Siedem lat temu w tym tygodniu David Foster Wallace argumentował, że „nauka myślenia naprawdę oznacza naukę sprawowania pewnej kontroli nad tym, jak i co myślisz”. Jednak w epoce nieustannej sensacji, pseudonauki i nieustannego wyścigu o skróty, szybkie odpowiedzi i cudowne rozwiązania, wiedza o tym, co myśleć, wydaje się coraz trudniejsza. Wymyślamy narzędzia takie jak The Baloney Detection Kit i tworzymy wspaniałe animacje, aby uczyć dzieci krytycznego myślenia, ale sztuka krytycznego myślenia to nawyk, który wymaga starannej i konsekwentnej pielęgnacji. W swoim niezwykłym eseju zatytułowanym „The Burden of Skepticism”, pierwotnie opublikowanym w numerze Skeptical Inquirer z jesieni 1987 r., Carl Sagan — zawsze elokwentny i pełen pasji tłumacz — pięknie uchwycił dualizm i równowagę osmotyczną krytycznego myślenia:
Carl Sagan: O równowadze między Sceptycyzmem a otwartością
„Wydaje mi się, że potrzebna jest znakomita równowaga między dwiema sprzecznymi potrzebami: najbardziej sceptycznym badaniem wszystkich hipotez, jakie są nam podawane, a jednocześnie wielką otwartością na nowe idee. Oczywiste jest, że te dwa tryby myślenia są w pewnym napięciu. Ale jeśli jesteś w stanie ćwiczyć tylko jeden z tych trybów, którykolwiek to będzie, jesteś w poważnych tarapatach.
Jeśli jesteś tylko sceptyczny, to żadne nowe pomysły do ciebie nie docierają. Nigdy nie uczysz się niczego nowego. Stajesz się zrzędliwym staruszkiem przekonanym, że światem rządzi nonsens. (Oczywiście jest wiele danych, które cię wspierają.) Ale od czasu do czasu, może raz na sto przypadków, nowy pomysł okazuje się trafny, ważny i wspaniały. Jeśli jesteś zbyt przyzwyczajony do bycia sceptycznym wobec wszystkiego, przegapisz go lub będziesz go nienawidził, a w każdym razie będziesz stał na drodze do zrozumienia i postępu.
Z drugiej strony, jeśli jesteś otwarty do granic łatwowierności i nie masz w sobie ani krztyny sceptycyzmu, to nie potrafisz odróżnić tego, co pożyteczne, od tego, co bezwartościowe. Jeśli wszystkie idee mają równą ważność, to jesteś zgubiony, bo wtedy, jak mi się wydaje, żadna idea nie ma żadnej ważności.
Niektóre idee są lepsze od innych. Mechanizm ich rozróżniania jest niezbędnym narzędziem w radzeniu sobie ze światem, a zwłaszcza w radzeniu sobie z przyszłością. I to właśnie połączenie tych dwóch sposobów myślenia jest kluczowe dla sukcesu nauki”.
Oto znakomity dodatek do tych słynnych definicji nauki.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
3 PAST RESPONSES
when I said 'sick' I mean a bad feeling my friends hid in G+.
I can explain another story when I had two people who worked my store they were different clans but same community. So in msn I was chatting two of online one talked bad about the other one and I agreed then the other one talked and I greed yet two of them thought I belong to one's. So if you again look the first version of the story and the last one you can know it was meant immediate actions.
Anyway, it was great you suggested in today's dailygood though I would like friends of that community to ask and see their points. When I saw some people talking Hitler I could call myself Hitler. And some people would feel hurt. I recently learnt his history. It is like that.
Though that we talked, What I don't like is what people I socialized perceived about me. I am very sure it must made them sick but I didn't know but I sensed something was incorrect when one praised a divine. So I lacked sobriety and I didn't know that the buddy knew something about woman who spoke up. But I tell you I know it could hurt innocent people's but you have to follow the facts that I explained last week. That art was though of ten minutes on desktop and what it says except the money was meant immediate actions. Yes some sort of the story was circulated but those statements were not in me. It is very hard someone not an artist can think that.
So you need to understand the theory as wise and not come as a cranky. I really couldn't know where enmity came from when you send me frightening dailygood. If you could say that something was disgusting I could have solved and cleanness would have worked. You know, I am honesty.
This beautiful article by Carl Sagan gives us a new insight into the pattern of human thinking.
Yours Sincerely
Muralikrishna.P.