Jak zostałem przedsiębiorcą W Wieku 66 Lat

Nigdy nie jest za późno, aby się odrodzić. Posłuchaj Paula Tasnera — po 40 latach nieprzerwanej pracy dla innych ludzi założył własny start-up w wieku 66 lat, łącząc swój pomysł na biznes ze swoim doświadczeniem i pasją. I nie jest sam. Jak mówi w tej krótkiej, zabawnej i inspirującej rozmowie, seniorzy coraz bardziej oddają się swoim instynktom przedsiębiorczym — i odnoszą wielkie sukcesy.

Chciałbym zabrać was o jakieś siedem lat wstecz w moim życiu. Piątkowe popołudnie, kilka dni przed Bożym Narodzeniem 2009. Byłem dyrektorem operacyjnym w firmie produkującej produkty konsumenckie w San Francisco i zostałem wezwany na spotkanie, które już trwało. To spotkanie okazało się moją rozmową wyjściową. Zostałem zwolniony, podobnie jak kilka innych osób. Miałem wtedy 64 lata. Nie było to zupełnie nieoczekiwane. Podpisałem stos papierów, zebrałem swoje rzeczy osobiste i wyszedłem, aby dołączyć do mojej żony, która czekała na mnie w pobliskiej restauracji, zupełnie o tym nie wiedząc. Kilka godzin później oboje upiliśmy się naprawdę mocno.

Tak więc ponad 40 lat nieprzerwanej pracy dla różnych firm, dużych i małych, dobiegło końca. Miałem dobrą sieć kontaktów, dobrą reputację — myślałem, że dam sobie radę. Byłem inżynierem w produkcji i pakowaniu. Miałem dobre wykształcenie. Emerytura, jak dla wielu ludzi, po prostu nie wchodziła w grę. Więc przez następne kilka lat zajmowałem się doradztwem bez żadnej pasji.

A potem zaczęła się rodzić idea, zrodzona z mojej troski o środowisko. Chciałam założyć własną firmę, projektując i produkując biodegradowalne opakowania z odpadów — papierowych, rolniczych, a nawet tekstylnych — zastępując toksyczne, jednorazowe opakowania plastikowe, do których wszyscy się uzależniliśmy. To się nazywa czysta technologia i wydawało mi się to naprawdę znaczące. Przedsięwzięcie, które mogłoby pomóc zmniejszyć miliardy funtów jednorazowych opakowań plastikowych wyrzucanych każdego roku i zanieczyszczających naszą ziemię, nasze rzeki i nasze oceany, a pozostawionych do rozwiązania przyszłym pokoleniom — naszym wnukom, moim wnukom.

I tak oto, mając 66 lat i 40 lat doświadczenia, po raz pierwszy zostałem przedsiębiorcą.

Dziękuję. Ale to nie wszystko.

Mnóstwo problemów do rozwiązania: produkcja, outsourcing, tworzenie miejsc pracy, patenty, partnerstwa, finansowanie — to wszystko typowe problemy dla start-upów, ale dla mnie nie są typowe. I słowo o finansowaniu. Mieszkam i pracuję w San Francisco. A jeśli szukasz finansowania, zazwyczaj będziesz konkurować z bardzo młodymi ludźmi z branży high-tech, a to może być bardzo zniechęcające i onieśmielające. Mam buty starsze niż większość z tych ludzi.

Ja robię.

Ale pięć lat później, jestem podekscytowany i dumny, że mogę się z wami podzielić informacją, że nasze przychody podwoiły się każdego roku, nie mamy długów, mamy kilku ważnych klientów, nasz patent został wydany, mam wspaniałego partnera, który jest ze mną od samego początku i zdobyliśmy ponad 20 nagród za wykonaną pracę. Ale co najlepsze, zrobiliśmy małą rzecz – bardzo małą rzecz – w światowym kryzysie zanieczyszczenia plastikiem.

I teraz wykonuję najbardziej satysfakcjonującą i znaczącą pracę w moim życiu. Mogę powiedzieć, że jest wiele zasobów dostępnych dla przedsiębiorców w każdym wieku, ale to, czego naprawdę pragnąłem pięć lat temu, to znalezienie innych początkujących przedsiębiorców w moim wieku. Chciałem się z nimi połączyć. Nie miałem żadnych wzorów do naśladowania, absolutnie żadnego. Ten dwudziestoparoletni programista aplikacji z Doliny Krzemowej nie był moim wzorem do naśladowania.

Jestem pewien, że był bardzo mądry.

Chcę coś z tym zrobić i chcę, żebyśmy wszyscy coś z tym zrobili. Chcę, żebyśmy zaczęli więcej mówić o ludziach, którzy nie zostają przedsiębiorcami, dopóki nie osiągną wieku emerytalnego. Mówić o tych odważnych mężczyznach i kobietach, którzy meldują się, gdy ich rówieśnicy, w istocie, wymeldowują się. A następnie łączyć wszystkich tych ludzi w różnych branżach, regionach, krajach — budować społeczność.

Wiesz, Small Business Administration mówi nam, że 64 procent nowych miejsc pracy w sektorze prywatnym w USA to zasługa małych firm, takich jak moja. I kto powiedział, że pozostaniemy wiecznie mali? Mamy ciekawą kulturę, która naprawdę oczekuje, że gdy osiągniesz pewien wiek, będziesz grać w golfa, warcaby lub opiekować się wnukami przez cały czas. A ja uwielbiam moje wnuki i jestem również pasjonatem robienia czegoś znaczącego na globalnym rynku.

I będę miał mnóstwo towarzystwa. Biuro Spisowe twierdzi, że do 2050 r. w tym kraju będzie 84 miliony seniorów. To niesamowita liczba. To prawie dwa razy więcej niż mamy dzisiaj. Czy możesz sobie wyobrazić, ilu początkujących przedsiębiorców będzie wśród 84 milionów ludzi? I wszyscy będą mieli cztery dekady doświadczenia.

Więc kiedy mówię: „Zacznijmy więcej mówić o tych wspaniałych przedsiębiorcach”, mam na myśli, porozmawiajmy o ich przedsięwzięciach, tak jak mówimy o przedsięwzięciach ich znacznie młodszych odpowiedników. Starsi przedsiębiorcy w tym kraju mają 70-procentowy wskaźnik sukcesu w zakładaniu nowych przedsięwzięć. 70-procentowy wskaźnik sukcesu. Jesteśmy jak Golden State Warriors przedsiębiorców — a liczba ta spada do 28 procent w przypadku młodszych przedsiębiorców. Tak wynika z danych brytyjskiej grupy o nazwie CMI.

Czy osiągnięcia 70-letniego przedsiębiorcy nie są tak samo znaczące, tak samo godne uwagi, jak osiągnięcia 30-letniego przedsiębiorcy? Oczywiście, że są. Dlatego chciałbym, aby zwrot „70 over 70” był tak samo – tak samo powszechny, jak zwrot „30 under 30”.