ሁላችንም ትምህርትን የሚቀይረው ሌላ ቲዎሪ ወይም ሌላ መጽሐፍ ወይም ሌላ ቀመር ሳይሆን የተለወጠ የአለም የመኖር መንገድ መሆኑን ሁላችንም እናውቃለን። በትምህርት ወጥመዶች መሀል - ውድድር፣ የእውቀት ፍልሚያ፣ በጠባብ እውነታዎች መመካት፣ ምስክርነቶች - በመንፈስ የበራ እና በነፍስ የተሞላ ህይወት እንፈልጋለን። ጆን ኮብ (የናሮፓ ኢንስቲትዩት ፕሬዝዳንት እና የመንፈሳዊነት ትምህርት ኮንፈረንስ አዘጋ

ህይወቴን የለወጠ በካርልተን ኮሌጅ አስተማሪ ነበረኝ፣ እሱ ግን ያለማቋረጥ አስተማረ። እጆቻችንን አንስተን በጠርዝ አቅጣጫ አንድ ቃል ለማግኘት እንሞክራለን፣ እና “አንድ ደቂቃ ቆይ፣ በሰዓቱ መጨረሻ ላይ እደርሳለሁ” ይለዋል። በሳምንቱ፣ በወር፣ በዓመቱ መጨረሻ ላይ አይደርስበትም ነበር። ከሠላሳ ዓመት በኋላ እጄ ገና ተነስቷል! እሱ ሞቷል፣ በሚያሳዝን ሁኔታ፣ ግን አሁንም በተናገረው ነገር ተጠምጃለሁ።

እሱ ከሚያስተምረው የማህበራዊ አስተሳሰብ አለም ጋር ጥልቅ ዝምድና እንዲሰማኝ ያደረገኝ ይህ አስማት ምንድን ነው ብዬ አሰብኩ፣ ምንም እንኳን እሱ ራሱ፣ በመሠረቱ በማህበራዊ ደረጃ ከእኔ ጋር እንዴት እንደሚገናኝ የማያውቅ ዓይናፋር እና ግራ የሚያጋባ ሰው ነበር።

ኃይለኛ የማርክሲስት አባባል ተናገረ፣ ግራ የሚያጋባ መልክ ፊቱ ላይ ይወጣ ነበር፣ እናም እዚህ ሄዶ ከሄግሊያን እይታ ከራሱ ጋር ይከራከር ነበር። ድርጊት አልነበረም። የምር ግራ ተጋብቶ ነበር።

እና ከዓመታት በኋላ ስምምነቱ ምን እንደሆነ ተገነዘብኩ. በማህበረሰብ ውስጥ እንድንሆን አልፈለገም! ከማርክስ እና ሄግል እና ትሮልትሽ እና ከሌሎች በጣም አስደሳች ሰዎች ጋር ስትዝናና ከቺካጎ ሰሜን የባህር ዳርቻ የ18 አመት ታዳጊዎችን ማን ይፈልጋል? ነገር ግን ከዚህ በፊት ያልተከፈተ በር ከፈተልኝ ፣የምናብ አለም እና እኔ እንደሆንኩ የማስበው ፣እናም እጅግ በጣም ጥሩ ተግባር ነበር። እሱ በራሱ ውስጥ ማህበረሰብን የተሸከመ ፣ የሰዎች ማህበረሰብ ከረጅም ጊዜ በፊት የሄደ አስገራሚ ሰው ነበር።

(ይህ የዋህ የፖለቲካ አስተያየት ነው፣ነገር ግን በሂላሪ ክሊንተን እና ከኤሌኖር ሩዝቬልት ጋር ባደረገችው ውዝግብ በጣም አስገርሞኛል።ለነገሩ የሊበራል አርት ልብ ከሞቱ ሰዎች ጋር መነጋገር መቻል ነው።ሰዎች ከሙታን ጋር ለመነጋገር በዓመት 25,000 ዶላር ይከፍላሉ።በነጻነት የተማረ ይባላል!)

