Hoe Ik Op 66-jarige Leeftijd Ondernemer Werd

Het is nooit te laat om jezelf opnieuw uit te vinden. Neem het aan van Paul Tasner: na 40 jaar onafgebroken voor anderen te hebben gewerkt, richtte hij op 66-jarige leeftijd zijn eigen start-up op, waarbij hij zijn idee voor een eigen bedrijf combineerde met zijn ervaring en passie. En hij is niet de enige. Zoals hij vertelt in deze korte, grappige en inspirerende presentatie, geven senioren steeds vaker de vrije loop aan hun ondernemersinstinct – en boeken ze grote successen.

Ik wil je graag meenemen naar ongeveer zeven jaar terug in mijn leven. Vrijdagmiddag, een paar dagen voor Kerstmis 2009. Ik was operationeel directeur bij een bedrijf in consumentenproducten in San Francisco en ik werd uitgenodigd voor een vergadering die al gaande was. Die vergadering bleek mijn exitgesprek te zijn. Ik werd ontslagen, samen met een aantal anderen. Ik was toen 64 jaar oud. Het kwam niet helemaal onverwacht. Ik tekende een stapel papieren, pakte mijn persoonlijke spullen en vertrok naar mijn vrouw, die in een nabijgelegen restaurant op me zat te wachten, zonder het te beseffen. Een paar uur later waren we allebei echt stomdronken.

Dus meer dan 40 jaar onafgebroken in dienst bij diverse bedrijven, groot en klein, was voorbij. Ik had een goed netwerk, een goede reputatie – ik dacht dat het wel goed zou komen. Ik was ingenieur in de productie en verpakkingsindustrie. Ik had een goede achtergrond. Met pensioen gaan was, zoals voor zoveel mensen, gewoon geen optie voor mij. Dus ging ik de volgende paar jaar als consultant aan de slag, zonder enige passie.

En toen begon er een idee te ontstaan, geboren uit mijn zorg voor ons milieu. Ik wilde mijn eigen bedrijf opzetten en biologisch afbreekbare verpakkingen ontwerpen en produceren van afval – papier, landbouwafval, zelfs textielafval – ter vervanging van de giftige, wegwerpbare plastic verpakkingen waaraan we allemaal verslaafd zijn geraakt. Dit heet schone technologie, en het voelde heel betekenisvol voor me. Een onderneming die zou kunnen bijdragen aan het verminderen van de miljarden kilo's aan plastic verpakkingen voor eenmalig gebruik die jaarlijks worden gedumpt en ons land, onze rivieren en onze oceanen vervuilen, en die we achterlaten voor toekomstige generaties – onze kleinkinderen, mijn kleinkinderen.

En nu, op 66-jarige leeftijd en met 40 jaar ervaring, ben ik voor het eerst ondernemer geworden.

Dank je. Maar er is meer.

Er zijn veel zaken om mee om te gaan: productie, outsourcing, het creëren van banen, patenten, partnerschappen, financiering – dit zijn allemaal typische zaken voor een start-up, maar voor mij zijn ze zeker niet typisch. En nog even over financiering. Ik woon en werk in San Francisco. En als je op zoek bent naar financiering, zul je meestal concurreren met een paar zeer jonge mensen uit de hightechindustrie, en dat kan erg ontmoedigend en intimiderend zijn. Mijn schoenen zijn ouder dan die van de meeste van deze mensen.

Ik doe.

Maar vijf jaar later ben ik blij en trots om te kunnen melden dat onze inkomsten elk jaar zijn verdubbeld, we geen schulden meer hebben, we verschillende grote klanten hebben, ons patent is verleend, ik een fantastische partner heb die er vanaf het begin bij is geweest en we meer dan twintig prijzen hebben gewonnen voor ons werk. Maar het allermooiste is dat we een kleine deuk – een héél kleine deuk – hebben geslagen in de wereldwijde plasticvervuilingscrisis.

En ik doe momenteel het meest lonende en betekenisvolle werk van mijn leven. Ik kan je vertellen dat er talloze hulpmiddelen beschikbaar zijn voor ondernemers van alle leeftijden, maar waar ik vijf jaar geleden echt naar verlangde, was het vinden van andere startende ondernemers van mijn leeftijd. Ik wilde met hen in contact komen. Ik had geen rolmodellen, absoluut geen. Die twintiger app-ontwikkelaar uit Silicon Valley was niet mijn rolmodel.

Ik weet zeker dat hij heel slim was --

Ik wil daar iets aan doen, en ik wil dat we daar allemaal iets aan doen. Ik wil dat we meer gaan praten over mensen die pas ondernemer worden als ze al op leeftijd zijn. Over die moedige mannen en vrouwen die contact opnemen wanneer hun collega's, in feite, contact opnemen. En dan al die mensen uit verschillende sectoren, regio's en landen met elkaar verbinden – en zo een community opbouwen.

Weet je, de Small Business Administration (SBA) vertelt ons dat 64 procent van de nieuwe banen die in de Amerikaanse private sector zijn gecreëerd, te danken is aan kleine bedrijven zoals het mijne. En wie zegt dat we voor altijd klein zullen blijven? We hebben een interessante cultuur die er echt van uitgaat dat je, als je een bepaalde leeftijd bereikt, de hele tijd gaat golfen, dammen of op de kleinkinderen past. En ik ben dol op mijn kleinkinderen en ik ben ook gepassioneerd om iets betekenisvols te doen op de wereldmarkt.

En ik krijg veel gezelschap. Het Census Bureau voorspelt dat er in 2050 84 miljoen senioren in dit land zullen zijn. Dat is een verbazingwekkend aantal. Dat is bijna twee keer zoveel als nu. Kun je je voorstellen hoeveel startende ondernemers er zullen zijn tussen die 84 miljoen mensen? En ze zullen allemaal veertig jaar ervaring hebben.

Dus als ik zeg: "Laten we het meer over deze fantastische ondernemers hebben", bedoel ik: laten we het over hun ondernemingen hebben, net zoals we dat doen met de ondernemingen van hun veel jongere collega's. De oudere ondernemers in dit land hebben een succespercentage van 70 procent bij het starten van een nieuwe onderneming. Een succespercentage van 70 procent. We zijn net de Golden State Warriors onder de ondernemers – en dat percentage daalt tot 28 procent voor jongere ondernemers. Dit volgens een Britse groep genaamd CMI.

Zijn de prestaties van een 70-jarige ondernemer niet net zo betekenisvol en nieuwswaardig als de prestaties van een 30-jarige ondernemer? Natuurlijk wel. Daarom wil ik de uitdrukking "70 over 70" net zo alledaags maken als de uitdrukking "30 onder de 30".