ባዶ ሕይወትን እመርጣለሁ።

የኔ መኖር እራሱ ተቃርኖ ነው። ለኑሮ ሲሉ ጦርነት ባደረጉ ሰዎች የተሰራ። በዚያው ጦርነት ሕጻናትን ከሞት ለመከላከል የተሰራ። የቦምብ መጠለያ ነኝ።

በደቡብ ሱዳን ከሴንት ባሂታ ገርልስ አንደኛ ደረጃ ትምህርት ቤት ካምፓስ በታች የተቆፈረ ቦታ ነኝ። እንደ መቃብር, ግን በጣም ትልቅ; የአንቲኖቭ የጦር አውሮፕላን አስፈሪ ጩኸት ሲሰሙ ከክፍላቸው የወጡ አሥራ ሁለት ወጣት ልጃገረዶችን ለመያዝ በቂ ነው።

አውሮፕላኑ ወደ እይታ ከመምጣቱ ከረጅም ጊዜ በፊት የሚደርሰውን ድምጽ እዚህ ሁሉም ሰው ያውቃል ። እዚህ ያሉት ሁሉ የቦምብ ፍርፋሪ ሰማዩን ሲያጨናግፉ፣ መሬት ላይ ሲጋጩ፣ ዛፎችን ለሁለት ሲቆርጡ፣ እጅና እግር ከህይወት ሲቆርጡ፣ ቤት ሲያንቆለቆሉ እና መላውን አለም በእሳት የሚያቃጥሉ መስለው አይተዋል ።

ብቸኛውን መሸሸጊያ እንደማቀርብ ሁሉም ሰው ያውቃል። እንደ እውነቱ ከሆነ ባዶ መቆየት እመርጣለሁ. መቼም ቢሆን ለእኔ ምንም ፍላጎት ባይኖር እመኛለሁ።

በእርስ በርስ ጦርነት ወቅት እንደዚህ ዓይነት ቦምቦች በዚህ ካምፓስ ሁለት ጊዜ ወድቀዋል። የኮንክሪት ግድግዳዬ ልጃገረዶቹን ከሞት ጠብቋቸዋል፣ ነገር ግን ምንም ቦምብ በላዬ ላይ ስላልወደቀ ብቻ ነው። ኮንክሪት ከእነዚያ ግዙፍ ፈንጂዎች ጋር አይመሳሰልም። የእኔ ጥልቀት ግን ከሽፋን ሊከላከል ይችላል. አንዲት ወጣት ልጅ፣ እግሯ በድንጋጤ ሽባ ሆና ወደ ተሸፈነው ደህንነቴ ለመድረስ እግሯን በጋለ ብረት አጣች።

በዚህ ግቢ ውስጥ በርካታ ቦምቦች ወድቀዋል። አንዱ ከኔ የድንጋይ ውርወራ ትንሽ ወድቆ ቢያርፍም ሊፈነዳ አልቻለም። ተፅዕኖው ወደ 10 ጫማ ርቀት ወደ መሬት ውስጥ ዘልቆታል. ዛሬም እዚያው አረፈ። የትምህርት ቤቱ አስተዳዳሪዎች “እባክዎ ይህን ቦምብ ለማጥፋት ይምጡ ወይም ቢያንስ ያዳክሙት” ሲሉ መንግስትን ደጋግመው ለምነዋል። ተማጽኖዎች ቢደረጉም, ቦምቡ አሁንም አለ. ያለፈ ስጋት። በግቢው ዙሪያ ለሚሽከረከሩት 853 ልጃገረዶች አሁን ያለው አደጋ ።

ጦርነቱ በይፋ ካበቃ ዓመታት አልፈዋል። አንቲኖቭስ በደቡብ ሱዳን ላይ መብረር አቁሟል። ግን አሁንም እዚህ ግቢ ውስጥ ነኝ፣ እንደኔ ካሉት ከግማሽ ደርዘን ጋር፣ ልክ እንደገና ካስፈለገን። በደቡብ ሱዳን በጠላትነት ፣በማጭበርበር ፣ በጎርፍ እና በረሃብ የተቀጣጠለ ግጭት አሁንም ቀጥሏል ነገር ግን በአብዛኛው የሚዋጋው በቦምብ ሳይሆን በጠመንጃ ነው።

የእኔ ባዶነት፣ ለአሁን፣ የሚረበሸው በሚንቀጠቀጡ አይጦች እና አልፎ አልፎ እባቦች ብቻ ነው። ባዶ ስሆን በጣም ደስተኛ ነኝ።