አራተኛ፣ የቅዱሱን ስሜት ካገገምን፣ መማርና መማር እንዲቻል የሚያደርገውን ትሕትና እናስመልሳለን።

ፍሪማን ዳይሰን ምድርን ለማጥፋት ስላስፈራረው የኒውክሌር ጦር መሳሪያ ልማት ሲናገር “በአእምሯችን ምን ማድረግ እንደምንችል ስናይ በእኛ ላይ የሚደርሰውን እብሪተኝነት ሊቋቋመው የማይችል ነው” ሲል ፍሪማን ዳይሰን ምን ለማለት እንደፈለገ ሁሉም ሰው ያውቃል። እራሷን ምድር እስክናጠፋ ድረስ እብሪተኝነትን እንቀጥላለን. በትህትና ብቻ ነው፣ በቅዱሳን ነገሮች ፊት መሆን እና መከባበር የሚባለውን ቀላል ባህሪ በማወቅ የሚገኘው ትህትና፣ እውነተኛ እውቀት፣ ማስተማር እና መማር የሚቻለው።

ከጥቂት አመታት በፊት፣ የዲኤንኤ ሞለኪውል ፈላጊዎች ዋትሰን እና ክሪክ የዚያን ግኝት 40ኛ አመት አክብረዋል። ድርብ ሄሊክስ የተባለውን መጽሐፍ ያነበባችሁ ሰዎች ስለ ሁሉም የአካዳሚክ ሕይወት ፀረ-በጎነት-ተፎካካሪነት፣ ኢጎ፣ ስግብግብነት፣ ኃይል እና ገንዘብ እንደሆነ ያውቃሉ።

ነገር ግን ዲ ኤን ኤ በተገኘበት 40ኛ አመት የምስረታ በዓል ላይ ቃለ መጠይቅ ሲደረግላቸው ጄምስ ዋትሰን “ሞለኪዩሉ በጣም ቆንጆ ነው፣ ክብሩም በእኔ እና በፍራንሲስ ላይ ተንጸባርቋል። ቀሪ ህይወቴ ከዲኤንኤ ጋር ከመገናኘቴ ጋር እኩል መሆኔን ለማሳየት ሞክሯል ብዬ እገምታለሁ፤ ይህ ደግሞ ከባድ ስራ ነበር።

ከዚያም ዋትሰን በአንድ ወቅት “ትሑት ሆኖ አይቼው አላውቅም” ያለው ፍራንሲስ ክሪክ “በሞለኪውል ተበሳጨን” ሲል መለሰ።

በመጨረሻም፣ የቅዱስ ስሜትን ካገኘን፣ የመደነቅ እና የመገረም አቅማችንን እናስመልሳለን፣ ይህም በትምህርት ውስጥ ፍፁም አስፈላጊ ጥራት። በአካዳሚክ አውድ ውስጥ ስንደነቅ ምን እንደሚሆን አውቃለሁ። በአቅራቢያችን ወዳለው መሳሪያ ደርሰናል እና ድንቁን በተቻለ ፍጥነት ለመግደል እንሞክራለን ምክንያቱም ሞትን ስለምንፈራ ነው።

በፉክክር ውስጥ ምን እንደሚፈጠር ከልምድ ስለማውቅ ፉክክር አዳዲስ ሀሳቦችን ለማፍለቅ ምርጡ መንገድ ነው ብለው ለምን በታማኝነት እንደሚያምኑ ሊገባኝ አልቻለም። በፉክክር ውስጥ ለአዲስ ሀሳብ አይደርሱም, ምክንያቱም አዲስ ሀሳብ አደገኛ ነው. እንዴት እንደሚጠቀሙበት አታውቁትም። ወዴት እንደሚወስድህ አታውቅም። ምን ጎን ክፍት እንደሚተው አታውቅም። በፉክክር ውስጥ፣ እንደ መሳሪያ እንዴት መያዝ እንዳለቦት የሚያውቁትን ያረጀ ሃሳብ ላይ ደርሰዋል፣ እና በተቻለ ፍጥነት ውሸትን ይመታሉ።

መልክዓ ምድራችንን አደላድለናል። በከፍተኛ ትምህርት ክፍል ውስጥ የዚህ ተጨባጭ ሁኔታ መልከዓ ምድር ምስሌ በጣም ጠፍጣፋ፣የልዩነቱ የጎደለው፣ፍፁም ክልክል በመሆኑ ብቅ ያለ እና የሚያስደንቀን ማንኛውም ነገር ወዲያውኑ እንደ ስጋት ይገለጻል። ከየት ነው የመጣው? ከየት ነው የመጣው? ከመሬት በታች መሆን አለበት. የዲያብሎስ ሥራ መሆን አለበት።

