
காலத்தின் வரைபடங்கள்: பகுதி II
இடங்கள் மனிதர்களைப் போலவே இருக்கின்றன என்றும், ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான ஆளுமை கொண்டவை என்றும் நாங்கள் நம்புகிறோம். ஒவ்வொரு இடத்தின் ஆளுமையின் வரையறுக்கும் மற்றும் பெரும்பாலும் மகிழ்ச்சிகரமான அம்சம் என்னவென்றால், அங்கு வாழும் மக்களால் நேரம் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது, அளவிடப்படுகிறது மற்றும் உணரப்படுகிறது. உலகைக் கடந்து செல்லும்போது, வாழ்க்கையின் பல்வேறு தாளங்களை நீங்கள் சந்திப்பீர்கள் - சில மெதுவானவை, சில வெறித்தனமானவை, சில குழப்பமானவை மற்றும் மாறக்கூடியவை, சில மெல்லிசை மற்றும் செழுமையானவை, மற்றும் சில நேரம் முற்றிலும் தடங்கலில்லாமல் செல்லும் இடங்கள்.
பல விவசாயிகள் பருவகால வானிலை முறைகளில் உள்ள நுட்பமான மாறுபாடுகளை நேரத்தின் போக்கை அளவிட பயன்படுத்துகின்றனர், மற்றவர்களின் மத நம்பிக்கைகள் சந்திரனின் வளர்பிறை மற்றும் மறைவின் படி தங்கள் வாழ்க்கையை வாழ வழிவகுக்கும், மேலும் சில கடற்படையினர் இன்னும் சூரியன், நட்சத்திரங்கள் மற்றும் சந்திரனின் கணிக்கக்கூடிய வளைவைப் பயன்படுத்தி நேரத்தைக் கண்காணிக்கின்றனர். ஒவ்வொரு வெவ்வேறு கலாச்சாரம் மற்றும் இடம் அதன் சொந்த நுட்பமான மெல்லிசை மற்றும் வாழ்க்கையின் வேகத்தைக் கொண்டுள்ளது - உலகம் முழுவதும் நேரம் வித்தியாசமாக அனுபவிக்கப்படுகிறது.
நீங்கள் இசையைக் கேட்கும்போது, உங்கள் இதயத் துடிப்பு பெரும்பாலும் பாடலின் துடிப்பு மற்றும் வேகத்திற்கு ஏற்ப அறியாமலேயே சரிசெய்யப்படும். அதேபோல், நீங்கள் நிதானமான வாழ்க்கை முறையைக் கொண்ட ஒரு இடத்தில் நீண்ட நேரம் செலவிட்டால், உங்கள் சொந்த உள் மெட்ரோனோம் மிகவும் மெதுவான தாளத்திற்கு சரிசெய்யப்படும். இது பயணத்தின் குறைவான உறுதியான ஆனால் ஆழமான அனுபவங்களில் ஒன்றாகும் - மற்றொரு கலாச்சாரம் நேரத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு பாராட்டுவது. சிலர் நன்றியுள்ளவர்களாகவும் தியான அணுகுமுறையை எடுக்கிறார்கள், மற்றவர்கள் அது அவர்களிடமிருந்து ஓடிவிடுவதாக பயப்படுகிறார்கள்.
