Aarde Als Godin

Baba Mandaza Augustine Kademwa uit Zimbabwe werd geboren als Svikiro (in het Shona, zijn moedertaal), drager van vele aarde- en watergeesten, en als Mondhoro (Leeuw), iemand die voortdurend voor anderen bidt. Hij wordt geleid door water- en leeuwengeesten. Als drager van de Geesten ontvangt Mandaza visioenen en dromen, brengt hij offers, voert hij genezingsrituelen uit en dient hij als boodschapper voor de Ouden. Mandaza is een traditionele Afrikaanse genezer en stem van Moeder Natuur, die is ingewijd in de traditie van de njuzi, de watergeesten. Mandaza draagt ​​de Centraal-Afrikaanse spirituele traditie van genezing en vredesbemiddeling met zich mee, in zijn hart.
—Thanissara

Het volgende interview werd eerder dit jaar (2019) afgenomen in Dharamagir Sacred Mountain Retreat (dharmagiri.org), het boeddhistische retraitecentrum dat in 2000 werd opgericht op de grens van Lesotho en Zuid-Afrika door meditatieleraren Kittisaro en Thanissara, die werden opgeleid tot monniken in de Bostraditie van Ajahn Chah. Mandaza fungeert als spiritueel leider en gids voor Dharmagiri.
—De redactie van het tijdschrift Parabola

Mandaza in Dharmagiri. Foto door Thanissara

Thanissara : Wat is belangrijk om te begrijpen over de Aarde als Godin?

Mandaza : Ik noem haar graag Schepper. De mensheid is vergeten waar we vandaan komen. We komen eigenlijk van de aarde. Dit is de waarheid die de mensheid is vergeten. Zij is Moeder Aarde. Zij is de Schepper. Zij is de gever van alles. Alles wat we weten. Je houdt daar een kop thee in je handen. Die kop kwam van Moeder Aarde. Je draagt ​​warme kleren omdat het koud is; al deze kleren kwamen van Moeder Aarde. En je lichaam is van Moeder Aarde. Wanneer dit lichaam de ziel verlaat, gaat het terug naar zijn moeder. Wat van Moeder Aarde komt, gaat terug naar Moeder Aarde.

Ik weet niet waar dit idee om ons van Moeder Aarde te scheiden vandaan komt. Ik weet niet wat het doel is van de poging om mensen van Moeder Aarde te scheiden. Het land is leven. Het is de Boom.
van het Leven. Als we aan de Levensboom sleutelen, zal er geen leven op aarde zijn. Wij zijn niet in staat om voor land te zorgen, land zorgt voor ons. In vele vormen, op vele manieren. Maar mensen denken dat we land bezitten. Omdat we het bezitten, kunnen we het beheersen. Dit is wat we denken, dat we alles met het land kunnen doen. Dit is wat ons wordt wijsgemaakt. Dat is een volkomen verkeerde overtuiging en een volkomen verkeerde gedachtegang.

We hebben gelijk als we haar "Moeder Aarde" noemen. Moeder van wie? Ze is niet alleen de moeder van de mens, ze is de moeder van alle dingen. Luister gewoon naar je hart, sluit je ogen en denk aan dit land dat we Moeder Aarde noemen; je zult beginnen te zien hoe groot ze is. Hoe ze ons allemaal bezit. We kunnen Moeder Aarde niet genezen, we zijn niet in staat haar te genezen; zij geneest zichzelf. Zij is degene die ons kan genezen. Ik zie het land als een heilige tempel. Het land is heiligheid en heelheid, omdat ze alles is. Zij is de heilige Eenheid; daarom is ze een mysterie. Aardrijkskunde bestuderen, zal ons weinig informatie geven over deze vrouw die we Moeder Aarde noemen. Alleen degenen die de ogen van het land hebben gekregen, kunnen het land echt begrijpen.

Je weet dat zij de geest van vrede is, de geest van waarheid, de geest van rechtvaardigheid, de geest van ware vrijheid. Zij is het medicijn, Mama, dat elke ziekte kan genezen die westerse artsen niet kunnen behandelen, die zelfs traditionele genezers niet kunnen behandelen. Dat medicijn dat we Moeder Aarde noemen, kan alles aan. Zo belangrijk is zij. Aan haar knoeien is knoeien met ons eigen leven. Ze heeft vele levens. Als we ons eigen leven verliezen, kunnen we er geen ander meer krijgen, maar zij wel. Daarom is ze een mysterie. Ze is een wonder, daarom noemt ze zichzelf "Ik ben de Ik ben."

