Mwongozo Wa Uwanja Wa Introvert Kwa Urafiki

Urafiki ni mwanga wa jua wa maisha - mng'ao wa utulivu ambao hufanya maisha yetu sio tu ya kuishi lakini yanafaa kuishi. (Hii ndiyo sababu ni lazima tutumie uangalifu wa hali ya juu katika jinsi tunavyotumia neno rafiki .) Katika maisha yangu mwenyewe, urafiki umekuwa mstari wa maisha kwa saa zangu za giza za kukata tamaa, lenzi ya ukuzaji kwa furaha yangu angavu zaidi, mpigo wa moyo wa utulivu chini ya kazi ya kila siku ya kuishi. Unaweza kukusanya mengi kuhusu mtu kutoka kwa kundinyota la marafiki karibu na mvuto wa utu wao. "Hata kujali kiwango chetu cha marafiki, tunakuwa chini ya ushawishi wao kuliko tunavyojua," mwanaanga Maria Mitchell aliona alipokuwa akitafakari jinsi tunavyounda pamoja na kujiunda upya katika urafiki . Rafiki yake Ralph Waldo Emerson - ambaye alimfundisha kutazama kupitia darubini - aliamini kwamba urafiki wote wa kweli hutegemea nguzo mbili . Katika maisha yake mwenyewe, aliweka nadharia hiyo katika vitendo katika urafiki wake na mfuasi wake mchanga Henry David Thoreau (Julai 12, 1817-Mei 6, 1862) - mtu aliyejitenga na mwenye uchungu, ambaye alifikiria kwa undani na kwa shauku juu ya thawabu na changamoto za urafiki.

Kama watu wote wasio wa kawaida, Thoreau alikuwa na wakati mgumu kuunganisha. Katika shajara iliyokatishwa tamaa kutoka katikati ya miaka ya thelathini, iliyopatikana katika Jarida la Henry David Thoreau, 1837-1861 ( maktaba ya umma ), anaandika:

Kwa nini niongee na marafiki zangu? kwa maana ni mara chache sana kuwa mimi niko; na wao, basi, wao? Tutakutana, basi, mbali.

Miezi kadhaa baadaye, kabla tu ya likizo ya Krismasi na lenzi yao ya kikatili ya kukuza upweke kwa walio wapweke, anachukia kutoweza kwake kuungana kwa moyo wazi:

Shida zangu na marafiki zangu ni kama vile hakuna kusema ukweli kutatuliwa. Hakuna agizo katika Agano Jipya ambalo litanisaidia. Asili yangu, inaweza kuwa, ni siri. Wengine wanaweza kukiri na kueleza; siwezi.

Thoreau anajikuta amejaa mashaka juu ya uwezo wake wa kuunganishwa, hisia yake ya kutengwa wakati mwingine ikiongezeka hadi kukata tamaa kwa adhabu:

Hakuna kinachonifanya nikate tamaa kiasi cha kukutana na marafiki zangu, kwa maana wananifanya niwe na shaka ikiwa inawezekana kuwa na marafiki wowote. Ninahisi mimi ni mjinga.

Tena na tena, Thoreau anaumia kwa aibu na hali ya kutosita kupindukia ya asili yake, anatamani kuwa na msiri zaidi ya ukurasa wa shajara, anatamani urafiki zaidi ya ndege na miti. Katika Jumapili nzuri ya masika, anakata tamaa:

Mimi na rafiki yangu mimi got kwamba kupita kwamba maneno yetu si kupita kwa kila mmoja kwa nini wao ni thamani. Tunasema bure; hakuna wa kusikia. Yeye anaona kosa kwangu kwamba mimi kutembea peke yake, wakati mimi pine kwa kukosa mwenza; kwamba ninaweka mawazo yangu kwenye shajara hata katika matembezi yangu, badala ya kutafuta kushiriki nao kwa ukarimu na rafiki; analaani mazoezi yangu hata. Inasikitisha sana kutafakari, naomba kwamba, ikiwa mimi ni mtu asiye na shaka wa kiakili ambaye yeye hukemea, laana yake inaweza kuchukua athari, na kunyauka na kuvikausha vyanzo hivyo vya maisha yangu, na shajara yangu isinipe raha wala uhai tena.

Miezi kadhaa baada ya kuchapisha Walden , pamoja na sherehe yake ya sauti ya upweke , upweke wake unazidi kuwa mayowe ya kutamani kuunganishwa:

Nini ikiwa tunahisi hamu ambayo hakuna matiti majibu? Ninatembea peke yangu. Moyo wangu umejaa. Hisia huzuia mkondo wa mawazo yangu. Ninabisha duniani kwa ajili ya rafiki yangu. Natarajia kukutana naye kila kukicha; lakini hakuna rafiki anayeonekana, na labda hakuna anayeniota.

Na bado hamu hii ya moyo wazi ndiyo malighafi pekee ya kweli ya urafiki - tu kwa kujisalimisha kwake, pamoja na udhaifu wote huu mahitaji yetu, tunaweza kupokea hamu ya wengine, hamu ya kuheshimiana ya kuunganishwa ambayo ni ya pamoja ya moyo wa ubinadamu. Thoreau anaingiza usawa huu kimya kimya, ili anapounganisha, anapohisi mwanga wa joto wa urafiki unamfunika, ni furaha tu:

Ah, marafiki zangu, ninawajua vizuri zaidi kuliko mnavyofikiri, na ninawapenda ninyi bora zaidi, pia.

Akiwa na miaka ishirini na nne tu, Thoreau alikuwa amefikia ukweli wa msingi wa kuishi - nadharia yake kuu ya umoja ya uhusiano wa kibinadamu, ambayo alitumia muda uliobaki wa maisha yake mafupi kujaribu, mara nyingi kwa shida ya kugusa, kutekeleza kwa vitendo:

Marafiki ni wale wawili ambao wanahisi maslahi yao kuwa kitu kimoja. Kila mmoja anajua kwamba huenda mwenzake pia alisema alichosema. Uzuri wote, muziki wote, furaha yote hutokana na uwili dhahiri lakini umoja halisi. Rafiki yangu ni ndugu yangu halisi.

Kusonga chini ya hesabu zake zote zisizofurahi ni utambuzi wa kina, wa hisia za kina wa kiini cha urafiki:

Uwanja ambao marafiki wamekutana umewekwa wakfu milele. Mwanadamu hutafuta urafiki kutokana na tamaa ya kupata nyumba hapa… Rafiki ni kama nta katika miale inayoanguka kutoka mioyoni mwetu. Rafiki yangu hachukui neno langu kwa chochote, lakini ananichukua. Ananiamini kama ninavyojiamini. Tunahitaji tu kuwa waaminifu kwa wengine kama sisi wenyewe ili kuwe na msingi wa kutosha wa urafiki.

Kamilisha vipande hivi kutoka kwa Jarida la Henry David Thoreau - aina ya kitabu cha kibiblia, iliyojaa hekima yake ya kina juu ya jinsi ya kuona kwa uwazi zaidi , hadithi ya tija , zawadi kubwa zaidi ya uzee , utakatifu wa maktaba za umma, faida za ubunifu za kuweka shajara , na ufafanuzi pekee wa kufaa wa mafanikio , urafiki wa kweli na uwongo wa Kahlilne. ya uhusiano wa maana , Henry Miller juu ya uhusiano kati ya ubunifu na jamii , Lewis Thomas juu ya sayansi ya kishairi ya kwa nini sisi ni waya kwa uhusiano , na mavuno haya ya kupendeza yalionyesha ode kwa urafiki .