Hoe Je Kinderen Opvoedt Die Niet Verwend Zijn

Hoe kunnen ouders hun kinderen helpen een gezonde relatie met geld te hebben? Het begint met het overwinnen van verlegenheid en ongemak over financiële kwesties.

Alle ouders willen dat hun kinderen de vaardigheden hebben die ze nodig hebben om te floreren in de wereld. Maar hoewel de meeste ouders zich op hun gemak voelen om te praten over het belang van veiligheid, gezondheid, schoolwerk en relaties, zwijgen velen als het gaat om het belang van geld. Sterker nog, de meeste ouders voelen zich meer op hun gemak om met hun kinderen over seks te praten dan over hoeveel geld ze verdienen.

Tearsa Joy hangmat, San Francisco Public Press

Misschien komt dat doordat geld extreem heftige emoties kan oproepen. Hoeveel we wel of niet hebben, en hoe ons inkomen zich verhoudt tot dat van anderen, kan een bron van schaamte zijn – of we onszelf nu te veel of te weinig vinden. Ouders maken vaak ruzie over financiën, waardoor kinderen de indruk krijgen dat geld conflicten veroorzaakt. Niemand is onbevangen over geld, en ouders zijn zeker ook niet kalm en rationeel over hun kinderen. Deze krachtige mix maakt het vaak moeilijk voor ouders om open en eerlijk met hun kinderen te praten.

In mijn rol als columnist persoonlijke financiën voor The New York Times vragen ouders me vaak om advies. Voor mensen die van salaris naar salaris leven, is praten over geld vaak een noodzaak. Degenen met de hoogste inkomens worstelen soms het meest met de manier waarop ze het onderwerp moeten benaderen. Ze weten niet hoe ze hun kinderen moeten uitleggen waarom zij middelen hebben en anderen niet, of waarom ze bepaalde uitgavenlimieten willen stellen terwijl hun kinderen weten dat ze die eigenlijk niet nodig hebben.

Als ouder weet ik dat deze kwesties lastig kunnen zijn. Maar als we willen dat onze kinderen een gezonde relatie met geld hebben – en niet verwend, verwend of materialistisch worden, of zich totaal niet bewust zijn van het belang ervan – moeten we onze eigen verlegenheid en ongemak overwinnen en hen duidelijke antwoorden geven op hun vele vragen.

In mijn nieuwe boek, The Opposite of Spoiled: Raising Kids Who Are Grounded, Generous, and Smart About Money , schrijf ik over waar ouders vastlopen en hoe ze hun kinderen beter kunnen leren omgaan met geld. Hier zijn een paar tips voor ouders, gebaseerd op mijn boek.

1. Praat over geld en jouw waarden rondom geld

Kinderen zijn nieuwsgierig naar geld en willen er meer over weten. Ze zullen ongetwijfeld vragen stellen die moeilijk te beantwoorden zijn. Maar het onderwerp ontwijken of erover liegen is geen goede oplossing. Als wij als ouders willen dat onze kinderen begrijpen hoe geld werkt, moeten we er open en eerlijk met ze over praten... al is het niet per se op de manier waarop we denken.

In mijn jarenlange onderzoek naar dit onderwerp heb ik vastgesteld dat wanneer kinderen hun ouders om geld vragen, het het beste is om eerst te antwoorden met de vraag: Waarom vraag je dat? Door op deze manier te reageren, komen we tot de onderliggende vraag of zorg van een kind. Kinderen die bijvoorbeeld vragen: "Zijn we rijk?", vragen niet per se naar jouw salaris. Ze hebben misschien gehoord dat een ander gezin een nieuwe auto heeft gekocht en vragen zich af of jij je er ook een kunt veroorloven. Of ze hebben misschien een dakloze gezien en vragen zich af of jouw gezin op straat zou kunnen belanden. Door te weten waar een kind zich werkelijk zorgen over maakt en waar die vandaan komt, kunnen ouders adequaat reageren.