We beseffen pas nu dat ze bestaat. Waarom proberen we nu dichter bij het land te komen? Wat is er misgegaan? We hebben onze onafhankelijkheid verklaard, los van haar, ze keek toe en haar reactie was: "Ik wil gewoon zien hoe ver je zonder mij gaat." Zij is niet op zoek naar ons, wij zijn nu op zoek naar haar. Maar waarom nu? Zij is het medicijn van het leven waar we ons van hebben afgescheiden, daarom gaat het niet goed in onze menselijke wereld. Daarom proberen we haar te vinden.

Ze kijkt toe hoe we doen wat we willen, onafhankelijk, en we gaan nergens heen. We draaien rondjes om haar heen. We zitten op haar, slapen op haar, lopen op haar. Als ze zich onafhankelijk verklaart van de mens, waar gaan we dan staan? Waar gaan we het voedsel verbouwen? Waar gaan we deze prachtige huizen bouwen en al die dingen? Waar gaan we de mineralen vandaan halen als ze zich onafhankelijk verklaart? We moeten contact met haar maken, voor ons eigen bestwil.

Mijn eigen waarschuwing is dat als we met deze vrouw sollen, we met onszelf sollen. Zij geeft overvloedig aan de hele schepping. Vrij en met liefde is zij het mededogen dat we zoeken en de vrede die we zoeken. Het is waar dat zij de vrijheid is die we zoeken. Zij is de onvoorwaardelijke liefde die we zoeken. Zij is de boodschap van hoop voor de toekomst, zij is de levengever.

T : Dat is zo mooi. Het klinkt alsof ze naast schepping ook een geest is.

M : En ze is een geest, ja, de geest waar we het over hebben, de geest die we zelfs verschillende namen hebben gegeven, je kunt haar elke naam geven, ze accepteert die. Sommige mensen willen haar de God of Godin noemen; ze omarmt die namen. Maar ze zegt: "Ik ben wie ik ben. Ik ben alles."

T : Hoe kom je dichter bij haar?

M : Door te begrijpen wie ze is. Op het moment dat je begrijpt wie ze is, kom je dichter bij haar. Terwijl je over haar praat, komen we dichter bij haar en luistert ze. Maar op het moment dat we haar misbruiken, nemen we afstand van haar, van de Levensboom.

T : Hoe weet je wie ze is?

M : Ga met haar praten, op jouw manier. Het kan bijvoorbeeld door deze vrouw in gedachten te houden tijdens je yogasessies, je natuurwandelingen. Denk aan haar en je komt heel dicht bij haar. Ze zal met je praten. Ze spreekt alle talen, bekend en onbekend. Daarom is ze een mysterie.

T : Horen wij haar in ons hart?

M : Ja, dat doen we. We moeten haar begrijpen, niet met ons verstand, maar met ons hart, dat is belangrijk. Als je de naam Moeder Aarde noemt, moet je dat in je hart voelen. Dan wordt zij jou en jij haar.

T : Dus we nodigen haar uit om binnen te komen.

M : Nodig haar gewoon uit. Open gewoon de deur naar je hart, dan komt ze sierlijk binnen.

T: Dat zou alles kunnen veranderen.

M : En ze verandert alles. Je begint op haar te lijken, niet alleen om op haar te lijken, maar je wordt haar. Dus als je haar wordt, begin je goed voor jezelf te zorgen. Maar op dit moment ben je nog steeds gescheiden van haar, je misbruikt haar...

T : En jezelf mishandelen.

M : Je misbruikt jezelf. Dit is de mysterieuze boodschap die ze ons geeft, de helende boodschap. Het enige medicijn dat wereldvrede kan brengen. Het komt niet meer uit de Thora, de Koran of de Bijbel, het komt niet meer uit andere culturen die we voor onszelf hebben gecreëerd. We zijn teruggekeerd naar de ware oorsprong van de schepping als we van deze vrouw houden, de Aarde.

T : Het voelt alsof onze redding in dat proces zit.

M : Het zit inderdaad in dat proces [lacht]. We hebben onze onafhankelijkheid van haar verklaard, we scheiden ons van haar af. Maar zij is Eenheid – één geheel, heilig, heilig. Als we met haar meelopen, worden we haar en zij wordt ons, en genezen we alles op planeet aarde.

T : Het voelt heel radicaal dat we dat samen konden doen.

M : Ja, maar het moet beginnen bij jou als individu. Word Moeder Aarde zelf als individu, dan zal deze grote Levensboom zich uitbreiden en worden we een spinnenweb. Een spinnenweb begint vanuit het centrum en groeit. Wie is dit centrum? Jij bent het als individu. Ben je getransformeerd?
Kan Moeder Aarde zichzelf in jou herkennen? Kun jij jezelf in Moeder Aarde zien? Als je dat kunt, dan brengen we orde in de wereld.

T: Wat zou ze graag in ons zien?