"ஒவ்வொரு கலாச்சாரமும் அதன் சொந்த தனித்துவமான கால கைரேகைகளைக் கொண்டுள்ளது. ஒரு மக்களை அறிவது என்பது அவர்கள் வாழும் கால மதிப்புகளை அறிந்து கொள்வதாகும்." -- ஜெர்மி ரிஃப்கின், டைம் வார்ஸ்
உலகம் முழுவதும் காலப் பார்வைகள்
கால வரைபடவியல் பகுதி 1 இல் நாம் எழுதியது போல, தொழில்மயமாக்கலும், இப்போது உலகமயமாக்கலும், கடுமையான கடிகார அடிப்படையிலான நடைமுறைகளின் முக்கியத்துவத்தை தொடர்ந்து ஊக்குவிக்கின்றன. இதைப் பற்றி யோசித்துப் பாருங்கள், நேரத்தை எவ்வாறு அளவிடுகிறோம் என்பது குறித்த பகிரப்பட்ட புரிதல் மற்றும் உடன்பாடு இல்லாமல் சர்வதேச அடிப்படையில் நாம் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்ள முடியும்? இன்னும் உலகம் முழுவதும் பாரம்பரிய வழிகளில் நேரத்தை அளவிடும் கலாச்சாரங்களிலிருந்து கவர்ச்சிகரமான, பெரும்பாலும் மயக்கும் கதைகள் உள்ளன, மேலும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒரு கடிகாரத்தின் இயந்திரத்தனமான டிக் டிக் கையை விட மிகவும் மனித வழியில் வெவ்வேறு அளவுகளைக் குறிக்கும் தனித்துவமான சொற்கள் அல்லது சொற்றொடர்கள் உள்ளன.

இங்கிலாந்தில் , 'ஓ, நான் நாற்பது கண் சிமிட்டினால் போதும்' என்று நாம் கூறலாம். இதன் மூலம் நாம் ஐந்து அல்லது பத்து நிமிடங்கள் தூங்கப் போகிறோம் என்று அர்த்தம். மடகாஸ்கரில் ஒரு விஷயம் எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்று நீங்கள் கேட்டால், 'ஒரு அரிசி சமைக்கும் நேரம்' (சுமார் அரை மணி நேரம்) அல்லது 'ஒரு வெட்டுக்கிளி வறுக்கப்படும் நேரம் (சில நிமிடங்கள்)' போன்ற பதில்களைப் பெறலாம். ' தி ஜியோகிராஃபி ஆஃப் டைம் ' என்ற தனது புத்தகத்தில், ராபர்ட் லெவின் நைஜீரியாவைச் சேர்ந்த ஒருவர், "மக்காச்சோளம் இன்னும் முழுமையாக வறுக்கப்படாத நேரத்திற்குள் அந்த மனிதன் இறந்துவிட்டான்" என்று கூறியதாக மேற்கோள் காட்டுகிறார். இது பதினைந்து நிமிடங்களுக்கும் குறைவானது.
நாம் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகின் அனுபவங்களுடன் தொடர்புடையதாக நாம் ஒவ்வொருவரும் காலத்தின் போக்கை விளக்குகிறோம். இது காலத்தின் மொழியில் பலவிதமான வண்ணங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் கொண்டுவருகிறது. லெவின் புத்தகம் மற்றும் பிற பயணிகளின் அனுபவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, உலகெங்கிலும் மனிதர்கள் நேரத்தைப் புரிந்துகொண்டு அனுபவிக்கும் முற்றிலும் மாறுபட்ட வழிகளில் சிலவற்றை விளக்கும் நிகழ்வுகளையும் கதைகளையும் நாங்கள் சேகரித்துள்ளோம்.
நியூயார்க்கில் தொடங்கி, பெஞ்சமின் பிராங்க்ளினின் பிரபலமான சொற்றொடர், 'நேரம் பணம் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்' என்பது வேறு எங்கும் உண்மையாக இருக்காது - எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அது ஒருபோதும் தூங்காத நகரம். நியூயார்க்கில், எதுவும் செய்யாமல் இருப்பது உற்பத்தி செய்யாததற்கான தெளிவான அறிகுறியாகும், மேலும் நீங்கள் உங்கள் நேரத்தை வீணடிக்கிறீர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. பல நியூயார்க்கர்களுக்கு, கட்டமைப்பு இழப்பு மற்றும் நேரத்தைக் கடைப்பிடிக்காதது வாழ்க்கையில் தங்கள் நோக்கத்தை இழந்துவிட்ட உணர்வுக்கு வழிவகுக்கும்.
