De Gifteconomie

Wilt u de economie herstellen?

De volgende keer dat je koffie koopt, koop dan een kopje voor de persoon achter je. Of betaal, terwijl je je een weg baant door de ochtendspits, de tol voor de bestuurder achter je, gedrapeerd over zijn stuur en tierend over de lange wachttijd.

Je hebt vast wel eens het beroemde citaat van Gandhius gehoord over 'de verandering zijn'. Nou, dat zijn goede maatregelen om mee te beginnen. Ze hebben meer impact dan je zou denken.

Deze levensbenadering begint met de volgende premisse: Wat heb ik (of jij) precies gedaan om te verdienen dat ik leef? Als je die vraag kunt verwerken en tot de conclusie komt dat het een geschenk was dat je nooit kunt terugbetalen, dan is het beginnen aan een leven van meer geven de enige logische en enigszins wederkerige weg. Als het meest waardevolle dat je hebt niet iets is wat je zelf hebt verdiend, waarom zou je dan zuinig zijn met al die mindere dingen? Je kunt die praktijk van grotere vrijgevigheid beginnen met grotere dankbaarheid. En waar kun je beter beginnen dan bij je moeder, maar stop daar niet. Familie, vrienden en de ultieme grens, vreemden, zijn allemaal waardevolle onderwerpen.

Laten we eens kijken wat ons mankeert. Ons financiële systeem stortte een paar jaar geleden bijna in. We hebben het overeind gehouden met wat er nog over was van onze gemeenschappelijke middelen, en hier en daar wat plakband om de tekortkomingen van het systeem te verhelpen. En nu zitten we met een herstel dat zo zwak is dat alleen de rijken het kunnen voelen. Er moet een betere manier zijn.

Ruilhandel is een goede manier om een ​​beroerde economie te overleven. Ik kan toiletten repareren; jij kunt carburateurs schoonmaken. Zin om te dansen?

Leren functioneren in een soort 'geefeconomie' is echter veel subversiever en het is de moeite waard om erover na te denken.

Een paar jaar geleden, midden in de bijna-economische crisis, raakte de Steamin' Bean in Blue Springs, Missouri, verstrikt in de geschenkeneconomie. Een vrouw die koffie haalde via het drive-through-raampje, besloot anoniem nog een kopje te kopen voor de persoon in de auto achter haar. De keten bleef bestaan ​​en telde bijna 1000 klanten. Dat kwam door het virale effect van vrijgevigheid.

Zoals Garin Bledsoe, eigenaar van Steamin' Bean, op 15 juli 2009 in een rapport van UPI.com uitlegde : "Het zijn moeilijke tijden, maar mensen willen graag ergens bij horen, wetende dat hun 5 cent, hun dollar, ten goede komt aan een groter goed."

De literatuur over de gifteconomie is rijk. Herinner je je die antropologielessen over de potlatch nog? Primitieve samenlevingen gebruikten wijdverbreid 'geschenken' als middel om cohesie en verbondenheid te creëren, des te beter om de ontberingen van het leven van het land en de dreiging van andere, minder vriendelijke stammen te overleven. Deze praktijk, in verschillende vormen, was wijdverbreid en bestond al vóór de moderne uitvinding van geld. Zoals de geschiedenis ons leert, is dit tijdperk van kapitaal, de spullen die we in onze portemonnees en handboeken meedragen, een oogverblindend nieuwe uitvinding. Hoe pakt het voor jou uit? Ik wed dat je net als de overgrote meerderheid van de wereld bent. Hoeveel je ook hebt, er is nooit genoeg.

Hier is iets om over na te denken. Waren deze premoderne gewoonten van 'geven' puur overlevingstechnieken? De moderne mens is misschien minder geneigd tot dit soort basale schenkingen, delen en wederkerigheid. Maar we zijn goed in het bestuderen van dingen en er blijft onderzoek komen waaruit blijkt dat geven goed voelt. Echt goed.

Wat gebeurt er precies als je een kopje koffie koopt voor de persoon achter je?

