Zes Levenslessen Van Leo Tolstoj

Het is 150 jaar geleden dat Leo Tolstoj de pen ter hand nam en begon met het schrijven van zijn epos Oorlog en Vrede . Hoewel de meeste mensen hem beschouwen als een van de grootste romanschrijvers van de 19e eeuw, weten maar weinigen dat hij ook een van de meest radicale sociale en politieke denkers was. Gedurende zijn lange leven, van 1828 tot 1910, verwierp Tolstoj geleidelijk de gangbare opvattingen van zijn aristocratische achtergrond en omarmde hij een verrassend onconventioneel wereldbeeld dat zijn tijdgenoten choqueerde. Het volgen van zijn persoonlijke transformatie biedt een aantal wijze – en verrassende – lessen voor hoe we de kunst van het leven vandaag de dag zouden moeten benaderen.

Tolstoj werd geboren in de Russische adel. Zijn familie had een landgoed en honderden lijfeigenen. De jeugd van de jonge graaf was rumoerig en losbandig, en hij vergokte een fortuin met een roekeloze kaartverslaving. Zoals hij erkende in Een Bekentenis :

Ik doodde mannen in de oorlog en daagde mannen uit tot duels om hen te doden. Ik verloor met kaarten, verslond de arbeid van de boeren, veroordeelde hen tot straffen, leefde losbandig en bedroog mensen. Liegen, roof, overspel in alle vormen, dronkenschap, geweld, moord – er was geen misdaad die ik niet beging, en ondanks dat prezen mensen mijn gedrag en beschouwden en beschouwen mijn tijdgenoten mij als een relatief moreel man. Zo heb ik tien jaar geleefd.

Hoe is Tolstoj erin geslaagd zich los te maken van deze nogal gewaagde, decadente levensstijl? En hoe kan zijn reis ons helpen onze eigen levensfilosofieën te heroverwegen?

Les 1: Houd een open geest

Een van de gebieden waarin Tolstoj uitblonk, was het vermogen en de bereidheid om van gedachten te veranderen op basis van nieuwe ervaringen. Het was een vaardigheid die hij in de jaren 1850, toen hij legerofficier was, begon te ontwikkelen. Tolstoj vocht mee in het bloedige beleg van Sebastopol tijdens de Krimoorlog, een gruwelijke ervaring die hem van een gewone soldaat in een pacifist veranderde. Een beslissende gebeurtenis vond plaats in 1857, toen hij getuige was van een openbare executie door de guillotine in Parijs. Hij is het afgehakte hoofd dat met een klap in de kist eronder terechtkwam nooit vergeten. Het overtuigde hem van de overtuiging dat de staat en zijn wetten niet alleen wreed waren, maar ook dienden om de belangen van de rijken en machtigen te beschermen. Hij schreef aan een vriend: "De waarheid is dat de staat een samenzwering is die niet alleen bedoeld is om burgers uit te buiten, maar vooral om ze te corrumperen... Voortaan zal ik nooit meer een regering dienen, waar dan ook." Tolstoj was op weg om anarchist te worden. Zijn kritiek op het tsaristische regime in Rusland werd zo luid dat alleen zijn literaire roem hem van gevangenschap redde. Tolstoj zou de eerste zijn die ons aanmoedigde om de fundamentele overtuigingen en dogma's waarmee we zijn opgevoed, in twijfel te trekken.

Les 2: Oefen empathie

Tolstoj was een van de grote empathische avonturiers van de 19e eeuw, met een ongewone drang om in de schoenen te stappen van mensen wier leven totaal anders was dan het zijne. Na de Emancipatie van de Horigen in 1861, en onder invloed van een groeiende beweging in heel Rusland die de deugden van het boerenleven prees, nam Tolstoj niet alleen traditionele boerenkledij aan, maar werkte hij ook samen met de arbeiders op zijn landgoed, ploegde hij de velden en repareerde hij hun huizen met zijn eigen handen. Voor een graaf van adel waren dergelijke acties ronduit opmerkelijk. Hoewel ongetwijfeld getint met paternalisme, genoot Tolstoj van het gezelschap van boeren en begon hij de literaire en aristocratische elite in de steden bewust te mijden. Hij stichtte ook een experimentele school voor boerenkinderen, gebaseerd op de libertaire en egalitaire ideeën van Rousseau en Proudhon , en gaf daar zelfs zelf les. In tegenstelling tot veel van zijn mede-aristocraten, die zich solidair verklaarden met de landarbeiders, was Tolstoj van mening dat je de realiteit van hun leven nooit kon begrijpen, tenzij je er zelf van had geproefd.

Tolstoj Ploegen (ca. 1889) van Ilja Repin. Tolstoj legde regelmatig zijn pen neer om op het land te werken. Hij had een zeis en zaag tegen de muur naast zijn bureau staan. Een mand met schoenmakersgereedschap lag op de vloer.