የተቀደሰው መልክዓ ምድር ኮረብታ እና ሸለቆዎች፣ ተራራዎችና ጅረቶች፣ ደን እና በረሃዎች ያሉት ሲሆን መደነቅ የቋሚ አጋራችን የሆነበት ቦታ ነው - እና መደነቅ ከሁሉም ነገር በላይ የሆነ ምሁራዊ በጎነት ነው። የዚህን ጉባኤ መሪ ሃሳቦች በህይወታችን እና በትምህርታችን ከተከተልን መልሰን ልንመልሳቸው የምንችላቸው ነገሮች ናቸው ብዬ አስባለሁ።

ቅዱሱን ወደ ማገገም፣ ከዚህ ወደዚያ ስለመግባት አንድ የመጨረሻ ቃል መናገር እፈልጋለሁ። ተቋሞቻችን የተናገርኩትን የቅዱሳትን ባህሪያት እንዲያሳዩ በትክክል መጠየቅ ወይም በተስፋ እንጠይቃለን ብዬ አላምንም። ተቋማት ቅዱሱን ለመሸከም የተመቻቹ አይመስለኝም። ቅድስተ ቅዱሳን ተቋማዊ አውድ ወይም ማዕቀፍ ውስጥ ሲገቡ መዛባት የሚፈጠር ይመስለኛል።

እኔ እንደማስበው ተቋማት የእነርሱ ጥቅም አላቸው. የሚሠሩት ሥራ አላቸው። ሁላችንም በተቋማት ውስጥም ሆነ ከውጪ ስለመሆን እና ዳንሱን እንዴት ማድረግ እንዳለብን አስፈላጊ የሆኑ የሙያ ውሳኔዎች አሉን ምክንያቱም ሁላችንም የትብብር ኃይላቸውን እናውቃለን። ግን እዚህ የምንናገረው በሮማ ካቶሊክ ቤተክርስቲያን ወይም በፊላደልፊያ የሃይማኖታዊ ማኅበር የጓደኞች ስብሰባ ወይም የኮሎራዶ ዩኒቨርሲቲ በቡልደር አልፎ ተርፎም በናሮፓ ኢንስቲትዩት ይሸከማል ብዬ አላምንም። በብቸኝነት እና በማህበረሰቡ ውስጥ በልባችን ወደ አለም የምንሸከማቸው እነዚህ ነገሮች ናቸው ብዬ አምናለሁ።

በምስራቅ አውሮፓ እና በደቡብ አፍሪካ ያለውን የነጻነት ንቅናቄ የሴቶች ንቅናቄ፣ የጥቁሮች የነጻነት ንቅናቄ፣ የግብረ ሰዶማውያን እና ሌዝቢያን የማንነት እንቅስቃሴ፣ የነጻነት ንቅናቄን መልክዓ ምድሩን የለወጡት የህብረተሰብ እንቅስቃሴዎች ላይ ትንሽ ጥናት አድርጌያለሁ። እንቅስቃሴዎች እንዴት እንደሚሻሻሉ ሁሉንም ዝርዝሮች አላስቸግርዎትም። እኔ እንደገባኝ ስለ ማህበራዊ እንቅስቃሴ መነሻ ነጥብ አንድ ቃል ብቻ ማለት እፈልጋለሁ።

እንቅስቃሴዎች የሚጀምሩት በባዕድ ባህል መካከል በጣም የተገለሉ እና በጣም ብቸኝነት የሚሰማቸው ግለሰቦች ሞት በሚያስከትል ሁኔታ ውስጥ ህይወት ሰጪ ከሆነ ነገር ጋር ሲገናኙ ነው ብዬ አምናለሁ። የሰው ልጅ ሊያደርጋቸው ከሚችላቸው መሠረታዊ ውሳኔዎች ውስጥ አንዱ ነው፣ እኔ የመጣሁትም የመኖር ውሳኔን “ከእንግዲህ ወዲያ ተከፋፍሎ መኖር” በማለት፣ አንድ ሰው እውነትን ከውስጥ እንደሚያውቅ ከሚያውቀው ውጭ ሌላ እርምጃ እንዳይወስድ መወሰን ነው።

የሮዛ ፓርኮች ውሳኔ እላታለሁ፣ ምክንያቱም እሷ ለእኔ ተምሳሌት ነች እና ለብዙ ሰዎች በጣም ብቸኝነት እና በጣም ብቸኝነት ሊሰማኝ የሚችለውን ውሳኔ ታሪካዊ እምቅ ችሎታዎችን አውቃለሁ። ሮዛ ፓርክስ ለዚያ ቀን በሞንትጎመሪ፣ አላባማ፣ ታኅሣሥ 1, 1955 አውቶቡስ ተዘጋጅታ ነበር። እሷ በብዙ መንገዶች ተዘጋጅታ ነበር። ማርቲን ሉተር ኪንግ ብጥብጥን የተማረበት ሃይላንድ ፎልክ ትምህርት ቤት ሄዳለች። በአካባቢዋ የ NAACP ፀሐፊ ነበረች።

