የሆነውን መቀበል

"መቀበል" የሚለው ቃል ወደ ክፍል ውስጥ ሲገባ "ግን" በጭራሽ ወደ ኋላ አይልም. ግን ስለ መከራና ግፍስ? የግል ግቦቻችንን ስለማሳደድስ? የግል እና የጋራ አቅማችንስ? የመቀበል ሀሳቡ ልክ እንደወጣ፣ በሚያስደንቅ ሁኔታ፣ ከግዴለሽነት እና ከግዴለሽነት ሌላ ምንም ነገር እንዳንችል የሚያደርግ መስሎ ራሳችንን የምንደግፍ ይመስለናል። በግብ ላይ ያተኮረ፣ ነጻ ፈቃድ ላይ ባደረገ እና በመሠረተ-ባህልዎ ውስጥ፣ ተቀባይነት እንደ ክህደት ሊሰማው ይችላል። እራሳችንን፣ ሌሎችን፣ እና አለምን መውደቅ እንደምንችል እንፈራለን። የአዕምሮ, የአካል እና የመንፈስ እጥረት; ጥቅም ላይ የሚውል እና የሚጎዳ; እና ቁጥጥር ካጣን፣ ደካማ መሆናችንን እና ለመሸነፍ ወይም ለመተው ተጠያቂ መሆናችንን የሚጠቁም ማንኛውንም ነገር እናቃወማለን።

ነገር ግን መቀበል በባህሪው አለማድረግን፣ መቀዛቀዝን፣ መቻልን ወይም ፈሪነትን አያመለክትም። መቀበል ወዲያውኑ ከሚታየው ነገር ውጭ ሌላ ነገር እንዳንገነዘብ አያግደንም። ሁሉም ነገር እንዳለ ነው ፣ እና የምንኖረው በየወቅቱ በሚለዋወጥ፣ በየጊዜው በሚሻሻል ዓለም ውስጥ በንቃት እውቅና እንድንሰጥ እና በእያንዳንዱ ጊዜ ምላሽ እንድንሰጥ በተጋበዝንበት ነው። ያለማቋረጥ በምኞት ፣ በህልም እና ካለዉ ነገር ሌላ ነገር ላይ ከመሳፈር ይልቅ አሁን ላይ እንድናተኩር መቀበል ያስችለናል። በቂነት የተትረፈረፈ ስሜትን እንደሚያመጣ ሁሉ፣ ተቀባይነትም በትውልድ ጥያቄዎች እና ምናልባትም መልሶች ላይ የይቻላል ስሜትን ከፍቶልናል።

መገኘት እና የማወቅ ጉጉት እንድናስብ ይጋብዘናል፣ አሁን እዚህ ምን አለ–በህይወቴ እና በአለም ውስጥ? በዚህ ጠፈር ውስጥ፣ የመከራን አሳማሚ እውነታ እናገኝ ይሆናል፡ መከራዎችን እና ኢፍትሃዊነትን እንደ ተጨባጭ እውነታ መቀበል። ነገር ግን ከአስቸጋሪው ነገር ሁሉ ለመራቅ የምንፈልገውን ያህል፣ የቆምንበትን መሬት መጀመሪያ ሳንረዳ ያለንን አቅም በሚያሟሉ መንገዶች እንሰራለን ብሎ ማሰብ ከባድ ነው። እንዴት ምላሽ እንደምንሰጥ እንመርጣለን–ነገር ግን ይህን በጥንቃቄ ለማድረግ በመጀመሪያ የምንሰጠውን ምላሽ በትክክል መጋፈጥ አለብን። ወደ አስቸጋሪው ነገር ስንዞር በተቻለ መጠን በየዋህነት እና በትህትና በመመልከታችን እንጠቀማለን። ይህ ማለት በህይወት ውስጥ የሚያጋጥሙንን ችግሮች እውነተኛውን ተፅእኖ እናስወግዳለን ማለት አይደለም፣ ነገር ግን ጊዜ ወስደን ከእነሱ ጋር ለመሆን እና በእውነተኛ ጉጉት ግምት ውስጥ በማስገባት ምላሽ የምንሰጥበትን መንገድ ሊለውጥ ይችላል። ደስ የሚለው ነገር፣ ተቀባይነትን የሚያሳዩ እውነታዎች ሁሉም ፈታኝ አይደሉም፡ ሁሉም ነገር የተሳሰሩ መሆናቸውን፣ ፍቅር እና ብርሃን በጨለማ ውስጥ እንዳሉ እና ሁሉም የጠፉ አለመሆኑ በመንገዶቻችን ላይ ሊመግበን ይችላል።

