Gospodarka darów

Chcesz naprawić gospodarkę?

Następnym razem, gdy będziesz kupować kawę, kup filiżankę dla osoby za tobą. Albo, gdy będziesz mozolnie pokonywać poranny dojazd do pracy, pobierz opłatę za bramkę dla kierowcy za tobą, który rozłożył się na kierownicy i narzeka na długie opóźnienie.

Słyszałeś słynny cytat Gandhiego o byciu zmianą? Cóż, to dobry początek, mający większą siłę oddziaływania, niż możesz sobie wyobrazić.

To podejście do życia zaczyna się od następującego założenia: Co dokładnie zrobiłem (lub zrobiłeś), żeby zasłużyć na życie? Jeśli potrafisz przetworzyć to pytanie i wyjść z tego myśląc, że to był dar, którego nigdy nie będziesz w stanie spłacić, to rozpoczęcie życia większego dawania jest jedyną logiczną i choć trochę wzajemną drogą. Jeśli najcenniejsza rzecz, jaką masz, nie jest niczym, na co zapracowałeś, po co skąpić na wszystkie mniejsze rzeczy. Możesz rozpocząć praktykę większej hojności z większą wdzięcznością. I gdzie lepiej zacząć niż od swojej matki, ale nie zatrzymuj się na tym. Rodzina, przyjaciele i ostateczna granica, nieznajomi, wszyscy są godnymi tematami.

Przyjrzyjmy się temu, co nam dolega. Nasz system finansowy prawie się załamał kilka lat temu. Podparliśmy go tym, co zostało z naszych zasobów komunalnych, i odrobiną taśmy klejącej tu i ówdzie, aby naprawić niedociągnięcia systemu. A teraz znajdujemy się w tak anemicznym ożywieniu, że tylko bogaci mogą to odczuć. Musi być lepszy sposób.

Barter to dobry sposób na przetrwanie w kiepskiej gospodarce. Potrafię naprawić toalety, ty możesz wyczyścić gaźniki. Chcesz zatańczyć?

Jednak nauka funkcjonowania w czymś takim jak „gospodarka darów” jest o wiele bardziej wywrotowa i warta przemyślenia.

Kilka lat temu, w obliczu niemalże załamania gospodarczego, Steamin' Bean w Blue Springs w stanie Missouri wciągnęło się w gospodarkę darów. Kobieta odbierająca kawę przez okienko drive-through postanowiła kupić kolejną filiżankę, anonimowo, dla osoby w samochodzie za nią. Sieć działała dla blisko 1000 klientów. Stało się tak z powodu wirusowego wpływu hojności.

Jak wyjaśnił Garin Bledsoe, właściciel Steamin' Bean, w raporcie UPI.com z 15 lipca 2009 r.: „To ciężkie czasy, ale ludzie chcą być częścią czegoś, wiedząc, że ich 5 centów, ich dolar, idzie na większe dobro”.

Literatura na temat gospodarki darów jest bogata. Pamiętasz te zajęcia z antropologii o potlaczu? Prymitywne społeczeństwa szeroko i daleko używały „darów” jako środka tworzenia spójności i połączenia, tym lepiej, aby przetrwać trudy życia z ziemi i zagrożenie ze strony innych, mniej przyjaznych plemion. Ta praktyka, w różnych formach, była dość powszechna i poprzedzała nasz współczesny wynalazek waluty. Jeśli chodzi o historię, ta era kapitału, rzeczy, które nosimy w naszych portfelach i książeczkach, jest oślepiająco nowym wynalazkiem. Jak ci się to sprawdza? Założę się, że jesteś jak zdecydowana większość świata. Bez względu na to, ile masz, nigdy nie jest wystarczająco dużo.

Oto coś do przemyślenia. Czy te przednowoczesne nawyki „dawania prezentów” były czysto technikami przetrwania? Współczesny człowiek może być mniej skłonny do tego rodzaju podstawowego dawania prezentów, dzielenia się i wzajemności. Ale jesteśmy dobrzy w studiowaniu rzeczy i wciąż pojawiają się badania, że ​​dawanie jest przyjemne. Naprawdę przyjemne.

Co dokładnie się dzieje, kiedy kupujesz kawę osobie siedzącej za tobą?