M : Schoonheid. Liefde. Mededogen. Een geest van delen. Lachen. Rust. Goed eten, niet-verontreinigd voedsel. Dat is wat ze in ons wil zien. Maar op dit moment, wanneer ze naar de mensheid kijkt, beginnend bij het voedsel dat we eten, het water dat we drinken, de manier waarop we leven, is er chaos. Ze is nog niet in ons.

T : Wat kunnen we leren van de dieren en hoe is zij daarin?

M : Als je de dierenwereld gaat bezoeken, heeft de giraf een hoge slurf, ze kan
vijanden van grote afstand zien, waarschuwt ze de rest van de dieren om haar heen. Zij, de giraffe, kan zien waar goed voedsel is. Omdat haar ogen hoger zitten, waarschuwt ze andere dieren om te zeggen: "Laten we deze kant op gaan, daar is voedsel." Doen wij mensen net als dieren? Bij ons, wie dit ook heeft ontdekt, het behoort aan mij en mijn familie - niet aan de dierenwereld. Tijdens het droge seizoen zijn er andere dieren die kunnen ruiken waar het water is. Zodra ze in die richting van het water lopen, volgen de rest van de dieren en vogels. Doen wij dat? Als Mandaza een stuk land ontdekt waar diamanten zijn, waarschuw ik dan andere mensen en zeg ik: "Kom, laten we alsjeblieft komen en delen?" Ik zal de controle overnemen... We creëren zelfs een oorlog om te voorkomen dat andere mensen in de buurt komen van dat land waar de diamanten worden ontdekt, waar olie is ontdekt.

T : Het gevoel van eigenaarschap en controle is een ziekte.

M : Het is een ziekte en een kwaal. Degenen die ogen van Moeder Aarde hebben, zouden manieren moeten vinden om die ziekte te genezen.

T : Hoe kunnen we dat genezen? Het zit zo diep.

M : Laten we de natuur ingaan en leren hoe we dat moeten doen… We zijn erg goed in het praten over de liefde voor Moeder Aarde, we schrijven tijdschriften over de prachtige Moeder Aarde, we geven veel les over de prachtige Moeder Natuur, maar we komen nooit in de buurt van die schoonheid, we zijn erg corrupte mensen.

T : Zelfs als we ernaar kijken, drijven we het op afstand.

M : We observeren, we praten als waarnemers, en vergeten dat we ook de natuur zijn. Houden we echt van onszelf? Als we niet van Moeder Natuur houden, hoe kun je dan van jezelf houden? Omdat we niet weten hoe we van onszelf moeten houden, laten we uiteindelijk vruchten groeien die vandaag geplant zijn, vandaag ontkiemd en vandaag op de markt liggen. Hoe is dat mogelijk?

T : Omdat we haar proberen te controleren, hebben we een Frankenstein gecreëerd.

M : Heel waar. Het is dus niet langer tijd voor ons mensen om echt meer over de natuur te lezen of films over Moeder Aarde te kijken, het is tijd voor ons om met de natuur te leven, om heel dicht bij Moeder Natuur te zijn, Moeder Aarde. Zij is jij. En wij zijn haar.

T : Zelfs als we in een stad zijn, kunnen we kruiden of planten kweken. Er is een manier om verbinding te maken, zaden te planten ...

M : Kijk eens wat ze doet, mama, kijk eens wat ze doet. Overal in de steden staan ​​bomen, wat doen die bomen daar? Moeder Aarde bemesten... elk winterseizoen geven ze hun bladeren terug aan Moeder Aarde.

T : Wij geven niet terug.

M : Daar is onrecht, er is geen liefde voor Moeder Natuur. Ja, we geven dingen, etenstijd, dank u wel Moeder Natuur, door mond-tot-mondreclame, niet door daden. Ga iets teruggeven aan Moeder Natuur, dat wordt mijn krachtige gebed.

T : We kunnen ceremonies houden, offers brengen.

M : Precies, om haar te eren….

T : Eer haar op haar eigen plek.

M : Heel waar.

T : Nou ja, alles is haar eigen plek. Maar de natuur ingaan...

M: De natuur ingaan betekent dat je in jezelf keert, ja. Hou je echt van jezelf als je niet in jezelf keert?

T: We kunnen dat alleen, we kunnen dat samen doen.

M: Op ons eentje kunnen we het samen doen, collectief zou ze meer glimlachen. Het moet ons dagelijkse gebed zijn, ons dagelijkse ritueel. Net wanneer je in de keuken de afwas doet, houd je Moeder Natuur vast, het water dat je daar gebruikt, alles wat je gebruikt is een geschenk van haar.

T: Nu het water opraakt, worden zoveel plekken zo droog. De elementen zijn uit balans.

M: Dat is de taal die ze gebruikt, droogte. Weet je, jullie misbruiken jezelf, water is jullie bloed, mensen, hoe behandelen jullie het?

