Van Het Verhaal Van Spullen Naar Het Verhaal Van Oplossingen

De laatste film in de “Story of Stuff”-serie vraagt ​​zich af: Wat als het doel van onze economie niet méér, maar beter zou zijn: een betere gezondheid, betere banen en een betere kans om te overleven op deze planeet?

In een reclame voor een grote telefoonmaatschappij die dit jaar massaal televisie uitzendt, wordt aan een groep kinderen met grote ogen de vraag gesteld: "Wie vindt dat meer beter is dan minder?" U kent het wel: een enthousiaste kleuter antwoordt: "Wij willen meer, wij willen meer", voordat de stem van de reclame zegt: "Het is niet ingewikkeld..."

Voor economen is er geen onderscheid tussen geld dat wordt uitgegeven aan dingen die het leven beter maken en geld dat wordt uitgegeven aan dingen die het leven slechter maken.

Als het om onze economie gaat, geloven de meeste Amerikanen ook dat meer altijd beter is. Meer is in dit geval wat economen groei noemen, en ons wordt verteld dat een hoger bbp – de manier waarop we economische activiteit meten – betekent dat we winnen. Het is dus het getal dat duizenden regels en wetten moeten verhogen.

Welk type verliezer zou nou niet meer willen?

Maar anders dan in de reclame is het iets ingewikkelder.

Voor economen is er geen onderscheid tussen geld dat wordt uitgegeven aan dingen die het leven beter maken en geld dat wordt uitgegeven aan dingen die het leven slechter maken. Het bbp behandelt beide hetzelfde. Als het bbp stijgt, krijgen we te horen dat we goud in handen hebben, ook al zegt dat niets over hoe we er als samenleving werkelijk voor staan.

In wat ik het "Spel van Meer" noem, juichen politici de gestaag groeiende economie toe, terwijl onze gezondheidsindicatoren verslechteren, de inkomensongelijkheid toeneemt en de poolkappen smelten.

Maar wat als we de kern van het spel zouden veranderen? Wat als het doel van onze economie niet meer, maar beter was – betere gezondheid, betere banen en een betere overlevingskans op de planeet? Zou dat niet moeten zijn wat winnen betekent?

Dat is de vraag die ik stel in mijn nieuwe film, "The Story of Solutions".

Daarin erken ik dat het veranderen van het doel van de hele economie – van meer naar beter – een enorme opgave is. We kunnen het niet in één keer doen. Maar ik betoog dat we door ons te richten op baanbrekende oplossingen gestaag een economie kunnen opbouwen die zaken als veiliger, gezonder en eerlijker net zo belangrijk vindt als we nu sneller, goedkoper en nieuwer vinden.

Hoe ziet een baanbrekende oplossing eruit?

Het is een oplossing die mensen meer macht geeft door de macht terug te nemen van bedrijven. Het waardeert de waarheid dat geluk en welzijn niet voortkomen uit het kopen van meer spullen, maar uit onze gemeenschappen, onze gezondheid en ons gevoel van zingeving. Het houdt rekening met alle kosten die het veroorzaakt, inclusief de tol die het eist van mens en planeet – met andere woorden, het internaliseert kosten in plaats van ze te externaliseren zoals de meeste bedrijven tegenwoordig doen. En het verkleint de enorme welvaartskloof tussen degenen die niet eens in hun basisbehoeften kunnen voorzien en degenen die veel meer consumeren dan hun eerlijke deel.

Als ik een oplossing zie die dat allemaal doet, ben ik meteen enthousiast. En ze duiken overal op:

Zoals de Evergreen Cooperatives in Cleveland , waar werknemers-eigenaren groene bedrijven runnen – een wasserij, een zonne-energiebedrijf en een zeer productieve stadsboerderij – die gezond, veilig en democratisch gerund worden.

Of in Capannori, Italië, een zogenaamd Zero Waste-dorp waar lokale burgers, bedrijven en de overheid niet alleen streven naar een betere afvalverwerking, maar ook de onvermijdelijkheid van afval in twijfel trekken door als gemeenschap samen te werken om compost voor de bodem terug te winnen, herbruikbare alternatieven te vinden voor wegwerpproducten en weggegooid materiaal nuttig te gebruiken.

En wat dacht je van de nieuwe trend van ' collaboratieve consumptie ' – voorheen bekend als delen? Delen klinkt misschien als het thema van een Barney-liedje, maar het is een enorme uitdaging voor de oude wereld. Dingen zoals deelfietsprogramma's en online platforms waarmee we alles kunnen delen, van onze auto's tot onze huizen, halen ons van de sleur van steeds meer, besparen ons op hulpbronnen, geven mensen toegang tot dingen die ze anders niet zouden kunnen betalen en bouwen aan een community. Goed zo!

Zoals ik al zei, het is moeilijk om het doel van de economie in één keer te veranderen. Maar naarmate dit soort transformationele oplossingen aan populariteit winnen, denk ik dat we een omslagpunt zullen bereiken – als we ons blijven richten op het nieuwe doel van beter. Ik denk dat we binnen een generatie mogelijk veel minder horen over de aandelenkoers van de nieuwste start-up of de batterijduur van de nieuwste iPhone en veel meer over de gezondheid van onze planeet en onze buren.

Dus de volgende keer dat u iemand hoort prediken over de voordelen van meer, vertel hem of haar dan dat u beter kiest.

Annie Leonard: Hoe je meer kunt zijn dan een bewuste consument