Over mededogen, Gelijkmoedigheid En Vergankelijkheid

Deel de pijn van mensen, niet hun lijden

Net zoals inzicht vele facetten kent, zo geldt dat ook voor service. Ik wil het graag over één aspect hebben: compassie.

Compassie wordt op twee manieren beoefend: subtiel en openlijk. Je kunt iedereen met wie je in contact komt subtiel dienen door hun gif en pijn diep in je te laten resoneren en het volledig te ervaren, zodat het niet in lijden verandert. Dit is het gezonde alternatief voor zowel ongevoelige onverschilligheid als enerverende verstrengeling.

Deze subtiele dienstbaarheid is een natuurlijk verlengstuk van het zelfbevrijdingsproces. Je hebt je eigen pijn gezuiverd door die bewust en met kalmte te ervaren. Nu, in dagelijkse interactie, stel je je open voor de pijn van anderen. Maar je past er kalmte en kalmte op toe, zoals het in je resoneert. Door de pijn van een ander op deze bevrijde manier te ervaren, help je hem of haar subtiel en onbewust om hetzelfde te doen. Mensen willen je graag in hun buurt hebben, maar ze kunnen niet precies zeggen waarom. De reden is dat je lichaam constant een woordeloze preek houdt voor iedereen met wie je omgaat, zelfs als je er maar af en toe mee in contact komt. Het is zeer bevredigend om de pijn (passie) te delen (com), maar niet het lijden.

Subtiel is belangrijk, maar we moeten ook op een meer openlijke, tastbare manier dienen. De vorm die deze openlijke dienstbaarheid aanneemt, hangt af van onze persoonlijke interesses en vaardigheden en van de normen van de cultuur waarin we leven. Voor sommigen komt het tot uiting in de manier waarop ze hun gezin opvoeden. Voor anderen zal het de vorm aannemen van sociale actie of hulpverlenende beroepen. Sommigen uiten het door het gebruik van speciale krachten, zoals het vermogen om te genezen. Voor velen neemt openlijke dienstbaarheid de vorm aan van het onderwijzen en ondersteunen van de spirituele beoefening van mensen.

- Uit "Meditatie: ontsnappen aan het leven", een interview met Shinzen Young

Gelijkmoedigheid: een radicale toestemming om te voelen

Gelijkmoedigheid is een fundamentele vaardigheid voor zelfonderzoek en emotionele intelligentie. Het is een diepgaand en subtiel concept dat vaak verkeerd begrepen wordt en gemakkelijk verward wordt met het onderdrukken van gevoelens, apathie of gebrek aan expressie.

Gelijkmoedigheid komt van het Latijnse woord aequus , wat evenwicht betekent, en animus , wat geest of innerlijke toestand betekent. Laten we, om dit concept te begrijpen, eerst eens kijken naar het tegenovergestelde: wat gebeurt er als iemand zijn innerlijke evenwicht verliest?

In de fysieke wereld zeggen we dat iemand zijn evenwicht verliest als hij naar de ene of de andere kant valt. Op dezelfde manier verliest iemand zijn innerlijke evenwicht als hij in een van de volgende contrasterende reacties terechtkomt:

Onderdrukking – Er ontstaat een staat van denken/voelen en we proberen hiermee om te gaan door het te onderdrukken, te ontkennen, er ons omheen te verdringen, etc.

Identificatie – Er ontstaat een gedachte-/gevoelstoestand en we fixeren deze, houden er op een ongepaste manier aan vast, waardoor deze niet kan ontstaan, zich niet kan verspreiden en niet kan passeren met het natuurlijke ritme.

Tussen onderdrukking aan de ene kant en identificatie aan de andere kant ligt een derde mogelijkheid, de evenwichtige staat van niet-zelfinmenging… gelijkmoedigheid. […]

Gelijkmoedigheid spreekt het gezegde tegen dat je niet 'alles kunt hebben en alles kunt opeten'. Wanneer je gelijkmoedigheid toepast op onaangename sensaties, stromen ze gemakkelijker en veroorzaken ze daardoor minder lijden. Wanneer je gelijkmoedigheid toepast op aangename sensaties, stromen ze ook gemakkelijker en leveren ze daardoor een diepere vervulling op. Dezelfde vaardigheid heeft een positief effect op beide kanten van het zintuiglijke beeld. Vandaar de volgende vergelijking:

Psycho-spirituele zuivering = (Pijn x Gelijkmoedigheid) + (Genieten x Gelijkmoedigheid.

