Ang pagtanggi ay magaspang, kahit gaano mo pa ito hiwain. Ngunit ito rin ay isang hindi maiiwasang katotohanan ng buhay, at ang ating kakayahang harapin ang kabiguan at pagtanggi ay may bahagi sa pagtukoy kung gaano tayo matagumpay at masaya.
Ang kaligayahan ay hindi kabaligtaran ng depresyon -- ang katatagan ay, ayon sa psychologist na si Peter Kramer . Isipin ang mga taong pinaka hinahangaan mo -- marami sa kanila ang hindi nakarating sa kinalalagyan nila sa pamamagitan lamang ng paglalayag sa buhay nang walang anumang negatibong karanasan o pagkabigo. Karamihan sa kanila ay nakikilala ang kanilang sarili sa pamamagitan ng kanilang kakayahang bumangon sa tuwing sila ay bumagsak, isang katotohanang makikita sa hindi mabilang na mga inspirational na sipi sa kapangyarihan ng pagtitiyaga (Sa mga salita ni Winston Churchill, "Ang lakas ng loob na magpatuloy ang mahalaga.").
Kaya paano naiiba ang mga nababanat na tao sa mga nagiging paralisado sa bawat pagkabigo at pag-urong?
Narito ang pitong gawi ng lubos na matatag na mga tao -- at mga paraan na maaari mong pagbutihin ang iyong sariling kakayahan upang makayanan ang mga hamon.
Sila ay ganap na nakakaranas ng parehong positibo at negatibong emosyon.
Ang pagbuo ng katatagan ay hindi tungkol sa bulag na optimismo. Sa halip na tumingin lamang sa maliwanag na bahagi at itulak ang mga negatibong emosyon, hinahayaan ng mga nababanat na tao ang kanilang sarili na maranasan ang kanilang nararamdaman sa anumang partikular na sitwasyon, mabuti man ito o masama, ayon sa may-akda ng Positivity na si Barbara Fredrickson.
"Ang matibay na tao ay hindi nagsusumikap sa mga negatibong emosyon, ngunit sa halip ay hinahayaan silang umupo sa tabi ng iba pang mga damdamin," sinabi ni Fredrickson sa Experience Life . "Kaya at the same time feeling nila 'Nalulungkot ako tungkol doon,' ang hilig din nilang mag-isip, 'pero nagpapasalamat ako dito.'"
Sila ay tunay na maasahin sa mabuti.
Natuklasan ng kamakailang pag-aaral sa Taiwan National University na ang pag-aampon ng saloobin ng "makatotohanang optimismo," na pinagsasama ang positibong pananaw ng mga optimist sa kritikal na pag-iisip ng mga pesimista, ay maaaring magpalakas ng kaligayahan at katatagan.
"Sa tuwing ang [makatotohanang mga optimista] ay haharap sa isang isyu o isang hamon o isang problema, hindi nila sasabihin na 'Wala akong pagpipilian at ito ang tanging bagay na magagawa ko,'" sinabi ng mananaliksik na si Sophia Chou sa LiveScience . "Magiging creative sila, magkakaroon sila ng plan A, plan B at plan C."
"Tinatanggihan nila ang pagtanggi."
Ang pagtanggi ay pumuputol sa ating pagpapahalaga sa sarili at kumpiyansa, na nagpapahirap sa atin sa bawat kasunod na pag-urong o pagkabigo, sinabi ni Elaine Dundon, tagapagtatag ng pangkat ng pagbabago, sa kanyang TED Talk sa paksa , at idinagdag, "Ang pagtanggi ay nagnanakaw din ng ating kagalakan."
Ngunit ang pagtanggi ay hindi maiiwasan, at ang epektibong pagharap dito ay mahalaga upang maging matatag. Tulad ng sinabi ng HuffPost blogger na si Alex Pattakos, ang pagpili na tanggihan ang pagtanggi ay maaaring matiyak na "hindi ka magiging isang bilanggo ng iyong sariling mga iniisip."
"Mahalagang maunawaan na ang lahat ay nasa ibang 'espasyo' at, sa ilang mga kaso, anuman ang iyong sabihin o gawin, palagi nilang tatanggihan ka o ang iyong mga ideya," sabi ni Pattakos , na nagpapaliwanag na ang pagkuha ng mindset na ito ay nakakatulong sa iyo na huwag kunin ang pagtanggi nang personal.
Bumubuo sila ng malakas na mga sistema ng suporta.