இதை மெக்ஸிகோவுடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள், அங்கு அவர்கள் 'டார் டைம்போ அல் டைம்போ' அல்லது 'நேரத்திற்கு நேரம் கொடுங்கள்' என்ற பழமொழியைக் கொண்டுள்ளனர். மெக்சிகன்கள் 'நேரத்தை வீணாக்குதல்' என்ற கருத்தை மிகவும் புரிந்துகொள்ள முடியாததாகக் கருதுகின்றனர், ஏனெனில் நீங்கள் ஒரு காரியத்தைச் செய்யவில்லை என்றால், வரையறையின்படி நீங்கள் வேறு ஏதாவது செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும் - அது ஒரு நண்பருடன் ஓய்வெடுப்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்றாலும் கூட. 'நேரம் எங்கள் மிகவும் மதிப்புமிக்க பண்டம்' என்று நியூயார்க்கர்களும் மெக்சிகர்களும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், ஆனால் மெக்சிகன்கள் இதைத்தான் கனிம நாணய அலகுகளாகப் பிரிக்கக்கூடாது என்பதற்கான காரணம் என்று கூறுகிறார்கள் என்று லெவின் குறிப்பிடுகிறார்.
கிழக்கு நோக்கி பயணிக்கும் பர்மாவில் உள்ள துறவிகளுக்கு அலாரம் கடிகாரங்களோ அல்லது உறக்கநிலை பொத்தான்களோ தேவையில்லை, 'தங்கள் கையில் நரம்புகளைப் பார்க்க போதுமான வெளிச்சம் இருக்கும்போது' எழுந்திருக்க வேண்டிய நேரம் இது என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். இதற்கிடையில், மலாய் தீபகற்பத்தில் வசிக்கும் கிளந்தீஸ் விவசாயிகள் ஒரு தனித்துவமான தேங்காய் கடிகார-டைமரைக் கொண்டுள்ளனர், இது பாரம்பரியமாக விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. லெவின் எழுதுகிறார்,
"இந்தக் கடிகாரம் ஒரு அரை தேங்காய் ஓடு கொண்டது, அதன் மையத்தில் ஒரு சிறிய துளை உள்ளது, அது ஒரு வாளி தண்ணீரில் அமர்ந்திருக்கும். ஓடு தண்ணீரில் நிரப்பப்பட்டு பின்னர் மூழ்க எடுக்கும் நேரத்தால் இடைவெளிகள் அளவிடப்படுகின்றன - பொதுவாக சுமார் மூன்று முதல் ஐந்து நிமிடங்கள் வரை. கடிகாரம் துல்லியமற்றது என்பதை கெலான்டீஸ் மக்கள் அங்கீகரிக்கிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் வைத்திருக்கும் கைக்கடிகாரங்களை விட அதைத் தேர்வு செய்கிறார்கள்.
இந்தியாவின் பருண்டியில் , பெரும்பான்மையான மக்கள் வாழ்வாதார விவசாயிகளாக உள்ளனர், இயற்கை நிகழ்வுகள் வாழ்க்கையின் தற்காலிக அமைப்பை முழுவதுமாக ஆணையிடுகின்றன, மேலும் பருவங்களின் போக்கைப் பொறுத்து நேரம் கண்காணிக்கப்படுகிறது. லெவின் குறிப்பிடுவது போல,
"[பருண்டியில்] அவர்கள் பசுக்கள் ஓடையில் தண்ணீர் குடிக்கப் போகும் நேரத்திற்கு தங்கள் நேரத்தை நிர்ணயித்தனர். துல்லியம் கடினம் மற்றும் பெரும்பாலும் பொருத்தமற்றது, ஏனென்றால் மக்கள் முதலில் எந்த நேரத்தில் பசுக்களை வெளியே கொண்டு செல்வார்கள் என்பதை சரியாக அறிந்து கொள்வது கடினம்.
