የውስጥ ሰባኪ Vs የውስጥ መምህር

ወጣቷ ሲልቪያ ፕላት ለመጀመሪያ ጊዜ ግጥሟን ስታሰላስል "ግጥም ለህዝብ ከቀረበ በኋላ የመተርጎም መብት የአንባቢው ነው" በማለት ጽፋለች። የግጥም እውነት የሆነው የትኛውም የጥበብ ስራ እውነት ነው፡ ኪነጥበብ የሚቀይረን በውስጣችን ባለው ነገር ሳይሆን በውስጣችን በሚፈጥረው - የትርጉም ፣የመገለጦች እና የስሜታዊ እውነቶች ህብረ ከዋክብት ደመቀ - ለዚህም ነው በመስመር ላይ የፈጠራ ውጤትን ለመግለጽ “ይዘት” የሚለው ቃል መነሳት በዘመናዊ ባህል ውስጥ በጣም ጎጂ ከሆኑት እድገቶች አንዱ የሆነው። ግጥም - ወይም ድርሰት, ወይም ሥዕል, ወይም ዘፈን - "ይዘቱ" አይደለም; ሊይዝ በማይችለው፣ በተቀበለው እና በተተረጎመው በትክክል ይለውጠናል።

ያ ነው Ursula K. Le Guin (ጥቅምት 21፣ 1929–ጥር 22፣2018) “ከሀሳብ ውጪ ራሴን ማሾፍ” በሚል ርዕስ ግሩም በሆነ ክፍል የዳሰሰው። ጆርናል ኦቭ ኤ ራይተር ሣምንት ( የሕዝብ ቤተ መጻሕፍት ) - ለሕይወት በሚሰጠው መመሪያ ላይ ለጊን የሰጠን ማለቂያ የሌለው የሚክስ ጥራዝ።

Ursula K. Le Guin በቢንያም ሪድ

አስተናጋጆቿ በንግግሩ ላይ ያነሷቸውን የፍሬም ጥያቄዎች በማሰላሰል - “ፀሐፊ በዚህ ዓለም ላይ ጥንካሬን እና ተስፋን የሚያገኝበት ቦታ የት አለ? በዚህ ጊዜ እና ቦታ የጸሐፊው ጥሪ ምንድ ነው? የትኛው ሥራ ለውጥ ያመጣል? እና ዓላማ ያለው ማህበረሰብ መፍጠር የምንችለው እንዴት ነው?” - Le Guin እንዲህ ሲል ጽፏል:

ለእያንዳንዱ ጥያቄ ተመሳሳይ ምላሽ ስለምወጣ አፍሬያለሁ። በዚህ ዓለም ውስጥ ጥንካሬን እና ተስፋን የት ማግኘት እችላለሁ? በስራዬ ፣ በደንብ ለመፃፍ በመሞከር ላይ። አሁን ወይም በማንኛውም ጊዜ ጸሐፊ ምን እየጠራ ነው? ለመጻፍ, በደንብ ለመጻፍ መሞከር. ምን ሥራ ለውጥ ያመጣል? በጥሩ ሁኔታ የተሠራ ሥራ ፣ ሐቀኛ ሥራ ፣ በደንብ የተጻፈ ጽሑፍ። እና እንዴት የዓላማ ማህበረሰብ መፍጠር እንችላለን? ማለት አልችልም። የዓላማ ማህበረሰባችን እንደ ፀሐፊው የምንችለውን ያህል ለመጻፍ ባለን ፍላጎት እና ቁርጠኝነት ላይ ካልሆነ፣ ከሥራችን ውጭ በሆነ ነገር ውስጥ መተኛት አለበት - ግብ ወይም መጨረሻ ፣ መልእክት ፣ ውጤት ፣ በጣም የሚፈለግ ሊሆን ይችላል ፣ ግን ጽሑፉን ከሥራው ውጭ ላለው ዓላማ የመልእክት መኪና ነው። እና ለእኔ መጻፍ ይህ አይደለም. ጸሐፊ የሚያሰኘኝ እሱ አይደለም።

Le Guin ከትምህርት ዘመናችን ጀምሮ መፃፍ ለተግባራዊ ፍጻሜ - መልእክትን የማስተላለፍ መጨረሻ - ከማስታወሻ እስከ ፍቅር ደብዳቤዎች እስከ ትዊቶች ድረስ መፃፍ እንደሆነ ተምረን ነበር። ነገር ግን፣ የጥበብ ሥራ - በጽሑፍም ይሁን በሌላ - ከመልእክት የዘለለ ትርጉም ያለው ስጦታ እንደሚሰጥ ትከራከራለች።