T: Hoe zie je de toekomst voor ons en Moeder Natuur?

M : We moeten onze toekomst vanaf nu opbouwen. Ik ben zo blij dat we ons ervan bewust zijn dat onze toekomst er somber uitziet als we geen verbinding maken met Moeder Natuur. Aangezien we ons hier allemaal van bewust zijn, wat doen we er dan precies aan? Moeder Natuur kan het niet voor ons doen. Ze heeft ons de kennis, de wijsheid, de hulpmiddelen gegeven, ze heeft ze ons gegeven. Wat doen we met die hulpmiddelen om onze toekomst op te bouwen? Ik zeg altijd: je bent een toekomstige voorouder en wat je vandaag weet, zal worden doorgegeven aan de volgende generaties. Maakt je toekomst als toekomstige voorouder je nu gelukkig, met het verhaal dat je vandaag schrijft, het verhaal dat je vandaag maakt? Als je verhaal je niet gelukkig maakt, moet je dat verhaal heroverwegen en herschrijven, onze toekomst nu voorbereiden.

T : We moeten nieuwe verhalen schrijven.

M : Dat klopt, dat is wat ik zie. Als we doorgaan met het vervuilen van het land, zal ik als voorouder toekomstige generaties beïnvloeden om het land te vervuilen. Het is kennis en wijsheid die van Mandaza aan de volgende generatie is doorgegeven. Dus jij bent het belangrijkste begin van een toekomst. Jij bent de belangrijkste basis voor de toekomst. Hoe is deze basis die je nu bouwt? Hoe ziet die eruit? Ben je tevreden met de basis die je nu legt voor de toekomst? Gaat die niet instorten? We willen niet dat dingen uit elkaar vallen. We willen een toekomst zien waarvan de basis voor altijd zal blijven bestaan. Als we het nieuwe lied zingen, kan de toekomst worden opgebouwd. Dat is wat ik zie. Dat is precies wat ik zie.

Dit onderwerp moet besproken worden, bijna dagelijks gedeeld worden in onze families, in onze gemeenschappen, in onze buurten. Praat over deze prachtige Moeder, neem haar mee naar huis, aan tafel, tijdens festiviteiten.
Erken wat ons gegeven is, elke ademhaling. Want adem, de lucht die we inademen, is zij. Als zij zegt: "Ik wil niet door jou ademen", wat gebeurt er dan? Het lichaam verdwijnt, het leven verdwijnt, maar zij blijft. Zij is de enige schepping of schepper die nooit sterft.

T : Wij zijn zo blij dat we deel uit mogen maken van haar creatie.

M : Ja. Als mensen eens wisten hoe belangrijk ze zijn voor Moeder Natuur.

T : Op welke manier?

M : Wij zijn heel belangrijke mensen omdat we de voertuigen van Moeder Natuur zijn, geschapen naar haar heilige evenbeeld. Zij ziet in jou de zwarte of witte kleur, zij schiep die kleur. Zij is die kleur van jouw lichaam. Die menselijke lichaamsvorm, zij is dat. Daarom zegt ze: "Ik wil mezelf in jou zien en ik wil dat jij jezelf in mij ziet." Als ik naar die boom kijk, moet ik Moeder Natuur zien. Zij is die Grote Geest, die hagedis op de rots, zij is die prachtige geest, dat nijlpaard, die kikker, die adelaar, die ster, die nieuwe maan, weet je, zij is al die dingen. Houden we van haar? Ze zegt: "Heb mij lief zoals ik van jullie hou." Ze zou ons tot niets kunnen verpletteren en ze voelt geen verdriet omdat ze niets verliest.

T : Ik zou het haar niet kwalijk nemen na wat we haar aandoen, maar dat doet ze nog niet...

M : Precies, mama! Ze is zo krachtig en zo uniek. Dus als je vanavond naar bed gaat, kijk dan in dat bed van je, dat zijn de geschenken van Moeder Natuur, je prachtige bed kwam van haar, je prachtige dekens, het zijn haar geschenken voor ons. Je haar, je hoed, dat zijn haar geschenken. Ik ben wie ik ben, ik ben alles. Ik ben vrede, ik ben liefde, ik ben vrijheid, ik ben rechtvaardigheid, ik ben je toekomst, ik ben je begin.

T : Ik ben jouw kant.

M : Ik ben precies jouw kant, ja. Dit is wat ik zie, mama. Kijk naar al haar cadeaus. Ze zegt: "Neem wat je wilt, maar respecteer wat ik je geef." We zijn vergeten waar we vandaan komen, we zijn de boodschap vergeten, we zijn de leer vergeten. Dus moeten we terugkijken en zeggen: "Ik wil terug naar huis."