Er gebeuren goede dingen in je lichaam. In de hersenen zelfs, volgens een aantal recente medische studies die een neurale kick hebben vastgesteld door vrijgevigheid. Dacher Keltner, auteur van Born to Be Good , vat zijn eigen werk en ander recent onderzoek op dit gebied samen in dit artikel in Greater Good magazine.

Maar hebben we de wetenschap echt nodig om ons dit te vertellen? Steek je hand op als je je de laatste keer dat je iets aardigs voor iemand deed – niet uit gewoonte, maar een spontane daad van vrijgevigheid zonder verwachte beloning – beter dan goed voelde. Je voelde je eigenlijk een beetje veranderd, alsof je van een schaarstementaliteit was overgestapt op een overvloediger gevoel van jezelf en het leven. Oké, ik projecteer hier. Maar je snapt wat ik bedoel.

Ik heb onderzoek gedaan naar activiteiten die onder de brede noemer 'gifteconomie' vallen. Dit is ter ondersteuning van een eventueel boek over CharityFocus.org , een non-profitorganisatie die de afgelopen tien jaar heeft gefungeerd als een soort broedplaats voor projecten in de gifteconomie.

Een van de basiswaarheden over schijnbaar triviale activiteiten zoals koffie kopen voor de persoon achter je of deuren openhouden voor anderen, is dat ze helemaal niet triviaal zijn. Als je gelooft dat het verbeteren van de wereld bij jezelf begint, dan hebben deze kleine daden van vrijgevigheid, mits met volle intentie gedaan, iets heel krachtigs. Ze veranderen je wereld van een 'ik'-oriëntatie naar een 'wij'-oriëntatie. Dat verruimde en verbonden zelfgevoel kan werkelijk alles veranderen, van je manier van denken tot je manier van handelen.

De eerste keer dat ik deze aanpak tegenkwam, was toen ik een kort artikel schreef over CharityFocus.org voor The Christian Science Monitor , toen ik hoofd van het bureau in San Francisco was. En ik herinner me nog helder als een klok, het besef dat vrijgevigheid niet ging over het oplossen van een extern probleem. Het ging over mij. Over het creëren van een innerlijke verschuiving, over het vestigen van een andere basis van denken.

Lewis Hyde schreef in 1983 een boek genaamd The Gift . Het is zowel briljant als volkomen ongeschikt voor samenvattingen. Maar het duikt in vragen over de waarde van creatieve kunsten, en de ietwat existentiële vraag hoe kunstenaars hun 'geschenk' kunnen verzoenen met de commoditiseringstendensen van de markteconomie. Het boek is in feite een bespiegeling over begrippen als waarde, wederkerigheid en de verbanden en breuken tussen het moderne economische landschap en de 'geschenkeconomieën' van oudere culturen. Het wordt hier aangehaald om te suggereren dat het idee van een geschenkeconomie geen links alternatief is voor het kapitalisme. Feit is dat we waarschijnlijk allemaal, zowel fysiologisch als sociaal, geprogrammeerd zijn om samenwerking te zoeken, ondanks een onderwijssysteem en sociale context die van de wieg tot het graf werken om ons een nulsombeeld van de wereld bij te brengen. Middelen zijn eindig, het leven is kort, pak wat je kunt – en als je een beetje over hebt, schrijf dan misschien een cheque uit aan je favoriete goede doel.

Tijdens mijn boekonderzoek las ik dagelijks letterlijk tientallen getuigenissen van mensen die in de kleinste daad van vrijgevigheid een enorm gevoel van vreugde ontdekten. En de meerderheid besluit op de een of andere manier "iets terug te doen". Deze daden staan ​​dus nooit op zichzelf. Ze resoneren innerlijk en repliceren naar buiten.

Dus koop die kop koffie voor de persoon achter je. Je zult je geweldig voelen. Je hebt de wetenschap achter je. Maar die bevestiging heb je niet echt nodig. Wat je het meest zult opmerken, is wat er vanbinnen gebeurt.

En vergis u niet: de economie, zoals u die kent, zal nooit meer hetzelfde zijn.