Naarmate kinderen ouder worden, zullen ze meer gerichte vragen hebben, en wij als ouders moeten klaar zijn om die te beantwoorden. Het is belangrijk dat we informatie delen over de gezinsfinanciën en wat het eigenlijk kost om te betalen voor dingen die het gezin heeft en doet. Probeer mogelijkheden te zoeken om bredere vragen over geld te bespreken, zoals: hoeveel is genoeg? En: wat moeten we uitgeven om alles te hebben wat we nodig hebben en genoeg van wat we willen (of willen doen) om zo gelukkig mogelijk te zijn?

Door te praten over hoe je gezin omgaat met financiële beslissingen, leren kinderen hoe geld werkt en welke waarden jij aanhoudt met betrekking tot sparen en uitgeven. Dit moedigt hen aan om op te groeien tot jongvolwassenen met perspectief – mensen met een gezonde definitie van 'genoeg' die uniek is voor hen en niet gebaseerd is op wat anderen hebben of doen.

2. Geef kinderen geld om zelf te beheren

Zakgeld helpt kinderen te leren sparen en uitgeven, een vaardigheid die ze op veel andere manieren niet leren naarmate ze ouder worden. En omdat ze zich in een levensfase bevinden waarin de inzet laag is, zullen de onvermijdelijke fouten er niet zoveel toe doen. Bovendien is een van de belangrijkste voordelen van zakgeld het leren van geduld, het uitstellen van bevrediging en de waarde van zelfbeheersing.

Het is een zeldzaam onderzoek dat dezelfde groep kinderen tot ver in de volwassenheid volgt, maar een onderzoek uit 2011 in Nieuw-Zeeland volgde 1000 mensen van de geboorte tot hun 32e. Op die leeftijd was het duidelijk dat degenen die als kind weinig zelfbeheersing hadden, als volwassenen minder vaak geld spaarden, een pensioenrekening hadden en minder vaak een huis of aandelen bezaten dan anderen met meer zelfbeheersing. Gebrek aan zelfbeheersing was zelfs nog voorspellender voor geldproblemen dan hun sociale klasse als kind of hun IQ.

Zodra je hebt besloten hoeveel zakgeld je kinderen moeten krijgen en hoeveel dat moet zijn, heb je een systeem nodig om het geld bij te houden en te bewaren. In mijn gezin verdelen we het zakgeld in drie doorzichtige plastic bakjes: één voor uitgaven, één voor geven en één voor sparen. Door het geld te verdelen, raken kinderen ervan overtuigd dat een deel van het geld bedoeld is om snel uit te geven, een deel geven we aan mensen die het misschien harder nodig hebben dan wij, en een deel bewaren we voor als we later iets nodig hebben of willen.

Sommige ouders geven hun kinderen meer of minder zakgeld; anderen sluiten dingen uit die hun kinderen niet kunnen kopen – zoals snoep – zelfs als ze het geld ervoor hebben. Hoewel er geen eenduidig ​​antwoord is, is het goed om te streven naar consistente regels en je eraan te houden. Maar als de regels eenmaal begrepen zijn, is er niets beters dan kinderen de leiding te geven en ze van hun fouten te laten leren.

3. Leer kinderen verstandig met geld om te gaan

Spaarzaamheid is een vreemd woord, vaak synoniem met goedkoop. Maar de kern van spaarzaamheid is bloeien. Ons doel als ouders zou niet moeten zijn om de gierige vorm van spaarzaamheid te promoten of de vastberaden versie waar vorige generaties Amerikanen alleen naar grepen toen de economie of oorlogstekorten daarom vroegen. In plaats daarvan kunnen we streven naar drie dingen: het vaststellen van richtlijnen voor uitgaven om op terug te vallen, het voorleven van een paar verstandige tactieken voor onze kinderen, en het adopteren van familierituelen die uitgeven leuk maken – maar alleen voor dingen die echt waardevol en betekenisvol zijn.