ልጆቹ፣ “አንድ ታሪክ ስትጽፍ መጀመሪያ መልእክቱን ትወስናለህ ወይንስ በታሪኩ ጀምረህ መልእክቱን ታስገባለህ?” ብለው ይጠይቁኛል።

አይደለም እላለሁ፣ አላደርግም። መልዕክቶችን አላደርግም። ታሪኮችን እና ግጥሞችን እጽፋለሁ. ይኼው ነው። ታሪኩ ወይም ግጥሙ ለአንተ ምን ማለት ነው - "መልእክቱ" - ለእኔ ምን ማለት እንደሆነ ፈጽሞ የተለየ ሊሆን ይችላል.

ልጆቹ ብዙውን ጊዜ ያዝናሉ, እንዲያውም ይደነግጣሉ. እኔ እንደማስበው ኃላፊነት የጎደለው ሰው አድርገው ይመለከቱኛል። መምህራኖቻቸው እንደሚያደርጉ አውቃለሁ።

ትክክል ሊሆኑ ይችላሉ። ምናልባት ሁሉም መጻፍ ፣ ሥነ ጽሑፍ ፣ በራሱ ግብ ሳይሆን ከራሱ ሌላ ዓላማ ሊሆን ይችላል። ነገር ግን የሥራዬ እውነተኛ እና ዋና ፋይዳ በተሸከመው መልእክት ወይም መረጃ በመስጠት ወይም በማረጋጋት ፣ጥበብን በማቅረብ ፣ተስፋን በመስጠት እንደሆነ ካሰብኩ ተረት ወይም ግጥም መፃፍ አልቻልኩም። እነዚህ ግቦች ሰፊ እና የተከበሩ እንደመሆናቸው መጠን የሥራውን ወሰን በቆራጥነት ይገድባሉ; በተፈጥሮ እድገቱ ላይ ጣልቃ ገብተው የኪነጥበብ ጥልቅ ምንጭ ከሆነው ምሥጢር ቆርጠዋል.

ችግርን ለመቅረፍ ወይም የተለየ ውጤት ለማምጣት አውቆ የተፃፈ ግጥም ወይም ታሪክ ምንም ያህል ሀይለኛ ወይም ቸር ቢሆንም የመጀመሪያ ስራውን እና ጥቅሙን ለራሱ አሳልፎ ሰጥቷል። ዋናው ስራው ትክክለኛ እና ትክክለኛ ቅርፅ የሚሰጡትን ቃላት ማግኘት ብቻ ነው። ያ ቅርፅ ውበቱ እና እውነቱ ነው.

ጥበብ በአርቲስት እና በአድማጭ ፣ በፀሐፊ እና በአንባቢ እንደተሰራ በትክክል በመልእክት እና ትርጉም መካከል ባለው lacuna ውስጥ ነው። ሱዛን ሶንታግ ከግማሽ ምዕተ ዓመት በፊት የባህል ቁሳቁሶችን እንደ “ይዘት” ስንቆጥር የምናጣውን ነገር በመምከር በአእምሮዋ ያሰበችው ይህ ነው። Le Guin ይህንን ሀሳብ በቀላል እና በሚያምር ተመሳሳይነት ይገልፃል፡-

በደንብ የተሰራ የሸክላ ማሰሮ - የ terra-cotta ውርወራም ሆነ የግሪክ ሽንት - ከሸክላ ድስት የበለጠ ምንም እና ምንም አይደለም. በተመሳሳይ መልኩ, በአዕምሮዬ, በጥሩ ሁኔታ የተሰራ ጽሑፍ በቀላሉ ምን እንደሆነ, የቃላት መስመሮች ነው.