ግን ሁላችንም የምናውቀው ቀን-በተቀመጠችበት ሰአት፣ ንድፈ ሀሳቡ እንደሚሰራ፣ ስልቱ እንደሚሳካ ምንም አይነት ማረጋገጫ አልነበራትም፣ ከድርጊቱ በኋላ ጓደኞቿ ነን የሚሉ ሰዎች ለእሷ እንደሚሆኑ ማረጋገጫ እንኳን አልነበራትም። በብቸኝነት የተደረገ ውሳኔ፣ ነገር ግን በዚያ ቦታ እና ጊዜ በሌሎች በርካታ ግለሰቦች የተወሰደው የውሳኔ አርማ ነው፣ ለዚህም እሷ አርአያ ለመሆን ተነስታለች። ምእመናንን እና የአገሪቱን ህግ የለወጠ ውሳኔ ነበር።

ብዙ ጊዜ ሰዎች የተቋሙ ስልጣን በጭንቅላታቸው ላይ እንደሚወርድ ሲያውቁ እንዲህ ዓይነት ውሳኔ ለማድረግ የሚደፈሩበት የት ነው? በቀላሉ ደረጃ ወደ ማጣት፣ መልካም ስም ማጣት፣ ገቢ ማጣት፣ ሥራ ማጣት፣ ጓደኞች ማጣት እና ምናልባትም ትርጉም ማጣት እንደሚያስከትል ሲያውቁ እንዲህ ዓይነት ውሳኔ ለማድረግ እንዴት ድፍረት ያገኛሉ?

መልሱ ወደ እኔ የሚመጣው የሮዛ ፓርኮች እና የቫክላቭ ሃቬልስ እና የኔልሰን ማንዴላ እና የዶርቲ ቀናትን ህይወት በማጥናት ነው። እነዚህ ሰዎች በራሳችን ላይ በማሴር በራሳችን ላይ ከምንቀጣው ቅጣት የከፋ ሊሆን እንደማይችል የተረዱ ሰዎች፣ የተከፋፈለ ሕይወት በመምራት፣ በውስጥ በኩል እውነት እንደሆነ ከምናውቀው ነገር ጋር በሚስማማ መልኩ በውጪ ለመንቀሳቀስና ለመናገር ያንን መሠረታዊ ውሳኔ ባለማድረግ።

እና ያንን ውሳኔ እንዳደረግን, አስደናቂ ነገሮች ተከሰቱ. አንደኛ ነገር ጠላት ጠላት መሆኑ ያቆማል። ሮዛ ፓርክ በዚያች ቀን ስትቀመጥ፣ ከዘረኝነት ጋር በማሴር፣ ዘረኝነትን ለመፍጠር እንደረዳች በከፊል እውቅና ነበር። ከሞት አድራጊ ትምህርት ጋር በማሴር፣ ሞትን የሚጎዳ ትምህርት ለመፍጠር እንረዳለን። ነገር ግን ከአሁን በኋላ ተከፋፍለን ለመኖር በመወሰን፣ እነዚህን ሁሉ ለመለወጥ እንረዳለን።

በእለቱ ፖሊሶች ወደ አውቶቡስ ሲመጡ ሮዛ ፓርክስን “በዚያ መቀመጡን ከቀጠሉ ወደ እስር ቤት ልንጥልሽ እንደሆነ ታውቃላችሁ” አሏት። መልሷም ታሪካዊ ነው። እሷም “እንደዚያ ማድረግ ትችላለህ” አለችው። እጅግ በጣም ጨዋነት የተሞላበት አነጋገር፣ “እስርህ ላለፉት 43 ዓመታት ራሴ ከታሰርኩበት፣ ከዛሬ ወጣሁበት ካለው እስራት ጋር ሲነጻጸር ምን ማለት ሊሆን ይችላል?”

በጉዞህ ላይ የት እንዳለህ አላውቅም። የእኔ ጉዞ ያለማቋረጥ ወደ ኋላ ተከፋፍሎ መኖር ምን ማለት እንደሆነ ለመረዳት ወደ ሙከራ ነው። እናም ውሳኔውን ከትምህርት አውድ ጋር በተሻለ ሁኔታ ከተረዳን ከዚህ ኮንፈረንስ ከወጣን ጥሩ ስራ ሰርተናል።