Elke nieuwe generatie ouders staat versteld en is geschokt wanneer ze geconfronteerd worden met de goederen en ervaringen die hun eigen kinderen ter beschikking staan. Maar er is iets aan de altijd beschikbare, directe aard van zoveel van het leven van de afgelopen jaren dat echt fundamenteel anders lijkt. Onze consumptiecultuur kan het voor ouders lastig maken om kinderen weg te leiden van materialisme en richting meer strategische uitgaven of het kweken van meer tevredenheid met wat ze al hebben.

Toch hebben meerdere studies aangetoond dat materialisme samenhangt met een hogere mate van depressie en angst en met een scala aan klachten, van rugpijn tot drugsgebruik. Daarom willen we alle mogelijke tactieken inzetten om te voorkomen dat kinderen materialistisch worden. Dit kan bijvoorbeeld door ze weg te houden van commerciële televisie – of door de spot te drijven met de reclame om ons heen – en niet toe te geven als kinderen ons onder druk zetten om dingen voor ze te kopen omdat "iedereen er een heeft".

Het is ook een goed idee om kinderen te leren over waarde en hoe je het meeste uit je geld haalt – of het nu gaat om het kopen van specifieke items of het uitgeven van geld aan een ervaring. Onderzoek toont aan dat uitgeven aan ervaringen vaak meer geluk brengt dan uitgeven aan goederen, en we kunnen met kinderen praten over hoe ze dit idee zelf kunnen uitproberen. Laat ze maanden na een aankoop contact met je opnemen om te vertellen hoeveel ze nog steeds gebruiken en hoe ze genieten van wat ze hebben gekocht. Vaak leren ze zo dat het plezier van een aankoop vluchtig is, terwijl een plezierige ervaring langer in hun herinnering blijft hangen.

4. Laat kinderen aan het werk

Alle kinderen zouden klusjes in huis moeten hebben, zelfs jonge kinderen. Waarom? Omdat het hen zelfvertrouwen geeft, en het delen van de huishoudelijke taken herinnert hen eraan dat we allemaal samen in dit gezin zitten.

Het is maar al te gemakkelijk om te veronderstellen dat het meer moeite kost om kinderen te leren huishoudelijke taken uit te voeren dan om ze zelf te doen. Maar daarmee geven we een duidelijke, krachtige boodschap af: we verwachten weinig van je, en je leeft vooral voor jezelf. Door kinderen redelijke taken te geven, leer je ze dat ze een belangrijk onderdeel van het gezin zijn en ontwikkel je een gevoel van competentie en verantwoordelijkheid.

Persoonlijk koppel ik het krijgen van zakgeld niet graag aan huishoudelijke klusjes, omdat ik vind dat kinderen, ongeacht hun vergoeding, een bijdrage aan het gezin moeten leveren. Maar als kinderen ouder worden, kan het een geweldige ervaring zijn om ze aan te moedigen om buitenshuis te werken voor geld. Wat onze kinderen leren van een betaalde baan is een werkethiek – die vage term die staat voor het vermogen om te luisteren, ons in te spannen, samen te werken met anderen, ons best te doen en een taak vol te houden totdat we hem goed hebben gedaan. Ze zouden het minstens één zomer tijdens de middelbare school moeten doen. Of misschien zelfs meer: ​​sommige ouders eisen dat hun kinderen een deel van hun eerste jaar op de universiteit betalen, zelfs als de ouders er gemakkelijk een cheque voor kunnen uitschrijven.

5. Leer kinderen hoe belangrijk het is om te geven

Ouders spelen een essentiële rol bij het voorleven van vrijgevigheid, en onderzoekers hebben aangetoond dat als ouders geven, kinderen dat doorgaans ook doen. Als u uw kinderen nog niet hebt geholpen om vrijgevig te zijn door met hen te praten over uw liefdadigheid, bent u niet de enige – veel Amerikanen doen dat niet. Maar geven, net als alles wat we met geld doen, moet niet zomaar gebeuren zonder commentaar.