Bovendien, wanneer gevoelens met gelijkmoedigheid worden ervaren, verzekeren ze hun juiste functie als motivator en regisseur van gedrag, in plaats van gedrag te sturen en te verstoren. Gelijkmoedigheid speelt dus een cruciale rol bij het veranderen van negatief gedrag zoals middelen- en alcoholmisbruik, dwangmatig eten, woede, geweld, enzovoort.

Gelijkmoedigheid impliceert het niet-inmengen in de natuurlijke stroom van subjectieve gewaarwordingen. Apathie impliceert onverschilligheid ten opzichte van de controleerbare uitkomst van objectieve gebeurtenissen. Hoewel ze op het eerste gezicht vergelijkbaar lijken, zijn gelijkmoedigheid en apathie in feite tegenpolen. Gelijkmoedigheid maakt innerlijke energie vrij om te reageren op externe situaties. Gelijkmoedigheid impliceert per definitie een radicale toestemming om te voelen en is als zodanig het tegenovergestelde van onderdrukking. Wat de externe expressie van gevoelens betreft, geeft innerlijke gelijkmoedigheid iemand de vrijheid om zich al dan niet extern te uiten, afhankelijk van wat passend is voor de situatie.

-- Uit 'Wat is gelijkmoedigheid'

Drie stadia van het waarnemen van vergankelijkheid

Vergankelijkheid is simpelweg het waarderen van de normale veranderlijkheid van elke ervaring op diepere niveaus van ontroering. Je kunt dit bekijken vanuit drie aspecten van vergankelijkheid: het triviale, het harde en het gelukzalige.

In eerste instantie kan vergankelijkheid zich op een vrij triviale manier manifesteren. Stel je voor dat je aan het mediteren bent en je begint een jeuk te voelen. Je bent er een tijdje mee bezig. Dan word je afgeleid door iets, en als je terugkomt, is de jeuk verdwenen. Je voelde het niet echt verdwijnen, je bent je er alleen van bewust dat iets dat voorheen aanwezig was, nu afwezig is. Je aandacht was verbroken, maar je merkte toch dat er iets veranderd was. Dit niveau van begrip van vergankelijkheid is gebaseerd op een gebrek aan continue concentratie. Een diepere waardering van vergankelijkheid ontstaat door continue concentratie.

Naarmate je concentratievermogen groeit en je je onafgebroken op dingen kunt concentreren zonder afgeleid te worden, begin je te beseffen hoe dingen continu veranderen. Maar continue verandering betekent niet per se een soepele verandering. In dit stadium kan je ervaring van verandering abrupt, grillig, misschien zelfs hard zijn. Je kijkt bijvoorbeeld naar een pijnlijke plek in je been en merkt dat die bonkt, draait, steekt, schiet, verplettert of explodeert. Dit zijn weliswaar zeer abrupte en oncomfortabele bewegingen, maar het is desalniettemin beweging. Het zijn manieren waarop de pijnsensatie verandert. Het voelt alsof iemand een mes in je been heeft gestoken en het naar rechts, naar links draait, erin prikt en eruit trekt. Het is hard, abrupt, grillig, maar het vertegenwoordigt een continu contact met verandering. Dit gebeurt niet alleen bij pijnlijke ervaringen. Hetzelfde kan gebeuren bij intens genot.

Uiteindelijk rijpen je concentratie- en kalmtevaardigheden tot het punt waarop je verandering niet alleen continu, maar ook vloeiend ervaart. Er vindt een verzachting plaats. De vergankelijkheid wordt vloeiend, rustgevend, bruisend, meer als een moeiteloze in- en uitademing. Dit komt doordat je focus als een high-resolution monitor of een high-definition tv-scherm is, en je subtielere bewegingen helder kunt waarnemen. Om een ​​technische metafoor te gebruiken: het is alsof je de bemonsteringsfrequentie of bandbreedte van je veranderingsdetector hebt verhoogd. Je kunt dit niet forceren, maar naarmate je oplet en de hardere vormen van vergankelijkheid accepteert, vallen ze uiteen in zachtere vormen van vergankelijkheid: statige golvingen, bruisen, moeiteloze verspreiding en ineenstorting. Wanneer dit gebeurt, begint de vergankelijkheid je te troosten, het wordt als een massage.

Op dit punt staan ​​we aan de vooravond van een belangrijke overgang, omdat we ons nu kunnen overgeven aan de stroom en ons erdoor kunnen laten 'mediteren'. De perceptie 'ik mediteer' verdwijnt naar de achtergrond en wordt vervangen door de perceptie dat 'de vergankelijkheid mij mediteert'.

-uittreksel uit 'De wetenschap van de verlichting'

***

Voor meer inspiratie kun je aanstaande zaterdag meedoen aan de Awakin Call met Shinzen: De rol van compassie op het spirituele pad. RSVP-informatie en meer details vind je hier.