Back to Stories

Levenscyclus Van opkomst: Opkomst Gebruiken Om Sociale Innovatie Op Te Schalen

Ondanks de huidige advertenties en slogans verandert de wereld niet één persoon tegelijk. Ze verandert doordat er netwerken van relaties ontstaan ​​tussen mensen die ontdekken dat ze een gemeenschappelijke zaak en visie delen op wat mogelijk is. Dit is goed nieuws voor diegenen onder ons die de wereld willen veranderen en een positieve toekomst willen creëren. In plaats van ons zorgen te maken over een kritische massa, is ons werk erop gericht om cruciale verbindingen te creëren. We hoeven geen grote aantallen mensen te overtuigen om te veranderen; in plaats daarvan moeten we contact leggen met gelijkgestemden. Door deze relaties zullen we de nieuwe kennis, praktijken, moed en toewijding ontwikkelen die leiden tot brede verandering.

Maar netwerken zijn niet het hele verhaal. Naarmate netwerken groeien en transformeren tot actieve, werkende communities of practice, ontdekken we hoe het Leven werkelijk verandert, namelijk door emergentie. Wanneer afzonderlijke, lokale inspanningen met elkaar in verbinding staan ​​als netwerken , en vervolgens versterken als communities of practice , ontstaat er plotseling en verrassend genoeg een nieuw systeem op een groter schaalniveau. Dit systeem van invloed bezit kwaliteiten en capaciteiten die onbekend waren bij de individuen. Het is niet dat ze verborgen waren; ze bestaan ​​simpelweg niet totdat het systeem ontstaat. Het zijn eigenschappen van het systeem, niet van het individu, maar zodra ze er zijn, bezitten individuen ze. En het systeem dat ontstaat, bezit altijd meer kracht en invloed dan mogelijk is door geplande, incrementele verandering. Emergentie is hoe het Leven radicale verandering creëert en dingen op schaal brengt.

Sinds de oprichting in 1992 experimenteert het Berkana Institute met de levenscyclus van emergentie: hoe levende systemen beginnen als netwerken, zich ontwikkelen tot doelbewuste communities of practice en zich ontwikkelen tot krachtige systemen die wereldwijde invloed kunnen uitoefenen. Door ons werk met gemeenschappen in vele verschillende landen leren we wat er mogelijk is wanneer we mensen verbinden over verschillen en afstanden heen. Door de lessen van levende systemen toe te passen en doelbewust te werken met emergentie en de levenscyclus ervan, laten we zien hoe lokale sociale innovatie op schaal kan worden gebracht en oplossingen kan bieden voor veel van 's werelds meest hardnekkige problemen – zoals de gezondheid van de gemeenschap, ecologische duurzaamheid en economische zelfredzaamheid.

Waarom we netwerken moeten begrijpen

Onderzoekers en sociale activisten beginnen de kracht van netwerken te ontdekken. En er is een groeiende erkenning dat netwerken de nieuwe vorm van organiseren zijn. Bewijs voor zelfgeorganiseerde netwerken is overal: sociale activisten, terroristische groeperingen, drugskartels, straatbendes, online belangengroepen. Hoewel we deze nu overal zien, is dat niet omdat ze een nieuwe vorm van organiseren zijn. Het komt doordat we onze oude paradigma-oogkleppen hebben afgezet, die op zoek zijn naar hiërarchie en controlemechanismen, in de overtuiging dat organisatie alleen tot stand komt door menselijke wil en interventie.

Netwerken zijn de enige organisatievorm die levende systemen op deze planeet gebruiken. Deze netwerken zijn het resultaat van zelforganisatie, waarbij individuen of soorten hun onderlinge afhankelijkheid erkennen en zich organiseren op manieren die de diversiteit en levensvatbaarheid van iedereen ondersteunen. Netwerken creëren de voorwaarden voor ontstaan, en dat is hoe het leven verandert. Omdat netwerken de eerste fase in ontstaan ​​vormen, is het essentieel dat we hun dynamiek begrijpen en hoe ze zich ontwikkelen tot gemeenschappen en vervolgens tot systemen.

Toch vertoont veel van het huidige werk over netwerken een vertekening van het oude paradigma. In sociale netwerkanalyse worden fysieke representaties van het netwerk gecreëerd door relaties in kaart te brengen. Dit is nuttig om mensen ervan te overtuigen dat netwerken bestaan, en mensen zijn vaak gefascineerd door de zichtbare weergave van het netwerk. Andere netwerkanalisten benoemen de rollen die leden van het netwerk spelen of maken onderscheid tussen verschillende onderdelen van het netwerk, zoals de kern en de periferie. Het is misschien niet de bedoeling van deze onderzoekers, maar hun werk wordt vaak door leiders gebruikt om manieren te vinden om het netwerk te manipuleren, om het op een traditionele en controlerende manier te gebruiken.

* Wat in deze analyses ontbreekt, is een verkenning van de dynamiek van netwerken:

* Waarom ontstaan ​​netwerken? Wat zijn de voorwaarden voor hun ontstaan?

* Wat houdt een netwerk levend en groeiend? Wat houdt leden verbonden?

* Welk type leiderschap is nodig? Waarom worden mensen leiders?

* Welk type leiderschap verstoort of vernietigt het netwerk?

* Wat gebeurt er nadat een gezond netwerk is gevormd? Wat is de volgende stap?

Als we deze dynamiek en de levenscyclus van opkomst begrijpen, wat kunnen we dan als leiders, activisten en sociale ondernemers doen om opkomst doelbewust te bevorderen?

Wat is emergentie?

Opkomst schendt zoveel van onze westerse aannames over hoe verandering plaatsvindt, dat het vaak lang duurt om het te begrijpen. In de natuur vindt verandering nooit plaats als gevolg van top-down, vooropgestelde strategische plannen, of door het mandaat van één individu of leidinggevende. Verandering begint wanneer lokale acties tegelijkertijd op veel verschillende gebieden ontstaan. Als deze veranderingen los van elkaar blijven, gebeurt er niets buiten de lokale context. Wanneer ze echter met elkaar verbonden raken, kunnen lokale acties zich ontwikkelen tot een krachtig systeem met invloed op een meer mondiaal of alomvattend niveau. (Met mondiaal wordt hier een grotere schaal bedoeld, niet noodzakelijkerwijs de hele planeet.)

Share this story:

COMMUNITY REFLECTIONS

1 PAST RESPONSES

User avatar
Theodora Apr 22, 2015
Intrinsically connected to any concept that is emerging is looking to what stands in the way and blocks the new from arising. This is why ignorance and arrogance are both self and collectively-defeating; they prevent the respect and freedom that is necessary for true innovation and evolutionary knowledge to emerge. Attempting to control, intending results, and consciously or unconsciously forcing inherently blocks the movement of the larger "spirit", which is bringing healing, and new growth. Clinging and insisting upon former paradigms that are no longer working, meaningful, appropriate, and are even dangerous to persist in doing is counter-productive to advancement. It requires courage to turn and face what was good in the past, but is now detrimental in the present and for the future, and remain open and generous to the newly emerging. Fear of the unknown and close-mindedness keep ignorance and arrogance brokering for leverage to sway all things to the former, to the known, to ... [View Full Comment]