Kapag natumba ka nang husto, mahalagang magkaroon ng mga mapagkukunan upang matulungan kang bumangon muli, na kinabibilangan ng pagkakaroon ng mga taong masasandalan. Natuklasan ng isang pag-aaral noong 2007 na ang suporta sa lipunan ay maaaring aktwal na mapalakas ang katatagan sa stress.
Napapansin nila (at pinahahalagahan) ang maliliit, positibong bagay.
Ang mga matatag na tao ay mahusay sa pag-tap sa kanilang "positivity ratio," ayon kay Fredrickson . Nangangahulugan ito na napapansin at pinahahalagahan nila ang maliliit na kagalakan at tagumpay -- na pumipigil sa kanilang pakiramdam na "lahat" ay nagkakamali. Ipinakita ng kanyang pananaliksik na ang tatlong-sa-isang ratio ng positibo sa negatibong mga karanasan ay perpekto para sa pagbuo ng katatagan at pagpapalakas ng kaligayahan.
Naghahanap sila ng mga pagkakataon para sa paglago at pag-aaral.
Ang mga matatag na tao ay naghahanap ng mga karanasan sa paglago na nagpapalakas ng pag-asa sa sarili at mga indibidwal na kasanayan sa paggawa ng desisyon, na nagbibigay sa kanila ng tiwala sa kanilang kakayahang makabangon mula sa kabiguan.
"Habang tumataas ang pakiramdam ng kakayahan, ang mga indibidwal ay mas makakatugon nang epektibo sa hindi pamilyar o mapaghamong mga sitwasyon at magtiyaga sa harap ng mga kabiguan at hamon," sumulat sina Kathleen M. Sutcliffe at Timothy J. Vogus sa Organizing for Resilience.
Alam ng mga nakabisado ang sining ng katatagan na ang mga pag-urong at hamon ay maaaring maging pinakamakapangyarihan nating mga pagkakataon sa pag-aaral. Ang ilan sapinakamatagumpay na tao sa mundo ay tinanggal mula sa kanilang mga trabaho, at ginamit ang karanasan upang matuto ng isang bagay tungkol sa kanilang sarili.
"Nagtrabaho ako sa American Harper's Bazaar... Natanggal ako,"minsang sinabi ni Anna Wintour . "Inirerekomenda ko na lahat kayo ay matanggal sa trabaho, ito ay isang magandang karanasan sa pag-aaral."
Walang katapusang pasasalamat nila.
Ang pasasalamat ay kilala upang mapalakas ang kalusugan at kagalingan -- at ang mga nagpapasalamat ay maaaring magtamasa ng mas mahusay na pisikal na kalusugan at mood kaysa sa mga nakatuon sa mga abala at reklamo.
"Nagpasalamat ako nang matanggal ako," ipinaliwanag ni Sallie Krawcheck, dating isa sa pinakamakapangyarihang babaeng executive ng Wall Street, sa kumperensya ng kababaihan ng The Huffington Post, "The Third Metric: Muling Pagtukoy sa Tagumpay Higit sa Pera at Kapangyarihan." “Sinabi ko 'Ilang tao ang mapaalis sa trabaho at nasa front page ito ng The Wall Street Journal?'”
Sinabi ni Krawcheck na ang pasasalamat ay hindi lamang nakatulong sa kanya na harapin ang pagkatanggal sa trabaho, ngunit nakakatulong din ito sa kanya na panatilihin ang pang-araw-araw na stress sa buhay sa kanilang tamang pananaw.
"Paano ko malalampasan ang lahat?" sabi ni Krawcheck. "Ako ay walang katapusang nagpapasalamat."
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
8 PAST RESPONSES
Agreed, this article is high in fluffy feel-good pap. It's the sort of thing that can be agreed to when a person is feeling pretty good, but if I were in the midst of a period of depression, I'd find most of this article useless, annoying and/or insulting.
Article has some good stuff, but misses some points:
1. Some "Depression" is a genetically-inherited (familial) brain imbalance issue. For that minority of people, telling them to Be Resilient is worse than useless, it's heartless.
2. Other "Depression" is the result of childhood "faulty programming" -- either neglect or abuse by people who should never, ever have been parents. Most people don't just "cheer up" and walk away from 18 or so years or horrendous "training." They need years of emotional AND spiritual work, to unravel the ways in which THEIR brains were (yes physically) mis-formed by worse than bad treatment. Even "normally" incompetent parenting (50%?) can do this to some extent. So, JUST "being resilient" for this larger minority is only ONE Of several necessary ingredients.