அந்தமான் தீவுகளில் உள்ள பெனகல் விரிகுடாவின் தென்கிழக்கு மூலையில் வசிக்கும் அந்தமானிய பழங்குடியினரால் காலத்தைப் பற்றிய மிகவும் மகிழ்ச்சிகரமான விளக்கங்கள் நாம் கேள்விப்பட்டவை. லெவின் கூற்றுப்படி, அவர்கள் தங்கள் சூழலில் மரங்கள் மற்றும் பூக்களின் ஆதிக்கம் செலுத்தும் வாசனையின் வரிசையைச் சுற்றி ஒரு சிக்கலான வருடாந்திர நாட்காட்டியை உருவாக்கியுள்ளனர். எனவே ஒரு நாட்காட்டியின்படி வாழ்வதற்குப் பதிலாக அந்தமானிய பழங்குடியினர் 'தங்கள் கதவுக்கு வெளியே உள்ள வாசனைகளை வெறுமனே முகர்ந்து பார்க்கிறார்கள்'.
அமோண்டாவா பழங்குடியினரிடையே, அமேசான் மழைக்காடுகளில் மிகவும் கவர்ச்சியான தற்காலிக கைரேகை காணப்படுகிறது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இந்த பழங்குடி முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 1986 இல் வெளி உலகத்துடனான முதல் தொடர்பை அனுபவித்தது. அமோன்டாவா பழங்குடியினரைக் கவனித்து நேரத்தைச் செலவிட்ட பேராசிரியர் கிறிஸ் சின்ஹா , அவர்களின் மொழியில் 'நேரம்' என்பதற்கு எந்த குறிப்பிட்ட வார்த்தையும் இல்லை அல்லது ஒரு மாதம் அல்லது ஒரு வருடம் போன்ற தனித்துவமான காலங்களை அவர்கள் தீர்மானிக்கவில்லை என்பதைக் கண்டறிந்தார். பழங்குடியினருக்கு பகல் மற்றும் இரவு, மழை மற்றும் வறண்ட காலங்கள் என பிரிவுகள் மட்டுமே உள்ளன. இன்னும் குழப்பமான விஷயம் என்னவென்றால், சமூகத்தில் யாருக்கும் வயது இல்லை. அதற்கு பதிலாக, அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கை நிலை மற்றும் சமூகத்திற்குள் தங்கள் நிலையை பிரதிபலிக்க தங்கள் பெயர்களை மாற்றுகிறார்கள். நம் வாழ்க்கையை இந்த வழியில் வாழ்வதை கற்பனை செய்வது கிட்டத்தட்ட புரிந்துகொள்ள முடியாதது.
பரபரப்பான டோக்கியோ நகரத்திற்கு மீண்டும் ஒருமுறை, கடின உழைப்பின் கடுமையான வலுவான கலாச்சாரம், நேரத்தை ஒருபோதும் வீணாக்கக்கூடாது என்றும், வேகம் ஒரு நல்லொழுக்கம் என்றும், நிகழ்வுகள் அல்லது கூட்டங்களை சரியான நேரத்தில் தொடங்குவது வெறும் விதிமுறை அல்ல என்றும், அது எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்றும் ஆணையிடுகிறது. ஜப்பானிய ஊழியர்கள் தங்கள் விடுமுறை நேரத்தை நிறுவனத்திற்குத் திருப்பி விற்பதும் அசாதாரணமானது அல்ல, இதனால் அவர்களுக்கு ஒரு வருடம் முழுவதும் சில நாட்கள் மட்டுமே விடுமுறை கிடைக்கும். ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில், 37 நாடுகளில் வாழ்க்கை வேகம் குறித்த ஆய்வில் ஜப்பான் முதலிடத்தைப் பிடித்தது. நடை வேகம் ஒரு நாட்டின் உற்பத்தித்திறன் மற்றும் பொருளாதார தரவரிசையுடன் நெருக்கமாக தொடர்புடையது என்பதை இந்த ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. நேரத்தைப் பற்றிய நமது அனுபவம் உணர்ச்சிபூர்வமானது மட்டுமல்ல, உடல் ரீதியானது என்பதும், நாம் வாழும் சமூகத்திற்குள் காலத்தின் முக்கிய விளக்கத்தால் நாம் எவ்வாறு வாழ்கிறோம் என்பதன் பல அம்சங்கள் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன என்பதும் தெளிவாகிறது.
