Czekając Na odwilż

To mniej więcej w tym czasie długiej zimy, kiedy zaczynam tęsknić za wiosną. W marcu mam tendencję do stawania się nieco przytępionym na piękno zimy. Chociaż moja modlitwa i medytacja sprawiają, że moje serce jest otwarte na podziwianie upływu czasu i pór roku, to głównie chcę, żeby zimne dni się skończyły. Kiedy ziemia zaczyna topnieć, często chcemy, żeby ten proces przyspieszył. Tęsknię za jasnymi kwiatami powiewającymi na wiosennym wietrze i ciepłymi letnimi wieczorami na ganku.

Choć niecierpliwość związana z zimą jest tylko ludzka, zatrzymuję się i przypominam sobie o potrzebie powolnego przechodzenia przez tę porę roku. Jeśli pospieszymy się ze zmianą pór roku w naturze i w naszym życiu, okaże się, że tracimy tę granicę między zimą a wiosną z jej ważnymi lekcjami do przekazania.

Jaki jest naturalny cel i symbolika w tym czasie odwilży? To w tym miejscu pomiędzy rozpaczą a nadzieją znajdujemy piękno odwilży. To tam Kreatywne Życie, lub jeśli wolisz, Bóg, jest w nas szczególnie potężny. To jest brzemienne miejsce życia, w którym możemy ożyć w pustce naszej tęsknoty za tym, co straciliśmy i na co jeszcze się nie otworzyliśmy. Odwilż jest urodzajnym miejscem możliwości. W terminologii sezonowej jest to czas, w którym stwardniałe nasiona są zmiękczane do kiełkowania. Stratyfikacja to ogrodniczy termin oznaczający proces zamrażania i rozmrażania, który zużywa nasiono i przygotowuje je do nowego życia. Bez tego zamrażania i rozmrażania zarodek nasienia nie przezwycięży uśpienia i nie wykiełkuje. To właśnie ten trudny proces umierania dla starego „ja” powoduje, że nasiono rozwija pęknięcia w skorupce i zmusza je do poruszania się w kierunku składników odżywczych i światła. Ostatecznie z tych trudności wyłania się piękno nowego życia.

Historia naszych dusz nie jest zbyt odmienna. Lubimy czuć się komfortowo i naturalnie staramy się, aby wszystko pozostało takie samo. Ale gdybyśmy mieli pozostać w idealnych, łatwych warunkach, moglibyśmy mieć niewielką motywację do rozwoju. Nie chodzi o to, że powinniśmy czuć się winni za szukanie komfortu; po prostu bez względu na to, jak bardzo się staramy, rzeczy będą się zmieniać w cyklach komfortu i dyskomfortu przez całe życie. Po prostu tak jest. Odwilż jest wezwaniem do „wyjścia z uśpienia”.

Więc w tym marcu, zamiast pędzić przez odwilż, poświęcę swój czas i uznam, że bez względu na to, jak głęboki lub długi wydaje się mróz — duchowy lub materialny — Tajemnica Twórczej Obecności jest tam w odwilży, aby wezwać nas do nowego wzrostu. Pomocne jest pamiętanie, że nasze stwardniałe skorupy są rozbijane w trudnych rzeczach, które się zdarzają, i że możemy być poruszeni, aby sięgnąć po duchowe składniki odżywcze i światło najgłębszej miłości. Pamiętaj, bez względu na to, jak długo wydaje się trwać zmiana w porach roku lub w tobie, przyjmij podróż. Nadchodzi nowe życie.

***

Trzy klasyczne wiersze, które zgłębiają różne aspekty przejścia z zimy do wiosny...

Odwilż

Widziałem, jak cywilne słońce osuszało łzy ziemi —

- Henry David Thoreau

Zanim pomyślałeś o wiośnie

Zanim pomyślałeś o wiośnie,
Chyba że jako przypuszczenie,
Widzisz, niech Bóg błogosławi jego nagłość,
Kolega na niebie
Niezależnych odcieni,
Trochę zniszczony przez pogodę,
Inspirujące ubrania
W kolorze indygo i brązu.

Z okazami pieśni,
Jakbyś miał możliwość wyboru,
Dyskrecja w przerwie,
Z gejowskimi opóźnieniami idzie
Do jakiegoś wyższego drzewa
Bez jednego liścia,
I nie krzyczy z radości do nikogo
A jego seraficzne ja!

-Emily Dickinson

[śnieg topnieje]

Śnieg topnieje
a wieś jest zalana
z dziećmi.

-- Kobayashi Issa, tłumaczenie Robert Hass

***

Virginia May Drotar i jej mąż Duane Drotar są zarządcami i założycielami Shadowbrook, rozwijającego się, transformacyjnego eksperymentu w budowaniu społeczności, z siedzibą w Ohio. Shadowbrook jest przeznaczony dla ludzi o różnych środkach i z różnych środowisk, „gdzie cisza i praca cienia, wzajemna wymiana i odrodzenie sprawiedliwości oraz całościowe dobre samopoczucie i służba, przecinają się”. Przewodnim zamiarem Shadowbrook, jak sami to widzą, jest „zorganizowanie naszych szczególnych darów i wiedzy w zbiorową aktywność, która przyniesie korzyści zarówno nam, jak i całemu światu. Będziemy działać zarówno jako inkubator, jak i sanktuarium, zapraszając innych, którzy pragną przyczynić się, w tym czasie społecznego dystansu i separacji, do zbiorowego eksperymentu, który odważnie podejmuje kroki w celu stworzenia kultury połączenia, która nam umknęła”.

W czwartek (dzisiaj!) 25 maja o 13:30 czasu PST dołącz do intymnego kręgu z Virginią i Duane'em, aby dowiedzieć się więcej o ich wspólnej podróży, aspiracjach i planach dla Shadowbrook. RSVP i więcej szczegółów tutaj.