W twoim ciele dzieją się dobre rzeczy. Właściwie w mózgu, zgodnie z szeregiem ostatnich badań medycznych, które zidentyfikowały neuronalny kopniak z bycia hojnym. Dacher Keltner, autor Born to Be Good , podsumowuje swoją własną pracę, a także inne ostatnie badania w tej dziedzinie w tym artykule w magazynie Greater Good.

Ale czy naprawdę potrzebujemy nauki, żeby nam to powiedzieć? Podnieś rękę, jeśli ostatnim razem, kiedy zrobiłeś coś miłego dla kogoś – coś nie z przyzwyczajenia, ale naprawdę spontaniczny akt hojności bez oczekiwanej nagrody – poczułeś się lepiej niż dobrze. Naprawdę poczułeś się trochę zmieniony, jakbyś przeszedł z mentalności niedoboru do bardziej obfitego poczucia siebie i życia. Okej, tutaj projektuję. Ale rozumiesz, o co chodzi.

Badałem działania, które mogłyby mieścić się w szerokim pojęciu „gospodarki darów”. Robię to na potrzeby ewentualnej książki o CharityFocus.org , organizacji non-profit, która w ciągu ostatniej dekady pełniła funkcję swoistego inkubatora projektów gospodarki darów.

Jedną z podstawowych prawd dotyczących czynności tak pozornie błahych jak kupowanie kawy osobie za tobą lub otwieranie drzwi innym jest to, że wcale nie są błahe. Jeśli uwierzysz w tezę, że zmiana świata na lepsze zaczyna się od ciebie samego, te małe akty hojności, gdy są wykonywane z pełną intencją, robią coś bardzo potężnego. Zmieniają twój świat z orientacji „ja” na orientację „my”. To poszerzone i połączone poczucie siebie może naprawdę zmienić wszystko, od sposobu myślenia po sposób działania.

Pierwszy raz spotkałem się z tym podejściem, pisząc krótki artykuł o CharityFocus.org dla The Christian Science Monitor , kiedy byłem szefem biura tej gazety w San Francisco. I pamiętam tak wyraźnie jak dzwoniący dzwonek, rodzące się zrozumienie, że hojność nie polega na naprawianiu jakiegoś zewnętrznego problemu. Chodzi o mnie. O stworzenie wewnętrznej zmiany, o ustanowienie innej podstawy myślenia.

Lewis Hyde napisał książkę zatytułowaną The Gift w 1983 roku. Jest ona zarówno genialna, jak i całkowicie odporna na streszczanie. Jednak zagłębia się w kwestie wartości sztuk kreatywnych i nieco egzystencjalne pytanie, w jaki sposób artyści mogą pogodzić swój „dar” z tendencjami komodyfikacji gospodarki rynkowej. Książka jest w rzeczywistości rozważaniem na temat pojęć wartości, wzajemności oraz powiązań i rozłączeń między współczesnym krajobrazem ekonomicznym a „gospodarką daru” starszych kultur. Wspomniano o niej tutaj, aby zasugerować, że pojęcie gospodarki daru nie jest lewicową alternatywą dla kapitalizmu. Faktem jest, że prawdopodobnie wszyscy jesteśmy zaprogramowani, zarówno fizjologicznie, jak i społecznie, aby szukać współpracy i współdziałania pomimo systemu edukacyjnego i kontekstu społecznego, który działa od kołyski do grobu, aby wpoić nam pogląd na świat o sumie zerowej. Zasoby są ograniczone, życie jest krótkie, bierz, co możesz — a jeśli masz trochę nadwyżki, być może wystaw czek na swoją ulubioną organizację charytatywną.

Podczas moich badań nad książką, czytam dosłownie dziesiątki świadectw każdego dnia od ludzi, którzy odkryli w najmniejszym akcie hojności ogromne poczucie radości. I większość decyduje się „oddać to dalej” w jakiś sposób. I tak te akty nigdy nie są niezależne. Rozbrzmiewają wewnętrznie i powielają się na zewnątrz.

Więc kup tę filiżankę kawy dla osoby za tobą. Poczujesz się świetnie. Masz za sobą naukę. Ale tak naprawdę nie będziesz potrzebować tego potwierdzenia. Rzeczą, którą najbardziej zauważysz, jest to, co dzieje się w środku.

I nie mylcie się, gospodarka, jaką znacie, nigdy już nie będzie taka sama.