இறுதியாக, ஜப்பானியர்கள் அல்லது சுவிஸ் மக்களின் சரியான நேரக் கடமையையும், சாண்டியாகோவில் வசிக்கும் சிலி மக்களின் நேரத்தையும் வேறுபடுத்திப் பாருங்கள். மாலை 6 மணிக்கு ஒரு விருந்துக்கு நீங்கள் அழைக்கப்பட்டிருக்கலாம், ஆனால் மற்ற விருந்தினர்கள் யாரும் மாலை 7 மணி, இரவு 8 மணி அல்லது இரவு 9 மணி வரை கூட வரவில்லை என்பதைக் காணலாம். கடந்த ஆண்டு அங்கு வசித்தபோது நாங்கள் நேரடியாக அனுபவித்தது போல, சிலி நேரம் பழகுவதற்கு சிறிது நேரம் ஆகலாம்!
மாப்டியாவில் பணிபுரியும் போது, தற்காலிக நிறமாலையின் இரண்டு உச்சங்களையும் நாங்கள் அனுபவித்திருக்கிறோம். கடந்த இலையுதிர்காலத்தில், சியாட்டிலில் நடந்த டெக்ஸ்டார்ஸ் ஆக்சிலரேட்டர் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக நாங்கள் இருந்தபோது, அதிரடி அட்டவணைகளின் தீவிரத்தையும் 'வேகமாகச் செய்யுங்கள்' என்ற மனநிலையையும் உணர்ந்தோம். சில நேரங்களில் அது உற்சாகமாகவும், மற்றவற்றில் சோர்வாகவும் இருந்தது.
ஒப்பிடுகையில், இந்த ஆண்டு மொராக்கோவின் தாகாசவுட் என்ற சிறிய மீன்பிடி கிராமத்தில், எங்கள் ஸ்டார்ட்அப் தற்போது அமைந்துள்ள இடத்தில், வாழ்க்கையின் மிகவும் மெதுவான வேகத்தை அனுபவிப்பது புத்துணர்ச்சியூட்டுவதாகக் கண்டறிந்துள்ளோம். இங்குள்ள உள்ளூர்வாசிகள் ஒரு தற்காலிக லாட்டரியை வென்றதாகத் தெரிகிறது. பல மேற்கத்திய நகரங்களில் காணப்படும் வெறித்தனமான 'நேரம் பணத்திற்குச் சமம்' என்ற கலாச்சாரத்திற்கு முற்றிலும் மாறாக, உலகில் எல்லா நேரமும் தங்களிடம் உள்ளது என்ற தனித்துவமான தோற்றத்தை அவர்கள் தருகிறார்கள். யாரும் பேருந்தை பிடிக்க ஓடுவதையோ அல்லது சரியான நேரத்தில் ஒரு கூட்டத்திற்குச் செல்வதையோ ஒருபோதும் காண முடியாது, மேலும் சில சமயங்களில் நட்பு உள்ளூர் குடும்பத்துடன் தன்னிச்சையான புதினா தேநீரைப் பகிர்ந்து கொள்ள அழைக்கப்படுகிறோம் அல்லது குறிப்பிட்ட முக்கியத்துவம் இல்லாத எதையும் பற்றி தெருவில் நின்று உரையாடுகிறோம். நாங்கள் இன்னும் தீவிரத்துடன் வேலை செய்கிறோம், இரு முனைகளிலும் மெழுகுவர்த்தியை எரிக்கும் போக்கைக் கொண்டிருந்தாலும், நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் தொடர்ந்து காலத்தின் தாக்குதலை எதிர்த்துப் போராடாத இடத்தில் இருப்பது, நமது உள் அளவீட்டு முறைகளை மிகவும் அளவிடப்பட்ட மற்றும் நிலையான வேகத்திற்கு மறுபரிசீலனை செய்வதைத் தவிர்க்க முடியாது.