እናም እኛ እራሳችንን ወደ ተንኮል፣ ወደ ፓራዶክስ፣ ግጭት፣ ጨለማ እና ሞት አብረው የሚኖሩትን በስምምነት፣ በብርሃን እና በህይወት ስንጓዝ ነው። ለመያዝ ቢከብድም፣እንዲህ ዓይነቱ አያዎ (ፓራዶክስ) በሕይወት የመኖርን አቅማችንን አሽቀንጥረውታል፣ አዲስ ጥያቄ ያስገባናል፣ ይህም ተቀባይነት እኛን የሚያነቃንበትን መንገድ የሚያመለክት ነው ፡ በዚህ ጊዜ ውስጥ ካሉት እውነታዎች አንጻር፣ እንዴት ማድረግ እችላለሁ? እኛ የምንሰጠው ምላሽ ትክክለኛ መሆኑን በመገንዘብ እና ይህን ለማድረግ ለእኛ ያለውን ነገር በመገምገም ወደ እድል እንገባለን። በእጦት ስሜት ምክንያት በሚፈጠረው ቸልተኝነት ወይም ተስፋ ቢስነት ከመደናቀፍ ይልቅ፣ በእያንዳንዱ ጊዜ ውስጥ ለመኖር እራሳችንን እናበረታታለን።

አሁን ያለውን እና እንዴት እርምጃ እንድንወስድ እንደተጠራን ማስተዋል ውስንነቶችን ሊያጋጥመን ይችላል። ግን መቀበል እኛን ማገልገሉን ቀጥሏል። እንደ ማደናቀፊያዎች ከመካድ ወይም ችላ ከማለት ይልቅ ውስንነቶች የድልድይ ሳንቃዎች ክፍተትን የመዘርጋት ችሎታችንን እንደሚደግፉ ሁሉ ወደ ዕድልም ይመራናል። ስለ ምን እና እንዴት መሆን እንዳለበት ወይም ምን መሆን እንዳለብን ወይም ስለምንፈልገው ነገር ያለንን ምናልባትም ያልተፈተሹ ፍላጎቶችን፣ ፍላጎቶችን እና ታሪኮችን እንድንቃወም የተጋበዝንበት ለጋስ የሆነ የጥያቄ ቦታ ሊከፍቱልን ይችላሉ። ያለብን የአቅም ገደብ እንዴት ሊጠቅመን ይችላል? ምን እንደሆነ ለማወቅ ለተለያዩ መንገዶች እንዴት ሊከፍቱልን ይችላሉ? ምናልባት በፊታችን ያሉትን ውስንነቶች በመቀበል፣ የሚያስፈልገንን ሁሉ በእነርሱ ወሰን ውስጥ እንዳለን እንገነዘባለን። በሙሉ ልባችን መገኘታችን እና ምልከታ አማካኝነት የህይወት ራእዮቻችንን - እና እንደዚህ ያሉትን ራእዮች የሚደግፈውን ተግባር - በተመሰረተ ጥበብ ለመቅረጽ ጥረት ማድረግ እንችላለን።

እርግጥ ነው፣ ጥበባችን እንደ ሌላ ገደብ አለ። የሆነውን ለመቀበል የምናደርገው ጥረት ፍጽምና የጎደለው ሰውነታችን ምንጊዜም ቢሆን ቀለም ይኖረዋል። ነገር ግን ትህትናን እንደ ተንሳፋፊ ልንመለከት እንችላለን፣ ጨካኝ፣ ግራጫ የጎደላቸው ውሃዎችን ስንረግጥ፣ ውስንነት እና አያዎ (ፓራዶክስ)። እስካሁን ድረስ ብቻ ነው የምናየው፣ እና ሁሉም ምልከታዎቻችን እና ጥያቄዎቻችን በመጨረሻ ወደ አለማወቃችን ጎራ ያስገባናል። ተቀባይነታችንን የሚያመለክት ትልቁ ገደብ የሕይወታችንን አጠቃላይ ሁኔታ መረዳት ወይም ማስተዋል አለመቻላችን ነው። ብር ዴቪድ ስቴንድል-ራስት ይህንን ጠርዝ ውድቅ ማድረግ እንደሌለብን በማጠናከር በምትኩ በሙሉ አቅማችን ለመኖር አስፈላጊ መሆኑን ይጠቁማሉ፡- “ምስጢርን ካልተቀበልን ምንም ዓይነት ራዕይ ሊኖር አይችልም።

ወደ ሚስጥራዊው ነገር በመደገፍ፣ እራሳችንን፣ ሌሎችን እና የአለምን ሁኔታ የመቀበል ከባድ አልፎ ተርፎም የማይታለፍ ስራ መስሎ የሚሰማን ወደሚያበረታታ ግዛት እንለቃለን። ውሃው ይረጋጋል እና ይጸዳል. ጫፎቹ ጫፋቸውን ማጣት ይጀምራሉ, በታላቅ የህይወት ሙላት ይበቅላሉ. ሰፊ ተቀባይነት ያለውን ቦታ ማሰስ ስንቀጥል፣ ምናልባትም በጊዜ ሂደት እራሳችንን በቤታችን ውስጥ በማሳደግ፣ አንድ ቀን ከዚህ በፊት በጣም ትልቅ ሆኖ የሚሰማንን ዝላይ ልንወስድ እንችላለን። ምናልባት በምስጢር መታመን ልንጀምር እንችላለን፣ እና ለደፋር እና ብሩህ የህይወት ምናብ የምንፈልገው ነገር ሁሉ በፊታችን ነው። ምናልባትም “አመሰግናለሁ” ለማለት ድፍረት እናገኛለን።