የቃላቶቼን መስመሮች በምጽፍበት ጊዜ፣ እውነት እና አስፈላጊ ናቸው ብዬ የማስበውን ነገሮች ለመግለጽ እሞክራለሁ። አሁን ይህንን ጽሑፍ በመጻፍ ላይ የማደርገው ይህንኑ ነው። አገላለጽ ግን መገለጥ አይደለም... ጥበብ ከመልእክቱ በላይ የሆነ ነገር ይገልጣል። እኔ ስጽፍ ታሪክ ወይም ግጥም እውነትን ይገልጥልኝ ይሆናል። እዚያ አላስቀምጣቸውም ። ስሰራ በታሪኩ ውስጥ አገኛቸዋለሁ ።

እና ሌሎች አንባቢዎች በውስጡ የተለያዩ እውነቶችን ሊያገኙ ይችላሉ። ስራውን ደራሲው ባላሰበው መንገድ ለመጠቀም ነጻ ናቸው።

ከሆሜር ለልጆች የቪንቴጅ መላመድ በአሊስ እና ማርቲን ፕሮቨንሰን ገለጻ

በጥንቷ ግሪክ የተከሰቱትን ታላላቅ አሳዛኝ ሁኔታዎች በመመልከት የአንባቢዎችን የሺህ ዓመታት ትርጉም የማግኘት ጥማት እንዲቀንስ እና የተለያዩ የሞራል እውነቶችን ለእያንዳንዱ ትውልድ እንዲገልጥ በማድረግ “እነዚህ ሥራዎች የተጻፉት ከዚያ ምሥጢር፣ ከጥልቅ ውኃና ከሥነ ጥበብ ምንጭ ነው” ብሏል። የኬያትን “አሉታዊ ችሎታ” እና በላኦ ዙ ላይ ያለውን ጥበብ ( ታኦ ቴ ቺንግ ለጊን በሚያምር ትርጉም ያሰፋው ) የሚለውን አመለካከት በመመልከት እንዲህ ስትል ጽፋለች፡-

ትክክለኛ ቅርጽ ያለው ግጥም አንድ ሺህ እውነቶችን ይይዛል. ግን አንዳቸውንም አይናገርም ።

ሁል ጊዜ የጥበብ ባለሙያዋ ሌ ጊን “አርት ለሥነ-ጥበብ” ትሮፕን እየደገፈች እንዳልሆነች ለመጠቆም ትጥራለች። ትጽፋለች፡-

ጥበብ የሰዎችን አእምሮ እና ልብ ይለውጣል። አርቲስት ደግሞ የማህበረሰቡ አባል ናት፡ ስራዋን የሚያዩ፣ የሚሰሙ፣ የሚያነቡ ሰዎች። የእኔ የመጀመሪያ ኃላፊነት የእኔ የእጅ ሥራ ነው, ነገር ግን የምጽፈው ነገር ሌሎች ሰዎችን ሊነካ የሚችል ከሆነ እኔ ለእነሱም ኃላፊነት እንዳለብኝ ግልጽ ነው. ምንም እንኳን የታሪኬ ትርጉም ምን እንደሆነ ግልጽ የሆነ ሀሳብ ባይኖረኝም እና ስጽፍ ብቻ በጨረፍታ ማየት ብጀምር - አሁንም እዚያ እንደሌለ ማስመሰል አልችልም።

ይህ በጎን በኩል ያለው የእውነት ጨረፍታ፣ ለጊን ይጠቁማል፣ ከድብርት የስብከት መለያዎች የበለጠ ውጤታማ ነው። በእርግጥ ኤሚሊ ዲኪንሰን ይህንን አውቃለች አንባቢዋን “እውነትን ሁሉ ነገር ግን ዝም ብለህ ንገረው” ስትል ስታበረታታ ነበር እናም የስነ ፈለክ ተመራማሪ እና ደራሲያን ያና ሌቪን ከመቶ አመት ተኩል በኋላ ይህንን ያውቁ ነበር ፣ ስለ አላን ቱሪንግ ፣ ኩርት ጎደል እና ውርስ በቪየና አስደናቂ በሆነው አስደናቂ ልብ ወለድ ውስጥ ስለ እውነት ስትጽፍ።

ልታየው ትችላለህ ነገር ግን ከዓይንህ ጥግ ብቻ ነው” አለው። ሌ ጊን አንባቢው እውነትን ከዓይኗ ጥግ አውጥቶ እንዲመለከት የሚያደርግበትን የሞራል ምክንያት ግምት ውስጥ ያስገባል፡-

አንባቢዬ ከድስት ውስጥ የምታወጣው እሷ የምትፈልገውን ነው፣ እሷም ከእኔ የበለጠ ፍላጎቷን ታውቃለች። የእኔ ብቸኛ ጥበብ ድስት መሥራትን ማወቅ ነው። እኔ ማን ነኝ የምሰብከው?