3. A third unnamed source of "Depression" is an actual, horrendous real-time loss (death of a beloved spouse, of a child, other Big Time loss). In this case the ONLY remedy for THAT kind of depression (which is actually GRIEF), is active, dive-right-in GRIEVING. For that I would offer: "suffering" (depression) is a passive refusal to face monumental loss, whereas "grieving" means continually hitting the pinata of one's grief with a loving stick.
It may be glib to notice a correlation between those who are "resilient" and/or have learned the profoundly powerful art of being Grateful -- and those who are not Depressed, but the three points above are sorely missing in the article -- but hopefully not in the professional repertoire of its psychologist-author.
[Hide Full Comment]You are a dipshit. Just because your resilient, doesnt mean that your not depressed.
Humans are very resilient & can survive with only water for up to 2 months,
according to a study that was performed on tv, by filling the stomach with bread.
Able to survive, within extreme conditions, however once the bodies core temperature reaches 40 degrees celcius, the body starts to shut down & organs begin to fail.
If we lose 2 litres of blood, the body dies but if a wound is able to be mended fast enough with enough bandages to stop the flow of blood & no vital organs are punctured, then there is a good chance for survival.
Some doctors refer to a persons recovery as a miracle because they generally
[Hide Full Comment]say that it is unknown to science, how a persons body was able to heal,
but it may be more closely related to not being aware of the extent of
the damage & the individuals reaction to medicane but it also bring
into question, cellular regeneration.
All of these things are a matter of resilience. It has nothing to do with depression however im
sure that an individual would be experiencing a greater extent of drepression because of it.
You are a dipshit. Just because your resilient, doesnt mean that your not depressed.
Humans
are very resilient & survive with only water for up to 2 months,
according to a study that was performed on tv, by filling the stomach
with bread.
Able to survive, within extreme conditions, however once the bodies core temperature reaches 40 degrees celcius, the body starts to shut down & organs begin to fail.
If we lose 2 litres of blood, the body dies but if a wound is able to be
mended fast enough with enough bandages to stop the flow of blood &
no vital organs are punctured, then there is a good chance for survival.
Some
[Hide Full Comment]doctors refer to a persons recovery as a miracle because they generally
say that it is unknown to science, how a persons body was able to heal,
but it may be more closely related to not being aware of the extent of
the damage & the individuals reaction to medicane but it also bring
into question, cellular regeneration.All of these things are a
matter of resilience. It has nothing to do with depression however im
sure that an individual would be experiencing a greater extent of
drepression because of it.
You are a dipshit. Just because your resilient, doesnt mean that your not depressed.
Humans
are very resilient & can survive with only water for up to 2 months,
according to a study that was performed on tv, by filling the stomach
with bread.
Able to survive, within extreme conditions, however once the bodies core temperature reaches 40 degrees celcius, the body starts to shut down & organs begin to fail.
If
we lose 2 litres of blood, the body dies but if a wound is able to be
mended fast enough with enough bandages to stop the flow of blood &
no vital organs are punctured, then there is a good chance for survival.
Some
[Hide Full Comment]doctors refer to a persons recovery as a miracle because they generally
say that it is unknown to science, how a persons body was able to heal,
but it may be more closely related to not being aware of the extent of
the damage & the individuals reaction to medicane but it also bring
into question, cellular regeneration.All of these things are a
matter of resilience. It has nothing to do with depression however im
sure that an individual would be experiencing a greater extent of
drepression because of it.
You are a dipshit. Just because your resilient, doesnt mean that your not depressed.
Humans are very resilient & survive with only water for up to 2 months, according to a study that was performed on tv, by filling the stomach with bread.
Able to survive, within extreme conditions, however once the bodies core temperature reaches 40 degrees celcius, the body starts to shut down & organs begin to fail.
If we lose 2 litres of blood, the body dies but if a wound is able to be mended fast enough with enough bandages to stop the flow of blood & no vital organs are punctured, then there is a good chance for survival.
[Hide Full Comment]Some doctors refer to a persons recovery as a miracle because they generally say that it is unknown to science, how a persons body was able to heal, but it may be more closely related to not being aware of the extent of the damage & the individuals reaction to medicane but it also bring into question, cellular regeneration.
All of these things are a matter of resilience. It has nothing to do with depression however im sure that an individual would be experiencing a greater extent of drepression because of it.
It's really inspiring!
Agreed! I liked the realistically optimist description! that's me to a "T" :) Gratitude and enjoying the little things goes a long long way in helping one remain resilient. thanks for another uplifting article! YOU keep Me resilient! HUG