
ಚಳಿಗಾಲದ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಸಂತಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾರ್ಚ್ ವೇಳೆಗೆ, ನಾನು ಚಳಿಗಾಲದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಂಕಾಗುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನವು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಋತುಗಳ ಅಂಗೀಕಾರವನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತಾಪೂರ್ವಕ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಲು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟರೂ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾನು ಶೀತ ದಿನಗಳು ಮುಗಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಭೂಮಿಯು ಕರಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ನಾವು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ತ್ವರಿತಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ವಸಂತ ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಸುವ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಬೇಸಿಗೆಯ ಸಂಜೆಗಳನ್ನು ನಾನು ವರಾಂಡಾದಲ್ಲಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಚಳಿಗಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾದರೂ, ವರ್ಷದ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಋತುಮಾನಗಳಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಾವು ವೇಗವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದರೆ, ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಪಾಠಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಳಿಗಾಲ ಮತ್ತು ವಸಂತಕಾಲದ ನಡುವಿನ ಅಂಚನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ಈ ಕರಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಸಂಕೇತವೇನು? ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ನಡುವಿನ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕರಗುವಿಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಸೃಜನಶೀಲ ಜೀವನ, ಅಥವಾ ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ ದೇವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಮತ್ತು ನಾವು ಇನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವ ನಮ್ಮ ಹಂಬಲದ ಶೂನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವಂತವಾಗಬಹುದಾದ ಜೀವನದ ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ಥಳ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಕರಗುವಿಕೆಯು ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಫಲವತ್ತಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಕಾಲೋಚಿತ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಲು ಮೃದುಗೊಳಿಸುವ ಸಮಯ ಇದು. ಶ್ರೇಣೀಕರಣವು ಘನೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ಕರಗಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಪದವಾಗಿದ್ದು ಅದು ಬೀಜವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊಸ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಘನೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ಕರಗಿಸುವಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಬೀಜ ಭ್ರೂಣವು ಸುಪ್ತತೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಸ್ವಯಂಗೆ ಸಾಯುವ ಈ ಕಷ್ಟಕರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಬೀಜವು ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊಸ ಜೀವನದ ಸೌಂದರ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ಕಥೆಯೂ ಅಷ್ಟೇನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾವು ಆರಾಮವಾಗಿರಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಆದರ್ಶ, ಸುಲಭ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ, ನಮಗೆ ಬೆಳೆಯಲು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಇರಬಹುದು. ಆರಾಮವನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು; ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆರಾಮ ಮತ್ತು ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಚಕ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಕರಗುವಿಕೆಯು "ಸುಪ್ತಾವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು" ಒಂದು ಕರೆಯಾಗಿದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮಾರ್ಚ್ನಲ್ಲಿ, ಕರಗುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಧಾವಿಸುವ ಬದಲು, ನಾನು ನನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಹಿಮವು ಎಷ್ಟೇ ಆಳವಾಗಿ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ - ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ವಸ್ತು - ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯ ರಹಸ್ಯವು ಕರಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಸ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಂಭವಿಸುವ ಕಷ್ಟಕರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಚಿಪ್ಪುಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕನ್ನು ತಲುಪಲು ನಾವು ಚಲಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ, ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಹೊಸ ಜೀವನ ಬರುತ್ತಿದೆ.
***
ಚಳಿಗಾಲದಿಂದ ವಸಂತಕಾಲಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ವಿಭಿನ್ನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಮೂರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿತೆಗಳು...
ದಿ ಥಾ
ನಾಗರಿಕ ಸೂರ್ಯ ಭೂಮಿಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒಣಗಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ -
ಅವಳ ಆನಂದದ ಕಣ್ಣೀರು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯಿತು,ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಓಡಾಡಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ,
ಕರಗುವ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಹರಿಯಲು,
ಆ ಉಬ್ಬರವಿಳಿತದೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಬೆರೆತ,
ನಾನು ಕೂಡ ಪ್ರಕೃತಿಯ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಹರಿಯಬಹುದು.
ಆದರೆ ನಾನು ಅಯ್ಯೋ, ಕಿರುಚಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹೊಗೆಯಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,
ಟೈಮ್ನ ಮಹಾನ್ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿ,
'ಇವುಗಳು ಮಗ್ಗವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವಾಗ ಕೇಳುವುದು ನನ್ನ ಕೆಲಸ,
ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಮೌನವೂ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ.