Les 3: Maak een verschil

Voor een literair man uit de hogere klasse deed Tolstoj een opmerkelijke poging om praktisch in te grijpen en het lijden van anderen te verlichten. Zijn toewijding aan de boerenbevolking was nergens duidelijker dan in zijn werk voor hongersnoodhulp. Na de mislukte oogst van 1873 besloot Tolstoj een jaar lang te stoppen met schrijven aan Anna Karenina om hulp te organiseren voor de hongerigen. Tegen een familielid zei hij: "Ik kan me niet losrukken van levende wezens om me druk te maken om denkbeeldige." Zijn vrienden en familie vonden het absurd dat een van de beste romanschrijvers ter wereld een van zijn geniale werken op een laag pitje zou zetten. Maar Tolstoj was onvermurwbaar. Hij deed het opnieuw na de hongersnood van 1891, en bracht de daaropvolgende twee jaar met andere familieleden geld inzamelend van over de hele wereld en werkend in gaarkeukens door. Kunt u zich voorstellen dat een bestsellerauteur vandaag de dag zijn nieuwste boek twee jaar lang aan de kant zet om humanitaire hulp te bieden?

Les 4: Beheers de kunst van eenvoudig leven

Een van Tolstojs grootste gaven – en tevens een bron van kwelling – was zijn verslaving aan de vraag naar de zin van het leven. Hij bleef zich afvragen waarom en hoe hij moest leven, en wat het nut was van al zijn geld en roem. Eind jaren 1870, zonder antwoorden te vinden, kreeg hij een mentale inzinking en stond hij op het punt zelfmoord te plegen. Maar nadat hij zich had verdiept in de Duitse filosoof Schopenhauer , boeddhistische teksten en de Bijbel, omarmde hij een revolutionaire vorm van christendom die elke georganiseerde religie verwierp, inclusief de orthodoxe kerk waarin hij was opgegroeid, en zich richtte op een leven van spirituele en materiële soberheid. Hij stopte met drinken en roken en werd vegetariër. Hij inspireerde ook de oprichting van utopische gemeenschappen voor een eenvoudig, zelfvoorzienend leven, waar eigendommen gemeenschappelijk waren. Deze "Tolstojaanse" gemeenschappen verspreidden zich over de hele wereld en brachten Gandhi ertoe in 1910 een ashram te stichten, de Tolstojboerderij.

Les 5: Pas op voor uw tegenstrijdigheden

Tolstojs nieuwe, eenvoudigere leven was echter niet zonder strijd en tegenstrijdigheden. Afgezien van het feit dat hij universele liefde predikte, maar constant met zijn vrouw in gevecht was, kon de apostel van gelijkheid zijn rijkdom en bevoorrechte levensstijl nooit volledig opgeven en leefde hij tot op hoge leeftijd in een groot huis met bedienden. Toen hij het idee opperde om zijn landgoed aan de boeren te schenken, waren zijn vrouw en kinderen woedend en gaf hij uiteindelijk toe. Maar begin jaren 1890 slaagde hij erin, tegen hun wil in, de auteursrechten op een groot deel van zijn literaire werken af ​​te staan, waarmee hij in feite een fortuin opofferde. In zijn laatste jaren, wanneer schrijvers en journalisten de bebaarde wijze kwamen eren, waren ze altijd verbaasd om 's werelds beroemdste auteur met wat arbeiders hout te zien hakken of zijn eigen laarzen te zien maken. Gezien de bevoorrechte positie waarin Tolstoj zijn leven begon, verdient zijn persoonlijke transformatie, hoewel niet voltooid, nog steeds onze bewondering.

Les 6: Breid je sociale kring uit

De belangrijkste les die we van Tolstoj kunnen leren, is zijn voorbeeld te volgen en te erkennen dat de beste manier om onze aannames en vooroordelen uit te dagen en nieuwe manieren van kijken naar de wereld te ontwikkelen, is door onszelf te omringen met mensen wier opvattingen en levensstijlen verschillen van de onze. Daarom stopte hij met socializen in Moskou en bracht hij zoveel tijd door met landarbeiders. In Opstanding wees Tolstoj erop dat de meeste mensen, of het nu rijke zakenlieden, machtige politici of gewone dieven zijn, hun overtuigingen en levenswijze zowel bewonderenswaardig als ethisch vinden. "Om hun levensvisie te behouden," schreef hij, "houden deze mensen zich instinctief vast aan de kring van mensen die hun levensvisie en hun eigen plaats daarin delen."

Als we onze overtuigingen en idealen in twijfel willen trekken, moeten we het voorbeeld van Tolstoj volgen en tijd doorbrengen met mensen wier waarden en dagelijkse ervaringen contrasteren met de onze. Onze taak moet zijn om verder te reizen dan de grenzen van de cirkel.