając współudziału w siłach ekologicznej destrukcji. Bez względu na nasz dar, jesteśmy wezwani, aby go dawać i tańczyć dla odnowienia świata.