காலத்தின் உருவகங்கள்
உலகம் முழுவதும், காலத்திற்கு நாம் பயன்படுத்தும் உருவகங்கள் நமது இருப்பின் அமைப்பையும் தரத்தையும் வரையறுக்க வந்துள்ளன. வேகமான, அதிக உற்பத்தித் திறன் கொண்ட வாழ்க்கை முறையை வாழ்வது, மிகவும் நிதானமான, மெல்லிசை மற்றும் சிந்தனைமிக்க இருப்பை விட சிறந்தது அல்லது மோசமானது என்று கூற முடியாது - இது வேறுபட்டது, மேலும் வெவ்வேறு கலாச்சாரங்கள் வெவ்வேறு விஷயங்களை மதிக்க பரிணமித்துள்ளன. இருப்பினும், உங்கள் சொந்த உள் மெட்ரோனோமின் வேகத்தைக் கவனிப்பதும், உலகெங்கிலும் உள்ள வெவ்வேறு இடங்களில் இருக்கும் நேரத்துடனான பல்வேறு உறவுகளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வைப் பெறுவதும் ஒரு கண்கவர் பயிற்சியாகும். எனவே அடுத்த முறை நீங்கள் நேர மண்டலத்தை மாற்றும்போது அல்லது உங்கள் கடிகாரங்களை ஒரு மணி நேரம் பின்னோக்கி அல்லது முன்னோக்கிச் செல்ல மறுசீரமைக்கும்போது - அவை இல்லாமல் உங்கள் வாழ்க்கை எவ்வளவு வித்தியாசமாக இருக்கும் என்று ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
"காலம் என்பது செல்வத்தின் உண்மையான வடிவம். அழகு என்னவென்றால், நாம் அனைவரும் காலத்தில் சமமாக வளமாகப் பிறந்திருக்கிறோம்." -- ரோல்ஃப் பாட்ஸ்
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
2 PAST RESPONSES
My own inner clock has changed much over the last decade since I began traveling to central & south America and also to Africa. I am more relaxed. And to me time is now a chance to build relationships. Belize & Guatemala taught me that People are more important that Possessions. thanks for sharing an illuminating article on time!
Quite a cute article!
An addition that immediately comes to mind is the ancient Egyptian, whose first port of call would be sunrise and sunset, and sundials and obelisks for midday (later water clocks, unsurprisingly as the Nile was the other visible source of life after the sun) and instruments for measuring time by the stars at night (a useful skill if you are in the desert). You only have so much time before the sun comes up and threatens to burn you to a shred (but you also have all the time that there is!)
An attractiveness of this is maybe a sense that we feel sort of 'different' in the morning to how we feel in the evening, and so on, and that knowing the time maybe makes it easier to align oneself with prevailing influence.
I rather liked this bit:
"Over in Barundi, India, where the majority of the population are subsistence farmers, natural events entirely dictate the temporal structure of life, and time is tracked according to the passing of the seasons. As Levine relates, “...they set their appointment for the time when the cows are going to drink in the stream. Precision is difficult and mostly irrelevant because it is hard to know exactly at what time people will be leading the cows out in the first place."
So the important thing being not so much what time is it? but, what does this time mean to me/us..? It's an idea also embodied in Dali's melting pocket-watch ("Persistence of Memory") which emphasises time's relativity.
It seems it usually comes back to "relative to what?" and the story about Chile . . . "You might have been invited to a party at 6pm, only to find that none of the other guests show up until 7pm, 8pm or even 9pm."
. . . which reminds me of the sense of time in Ro de Janeiro and Sao Paulo, where it is verging on poor manners to arrive at a social event on time (arrive early to "help" and your host might be horrified!)
This is where the article's main thrust ("Every culture has its own unique set of temporal fingerprints") is perhaps easily lost: when it is truncated to a feelgood message on the opening page: "Show up early to your next appointment or meeting today and see what you can do to be of service when you arrive."
It's a nice thought. As long as we remember there is no hard and fast rule. Apply a good idea with sensitivity, rather than dogma. Otherwise we can get caught up in what Paul Simon called the "Myth of Fingerprints."
[Hide Full Comment]