- ಹೆನ್ರಿ ಡೇವಿಡ್ ಥೋರೋ
ನೀವು ವಸಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಮೊದಲು
ನೀವು ವಸಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಮೊದಲು,
ಒಂದು ಊಹೆಯ ಹೊರತಾಗಿ,
ನೋಡಿ, ದೇವರು ಅವನ ಹಠಾತ್ತನೆಯನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ,
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ
ಸ್ವತಂತ್ರ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ,
ಸ್ವಲ್ಪ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯ,
ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಹವ್ಯಾಸಗಳು
ಇಂಡಿಗೋ ಮತ್ತು ಕಂದು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ಹಾಡಿನ ಮಾದರಿಗಳೊಂದಿಗೆ,
ನೀವು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಂತೆ,
ಮಧ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವೇಚನೆ,
ಸಲಿಂಗಕಾಮಿ ವಿಳಂಬಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ
ಕೆಲವು ಉನ್ನತ ಮರಕ್ಕೆ
ಒಂದೇ ಎಲೆಯಿಲ್ಲದೆ,
ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಗುವುದಿಲ್ಲ
ಆದರೆ ಅವನ ಸೆರಾಫಿಕ್ ಸ್ವಭಾವ!
- ಎಮಿಲಿ ಡಿಕಿನ್ಸನ್
[ಹಿಮ ಕರಗುತ್ತಿದೆ]
ಹಿಮ ಕರಗುತ್ತಿದೆ.
ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯು ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ.
-- ಕೊಬಯಾಶಿ ಇಸ್ಸಾ, ರಾಬರ್ಟ್ ಹ್ಯಾಸ್ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ.
***
ವರ್ಜೀನಿಯಾ ಮೇ ಡ್ರೋಟರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತಿ ಡುವಾನೆ ಡ್ರೋಟರ್ ಓಹಿಯೋ ಮೂಲದ ಸಮುದಾಯ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದಯೋನ್ಮುಖ, ಪರಿವರ್ತಕ ಪ್ರಯೋಗವಾದ ಶ್ಯಾಡೋಬ್ರೂಕ್ನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪಕರು. ಶ್ಯಾಡೋಬ್ರೂಕ್ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಜನರಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳಿಂದ ಬಂದವರಿಗಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ, "ಮೌನ ಮತ್ತು ನೆರಳು ಕೆಲಸ, ಪರಸ್ಪರ ವಿನಿಮಯ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಪುನರ್ಜನ್ಮ, ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕ್ಷೇಮ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯು ಛೇದಿಸುತ್ತದೆ." ಶ್ಯಾಡೋಬ್ರೂಕ್ ಅವರು ನೋಡುವಂತೆ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, "ನಮ್ಮ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸುವುದು. ನಾವು ಇನ್ಕ್ಯುಬೇಟರ್ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಮಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಂಪರ್ಕದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮೂಹಿಕ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುವ ಇತರರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ."
ಗುರುವಾರ, (ಇಂದು!) ಮೇ 25 ರಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 1:30 PST ಕ್ಕೆ, ವರ್ಜೀನಿಯಾ ಮತ್ತು ಡುಯೇನ್ ಅವರ ಆತ್ಮೀಯ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಅವರ ಹಂಚಿಕೆಯ ಪ್ರಯಾಣ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ಯಾಡೋಬ್ರೂಕ್ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. RSVP ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
9 PAST RESPONSES
Here's to embracing the edge between winter and spring and presence to all it can teach. ♡
"It is this difficult process of dying to the old self which causes the seed to develop cracks in the shell and impels it to move toward nutrients and light. "
I love this line. It is relatable and authentic. I recently started growing tulips in clear jars with river rocks and noticed the cracks in the bulb. My impatience wanting to see the pretty red pedals (symbolizing the coming of spring) is strong but I realize that I should be happy with the crack in the bulb, that it's trying and it longs for the light and nutrients. Not only is this line relatable to plant-life, but also fauna. How many times does a snake shed its skin? A butterfly sheds its cocoon? You need to have darkness to appreciate light, you need to have rain to appreciate the sunshine and it's those in-between times that make the anticipation and the final destination great.
What an inspiring piece. Thank you.
Beautiful!!!
❤️
I Wandered Lonely as a Cloud
By William Wordsworth
I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.
Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.
The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed—and gazed—but little thought
What wealth the show to me had brought:
For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.
Winter Song
I was there
that day when
winter died
and no-one cried
the crows perhaps
who knows
the crows
they know
the daffodils
they swayed
they swayed
upon the grave
the song bird
song
sung the morning
sung the morning long
And I cried
that no-one cries
when winter
dies
Vic needs a Spring antidote.
[in Just-]
By E. E. Cummings
in Just-
spring when the world is mud-
luscious the little
lame balloonman
whistles far and wee
and eddieandbill come
running from marbles and
piracies and it's
spring
when the world is puddle-wonderful
the queer
old balloonman whistles
far and wee
and bettyandisbel come dancing
from hop-scotch and jump-rope and
it's
spring
and
the
goat-footed
balloonMan whistles
far
and
wee
Related
Yes, I love the season when insects come out. When I can perspire and smell like a farm animal. And the aroma of freshly cut grass and exhaust fumes from my lawnmower. I love winter. I'm always saddened to see it fade into Spring.