Winterzonnewende: Zegen Voor De Langste Nacht

Zegen voor de langste nacht

Gedurende deze maanden
als de schaduwen
zijn verlengd,
deze zegen is geweest
zichzelf verzamelen,
klaarmaken,
voorbereiden op
deze nacht.

Het heeft geoefend
wandelen in het donker,
reizen met
zijn ogen gesloten,
zijn weg voelen
door geheugen
door aanraking
door de aantrekkingskracht van de maan
zelfs als het afneemt.

Geloof me dus
als ik je vertel
deze zegen zal
jou bereiken
zelfs als je
hebben niet genoeg licht
om het te lezen;
het zal je vinden
ook al kun je het niet
zie het aankomen.

Je zult het weten
het moment van zijn
aankomen
door jouw vrijlating
van de adem
je hebt vastgehouden
zo lang;
een loslating
van het klemmen
in jouw handen,
van de koppeling
rond je hart;
een uitdunning
van de duisternis
dat zichzelf had getekend
om je heen.

Deze zegen
betekent niet
om de nacht weg te nemen
maar het weet
zijn verborgen wegen,
kent de rustplekken
langs het pad,
weet wat het betekent
reizen
in het bedrijf
van een vriend.

Dus wanneer
deze zegen komt,
zijn hand nemen.
Sta op.
Op pad gaan
je kunt niet zien.

Dit is de nacht
als je kunt vertrouwen
dat elke richting
jij gaat,
je gaat lopen
richting de dageraad.

—Jan Richardson
uit De genezing voor verdriet: een boek met zegeningen voor tijden van verdriet