Obalamy St

Wewnętrzny dzień dopasowuje się do zewnętrznego poprzez kompresję lub ekspansję. Światło i ciemność są najsilniejszymi z tych sygnałów. U większości ludzi nasze wewnętrzne zegary działają nieco dłużej niż 24 godziny, dlatego wymagają kompresji. Aby to osiągnąć, zegar biologiczny wystawia więcej swojego wewnętrznego „dnia” na światło i ukrywa część swojej wewnętrznej „nocy” w ciemności. W rezultacie czas wewnętrzny jest nieco późniejszy niż czas zewnętrzny, dlatego osoby z wolniejszymi zegarami wewnętrznymi mają późniejszy chronotyp.

Światło jest rzeczywiście najważniejszym zewnętrznym sygnałem synchronizującym nasz wewnętrzny zegar biologiczny, a jego brak może mieć poważny negatywny wpływ na nasz sen. Nawet dobrze oświetlone miejsce pracy naraża nas na nie więcej niż 100 luksów, co przekłada się na 1200 luks-godzin w ciągu 12-godzinnego dnia pracy. Tymczasem w pochmurny dzień natężenie światła zewnętrznego wynosi około 120 000 luksów, co oznacza, że nawet krótki, 20-minutowy spacer na świeżym powietrzu naraziłby nas na 40 000 luks-godzin, czyli ponad trzydziestokrotnie więcej niż cały dzień pracy w pomieszczeniu. (Chyba że posiadasz jedną z tych lamp , które są moją najważniejszą inwestycją w dobowy rytm życia i ogólną tolerancję na ponure nowojorskie zimy od czasu, gdy zacząłem medytować ).

Szkodliwe skutki niedoboru światła są najbardziej widoczne u osób starszych i chorych psychicznie. Wiele osób starszych rzadko ma okazję wyjść na zewnątrz, a telewizor jest często ich głównym źródłem światła. (Co prowadzi do pytania, dlaczego domy opieki dla osób starszych i ośrodki opiekuńczo-wychowawcze nie inwestują w takie sztuczne lampy dzienne, zamiast w niezliczone płaskie telewizory zdobiące pomieszczenia wspólne, a nawet poszczególne pokoje w tych placówkach).

„Czas wewnętrzny” rzuca światło na wiele innych aspektów wpływu chronotypów i jet lagów społecznych na nasze codzienne życie, od narodzin i wskaźników samobójstw, przez momenty, kiedy wypożyczamy książki z biblioteki, po powody, dla których starsi mężczyźni żenią się z młodszymi kobietami, a nawet dlaczego innowatorzy i przedsiębiorcy mają późniejszy chronotyp. (Jedna z hipotez: ponieważ w szkole stawiano im większe wyzwania niż młodym typom i musieli nieustannie wymyślać sprytne strategie, aby im pomóc w osiąganiu sukcesów, mimo że nie byli na bieżąco).

Córka Roenneberga przygotowała ten wspaniały zwiastun badań swojego ojca:

(Dzięki, Jalees .)

Ostatecznie Roenneberg przedstawia mocne argumenty podważające wiele społecznych oczekiwań, jakie mamy w kwestii snu i produktywności:

Często słyszę pytanie, czy nie możemy przyzwyczaić się do wyznaczonych godzin pracy jedynie poprzez dyscyplinę i ograniczenie naszych nawyków związanych ze snem do określonych godzin. Założeniem tkwiącym w tym pytaniu jest to, że ludzki zegar biologiczny może synchronizować się z sygnałami społecznymi. Uważam, że każda osoba zadająca takie pytanie, która zazwyczaj prezentuje również nieco pogardliwy ton wobec słabości późnych chronotypów, jest typem wczesnym – osobą, która nigdy nie doświadczyła problemów związanych z [rozsynchronizowanym] zachowaniem snu i czuwania późnych chronotypów.