የቱንም ያህል ትህትና የተሞላበት መንፈስ ቢሆንም ስብከት የጥቃት ተግባር ነው።

በውስጥ ሰባኪ እና በውስጥ አስተማሪ መካከል የሚያምር ንፅፅርን መሳል—በእኛ ወርቃማ እራስን የማፅድቅበት ወቅት የሚያስፈልገው ንፅፅር - ሌ ጊን አክሎ፡-

ታኦኢስት “ታላቁ መንገድ በጣም ቀላል ነው፣ አስተያየትን ብቻ ተው፣ እናም እውነት እንደሆነ አውቃለሁ - ግን በውስጤ ውዷን ድስት በአስተያየቴ፣ በእምነቴ፣ በእውነታዎች መጨናነቅ የሚፈልግ ሰባኪ አለ። ርእሰ ጉዳዬ በሥነ ምግባር የተሸከመ ከሆነ፣ ለምሳሌ ሰው ከተፈጥሮ ጋር ያለው ግንኙነት - ጥሩ፣ ያ የውስጥ ሰባኪ ማሳከክ ሰዎችን ለማቅናት እና እንዴት እንደሚያስቡ እና ምን ማድረግ እንዳለባቸው ለመንገር ነው፣ አዎ፣ ጌታ፣ አሜን!

በውስጥ አስተማሪዬ የበለጠ እምነት አለኝ። ለመረዳት እንድትችል ተስፋ ስለምታደርግ ረቂቅ እና ትሑት ነች። የምግብ አለመፈጨት ችግር ሳታገኝ እርስ በርሱ የሚጋጩ አስተያየቶችን ይዛለች። “ካልተረዳችሁኝ ጥፋት አልሰጥም” እያለ የሚያጉተመትመውን እብሪተኛው አርቲስት እራሱ እና “አሁን ይህን ስማ!” ብሎ በሚጮህ ሰባኪው መካከል ልታስታርቅ ትችላለች። እውነትን አታውጅም፣ ግን ታቀርባለች። የግሪሳን ሽንት ወስዳ፣ “ይህን በቅርበት ተመልከተው፣ አጥኑት፣ ምክንያቱም ጥናት ይሸልማል፣ እናም በዚህ ማሰሮ ውስጥ ሌሎች ሰዎች ካገኟቸው አንዳንድ ነገሮች እነግራችኋለሁ፣ አንተም በውስጡ የምታገኛቸው አንዳንድ ጥሩ ነገሮች” ትላለች።

ነገር ግን፣ Le Guin እንደገለጸው፣ የውስጥ አስተማሪው እንኳን ለትርጉም ሀላፊነት መሾም የለበትም - ምክንያቱም፣ “ለነገሩ፣ ልጆች መልእክት እንዲጠብቁ ያስተማረችው እሷ ነች። በምትኩ የአርቲስቱን የመጨረሻ ስራ እና ሃላፊነት ትቆጥራለች፡-

የእኔ ስራ ትርጉሙን ሙሉ በሙሉ በስራው ውስጥ እንዲይዝ ማድረግ ነው, እና ስለዚህ ህይወት ያለው እና የመለወጥ ችሎታ. እኔ እንደማስበው አንድ ሰዓሊ ጥሩ የሞራል ማህበረሰብ አባል ሆና መናገር የምትችለው በዚህ መንገድ ነው፡ በግልፅ ግን በቃላት ዙሪያዋን ያን የዝምታ አካባቢ፣ ያንን ባዶ ቦታ በመተው ሌሎች እና ተጨማሪ እውነቶች እና ግንዛቤዎች በሌሎች አእምሮዎች ውስጥ ሊፈጠሩ ይችላሉ።

ይህንን የሌ ጊን ሙሉ ግርማ ሞገስ ያለው ቃላቶች ከዋሲሊ ካንዲንስኪ ጋር ጉዳዬ ነው በአርቲስቱ ሶስት ሀላፊነቶች እና ጄምስ ባልድዊን በአርቲስቱ ለህብረተሰቡ ሀላፊነት ላይ፣ በመቀጠል Le Guinን “ሰው” በመሆን እንደገና ጎብኝ፣ የህዝብ ቤተ መፃህፍት ቅዱስነት ፣ ምናባዊ ተረት መተረክ እንደ የነጻነት ሃይል ፣ ጥሩ ሀሳብ መፃፍ ማለት ምን ማለት እንደሆነ ።