Dit is eenvoudig te corrigeren, en er zijn minstens drie manieren om uit te leggen waarom het goed is om geld te geven om anderen te helpen. Eén manier om het te beschrijven is als een soort plicht: gezinnen die meer hebben dan ze nodig hebben, zouden iets moeten geven zodat anderen die minder hebben, zich de dingen kunnen veroorloven die ze nodig hebben. Oudere kinderen zullen de tweede verklaring, die gebaseerd is op eigenbelang, misschien waarderen: onderzoek naar geluk toont aan dat de hoeveelheid die we weggeven een goede voorspeller is van hoe gelukkig we zijn. Sterker nog, het is een even sterke voorspeller van geluk als ons inkomen. Tot slot is er nog dit punt: gemeenschappen zijn sterker wanneer mensen weten dat ze op elkaar kunnen rekenen.

Zoals de meeste gesprekken met kinderen over geld, hoeven we dit niet zo vaak te voeren. Maar we zouden waarschijnlijk al eerder over geven kunnen praten, aangezien kinderen al op jonge leeftijd geprogrammeerd zijn voor het gelukbrengende aspect van vrijgevigheid. Probeer eens een deel van het zakgeld van hun kinderen te reserveren voor geven en betrek ze bij de besluitvorming rond liefdadigheid. Het is een geweldige manier om kinderen te laten nadenken over wat belangrijk voor hen is en hoe ze kunnen bijdragen aan de doelen waar ze in geloven.

6. Oefen dankbaarheid

Naast onze algemene neiging om gesprekken over geld te vermijden, kan het moeilijk zijn om een ​​stap terug te doen en ons eigen geluk te erkennen. Veel ouders vermijden het om met hun kinderen over hun sociaaleconomische status te praten, omdat ze denken dat kinderen klassenverschillen pas opmerken als ze tieners zijn. Maar zelfs heel jonge kinderen hebben een basisidee van wat de woorden 'rijk' en 'arm' betekenen. En terwijl wij onze eigen ingewikkelde gevoelens over de verschillen tussen onze sociale klasse en die van de mensen die we kennen, proberen te ordenen, trekken onze kinderen overhaaste conclusies. Ze komen misschien niet tot de juiste conclusies als we niet met ze in gesprek gaan.

Het is belangrijk dat kinderen niet alleen sociaaleconomische problemen begrijpen, maar ook leren waarderen wat ze allemaal in het leven hebben. Wetenschappers die geluk bestuderen, hebben de mate van dankbaarheid bij kinderen gemeten en sterke correlaties gevonden tussen dankbaarheid en hogere cijfers, levenstevredenheid en sociale integratie. Er is ook een verband tussen dankbaarheid en minder afgunst en depressie.

Dus, hoe kun je het beste een cultuur van dankbaarheid binnen het gezin bevorderen? Eén manier is om een ​​ritueel van dankzegging rond de eettafel in te voeren – een ritueel waarin je je dankbaarheid uitspreekt voor het eten, voor elkaar, of voor alles wat er maar in je opkomt. Een andere manier is om je doelbewust naar de buitenwereld te richten en te erkennen dat niet iedereen heeft wat jij hebt. Vrijwilligerswerk doen of gewoon deelnemen aan een naschoolse activiteit met kinderen uit verschillende sociale lagen kan kinderen helpen perspectief te krijgen op wat ze hebben en hen een gevoel van dankbaarheid geven.

Hoewel deze tips niet waterdicht zijn, maken ouders die ze volgen een grotere kans om hun kinderen op te voeden met een verstandige omgang met geld. Het is aan ons allemaal om ervoor te zorgen dat onze kinderen onze waarden begrijpen en weten hoe ze geld kunnen sparen, uitgeven of weggeven op een manier die in lijn is met die waarden. Als we het onderwerp allemaal eerlijker en opener zouden benaderen, zouden we misschien een toekomst kunnen voorkomen waarin kinderen ofwel verlamd raken door schulden, ofwel denken dat alles op een presenteerblaadje naar hen toekomt. Persoonlijk zou ik liever in die wereld leven.